หุ่นรบ G•I•R•L Type-ไอดอล โอตะ ป่วนสมรภูมิ

    บทที่ 3 - ตอนที่ 2 เจมินี ดราก้อนอาร์ค [18++]

            ฐานทัพอวกาศ เรเยอร์พอยท์

            .....ฐานทัพอวกาศขนาดใหญ่  เป็นส่วนย่อยของดาวเคราะห์เทียมโคราเชีย

            กองทหารเข้าแถวต้อนรับการมาของบุคลสำคัญ

            ผู้มาต้อนรับยังมี..

            พลเอก เดรค  แมกซิมิเลียน อายุ 48 ปี รองผู้บัญชาการกองทัพโคราเชียและผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศเรเยอร์พอยท์  ทั้งยังเป็นพ่อของ พ.ต.โรดี้แมกซิมิเลียน

            ตามด้วย...

            พลโท ราเชส  ซานโตส อายุ 52 ปี นายพลของโคราเชีย  ผู้ที่สั่งการรับผิดชอบหน่วยของโลแกนในตอนต้นเรื่องนั่นเอง

            ...

            ผู้มาคือ...

            มาร์คัส  อินทราทัพ อายุ 64 ปี รัฐมนตรีกลาโหม และจะมาเป็นผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศเรเยอร์พอยท์แห่งนี้ด้วย

            หลังจากมีการทำความเคารพเสร็จ  ก็พามาที่พัก และเริ่มการประชุมแผนงานที่ห้องบัญชาการฐานทัพ

            “หน่วยแบล็คเลเวียธานของคุณทำงานได้ดีนี่นา  ท่านนายพลราเชส” ... รมต.มาร์คัส ยิ้มชมแล้วจับมือ

            “เพราะได้ท่าน และ ท่าน พล.อ.เดรคแมกซิมิเลียน ทำเรื่องจัดซื้อจัดสร้างหุ่นหุ่นใหม่ และสร้างรุ่นที่พังไปก่อนหน้านี้ขึ้นใหม่ ลูกทีมของโลแกนเลยแสดงพลังได้เต็มที่ ...”... พล.ท.ราเชส ยิ้มขอบคุณ

            “ลูกของท่าน ... โรดี้ทำได้ดีมากครับผู้พันโลแกนรายงานมาแล้ว” ... พล.ท.ราเชส หันไปบอก พล.อ.เดรค

            “ขอบคุณมากครับ  เพราะได้ผู้การโลแกน และ ผู้การยูโกะ  เยอราซิมอฟ สั่งสอน ..... พูดถึง...ผู้การยูโกะ  เยอราซิมอฟ .... เฮ้อ....ถ้าโรดี้เรียนรู้เร็วกว่านี้ เธออาจไม่ตาย” ... พล.อ.เดรค พูดแล้วก็ถอนหายใจ

            “อย่าคิดมากไปเลย  การรบบนดาวไพรส์  ผมได้รับรายงานแล้ว  ต่อให้โรดี้เก่งเท่าตอนนี้  สภาพนั้นยังไงเราก็แพ้  ศัตรูกดดันฉับพลันจริงๆ ... จะพูดยังไงดีล่ะเพราะพวกเราทั้งหมดประมาทมั้ง ที่ผ่านมาเรามีแต่ได้ชัยเหนือศัตรูมาตลอดนี่นะ” ... รมต.มาร์คัสพูดไปส่ายหน้าไป

            ในห้องบัญชาการใหญ่มีบางสิ่งแปลกไป กลุ่มนายทหารและเจ้าหน้าที่สำคัญมุงที่จอของเจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่ง

            “เรื่องอะไรกัน?” ... พล.ท.ราเชส ถาม

            “เอ่อ..มีศัตรูบุกทำลายกองยานของเราไป4กองยานย่อยครับ” ... นายทหารรายงาน

            “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่รีบรายงาน?! นี่มันเขตฐานทัพใหญ่ในแนวรบด้านหน้าของเรานะ!!” ...พล.ท.ราเชส ตะโกนตำหนิ

            “คือ...ศัตรู...ยังมีรายงานไม่แน่ชัด..........ว่า....”

            “ว่าอะไร? มีอะไรรีบรายงานมา!!”

