ตอนที่ 37
กลับมาที่สถานการณ์ของม้าไม้กันอีกรอบ ขณะนี้ตัวเขาได้เคลื่อนกำลังพลเพื่อปะทะกับเหล่าขุมกำลังชั้นนำของทางฝั่งตะวันตกโดยที่อีกฝ่ายมีแกนนำคือระดับสูงของปราสาทผู้พิชิตพร้อมกับขุมกำลังที่ทัดเทียมกันอีกหนึ่งคือ สภาอัศวิน ม้าไม้ได้ปะทะกับคนกลุ่มนี้โดยไม่รู้เลยว่าได้มีบุคคลที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งกำลังเดินทางมา...
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
“ว่าไงนะ?!”
ซากุระที่ได้ยินแผนของซีโร่ตอนแรกก็ตกใจแต่เมื่อคิดพิจารณาแล้วก็สมเหตุสมผล
“นายต้องการที่จะบุกโจมตีจากแนวหลังสินะ?”
“ใช่แล้ว”
“มันก็ฟังดูดีในการที่จะล้อมกรอบศัตรูแล้วจัดการให้หมดสิ้น”
“แต่ว่า...”
ซากุระขมวดคิ้วเล้กน้อย
“ถ้านายทำแบบนั้นจะทำให้ศัตรูจนมุมเกินไปไหม?”
ซากุระรู้สึกว่าถ้านำกองกำลังขนาดใหญ่ล้อมหน้าล้อมหลังศัตรูเพื่อให้อีกฝ่ายต้องรับศึกสองทางจะทำให้ศัตรูไม่มีกำลังมากพอ...
แต่ทางพวกเขาเองก็มีกำลังไม่พอที่จะล้อมกรอบชนิดที่แมลงสักตัวก็ผ่านไม่ได้
ที่สำคัญคือถ้าศัตรูจนมุมมากไปก็จะเกิดแรงต้านมาก
ซีโร่ที่มองไปยังซากุระเงียบไม่ได้พูดอะไร
เพราะว่า....
เขากำลังอึ้งอยู่!
ใคร?
ใครมันจะเอากองทัพไปปิดล้อมว่ะ??
คิดว่าต้องใช้กำลังรบเท่าไหร่ในการแบ่งดินแดนตะวันออกเป็นสองส่วนกัน??
ตูแค่เสนอให้โจมตีแนวหลังเองนะ
โจมตีที่เรียกว่าสร้างความปั่นป่วนเฉยๆอ่ะ
ทำให้ศัตรูต้องระวังหลังบ้านของตัวเองตลอดจนไม่กล้าทุ่มกำลังมาทำศึกกับเราเต็มที่
โดยตัวเขาคิดว่าทำลายอาณาจักรสักแห่งสองแห่งก็พอแล้ว
แค่นี้พวกมันก็น่าจะระแวงว่ามีหายนะคอยลอบโจมตีอยู่แล้วล่ะมั้ง
“เอ่อซากุระ....”
ซีโร่อธิบายความคิดในหัวเขาให้เธอฟัง
“อย่างงี้นี่เอง.....”
“แต่ตามความคิดของฉันแล้วคิดว่ามันไม่เหมาะเท่าไหร่”
“เพราะตอนที่พวกเราทั้งสามคนทำศึกที่ประตูสู่ตะวันตก พวกนั้นมักจะมีรูปแบบทีมในการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกว่า”
“ถ้าเราแยกกันจะทำให้อ่อนแอ”
“ยิ่งกว่านั้นทางตะวันออกไม่เหมือนทางดินแดนตะวันตกกับที่ราบภาคกลางที่เสียหายจากสงครามกับพวกเรา”
“พวกนั้นกำลังรบยังแข็งแรงดีอยู่”
“ที่สูญเสียก็มีแค่ผู้ยิ่งใหญ่สองคน”
“แต่ทางตะวันตกเสียขุมกำลังสูงสุดและกองกำลังชั้นนำทั้งหมด”
“นั้นจึงเป็นเหตุที่ต่อให้ม้าไม้และวายุแยกกันก็ยังรับมือพวกนั้นได้สบาย”
ซีโร่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่
“ศัตรูรู้ว่าเรามีอยู่กันสี่คนสินะ?”
“ใช่?ถามทำไม??”
“แล้วถ้าเกิดมีหายนะเพิ่มมาอีกคนนึงล่ะ?”
ซีโร่แสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“อีกคนนึง?”
ซากุระที่ได้ยินแบบนั้นก็แสดงสีหน้าสับสน
อีกคน?......
เขาคิดที่จะติดต่อเทพธิดาเพื่อให้ส่งหายนะมาเพิ่มอีกคนหรอ?
ไม่สิเทพธิดาไม่มีทางส่งมาเพิ่มได้แน่นอน
ถ้าเธอส่งได้เธอคงส่งมาพร้อมเราแล้ว
“นายจะไปหาหายนะอีกคนที่ไหนกันนเมื่อมีอยู่สี่?”
“หึหึใครบอก....”
“เธอลืมหายนะเมื่อร้อยปีก่อนไปแล้วหรือไง”
“ร้อยปีก่อน??”
“เป็นไปได้ไง?ไม่ใช่เขาตายไปแล้วหรอ??”
เป็นไปไม่ได้เลยที่หายนะยุคนั้นจะรอดมาได้
เพราะอะไร??เพราะว่าไม่มีทางที่เหล่าขุมกำลังพวกนี้จะยอมให้หายนะเติบโตนานขนาดนี้ได้หรอก!