The Borderless Destiny

        เช้าวันศุกร์สุดสัปดาห์ ริสา แต่งตัวสวยเป็นพิเศษมาทำงาน ร่างบางดูโดดเด่นด้วยชุดเดรสสั้นเกาะอกสีเหลืองพาสเทลสีสันสดใสความยาวเพียงแค่ครึ่งขาอ่อนพร้อมผ้าชีฟองคลุมไหล่สีขาวเพื่อปกปิดเนินอกอวบของเธอไม่ให้ดูโป๊จนเกินไปในที่ทำงานเธอสวมรองเท้าส้นสูงรัดข้อคู่ใจสีครีมอ่อนสูง 3 นิ้ว พลางก้าวเท้าเดินอย่างมั่นใจตรงเข้าออฟฟิส

        “ว๊ายยยยยยยยย ทำไมวันนี้สวยเป็นพิเศษเลยละจ๊ะ ริสานัดผู้ชายไว้ใช่ไหมชั้นดูออกกกกกกกกก !!”

        พี่ปลา เลขาสาวลากเสียงยาวทักทายเธอพร้อมเน้นคำท้ายดังลั่นออฟฟิสจนทุกคนหันมามองเป็นตาเดียวปกติแล้วพี่ปลาจะเป็นคนที่ช่วยสร้างสีสันให้กับออฟฟิสแห่งนี้ที่เต็มไปด้วยนักพัฒนาเด็กเนิร์ดที่วันๆคุยกันแต่ภาษาไอที

        “แหม พี่ปลาพูดดังขนาดนี้ไม่เดินไปบอกคุณธวัชด้วยเลยล่ะคะ”

        ริสา มองค้อน พร้อมวางกระเป๋าชาแนลหนังแกะรุ่นใหม่ลงบนโต๊ะ พลางยกแก้วกาแฟสตาร์บัคส์โลว์ชูการ์ขึ้นจิบเธอหย่อนร่างบางลงบนเก้าอี้สตูสูงใน Pantry มุมเล็กด้านในออฟฟิสจนกระโปรงของเธอร่นขึ้นมาเผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนของสาวแรกรุ่น

        “เออนี่พี่ปลาๆ ริสาบอกแล้วใช่ไหม ว่าบ่ายนี้ริสาลาครึ่งวันนะค้า”

        สาวสวยพูดเสียงหวานโดยไม่หันมามองเธอกำลังง่วนอยู่กับข้อความในโทรศัพท์พลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่   

        “ค่า ทราบแล้วค่าอย่าลืมเขียนรีพอร์ทส่งคุณธวัชเรื่องที่ไปดูสถานที่จัดงานกับแฟนด้วยนะจ้ะ อิอิ”

        เลขาสาวหยอกล้ออย่างอารมณ์ดี พลางรีบหยิบแก้วกาแฟร้อนที่พึ่งชงเสร็จตรงดิ่งไปเสิร์ฟเจ้านายในห้องทำงานใหญ่

        ‘เดี๋ยววันนี้เที่ยง กายวนไปรับที่หน้าตึกนะคะ’

        ดวงตากลมโตของเธอเป็นประกายวาววับจากข้อความของหนุ่มหล่อวันนี้กายชวนเธอขับรถไปกินข้าวเย็นกันที่พัทยา สาวน้อยหยิบกระจกบานเล็กออกมา พลางหยิบลิปสติกสีชมพูอ่อนบรรจงแต่งแต้มปากบางด้วยหัวใจพองโตเธอเฝ้ารอให้ถึงเวลาพักเที่ยงอย่างใจจดใจจ่อ...

----------------------------------------------

12.00 น.

          รถสปอร์ตสีแดงหรู วนเข้ามาจอดเทียบด้านล่าง Lobby ริสารีบสาวเท้าเรียวยาวตรงดิ่งมาขึ้นรถด้วยใบหน้าระรื่นผมยาวสลวยของเธอพลิ้วไหวตามสายลมพัดเป็นจังหวะ ลอนผมสีน้ำตาลอ่อนยิ่งดูเด่นเป็นประกายท่ามกลางแสงแดด

            “วันนี้ริสาสวยจังเลยครับ”

            กายพูดพลางใช้มือใหญ่ของเขาปัดปอยผมยาวออกจากไหล่เธออย่างนุ่มนวลเผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดพร้อมกลิ่นน้ำหอมจางๆหนุ่มเพลย์บอยจ้องมองลำคอยาวระหงของเธออย่างมีเลศนัย ก่อนค่อยๆเลื่อนสายตาลงมาหยุดอยู่ตรงที่เนินอกอวบอิ่มที่เบียดชิดใต้เกาะอกตัวน้อย

            “แหม กาย เดี๋ยวริสาก็ลอยหรอก รีบไปเถอะ เดี๋ยวเย็นสะก่อน”

            สาวน้อยพูดแก้เขินพลางหันไปคาดเบลท์ให้เรียบร้อย ตั้งท่าเตรียมพร้อมออกเดินทาง

            “โอเคค้าบบบบเดี๋ยววันนี้คุณหนูอยากทานอะไรคนรถจะพาไปทุกที่เลยค้าบ”