            “ศัตรูมีเครื่องเดียวครับ”

            “!!!” ... ทั้งรัฐมนตรีผบ.ฐานทัพ ต่างพากันตกใจในสิ่งที่ได้ยิน

            “บ้าแล้ว  มันบุกเข้ามาในเขตวางกำลังรบของเราได้ยังไง?  ยานรบของศัตรูเรอะ?” ... พล.ท.ราเชส เริ่มมีน้ำโห

            “เป็นหุ่นรบตัวสีฟ้าครับ  ..  เราจับภาพมันไม่ทัน”

            “หุ่น..ตัวเดียว... ..นี่นะ...?” ... พล.อ.เดรค แทบไม่อยากจะเชื่อ

            .............

            ตุงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

            เสียงปืนกลของยานรบและปืนบีมแคนนอนของยานไล่กวดยินหุ่นรบปริศนาที่บินว่อนในกองยานของโคราเชียในส่วนแนวหน้าของฐานทัพอวกาศเรเยอร์พอยท์

            เฟวี้ยววววซูววววววววววววววว

            ลำแสงพลังทำลายขนาดใหญ่กว่าบีมแคนนอนของยานยิงสวนกลับมา

            ตูม.ม.ม.ม.ม.ม.....

            บึ้มม.ม..ม......

            “ยานซองมิน 2 ลำ กับยานรามาลอีก 1ลำระเบิดแล้วครับ!!  ขืนเป็นแบบนี้กองยานแนวหน้าของเราจมหมดแน่”... นายทหารบนยานซีรุสลำหนึ่งกำลังรายงานอย่างลนลาน

            “อย่าร้อนรน  หน่วยหุ่นรบล่ะ?...” ...กัปตันยานสั่งการอย่างมีสติ

            “ปล่อยหุ่นรบหมดแล้วครับ  มันหยุดโจมตีครับ”

            “ชิ..มันรอเราปล่อยหุ่นออกจากยานให้หมดก่อนค่อยจัดการเราสินะ  หยามกันมากไปแล้ว....สั่งการไป  หุ่นทุกเครื่องจัดการมันให้ได้!!” ... กัปตันสั่งการแล้ว

            ทูฟ 3 เครื่อง ,  เลกเซ่ 2 เครื่อง , มินนิที 2 เครื่อง และดัสเทล  ระดมยิงไม่ยั้ง

            “สีสันเด่นขนาดนั้นยิงไม่โดนให้มันรู้ไป” ... ลูกทีมที่ขับมิวนิทีกราดยิงไม่ยั้ง

            ฟวิ้ง!!

            “หายไปไหนแล้ว!?” ... หัวหน้าทีมที่ขับดัสเทลงงกับภาพที่เห็น

            ตึงง.ง.ง..ง.ง.งง.งงง.ง.งง.งง

            “อั่ก!!!” ...หัวหน้าทีมรุ้สึกถึงแรงสั่นกระแทกรุนแรงที่ตัวเครื่องด้านหลังจนคอกพิทเสียหายหน้าจอมอนิเตอร์แตกร้าวแต่สัญญาณภาพยังอยู่

            “หัวหน้ามันเอาเท้ายันหลังแล้วกระชากแขนดัสเทลของคุณ...อ...อ๊าคคค.......”... ลูกน้องที่ขับเลกเซ๋ร้องออกมา

            “เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น?!” ... หัวหน้าทีมขับดัสเทลหันขวับไป

            แต่ภาพที่เห็นคือ ทูฟ 3 เครื่อง ,  เลกเซ่ 2 เครื่อง , มินนิที 2 เครื่องพังกระจายไม่มีชิ้นดี

            หุ่นสีฟ้าแวววาวตัวนี้มีหน้าเป็นผู้หญิง คล้ายกับ เกิร์ลไทป์ ที่เคยได้รับรายงานมาอย่างมีแต่ตัวนี้สีกับรายละเอียดอีกมากต่างออกไป

            หัวหน้าทีมเปิดคอกพิทเดินออกมายืนดูให้เห็นกับตา

            แสดงสะท้องจากแรงระเบิดและไฟต่างของแสงในเขตกองยานอวกาศต้องตัวหุ่นสะท้องแวววาว

            “งด..งาม...น่า..กลัว...จริงๆ....”

