มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 61: โต๊ะอาหารอลเวง! ความอบอุ่นยามเช้า และไอเดียหนีเที่ยว

บรรยากาศยามเช้าภายในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของท่านประธานลู่ลี่ วันนี้ดูจะคึกคักและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารเช้า... ผสมผสานกับรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากห้องครัว!

โต๊ะอาหารหินอ่อนยาวตัวใหญ่ บัดนี้กลายเป็นสมรภูมิรบขนาดย่อมของเหล่าหญิงสาวระดับ SSR ที่กำลังงัดเอาเสน่ห์ปลายจวัก(และเงินทุน)มาประชันกันเพื่อมัดใจมหาเศรษฐีหนุ่ม

"เจ้านายคะ..." ยูริ สายลับสาวทรงโตในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งที่ดูเซ็กซี่ขยี้ใจ เดินถือจานอาหารมาวางตรงหน้าลู่ลี่ด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย "สเต็กเทนเดอร์ลอยน์มีเดียมแรร์ ท็อปด้วยแซลมอนคาเวียร์ และไข่ดาวรูปหัวใจค่ะ ยูริตั้งใจทำสุดฝีมือเพื่อเจ้านายเลยนะคะ ทานเยอะๆ จะได้มีแรงค่ะ!"

ลู่ลี่มองอาหารเช้าที่หรูหราประหนึ่งดินเนอร์โรงแรมห้าดาวแล้วกลืนน้ำลาย แต่ยังไม่ทันจะได้หยิบส้อม...

"หยุดเลยนะนังจิ้งจอก!" จูจู ในชุดสูททำงานสุดเฉี่ยว เบียดกระแทกยูริออกไปด้านข้าง ก่อนจะวางชามกระเบื้องเคลือบใบสวยลงบนโต๊ะ "อาหารเช้ามันต้องทานอะไรที่ย่อยง่ายๆ สบายท้องสิคะ! สามีขา~ นี่คือ 'ข้าวต้มเป๋าฮื้อจักรพรรดิผสมเนื้อวากิว A5' ค่ะ จูจูเคี่ยวน้ำซุปกระดูกหมูดำมาตั้งแต่ตีสี่เลยนะคะ อ้าปากเร็วค่ะ เดี๋ยวจูจูป้อนน้า~ อั้มมม!"

"เดี๋ยวสิ! กินแต่เนื้อสัตว์แต่เช้าเดี๋ยวก็ไขมันอุดตันกันพอดี!" หยางซือซือ นางเอกดาราระดับโลกในชุดเดรสพลิ้วไหว ก้าวเข้ามาร่วมวงพร้อมกับแก้วน้ำผลไม้สีเขียวปี๋ "ลู่ลี่คะ นี่คือ 'สมูทตี้ดีท็อกซ์ออร์แกนิค' ที่ซือซือคั้นเองกับมือค่ะ มีส่วนผสมของเคล แอปเปิลเขียว และโสมเกาหลีสกัด ดื่มแล้วสดชื่น สุขภาพดีแน่นอนค่ะ!"

"ล... ลูกพี่คะ!" เสียงเล็กๆ ของ เนโกจิ ดังขึ้นจากปลายโต๊ะ ไอดอลสาวคอสเพลย์เดินถือจานใบเล็กมาด้วยมือที่สั่นเทา บนจานมีก้อนแป้งสีน้ำตาลเข้ม(ที่เกือบจะไหม้) รูปร่างบิดเบี้ยว "น... เนโกจิพยายามทอดแพนเค้กให้เป็นรูปหูแมวค่ะ... แต่มันแอบไหม้นิดนึง ลูกพี่อย่าเพิ่งรังเกียจนะคะ เนโกจิราดน้ำผึ้งให้เยอะๆ เลยค่ะ!"