         หนุ่มหล่อพูดจากระเซ้าเย้าแหย่พลางยิ้มหวานจนตาปิด ด้วยหน้าตาหล่อเหลาของเขา พร้อมคารมที่มีเสน่ห์เหลือล้นทำให้สาวๆใจละลายกับเขามาหลายคน แต่ก็ยังไม่มีสาวคนไหนที่ได้เป็นตัวจริงของเขาสักที เขาจึงครองสถานะ‘โสด’ (แต่กินเงียบ) มาเป็นเวลาหลายปี

        ไม่นานนักรถคันหรูก็เลี้ยวเข้าจอดที่ร้านอาหารชื่อดังริมทะเลที่เอ่ยชื่อไปไม่ว่าใครๆ ก็ต่างรู้จักเป็นอย่างดี บรรยากาศภายในร้านตกแต่งอย่างปลอดโปร่งโล่งสบายมีพื้นที่หลายโซนแบ่งแยกอย่างเป็นสัดส่วน ด้านหน้าร้านมีเรือนกระจกใสขนาดเล็กพร้อมตู้เค้กและขนมหวานสีสันสดใสเรียงรายอยู่มากมาย

        ชายหนุ่มเดินนำหน้าตรงไปที่โต๊ะPrivate ริมชายหาดที่เขาจัดแจงโทรมาจองก่อนล่วงหน้าโต๊ะไม้สักสี่เหลี่ยมประดับด้วยหวายสานตัวพอเหมาะเบื้องหน้าเป็นวิวทะเลพัทยากว้างใหญ่สุดสายตา พร้อมร่มเงาของต้นก้ามปู ไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาช่วยให้บรรยากาศริมทะเลบ่ายนี้ไม่ร้อนจนเกินไป

        “โหหหหวิวดีมากเลยอ่ะกาย แหม ร้านสวยแบบนี้พาสาวๆ มาบ่อยแล้วใช่ไหมล่ะ”

        สาวน้อยพูดแซวอย่างขำขันพลางหย่อนร่างบางลงบนโซฟาสีน้ำเงินตัวหนานุ่ม  

        “ก็มากับริสาคนแรกเนี่ยแหละ”

      กายพูดจบพลางนั่งแนบชิดข้างเธอเขาถอดแว่นกันแดดอันโตออก ก่อนหันไปสั่งอาหารมาจนเต็มโต๊ะ อาหารแต่ละจานของร้านนี้ถูกตกแต่งอย่างสวยงามทยอยเรียงรายออกมาเสิร์ฟอย่างประณีต

        “หูยยยยจานนี้แต่งสวยมากเลยกาย น่ากินด้วย”   

      ริสาพูดอย่างตื่นเต้น พลางจ้องมองข้าวผัดที่ถูกเสิร์ฟมาในสัปปะรดครึ่งลูก พร้อมร่มกระดาษคันจิ๋วสีชมพูน่ารักปักมาข้างกันเธอหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปอย่างรวดเร็ว พร้อมอัพ IGStory รัวๆ ตามประสาสาวโซเชียล

          “นี่กายๆๆ มาถ่ายบูมเมอแรงลง IG กัน”

         สาวน้อยเกาะแขนเขาเซ้าซี้เป็นเด็กน้อยแต่ทว่าคำขอของริสาทำให้ชายหนุ่มอึดอัดใจไปไม่น้อยเพราะปกติแล้วเขาไม่เคยโพสรูปคู่กับสาวคนไหนลงโซเชียลมาก่อน แม้แต่รูปอาหารหรือสถานที่ๆ เขาเคยไปมากับใคร ไม่ว่าจะสวยแค่ไหน หรือแม้กระทั่งรูปเดี่ยวของเขา !ก็ไม่เคยปรากฏลงบน Facebook หรือ IG แม้แต่รูปเดียว !

            “อะ..เอ่อ ..เดี๋ยวเราถ่ายให้ดีกว่า เราไม่ค่อยชอบถ่ายรูปน่ะ”

            เขาตอบปัดพลางรีบหยิบมือถือของเขาเตรียมถ่ายรูปให้สาวสวยตรงหน้า

            “โห่ ไม่เอาอ่า มาด้วยกันก็มาถ่ายด้วยกันสิ น้า นะๆๆๆๆ”

            ริสาอ้อนเขาใส่เขาสุดฤทธิ์รีบเขยิบร่างบางเข้าใกล้หนุ่มหล่อ พร้อมหยิบมะพร้าวน้ำหอมลูกโตยกขึ้นมาเป็นพรอพ เธอยกมือขวากดถ่ายเซล์ฟฟี่ข้างเขาอย่างรวดเร็วจนชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัวทำให้เขาต้องจำใจเข้าเฟรมอย่างเสียไม่ได้

            “ว้าวววว กายถ่ายรูปขึ้นนะเนี่ยยยย แต่หล่อน้อยกว่าตัวจริงนิดหน่อย 55เดี๋ยวริสาแทก IG ไปนะ”

            เธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางใช้นิ้วเรียวตกแต่งฟิลเตอร์ให้รูปคู่รูปแรกของเขาและเธอ และแน่นอนว่าเธอไม่ลืมTag IG ของเขาก่อนอัปโหลดขึ้นโซเชียล

            “ริสา กายว่าเรากินข้าวกันดีกว่า มาๆ เดี๋ยวเราตักให้”

            หนุ่มหล่อยิ้มเจื่อนพลางรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะเขาไม่อยากร่วมเฟรมถ่ายรูปอีก เขารีบตักอาหารใส่จานของเธอจนล้นจาน…

            “ก็ได้จ้าหิวแล้วเหมือนกันเนอะ ไหนชิมซิ อะไรอร่อยบ้าง”

            บรรยากาศริมหาดเย็นนี้แลดูสวยสงบกว่าทุกวันสายลมเย็นเอื่อยพัดโชยส่งกลิ่นอายของทะเลมาเป็นระลอก ท้องฟ้าสีครามเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆยามพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน พร้อมเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังเป็นจังหวะ ทั้งคู่ใช้เวลาดื่มด่ำวิวทะเลเป็นเวลานานหลายชั่วโมง…

            กายจ้องมองตรงไปที่สาวสวยตรงหน้าด้วยแววตาแน่วนิ่ง เขารู้ดีว่าจุดประสงค์ในการเข้าหาสาวน้อยที่ใสซื่อบริสุทธิ์คนนี้คืออะไรแต่ด้วยความที่เขาเป็นหนุ่มเพลย์บอยที่มีชั้นเชิงแพรวพราวเขาต้องค่อยๆเดิมเกมส์ที่ละน้อย ไม่รีบเร่งจนเธอตกใจเกินไป

            เขาละสายตาจากหน้าหวานของหญิงสาวพลางเอื้อมมือใหญ่ไปกุมมือน้อยเอาไว้อย่างหลวมๆ ก่อนจูงมือเธอเดินออกจากร้านเตรียมตัวมุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯ    

-----------------------------

            เป็นเวลาเกือบ23.30 น. ไม่นานนักรถสปอร์ตคู่ใจของเขาก็วนมาจอดส่งเธอที่หน้าคอนโดด้วยความที่ค่อนข้างดึกแล้วบริเวณนั้นจึงมีเพียงเขาและเธอสองคนภายในรถหรู

            “อาา ถึงสักทีขับรถไปกลับพัทยานี่เมื่อยเหมือนกันนะเนี่ย”

            “ขอบคุณกายมากน้าพาริสาไปตั้งไกล แถมเลี้ยงข้าวอร่อยๆอีก”

            ริสาพูดพลางบิดตัวจากความเหนื่อยล้า ก่อนหันไปหยิบกระเป๋าถือเตรียมตัวลงจากรถแต่ทว่าทันใดนั้นชายหนุ่มก็โน้มตัวลงมาประทับริมฝีปากลงบนปากบางอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจ

            “อุ๊ยยยย อื้ออออออ”

              เขาเร่งจังหวะบดขยี้ปากบางอย่างดุดันพลางใช้ลิ้นอุ่นซอกซอนเข้าไปชิมรสหวานจากลิ้นเธอมือน้อยของหญิงสาวยกขึ้นปัดป้องแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มกลัดมันได้ เขาใช้มือใหญ่รวบมือน้อยทั้งคู่ไว้ในกำมือ

            “กายชอบริสานะ ขอขึ้นไปส่งบนห้องได้ไหม”

         เสียงหอบถี่ของหนุ่มหล่อกระซิบข้างหูเธอสาวน้อยสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นที่รดซอกคอจนเธอขนลุกซู่จากความวาบหวามที่กำลังก่อตัวขึ้นเขาค่อยๆ เลื่อนหน้าลงไปพรมจูบทั่วเนินอกอวบอิ่มของเธอ พลางดึงเสื้อเกาะอกตัวน้อยพร้อมยกทรงลูกไม้หลุดลงมาใต้ราวนมด้วยมือเดียวสองเต้าโผล่พ้นออกมาชูเด่นใต้แสงไฟสลัวรำไร เขาไม่รอช้าซุกไซร้หน้าหล่อลงบนอกตูมพลางใช้ลิ้นตวัดเกี่ยวที่ปลายยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อจนเปียกชุ่ม

            “อื้อออออออ กายยย ปล่อยยยย นะ”

        สาวน้อยสะดุ้งเฮือกด้วยลมหายใจติดขัดเธอพยายามเบี่ยงตัวหลบหนีจากร่างกำยำที่เบียดชิดตัวเธอจนหน้าบางกระแทกเบาๆ ซบลงบนกระจกใสในรถหรูคันเล็กแต่เสียงหวานยิ่งปลุกไฟราคะในตัวชายหนุ่มให้ลุกโชน

        เขาลูบไล้ต้นขาอ่อนของเธอก่อนสอดมือหยาบล้วงผ่านกระโปรงตัวจิ๋วเข้าไปเกาะเกี่ยวที่กางเกงในลูกไม้สีขาว... 

------------------------------------