             

            หุ่นนั่นหันมาแล้วกางปีกรูปหัวมังกรจากนั้นจุดบูสเตอร์

            วิ้ ~~~~~~  ซุ่ว.ว.ว.ว ~~~~~~ ว.ว.ววววววววววววววว....

            มันบินไปอย่างรวดเร็วชนิดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

             

            จากนั้นยืนลอยคว้างกลางดงข้าศึก

             

            “ท่านครับ สัญญาญตรงติดต่อเข้ามาทุกช่องทางของฐานทัพจากหุ่นข้าศึกครับ”... นายทหารรายงาน

            ทั้งหมดมองหน้ากัน

            “รับสัญญาญซิ  ฉันอยากรู้ว่าไพลอตฝั่งตรงข้ามอยากจะพูดอะไร”... ร.ม.ต.กลาโหม มาร์คัสสั่งการ

            บีบ...

            “หนูถล่มพวกคุณไปขนาดนี้  คงกล่าวสวัสดีไม่ลง .. อิงฟ้า นากาอิ ไพลอต เกิร์ลเจมินี่•ดราก้อนอาร์ค” ... อิงฟ้าแนะนำตัวพร้อมถอดหมวกออก

            “เด็ก? ....ก็..ก็พอรู้มาจากรายงานว่าคนขับหุ่นสีแดงตัวปัญหานั่นคือเด็กผู้หญิง...แต่ไม่นึกว่าจะใช่จริงๆ”... พล.อ.เดรค ตกใจ

            “ฮึ่ย ...เธอใช่คนเดียวกับที่เคยสู้กับแบล็คเลเวียธานมาก่อนหน้านั่นรึเปล่า!?” ... พล.ท.ราเชส ถาม

            “แบล็ค..... ... อ้อ ...โลแกน....ใช่ฉันเอง...บอกไอ้โรดี้ด้วยนะ ทุกทีเราจะขยี้มัน รอบก่อนชนะไปแค่หนเดียว  คราวนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว” ...อิงฟ้าชี้ไปยัง พล.ท.ราเชส

            “เธอ...อิงฟ้า นากาอิ.. ..เธอต้องการอะไร?” ... ร.ม.ต. มาร์คัส ถาม

            “ถอนกำลังรบซะ  เอาไอ้ฐานบ้านี่กลับไปด้วย  ไม่งั้นรอบนี้จะเล่นให้ยับ  รอบหน้าหนูจะมากับเพื่อนแบบฟูลทีม  รับรองว่ารอพินาศได้เลย  ทีมยานซินัสที่ได้รับการเสริมเขี้ยวเล็บรอบนี้จะบดขยี้โลแกนและลิ่วล้อของมันรวมทั้งขยี้ฐานนี้ให้แหลก”... อิงฟ้า ต่อรองเชิงขู่

            “แค่ทำลายกองยานได้  ก็คิดว่าจะทำลายฐานทัพนี้ได้เหรอ  เด็กน้อย...กับแค่มีหุ่นดีกว่า  อย่าได้ใจไป” ... ร.ม.ต. มาร์คัส ยิ้มสู้กลับ

            เขากำลังถ่วงเวลาเพราะพล.ท.ราเชสแอบกระซิบว่าพวกโลแกนกำลังรีบมา

            เจมินี•ดราก้อนอาร์ค ยืนลอยๆ รอคำตอบในอวกาศกลางดงศัตรูที่มีแต่เศษซากยานหุ่น และทหารที่กำลังอพยพรอดตายจากการโดนจมยาน

            หุ่นแต่ละตัวสาดกระสุนปืนกลทันทีที่คนอพยพเริ่มพ้นเขตที่เจมินี•ดราก้อนอาร์คลอยอยู่

            เกร๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

            กระสุนปืนกลไม่ได้ทำให้ตัวหุ่นเกิดริ้วรอยด้วยซ้ำ

            บึมบึม

            มิวนิตี2 ตัวยิงบาซูก้าใส่อัดทั้งหน้าทั้งหลัง

            “เต็มๆ!!” ... ไพลอตมิวนิทีกำหมัดสะใจ

            ควันจางหายตัวหุ่นเงาวาวยังไงก็เงาวาวอย่างนั้น แพคหลังมีรอยดำบ้าง แต่ไม่มีริ้วรอยบุบสลาย

