ยัยเลขาจอมจุ้น กับเจ้านายเย็นชา

วันที่ 2 ของการทำงาน ลี่อิงก็ตื่นเช้าปกติซึ่งตั้งนาฬิกาปลูก๻ั้๹แ๻่ ตี 5 ตื่นมาอาบน้ำ แต่งตัว เตรียมตัว เพราะกลัวจะไปสายอีก

ยังดีที่เมื่อวันต่างคนต่างยุ่งไม่ได้สังเกตุว่า

ลี่อิงมาสาย  ถ้าเห็นก็คงมีตักเตือน เพราะพึ่งไปทำงานวันแรกก็ไปสายแล้ว  พอเวลา 7 โมงลี่อิงก็ ออกเดินทาง ซึ่งลี่อิงขับรถ จักรยานไป - กลับ ทุกวัน พอไปถึงบริษัท 

ก็ เกือบ 8 โมงพอดี  ลี่อิงถอนหายใจเบาๆ

วันนี้ไม่ทำพลาดแล้ว พอเดินเข้าไปก็เห็นเฉียวซาน กำลังคุยกับหัวหน้าพนักงาน

ลี่อิงรีบ หันหนี เดินเนียนๆกับพนักงานคนอื่น ความรู้สึก เมื่อวันที่เอาหัวไปชน กับความรู้สึกที่มาทำงานสาย แถมไปส่งเอกสารให้ประธานอีก  มันทำให้ระแวง ไม่รู้จะโดนลงโทษไหม ถ้า ประธานจำได้

พอถึงห้องทำงาน หัวหน้าก็บอกพนักงานทุกคน  หัวหน้าไปประชุมก่อน ให้ทุกคนทำงานที่ รองหัวหน้ามอบหมาย  พอทำเสร็จ  รอ เลิกประชุมค่อยส่งงานลี่อิง

รู้สึกโล่ง เพราะวันนี้ งานแทบไม่มี ต่างคนต่างคุยกันบ้างก็เล่นเกมส์อย่างสบายใจ

พอ ประชุมครึ่งวัน ก็เลิกประชุม ทุกคนก็ส่งงาน ลี่อิง ไปส่งเอกสารที่ ห้องประธานให้ที

ลี่อิงถอนหายใจ เอาละ ประธานคงจำหน้าไม่ได้มั้ง  ลี่อิงได้ยินไหม  หัวหน้าเรียกครั้งที่ 2 เธอ เหม่อลอยอะไรอยู่จำห้องประธานไม่ได้หรือไง เปล่า  เปล่าค่ะ  จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ

พอขึ้นไป  ลี่อิงกำลังจะเปิดประตู ท่านประธาน เฉียวซานก็เปิด หัวลี่อิงก็ไปชน อก เฉียวซานอีกครั้ง  จึงรีบกล่าว ขอโทษ ค่ะ

ท่านประธาน ดิฉันไม่ได้ทันระวัง ไม่เป็๞รัย 

แล้วหันมาเรียก นี่เธอ  เอาจนลี่อิง ๻๠ใ๽

แล้ว ตอบไปว่าค่ะ มีอะไรหรอคะท่านประธาน

วันก่อน เธอเอาเอกสารมาใช่ไหม  ใช่ค่ะ ท่านประธาน  ใครให้เธอเอามา  ท่านประธานถาม

ลี่อิงเลยตอบกลับไปว่า  หัวหน้าค่ะ

เธอไปเรียกหัวหน้ามาหน่อย มาตอนเย็นละกันนะ  ค่ะ ลี่อิงออกมา  ถอนหายใจเบาๆ

นึกว่าจะจำได้ว่าหัวไปชน  ที่จริง เฉียวซานจำได้แหละ แต่แค่ไม่บอก 

วันนี้ก็กังวลอีกวัน ระแวงไปหมด ซุ่มซ่ามจริงนะฉันเนี่ย  พอมาถึงห้องทำงานก็บอกหัวหน้า  พอบอกเสร็จ ก็ นั่งทั้งวัน วันนี้สบายเนาะ พนักงานคนอื่นบอก วันไหนมีประชุม ก็สบายแบบนี้แหละเด็กใหม่ 

พนักงานคนอื่นพูดกับลี่อิง ลี่อิงยิ้ม 

พอถึงเวลาเลิกงาน ลี่อิงก็รีบกลับทันที

พอถึงที่พัก ลี่อิงก็ รีบทานอาหารเย็นแล้วเข้านอน ด้วยความกังวล เล็กน้อย จากการ เอาหัวไปชนหลายๆครั้งของตัวเอง