ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

“มันคือบริษัทอะไร ที่พัฒนาเกมแบบนี้ออกมาได้!” ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทนินโจ ตุลาขมวดคิ้วมุ่น
“ไนต์แมร์ครับ” ชายคนหนึ่งตอบ
“ไนต์แมร์? มันเป็นบริษัทอะไร ทำไมผมถึงไม่เคยได้ยินมาก่อน” ตุลาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับบริษัทนี้เลย เพราะงั้นจึงแปลกใจมาก
“เป็นบริษัทเล็กๆ ที่เพิ่งเปิดตัวครับ”
“บริษทัทเล็กๆ? หึ มันใช่แน่เหรอ ถ้าเป็นแค่บริษัทเล็กจริงล่ะก็ ไม่มีทางเลยที่จะทำเกมออนไลน์ออกมาได้ดีขนาดนี้!” ตุลาส่ายศีรษะอย่างช้าๆ เขาทำใจเชื่อได้ยากว่ามันมาจากบริษัทเล็กๆ
อย่างที่รู้ ตลาดเกมของเมืองไทยเเคบมาก ทุนพัฒนาเกมหรืออุตสาหกรรมทางด้านนี้ไม่ได้เติบโตนัก เทียบกับต่างประเทศไม่ได้เลย แม้แต่บริษัทใหญ่อย่างนินโจยังไม่สามารถผลิตเกมแบบนั้นออกมาได้ แต่สิ่งที่ได้ฟังมันน่าหัวเราะ คิดว่าเขาจะเชื่อหรือไงว่ามันมาจากบริษัทเล็กๆ
“เป็นความจริงครับ พวกเขาเพิ่งจัดตั้งบริษัทเมื่อไม่นานมานี้เอง” ลูกน้องตอบอย่างสุภาพ ตุลาหรี่ตาเล็กลง ก่อนจะไล่ชายคนนั้นออกจากห้อง หลังจากที่ชายคนนั้นออกไปแล้ว ตุลาก็ลุกจากก้าวอี้ มองไปนอกหน้าต่างชั้น 10
“ถึงยังไงก็เถอะ เราไม่สามารถกำหนดทิศทางของบริษัทได้ ต้องรอฟังความเห็นชอบจากบอร์ดผู้บริหารอีกที” ตุลาเป็นผู้บริหารระดับสูงก็จริง แต่เขาไม่มีสิทธิ์เด็ดขาดในการกำหนดทิศทางของบริษัท ต้องถามความเห็นของบอร์ดบริหารคนอื่นๆ เมื่อมติลงเป็นเอกฉันท์เท่านั้นละ ถึงจะสามารถเคลื่อนไหวได้
..............
บริษัทรุ่งอรุณแห่งวันใหม่ ที่ห้องประชุม มีผู้บริหารประมาณสี่คนนั่งอยู่ในห้อง พวกเขาดูแล้วอายุน่าจะประมาณห้าสิบปีกว่ากันทั้งนั้น เหมาะที่จะดูแลหลานที่บ้านมากกว่า แต่กลับมานั่งทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยราวกับไม่มีคนเลี้ยงดู
“พวกคุณเห็นแล้วใช่มั้ย เกมที่เพิ่งเปิดตัวใหม่น่ะ” ชายที่นั่งอยู่หัวมุมเป็นคนพูด เขาสวมสูทสีดำ ผมดกดำ ใบหน้าเปื้อนยิ้มแต่แววตากลับไม่เลย
“เห็นแล้ว” พวกเขาพยักหน้า “แต่แล้วยังไง มันก็แค่เกมเล็กๆ เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรสำคัญเลย แล้วผลิตภัณฑ์ของพวกเขายังมีแค่เกมเกมเดียว คุณจะเป็นกระต่ายตื่นตูมไปหรือเปล่า คุณอณุชิต”
พวกเขานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสนุกใจ รู้สึกขบขันอณุชิตเป็นอย่างมากที่ทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูม ทั้งๆ ที่มันก็เป็นแค่เกมๆ เดียวเท่านั้น จากบริษัทเล็กๆ ที่เพิ่งจดทะเบียนได้ไม่นาน
อณุชิตหรี่ตาเล็กลง ก่อนจะพูดว่า “พวกคุณคงไม่เข้าใจกระแสเกมในโลกอินเตอร์เน็ตว่าเป็นยังไง ตอนนี้ทุกคนต่างพูดถึง Dvil Run ไม่เว้นแม้แต่ลูกชายของผม...”