            เจมินี•ดราก้อนอาร์ค เร่งบีมที่ปืนเยเกอร์•เกอเวียร์ กระบอกยาวนี้ออกมาเป็นดาบพลังงานบีมที่ทั้งกว้างและยาว มันยังยืดออกได้อีก

            จากนั้นฟันควับเป็นรอบวงพระจันทร์

            ฟวิ้งงง

            มิวนิที2 เครื่องที่อยู่ห่างพอสมควรถึงกับขาดกลางผ่าครึ่งซีกซ้ายขวาจากนั้นดับพลังบีมดาบยาวนี้แล้วหันกระบอกปืนมายังฐาน

            “พูดไม่รู้ความ  ลองกินสักดอกเป็นไง เดี๋ยวจะหาว่าขู่” ...อิงฟ้ากิดยิง

            ฟวิ้ว.ว.ว.ว.ว.ว.ว..ว.วว.ววววววววววววววววว!!

            พลังงานบีมขนาดไม่แพ้กับไฮเปอร์บีมแคนนอนของยานซิกนัสยิงออกมา ลำแสงเจาะเข้าที่ด้านข้างของฐานจนเกิดการระเบิดตูมใหญ่

            บึ้มม.ม.ม..ม.มมมมมม!!!!!!!

            ตัวฐานสั่นสะเทือนทันที

            “แย่แล้วครับเกิดความเสียหายหนักที่บล็อก D7-D12 ทารอพยพออกจากพื้นที่ด่วน  ท่านครับ เอาไงต่อดีครับ??!!” ... นายทหารรายงานอย่างตื่นตระหนก

            “ปืนบ้าอะไรเนี่ย??!” ... พล.ท.ราเชส ยังตกใจไม่หาย

            “จะยิงเข้าวงในของตัวฐานทัพขึ้นเรื่อยๆนะ...ท่าน...เอ่อ...ว่าแต่คุณยังไม่แนะนำตัวเลย....” ... อิงฟ้าถาม

            “ฉันมาร์คัส  อินทราทัพ รัฐมนตรีกลาโหมและผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศ เรเยอร์พอยท์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง  ส่วนท่านนี้คือ พลเอก เดรค  แมกซิมิเลียน รองผู้บัญชาการกองทัพโคราเชียและผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศเรเยอร์พอยท์ของที่นี่ และที่คุยกับเธอก่อนนี้คือ พลโท ราเชส ซานโตส เป้นผู้บังคับบัญชาของผู้การโลแกน” ... ร.ม.ต.มาร์คัสแนะนำตัว

            “ผู้การ?...พันเอก? ... หนอย ระหว่างที่หนูไม่อยู่ได้ยินมาว่ามันพาสมุนมันไปสอยฐานทัพย่อยและกองยานผสมของฝั่งเราพินาศไปหลายที่  ได้ดีจนยศขึ้นเชียวนะ ... งั้นเอาไปอีกดอก!!” ... อิงฟ้าเริ่มยั๊วะ

            “ไม่มีทาง!!”

            สิ้นเสียง ลำแสงบีมก็พุ่งมาอิงฟ้าขับเจมินี•ดราก้อนอาร์คถอยเบี่ยงหลบ

            “หลบได้! ทั้งที่ล็อคเป้าได้แล้วเนี่ยนะ?” … ผู้ยิงคือ พ.อ.โลแกน

            “ทุกคนอย่าประมาทนะ  มันขับหุ่นรุ่นใหม่มา  ดูจากลักษณะแล้วน่าจะร้ายกาจกว่าเดิม” ...พ.อ.โลแกน สั่งการ

            “มาซะทีนะ” ... พล.ท.ราเชส ตำหนิแบบยิ้ม

            “ขอโทษทีท่านนายพล  พอดีเราไปจัดการฝูงลาดตระเวร ของศัตรูมา” ... พ.อ.โลแกนตอบกลับ

            “บ้าเอ้ย  ยิงไม่โดน!!” ... ร.ต.เดฟ บ่น  พวกเขากำลังระดมยิง

            “ไวมาก  หายไปไหนแล้ววะ? ....อั้ย!!” ... ร.ท.ศรไกรโดนยิงที่โล่จนแขนซ้ายและโล่พัง

            “อย่าเกาะกลุ่มกัน  กระจายกันออกไป” ... พ.ต.นบีฮะ สั่ง และเปลี่ยนร่างอูล์ฟาฮ์บินออกจากวงของพรรคพวกไป