ส่วน หลินเย่ว์ ราชินีสตรีมเมอร์ตัวแม่ แม้จะไม่ได้ทำอาหารมาประชัน แต่เธอกลับนั่งไขว่ห้างอยู่ข้างๆ ลู่ลี่ ใช้มีดปอกแอปเปิลเป็นรูปกระต่ายอย่างประณีต แล้วใช้ส้อมจิ้มยัดเข้าปากลู่ลี่ดื้อๆ "เอ้า! กินซะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจปอกให้หรอกนะ แค่เห็นว่าแอปเปิลมันเหลือก็เลยปอกทิ้งไว้เฉยๆ!" (ปากแข็งแต่หน้าแดงแปร๊ด)

ลู่ลี่นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของสาวสวยทั้งห้าคน อาหารระดับพรีเมียม(และแพนเค้กไหม้ๆ) กองพะเนินอยู่เต็มโต๊ะ แม้พวกเธอจะเขม่นกันและจิกกัดกันไปมา แต่ลึกๆ แล้ว ลู่ลี่กลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและชีวิตชีวาที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนตอนที่เป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดาๆ

ครอบครัวที่วุ่นวาย... แต่ก็เต็มไปด้วยคนที่ใส่ใจเขาจริงๆ

"ฮ่าๆ โอเคๆ ฉันจะกินให้หมดนี่แหละ" ลู่ลี่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะลงมือจัดการอาหารทุกอย่างบนโต๊ะด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นจาก 'สมรรถภาพกายเหนือมนุษย์' ที่ระบบเพิ่งยัดให้ (ซึ่งข้อดีคือเขากระเพาะเหล็กจนสามารถย่อยแพนเค้กไหม้ของเนโกจิได้อย่างสบายๆ)

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ การโวยวายแย่งกันป้อนอาหาร และรอยยิ้มที่ทำให้เพ้นท์เฮ้าส์กว้างใหญ่ไม่เงียบเหงาอีกต่อไป

เมื่อจัดการมื้อเช้าอันแสนหนักหน่วงเสร็จสิ้น ลู่ลี่ก็ขอตัวเดินออกไปที่ระเบียงสวนลอยฟ้าเพื่อสูดอากาศยามเช้า...

สิบห้านาทีต่อมา... ลู่ลี่เปิดประตูกระจกกลับเข้ามาในห้องโถงเพ้นท์เฮ้าส์ เขายกมือขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ สีหน้าดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่เหนื่อยจากการต่อสู้ แต่เหนื่อยกับ "ความรวย" และ "ความวุ่นวาย" ของชีวิตในเมืองหลวง

แค่ตื่นมาก็เจอสายลับ มาเฟีย สไนเปอร์ และเงินที่งอกเงยเข้าบัญชีเป็นแสนล้าน...

ลู่ลี่เดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่ ถอนหายใจเฮือกใหญ่จนสาวๆ ที่กำลังช่วยกันเก็บโต๊ะอาหารต้องหันมามองด้วยความสงสัย

"เจ้านายคะ... เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? อาหารเช้าไม่ถูกปากเหรอคะ?" ยูริรีบเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง แววตาสายลับของเธอกวาดมองหาร่องรอยความผิดปกติรอบตัวลู่ลี่ทันที

"เปล่าหรอก อาหารอร่อยมาก" ลู่ลี่ส่ายหัว "ฉันแค่... รู้สึกเบื่อๆ น่ะ"

"เบื่อ?" สาวๆ ฮาเร็มเดินมารวมตัวกันที่หน้าโซฟา

"อืม..." ลู่ลี่มองออกไปนอกหน้าต่างที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้าและควันรถ "ชีวิตในเมืองหลวงมันวุ่นวายเกินไป ฉันต้องคอยเซ็นเอกสารหมื่นล้าน ต้องเจอพวกนักธุรกิจหน้าไหว้หลังหลอก (และต้องคอยหลบกระสุนสไนเปอร์)... ฉันชักจะคิดถึงอากาศบริสุทธิ์และชีวิตที่เรียบง่ายแล้วสิ"

ลู่ลี่หันกลับมามองสาวๆ ฮาเร็มและยูริ ก่อนจะจุดประกายไอเดียที่ผุดขึ้นมาในหัว!

"นี่ทุกคน... เราหนีเที่ยวกันไหม?" ลู่ลี่ยิ้มกว้าง "ไปพักผ่อนที่บ้านนอกกันเถอะ! ไปสูดกลิ่นดินกลิ่นหญ้า ไปเยี่ยมพ่อกับแม่ของฉันที่ไร่ผักกาดขาวกัน!"