อณุชิตเผยรอยยิ้มขม แม้แต่ลูกชายยังเทใจให้เกมค่ายอื่น แล้วจะไม่ให้เขาปวดใจได้อย่างไร มันไม่ควรเป็นอย่างนี้สิ
“มันก็แค่กระแสนั่นแหละ อีกไม่นานคงซา คนไทยก็เป็นแบบนี้ เห่อแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวเดียวก็เบื่อแล้ว” ชายคนหนึ่งตอบด้วยท่าทางเฉื่อยชา
“นั่นสิ พวกเขาก็เหมือนกับหนูตัวเล็กๆ ที่วิ่งตามกระแส มุดลงท่อที่สกปรกตามฝูง กว่าจะรู้ตัวว่ามันเป็นแค่ท่อสกปรกก็เล่นเอาสกปรกไปทั้งตัว คนพวกนี้โง่มาก ปล่อยพวกเขาไปเถอะ” ชายอีกคนยิ่งแล้วใหญ่ เขาดูถูกผู้บริโภคว่าโง่เง่าออกมาอย่างชัดเจน
“โดยสรุปการประชุมวันนี้ พวกเราจะไม่ทำอะไรกันใช่มั้ย?” อณุชิตถาม เขามองทุกคนที่อยู่ในห้องด้วยความหน่ายใจ ทำไมไอ้พวกนี้ถึงไม่ขายหุ้นสักทีนะ บริษัทจะได้เจริญๆ
“ทำอะไร? ทำไปทำไม อณุชิตเอ๋ยอณุชิต ผลิตภัณฑ์ของพวกเขามีแค่เกมเกมเดียว หากเทียบกับบริษัทรุ่งอรุณแห่งวันใหม่แล้ว พวกเขามีอะไรที่เทียบได้บ้าง? ก็ไม่ ผมว่าอย่าให้มีครั้งหน้าแล้วกันกับการเรียกประชุมไร้สาระนี่ มันเสียเวลาผมชะมัด!” ผู้บริหารรู้สึกไม่พอใจ เขาเปิดประตูออกจากห้องไปโดยไม่ฟังความเห็นจากอณุชิตแม้แต่น้อย
คนอื่นๆ เองก็เหมือนกัน ในตอนนี้จึงเหลือเพียงอณุชิตคนเดียว
“ไอ้พวกตาแก่หน้าโง่ อย่างพวกแกจะไปรู้อะไร!” หลังจากที่เหลือคนเดียวในห้อง อณุชิตเริ่มทำลายข้าวของในห้องประชุมด้วยอารมณ์เดือดดาล
ตาแก่พวกนั้นหูตาฝ้าฟางไปหมดแล้ว พวกเขาเฉื่อยชา ไม่รับรู้เลยว่าเจอกับอะไรอยู่ คิดว่าคนไทยชอบเห่อตามกระแสงั้นเหรอ? ก็อาจจะใช่ แต่สำหรับเกม Devil Run มันไม่ใช่แค่กระแส แต่มันคือของจริง!
จากการที่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง อณุชิตคิดว่ากระแสของเกมน่าจะอยู่ได้อีกนาน น่าจะสองปีได้ และสองปีที่ว่าบริษัทไนต์แมร์จะทำกำไรได้หลายร้อยล้าน จากบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่ง แน่นอนว่าต้องลุกผงาดกลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ของวงการเกมแน่นอน!
แต่อณุชิตไม่สามารถทำอย่างไรได้ เมื่อคะแนนเสียงไม่เป็นเอกฉันท์ สิ่งที่เขาคิดไว้ก็ต้องจบ นั่นคือการซื้อบริษัทไนต์แมร์!
.........