            บีมซอร์ด 2 เล่มฟันออกมา

            แน่นอน มันมาจากโทบิ•โอโรจิ

            อิงฟ้าบังคับหุ่นโยนปืนออกแล้วเปิดเกราะที่แขนด้ามดาบไฮเปอร์บีมซอร์ดออกมา 2 เล่ม ยืดบีมดาบออกแล้วฟันสวน

            เปรี๊ยะ...ส์สส์...

            พลังดาบบีมซอร์ดของโอโรจิสลาย  พ.ต.โรดี้แม้ตกใจ  แต่ไม่ยอมแพ้รีบหยิบดาบโคชูฮะเบลดที่ไหล่ 2เล่มออกมาแล้วฟันดาบความถี่สูง

            “หึ” ... อิงฟ้าแสยะยิ้ม เก็บด้ามดาบเข้าที่แขนดังเดิม

            กึ่ง!!

            มือของเจมินี่•ดราก้อนอาร์คกำดาบ 2 เล่มนี้ไว้

            ทุกคนในทีมของโลแกนตกตะลึง

            “คิดว่ากระโปรงหุ่นข้ามีไว้สวยๆ เก๋ๆเหรอไง? เอานี่ไป!” ...อิงฟ้าตะโกนบอกเสร็จบังคับหุ่นคว้าปืนเยเกอร์•เกอเวียร์แล้วฟันดาบบีมอารอนไดท์ออกไป

            “ฮี่ย!!” ... พ.ต.โรดี้ยังดีปฏิกิริยาฉับไวขึ้นเขาเร่งเครื่องถอยห่างออกมาแล้วบินขึ้นด้านบนเพื่อหลบการฟันกวาดด้านข้างโดยใช้บูสต์คาลิเบอร์ที่หลังช่วย

            ฉัวะ!!

            ตัวเครื่องรอด แต่ขาของหุ่นขาด  ทั้งหมดเกิดขึ้นไวมาก

            โรดี้กำลังจะหนี  แต่หนีไม่พ้นแน่  ทันใดนั้นอูล์ฟาฮ์ของนบีฮะบีนมาด้วยความเร็วสูงคว้าเอาโทบิ•โอโรจิหนี

            ฟวิ้ววววววว

            อิงฟ้าเร่งเครื่อง

            ไฮเปอร์บูสเตอร์ที่ปลายปีก ในปีกและหลังของแพคกลางทำงาน

            ซู่วววฟวิ้ววววววววววว.ว.ว.ว.วววววววววว

            ดัสเทลมาร์คทูว์ของ พ.อ.โลแกนและ ร.อ.เรนรีบบินตามไปช่วย  พลังและความคล่องตัวของดัสเทลมาร์คทูว์แม้จะสูง  แต่ตามอูล์ฟาฮ์ยามปกติไม่ทันแน่  ทว่าอูล์ฟาฮ์คว้าโทบิ•โอโรจิที่เปิดบูสต์ที่หลังเสริมไปด้วยยิ่งเร็วมาก

            แต่ไม่อาจหนีจากเจมินี่•ดราก้อนอาร์คได้

            “ไม่รอดแล้ว!!” ... พ.ต.โรดี้กัดฟัน

            กึ่ง!!!

            เครื่องสั่นสะเทือนอย่างแรงจนไพลอตได้รับบาดเจ็บ  การบินมาด้วยความเร็วขนาดนี้เมื่อโดนกระชากกะทันหันทำให้สายเบลท์แทบรั้งเอาไว้ไม่อยู่ กระจกหมวกอวกาศของนอมอลสูทถึงกับร้าว

