หลังจากคืนที่คุณหมอวิชัยนั่งทบทวนความทรงจำและนึกถึงชายหนุ่มผู้มีพระคุณผ่านไปได้ไม่ถึงสัปดาห์ดีเหตุการณ์ระทึกขวัญก็พุ่งเข้าชนครอบครัวของเขาอีกครั้งในยามวิกาล
เวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วบรรยากาศรอบบ้านพักเงียบสงบ หมอวิชัยขับรถเก๋งส่วนตัวเลี้ยวเข้ามาใกล้จะถึงรั้วบ้านทว่าจู่ๆก็มีรถยนต์หรูคันสีดำพุ่งเข้ามาปาดหน้าเบรกเอี๊ยดขวางทางไว้ชนิดที่เกือบจะชนกัน
หมอวิชัยชะงักด้วยความใรีบเหยียบเบรกจนตัวโยน หัวใจเต้นระรัวด้วยความโมโหและระแวงว่าจะเป็พวกอันธพาลแต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ประตูรถคันที่ปาดหน้าก็เปิดออกชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งรีบก้าวลงมาจากรถแล้ววิ่งตรงดิ่งมาเคาะกระจกรถฝั่งคนขับรัวๆ
หมอวิชัยขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจและงุนงงระคนหวาดกลัวเขาเลื่อนกระจกลงเล็กน้อย ทว่าพอเพ่งมองหน้าชายคนนั้นชัดๆหัวใจของหมอก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม
เสื้อยืดสีขาวและเนื้อตัวของชายหนุ่มคนนั้น...เต็มไปด้วยคราบเืสีแดงฉานเปรอะเปื้อนไปหมด!
“คุณ! เกิดอะไรขึ้นทำไมเสื้อผ้าถึงมีแต่เืแบบนี้!” หมอวิชัยอุทานด้วยความใลืมตัวรีบผลักประตูรถเปิดออก ตั้งใจจะลงไปช่วยเหลือทันที แต่ยังไม่ทันที่เท้าจะแตะพื้นชายหนุ่มคนนั้น—ศิลา เลขาหนุ่มคนสนิท—ก็พุ่งเข้ามาคว้าตัวหมอวิชัยไว้อย่างรวดเร็วสีหน้าของศิลาเคร่งเครียดพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและเฉียบขาด
“ไม่ใช่เืผมครับคุณหมอ!”ศิลาเอ่ยเสียงเครียด ก่อนจะดึงตัวหมอวิชัยให้เดินอ้อมมาที่ด้านหลังรถของตนแล้วกระชากเปิดประตูเบาะหลังออกกว้าง “ดูนี่ครับ!”
หมอวิชัยชะโงกหน้ามองเข้าไปด้านในรถด้วยความระทึกและภาพที่สะท้อนเข้าสู่สายตาทำเอาหมอถึงกับผงะ ถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตะลึง ร่างของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผิวขาวจัด นอนแน่นิ่งจมกองเือยู่บนเบาะหลัง เสื้อผ้าชุ่มโชกไปด้วยเืสดๆใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่เขาคุ้นเคยดีจากความทรงจำเมื่อห้าปีก่อนซีดเผือกไร้สีเื—นั่นคือคินน์!
“คุณคินน์!”หมอวิชัยอุทานชื่อนั้นออกมาด้วยความใสุดขีดสัญชาตญาณความเป็แพทย์พุ่งพล่านขึ้นมาทันทีเขารีบหันไปสั่งเสียงสั่นด้วยความร้อนรน “อาการหนักมากแบบนี้ต้องรีบพาไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย!ไปห้องฉุกเฉินด่วน!”
แต่ศิลาส่ายหน้าพรืดทันทีน้ำเสียงเด็ดขาดและปฏิเสธเสียงแข็งกร้าว “ไปโรงพยาบาลไม่ได้ครับคุณหมอ!พาไปโรงพยาบาลไม่ได้เด็ดขาด!”
หมอวิชัยเบิกตากว้างด้วยความไม่เข้าใจหันมาเถียงกลับอย่างหัวเสีย “คุณจะบ้าเหรอ! เขาเสียเืมากขนาดนี้ อาการหนักมากนะน่าจะต้องผ่าตัดด่วนด้วยซ้ำ! ไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย ผมจะไปด้วย!”
“ไม่ได้ครับ!ต้องไปที่คลินิกของคุณหมอเท่านั้น!” ศิลายืนกรานเสียงแข็งไม่มีทีท่าจะยอมอ่อนข้อ
“แต่ที่คลินิกผมเป็คลินิกเล็กๆ! เองน่ะไม่มีเครื่องมือผ่าตัดใหญ่ เืสำรองก็ไม่มี! ขืนพาไปที่นั่นเขาตายแน่!”หมอวิชัยพยายามอธิบายอย่างหัวเสียและร้อนใจแทนคนเจ็บ
ศิลาไม่ฟังคำทัดทานใดๆทั้งสิ้น มือหนาคว้าแขนหมอวิชัยแล้วเร่งเร้าเสียงดังด้วยความกระวนกระวายใจ“ไม่มีเวลาอธิบายแล้วครับคุณหมอ! ต้องไปเดี๋ยวนี้! ผมต้องพาบอสไปที่คลีนิคจริงๆ!”