ณ บริษัทไนต์แมร์ พวกเขาวิ่งวุ่นกันทั้งวัน ตัวเกมได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นด้วย นั่นคือ Devil Chat นั่นเอง
มีการลงทะเบียนอย่างล้นหลาม เข้ามาใช้บริการแอปพลิเคชันของบริษัท ทำให้พวกเขาวิ่งกันหัวหมุน ดวงตาของดิววูบไหวเมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ดังกล่าว ราวกับว่าเขามองเห็นอนาคตของบริษัท รวมถึงทิศทางที่มันต้องเดิน
ดิวนั่งอยู่ในห้องทำงานคนเดียว ในขณะที่คิดถึงเรื่องที่วาดฝันไว้ เขาก็แฝงตัวอยู่ในห้องแชท พูดคุยแชร์ประสบเกี่ยวกับการเล่น Devil Run ผ่าน Devil Chat
ฟลุ๊คกี้ “ฉันเกือบจะเก็บแต้มได้ห้าล้านแล้วเชียว ถ้าไม่ตกเหวไปซะก่อนล่ะก็นะ!”
น้องนาย “ฮ่าฮ่า คุณต้องใช้ Devil Vampire คุณถึงจะสามารถมีพลังพอที่จะผ่านหุบเขานั้นไปได้!”
ฟลุ๊คกี้ “Vampire เหรอ? นั่นมัน Devil ที่ต้องใช้คริสตัลซื้อนะ ผมจะไปมีมันได้ยังไง”
คนของน้อง “ใจเย็นน้องชาย ถ้าหากอยากได้คริสตัลล่ะก็ ไม่ลองเข้าไปดูในเพจของ Devil Run ล่ะ”
ฟลุ๊คกี้ “ที่นั่นมีอะไร?”
น้องนาย “เห็นว่าช่วงนี้จัดกิจกรรมแจกคริสตัล ด้วยการเล่นเกมตอบคำถามน่ะ ผู้ชนะจะได้โค๊ดมาเติมเกม เรียกได้ว่าพวกเรามีคริสตัลฟรีก็เพราะเล่นเกมนี้ ฮ่าฮ่า!”
ฟลุ๊คกี้ “จริงเหรอ! นี่มันเยี่ยมไปเลย ดีล่ะผมจะรีบเข้าไปในเพจเดี๋ยวนี้”
ดิวเฝ้าสังเกตกลุ่มแชท ทิศทางของ Devil Run ยังคงราบรื่นไม่มีสะดุด และการจัดกิจกรรมเล่นเกมสนุกๆ ในกลุ่มเพจนั้น ก็มีการหารือในที่ประชุมกันก่อนหน้านี้แล้ว มันถือเป็นการกระตุ้นให้เล่นเกมอย่างหนึ่ง ด้วยการตอบคำถามง่ายๆ เพื่อคริสตัล จะดึงดูดผู้เล่นจำนวนมาก แน่นอนว่าคนที่เสียใจก็มี คนที่ดีใจกับดวงของตัวเองที่ชนะก็มี
มันทำให้พวกเขาสนุกสนานมากยิ่งขึ้น และทำให้ Devil Run เติบโตขึ้นในอันตราที่รวดเร็ว คนที่ไม่ได้โค๊ดก็จะกลับไปเติม แน่นอนว่าพวกเขายอมไม่ได้เด็ดขาด ในเมื่อนายมี Devil และสัตว์เลี้ยงจากฟาร์มตัวใหม่ ฉันเองก็ต้องมีเหมือนกัน และมันต้องเจ๋งกว่านายด้วย!
เพราะงั้นมันไม่ได้เป็นการเสียเปล่าเลยกับคริสตัลที่ให้ฟรี กลับเป็นผลดีซะอีก
“ฉันชอบนะ ชอบ Devil Run มากเลยล่ะ แต่มีอย่างหนึ่งที่ขัดใจฉันสุดๆ เลย” กลุ่มคนในห้องแชท ดูไม่พอใจอะไรบางอย่าง
โหน่่ง “อะไรวะเพื่อน นายช่วยบอกพวกเราหน่อยได้มั้ย”
แซนดี้ แซน “นั่นสิเพื่อน”
ชายคนนี้พิมพ์ตอบอย่างรวดเร็ว“จะอะไรซะอีกล่ะ ก็ไอ้แอป Devil Chat นี่สิ ที่ต้องโหลดคู่กับ Devil Run แต่ทำไมกันนะพวกเขาถึงทำได้ไม่ดีเท่า ลูกเล่นไม่ค่อยเวิร์ค สติ๊กเกอร์ก็ห่วยแตก น่าจะมีอะไรให้เล่นเยอะกว่านี้นะ!”