            ข้างหน้าที่พวกนบีฮะบินมาอีกไม่ไกลจะถึงยานพยาบาลและยานกู้ภัยอพยพผู้รอดชีวิต

            เจมินี่•ดราก้อนอาร์ค คว้าหุ่นทั้ง 2 ไว้โดยพังเวอเนียร์หลักและท่อเสริม

            “ภายใต้สัญลักษณ์กาชาดนี้  การบริบาลต่างๆ จะได้รับการยกเว้น  เมื่ออยู่สภาพพร้อมในยานและหุ่นรบพวกเค้าคือทหารที่ต้องพร้อมตายในสนามรบ แต่เมื่อมีหน่วยงานทางการแพท์และกู้ภัยเข้ามาช่วย  พวกเค้าก็กลายเป็นผู้ประสบภัยและผู้รอดชีวิต”... อิงฟ้าพูด

            ผู้คนที่รอดชีวิตและทีมแพทย์ทีมกู้ภัยต่างมองไปยัง เจมินี่•ดราก้อนอาร์คพร้อมฟังเสียงของอิงฟ้า

            ทีมโลแกนเองก็หยุดเมื่อมาถึงเช่นกัน

            “ที่มาโจมตีเพราะจะเอาคืนที่ทำไว้แสบของหนูไม่อยู่  และถ้าได้ผลจะถือโอกาสยื่นข้อเสนอที่ลดการนองเลือด  ไปลองคิดกันดูให้ดีๆ” ... อิงฟ้า บินจากไป

            ฟวิ้ววววว

            ช่วงอึดใน เจมินี่•ดราก้อนอาร์ค ก็หายไปจากจอและสายตาของทุกคนที่นี่

            โลแกนมองรอบๆ ...เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่ายัยเด็กนี่จะขับหุ่นอสูรกายตัวนี้ถล่มนี่นี่  ที่ผ่านมากองยานจะเสียหายได้ขนาดสัก 1-2 กองยาน  ก็ต้องโดยยานซิกนัสนำทีมกองยานวางแผนจู่โจม

            แต่นี่คือหุ่นรบเครื่องเดียว  เด็กคนเดียว....

            “เดฟ”

            “ครับผู้การ?”

            “เร่งมือเข้า  ไปรับของ จ่ายเงินแล้วทำตามแผน .... เราจำเป็นต้องมีมัน”

            “ความเสียหายต่างๆ ผมอยู่ดูแลจัดการเอง  ผู้การพาผู้กองเรนไปชิงของเถอะครับ”

            “อวาเรียส  รอก่อนนะ”

             

            .....................

             

            ในยานซิกนัส

            “โห....นี่เหรอ เจมินีตัวใหม่?!” ... ทีมช่างกรูกันเข้ามาจับมาดูทันที

            “จะว่าตัวใหม่ก็ไม่ใช่  มันคือรูปร่างและสเปคดั้งเดิมของเจมินี  พวกแกเช็คระบบและตรวจสอบพลังงานให้ดี  อย่าเห่อของใหม่มาก” ... ร.ต.นิยม สั่งพวกลูกน้อง

            “ไงยัยหนู...ไปหาผู้การที่หอบังคับการเลย” ... พ.ต.บนชูชูนิ้วโป้งให้

            “เย่...คุณบนชู คิดถึ๊งงงคิดถึง” ...อิงฟ้ากระโดเข้ามากอด

            “อ้ายย...ยัยเด็กนี่....ฮะๆๆ เอาๆพอแล้ว ไปได้แล้ว” ... พ.ต.บนชูกอดอิงฟ้า แล้วเอามือตบก้นเบาๆ

            อิงฟ้าลอยตัวออกมาจากคอกพิท ทีมช่างต่างแทกมือ  แล้วไปรายงานตัวที่หอบังคับการ

            ทั้งหมดทราบการลงมือของอิงฟ้า  รัฐมนตรีหลายคนของดาวไพรส์กังวลสิ่งที่ฟ้าทำ  เพราะการบุกถล่มทลายขนาดนั้น  อาจมีผลต่อการเจรจาสงบศึก

            “พวกคุณจะกังวลถึงจุดนั้นทำไม ...ฝั่งที่คิดว่าตัวเองจะชนะตอลดน่ะ ไม่คิดเจรจาของสงบศึกหรกนะ  มันส่งกำลังลงดาวของเรามากี่ปีแล้ว  ก็ได้พวกเขานี่ล่ะไล่ออกไปให้ การโจมตีนี้ต่างหากที่ทำให้พวกมันคิดเรื่องสงบศึกได้ง่ายขึ้น  และถ้าไม่สงบศึก  ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องตระหนก  เพราะเดิมทีเราก็ต้องรบกับฝั่งนั้นอยู่แล้ว”