คำประกาศของลู่ลี่ทำเอาทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบกริบชั่วขณะ...

ลู่ลี่คิดว่าพวกสาวๆ คงจะไม่อยากไป เพราะพวกเธอเป็นถึงดารา ซีอีโอ และลูกคุณหนูที่ชินกับความหรูหรา การไปเดินย่ำโคลนที่ไร่ผักกะหล่ำปลีคงไม่ใช่แนวของพวกเธอแน่ๆ

แต่ทว่า... ลู่ลี่ประเมินความมโนขั้นสุดยอดของฮาเร็มและเลขาของเขาต่ำเกินไป!

พรึ่บ!!ดวงตาของจูจู หยางซือซือ หลินเย่ว์ เนโกจิ และยูริ เบิกกว้างและเปล่งประกายเป็นประกายระยิบระยับ!

[สถานะความคิดของฮาเร็มและยูริ]: พ-พระเจ้า!! ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ไร่ผักกาดขาว?! นั่นมันไม่ใช่การไปเที่ยวบ้านนอกธรรมดาๆ!! แต่มันคือการได้รับอนุญาตให้เข้าไปเหยียบ 'ฐานทัพลับระดับศูนย์ของตระกูลเฉิน' สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ลึกลับที่สุดในโลกมืด!! แถมยังเป็นการพาไปแนะนำตัวกับผู้บัญชาการสูงสุด (พ่อแม่ของสามี) ในฐานะว่าที่สะใภ้อีกด้วย!! นี่มันคือบททดสอบครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต!!

"ป... ไปค่ะ!! จูจูจะไปเก็บกระเป๋าเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!" จูจูกรี๊ดลั่น รีบวิ่งพุ่งเข้าห้องนอนไปรื้อตู้เสื้อผ้า

"ฉันด้วย! ฉันต้องเตรียมชุดที่ดูสุภาพแต่แฝงไปด้วยความหรูหรา เพื่อให้คุณพ่อคุณแม่ประทับใจ!" หยางซือซือวิ่งตามไปติดๆ

"เนโกจิจะเอาชุดเมดไปช่วยคุณแม่ทำความสะอาดฐานทัพ... เอ้ย! ทำความสะอาดบ้านค่ะ!"

"ชิ! ฉันแค่ไปเปลี่ยนบรรยากาศสตรีมเกมที่ต่างจังหวัดต่างหาก ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรซะหน่อย!" หลินเย่ว์ปากแข็ง แต่วิ่งเร็วสปีดแสงแซงทุกคนเข้าห้องไปแล้ว!

ทางด้าน ยูริ สายลับสาวระดับ S ยืนกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและซาบซึ้งใจ 'เจ้านายไว้ใจฉันถึงขั้นพาไปเยือนฐานทัพลับของตระกูล... ฉันจะ

ต้องเตรียมอุปกรณ์ยุทธวิธีให้พร้อมที่สุด เพื่อคุ้มกันเจ้านายและครอบครัวของเขาให้ปลอดภัยจากพวกซำซุน!'

ลู่ลี่นั่งกระพริบตาปริบๆ มองสาวๆ ที่วิ่งวุ่นเก็บของกันอย่างบ้าคลั่งด้วยความงุนงง

"อ... อะไรของพวกเธอเนี่ย แค่ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ฟาร์มกะหล่ำปลี ทำไมต้องทำหน้าตื่นเต้นเหมือนจะไปบุกทำเนียบขาวขนาดนั้นด้วยวะ?" ลู่ลี่เกาหัวแกรกๆ

ท่านประธานหมื่นล้านหารู้ไม่ว่า... การจัดทริปหนีเที่ยวเพื่อหาความสงบสุขในครั้งนี้ กำลังจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายระดับทำลายล้าง เมื่อเหล่าฮาเร็มเตรียมยกขบวนแฟชั่นโชว์ไปบุกคันนา และคุณชายคิมที่กำลังหมายหัวเขาอยู่ ก็เตรียมจัดส่งของขวัญชิ้นใหญ่ตามไปเซอร์ไพรส์ถึงไร่กะหล่ำปลีเช่นกัน!