แซนดี้ แซน “ฉันเห็นด้วยนะ แต่เพราะเกม Devil Run สนุกมาก ฉันจึงไม่ได้คิดถึงปัญหานี้นัก”
“ก็จริงของนายนะ แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่สนใจเลยสิ อย่างน้อยถ้าจะขยับตลาดเกี่ยวกับแอปแชท ก็น่าจะทำให้ดีกว่านี้นะ!”
โหน่่ง “นั่นสินั่นสิ พวกเขาขายแต่คริสตัลในเกม แต่ Devil Chat กลับว่างเปล่า หากไม่ติดเพราะต้องใช้ร่วมกับเกมนะ ฉันไม่ยอมให้แอปขยะนี้อยู่ในเครื่องหรอก!”
ดิว 1447 “เฮ้ ไม่เอาน่าพวก ฉันว่าทางไนต์แมร์ต้องคิดถึงเรื่องนี้บ้างล่ะ อีกไม่นานฉันว่าพวกเขาคงพัฒนามันให้ดีขึ้น”
อีกฝ่ายพิมพ์อย่างรวดเร็ว “ฉันหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น!”
เห็นว่าพวกเขาคุยกันไปใหญ่ ดิวเลยเข้าไปบอกพวกเขาหน่อยว่าให้ใจเย็นๆ เรื่องของ Devil Chat เองก็เป็นปัญหา ตอนที่ทำเกี่ยวกับแอปนี้ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เพียงแต่อยากให้มันดูเจ๋งเท่านั้นที่ต้องล็อกอินผ่านแอป พูดคุยแลกประสบการณ์กับเพื่อน ไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องประสบความสำเร็จเหมือนเกม
แต่สิ่งนี้ที่ได้กลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น พวกเขาเรียกร้องหา Devil Chat ที่เจ๋งกว่านี้ มีลูกเล่นมากกว่านี้ และดูเหมือนว่าพร้อมจะเติมเงินได้ทุกเมื่อ มันทำให้ดิวอดแย้มมุมปากไม่ได้
ดิวจึงเรียกประชุมทันที ในห้องประชุมมีมอส ไอซ์ ข้าวปั้น รวมถึงกราฟฟิกดีไซน์อย่างมิวมิว นักศึกษาจบใหม่ในแผนก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาในห้องประชุม จึงรู้สึกประหม่าไม่น้อย
มิวมิวเข้ามาทำงานในบริษัทไนต์แมร์ได้ไม่นาน เธอถูกชักชวนโดยรุ่นพี่อย่างไอซ์ คราวแรกนึกว่าเป็นบริษัทใหญ่ยักษ์ แต่ความจริงแล้วมันแค่บริษัทเกมเล็กๆ แห่งหนึ่ง
มิวมิวอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้ แต่เพราะช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี คนจบปริญญาใช่ว่าจะหางานได้ง่าย ไม่เหมือนกับพวกช่างแรงงาน ที่เป็นความต้องการของตลาด ต่างจากสายงานที่เธอจบ มันต้องมีเส้นมีสาย ไม่งั้นแล้วต้องเดินเตะฝุ่นไปอีกนานเลย
มิวมิวจึงเข้ามาทำงานที่นี่อย่างไม่คิดอะไรมากนัก แต่ใครจะรู้เนอะ ว่าประธานบริษัทจะเป็นนักร้องดังที่เธอคลั่งไคล้ โอ้วพระเจ้า หลังจากนี้จะได้ใกล้ชิดกับท่านประธานเหรอ? แค่คิดมิวมิวก็หน้าแดงระเรื่อ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่29 Devil Chat

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย ที่คุณอ่าน

ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่29 Devil Chat

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้