            เรเรีย รูโดร่า  นายกรัฐมนตรีดาวไฟรส์ บอกกับพวกตน

            “เราเข้าใจพวกท่านที่กลัว  ก่อนหน้านี้เราไม่เคยตอบโต้พวกโคราเชียได้มาก่อน  แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว หากเราชนะศึกนี้  ไม่ใช่แค่ฐานทัพเรเยอร์พอยท์จะถอนกลับ  แต่นั่นอาจหมายถึงการเจรจาของดาวแม่ของทางโคราเชียด้วยนะ”

            พระนางชอว์เทียร์ รูโดร่า ราชนีดาวไฟรส์// รองเลขาธิการสหพันธมิตร กล่าว

            “ทำได้ดีมาก หนูอิงฟ้า  ถูกของผู้การจูลลี่ แมกไกว จริงๆที่บอกให้รอพวกเธอ” ... พระนางชอว์เทียร์ ยิ้มชม

            “ขอบพระทัยเพคะ” ...อิงฟ้าถอยสายบัวแบบแก่นๆ

            ทำให้ราชินียิ้มชอบใจก่อนจะดับสัญญาณไป

            “เหนื่อยมั้ยฟ้า?” ... พ.อ.จูลลี่ถาม

            “เหนื่อยตอนบินยิงยาวมาถึงนี่ค่ะ  แต่ตอนไปสู้ไม่เหนื่อยเลย” ... อิงฟ้าท้าวสะเอวอวดกัปตัน

            “เอ่อ...แมกซ์.....คุณเคทล่ะ?”

            “มากับคุณเคทค่ะ  กำลังตามมา หนูล่วงหน้ามาก่อน  พี่แมกซ์เอา ลักซ์ซาร์ค มาด้วย มันลากคอนเทนเนอร์อะไหล่และหุ่นตัวใหม่ของทุกคนมาให้  ของอาจต่างจากที่คิดไว้ ในเวลาสั้นๆทำอะไรให้ไม่ทันได้มากค่ะ”

            “ลักซ์ซาร์ค....ยานขนส่งเหรอ?”

            “หุ่นรบประเภทนึงน่ะค่ะ  รอดูขนาดมันก็แล้วกัน  บอกเลยว่ายัดเข้ายานไม่ได้”

             

            .....................

             

            “จะถึงแล้วครับ  กองยานเราอยู่ข้างหน้าแล้ว” ... แมกซ์บอกเคท

            “เสียงสั่นเชียว อยากเหรอจ้ะ  เสียดายอยู่ในชุดนอมอลสูทเลยอดทำนั่นทำนี่เลย”... เคทเอามือกุมที่เป้าของแมกซ์  แต่รู้สึกไม่มากเพราะชุดหนาอยู่

            “โถ่  ถึงไม่สวมชุด ก็ทำไม่ได้หรอกครับ ไอ้เจ้านี่ใช้ออโต้ไพลอตแบบยานลำเลียงได้ที่ไหน”

            “เอาน่าๆ นายกลับไปก็ระบายใส่กัปตันเอาแล้วกัน  อย่าเล่นจนเธอลุกมาทำงานไม่ไหวล่ะไม่งั้นทุกคนในยานเอานายตายแน่ ฮิๆๆ”

            “อ้า....ถึงแล้ว.....”

            “ไม่เจอตั้งเกือบ 2 อาทิตย์  คิดถึงจังเนาะ เจ้าเป็ดตัวนี้”

            “ซินัสสิครับ  เรียกเป็ดมันซ้ำกับยานดักค์นะ”

            “เอาล่ะ เปิดตัวหนีบด้านบน  เราต้องห้อยใต้ยานไป  เอาเข้าโรงเก็บไม่ได้แน่นอน”

            “ครับ.....”

            แมกซ์ต่อสัญญาณ

            “นี่แมกซ์ เบอร์นาร์ด เรียกซิกนัสผมเอาของมาส่งแล้ว”

    คล้ายกับเรื่องหุ่นรบ G•I•R•L Type-ไอดอล โอตะ ป่วนสมรภูมิ ที่คุณอ่าน