ความลังเลสับสนตีรวนอยู่ในหัวของนายแพทย์วิชัยสมองประมวลผลระหว่างจรรยาบรรณแพทย์ที่ควรพาคนเจ็บไปโรงพยาบาลใหญ่กับท่าทีลุกลี้ลุกลนแต่หนักแน่นของชายหนุ่มคนนี้... แต่สุดท้าย ด้วยเวลาที่บีบกระชั้นและมีชีวิตของคนตรงหน้าเป็เดิมพันหมอวิชัยจึงจำใจต้องพยักหน้ารับอย่างจำยอม
“ก็ได้! พาไปคลินิกผม ไป!รีบตามมาเร็วเข้า!”
ทันทีที่รถเก๋งคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าคลินิกของนายแพทย์วิชัยศิลาไม่รอช้ารีบเปิดประตูวิ่งอ้อมไปอุ้มร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเืของคินน์ลงจากรถทันทีหมอวิชัยรีบวิ่งนำทาง เปิดประตูคลินิก แล้วช่วยกันหามร่างสูงโปร่งเข้ามานอนราบลงบนเตียงตรวจในห้องอย่างทุลักทุเล
ภายใต้แสงไฟสว่างจ้าในห้องตรวจภาพที่เห็นทำเอาหมอวิชัยถึงกับหน้าถอดสี
สภาพของคินน์ยับเยินและสาหัสเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะรับไหวเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกฉีกขาดจนเผยให้เห็นรอยแผลฉกรรจ์จากการถูกอาวุธทำร้ายตามลำตัวและจุดสำคัญหลายแห่งเืสีแดงสดไหลทะลักซึมออกมาไม่ขาดสายจนส่งกลิ่นคาวคลุ้งไปทั่ว
ศิลายืนหอบหายใจรุนแรงสีหน้าเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยความกังวลระคนหวาดระแวง เขารีบหันมาสบตากับหมอวิชัยและกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังเฉียบขาด
“คุณหมอครับ...เื่คืนนี้และการาเ็ของบอส จะต้องเป็ความลับ ห้ามบอกใครเด็ดขาดแม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่ได้!”
หมอวิชัยขมวดคิ้วแน่นความสับสนตีรวนอยู่ในหัวสมองของศัลยแพทย์ประเมินสถานการณ์จากสายตาแล้วบอกตัวเองว่าอาการแบบนี้ไม่น่ารอดาแฉีกขาดขนาดใหญ่ตามจุดสำคัญร่วมกับการเสียเืปริมาณมากขนาดนี้ภาวะช็อกจากการเสียเื กำลังคืบคลานเข้ามาเล่นงานแน่ๆ ความดันโลหิตคงดิ่งลงจนอันตรายถึงชีวิตแล้ว
“คุณบ้าไปแล้วหรือไง!”หมอวิชัยตวาดกลับด้วยความใและหัวเสีย “าแเยอะแล้วใหญ่ขนาดนี้ แถมเสียเืมากอีก คุณดู!มันแย่ขนาดเห็นกระดูกเลยน่ะ ถ้าไม่รีบผ่าตัด เขาตายแน่ๆแล้วที่นี่เครื่องมือก็ไม่มี!”
แต่ศิลากลับส่ายหน้าปฏิเสธเสียงแข็งสีหน้าและแววตานิ่งสนิทไร้ความลังเล “เขาจะไม่ตายครับคุณหมอ... ขอแค่เชื่อใจผมสิ่งที่คุณหมอต้องทำตอนนี้ คือแค่คอยอยู่ดูแล เฝ้าระวังอาการ และคอยห้ามเืไม่ให้มันไหลออกมามากกว่านี้ก็พอยังไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นครับ!”
“คุณพูดบ้าอะไรออกมา!จะให้ผมนั่งมองคนไข้ตายต่อหน้าหรือไง!”หมอวิชัยสวนกลับเสียงดังด้วยความโมโหและไม่เข้าใจในท่าทีประหลาดของชายหนุ่มคนนี้เลยสักนิด
เวลาตลอด5 ปีที่ผ่านมา แม้ศิลาจะคอยติดตามดูความเป็อยู่ของครอบครัวนี้มาโดยตลอดตามคำสั่งของคินน์แต่เขาก็ไม่เคยคิดเลยว่าวันนึงจะต้องพาคินน์มาที่นี่ วันนี้ควรจะเป็วันหยุดพักผ่อนที่มีความสุขแท้ๆแต่แล้วกลับมีกลุ่มคนที่เค้ายังไม่รู้ว่าเป็ใคร บุกเข้ามาถล่มและบุกเข้าประชิดตัวทำร้ายคินน์อย่างหนักจนพวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัว จนคินน์าเ็สาหัสขนาดนี้ แต่ที่เขารู้แน่ๆดูจากฝีมือพวกมัน พวกมันเป็มืออาชีพ!
เมื่อไปโรงพยาบาลไม่ได้และไม่มีทางเลือกอื่น ศิลาจึงต้องพาคินน์มาที่นี่ มาหาหมอวิชัย เพราะตลอดเวลาหลายปีที่เฝ้ามองมาเขามั่นใจแล้วว่าหมอวิชัยเป็คนดีและไว้ใจได้ ที่นี่ปลอดภัยที่สุดที่จะให้คินน์ใช้เป็สถานที่ซ่อนตัวและพักฟื้นร่างกาย
“ผมขอร้องล่ะครับคุณหมอ... เชื่อผมเถอะบอสจะไม่เป็อะไร แค่คอยดูแลอยู่ข้างๆ ให้ผมก็พอ” ศิลาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน
หมอวิชัยยืนนิ่งอึ้งสับสนหนักมากจนแทบประสาทกินจรรยาบรรณความเป็หมอกู่ร้องว่าปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดดวงตาคมกวาดมองไปที่ร่างของคินน์ที่ยังคงนอนแน่นิ่งาแฉกรรจ์ยังคงเปิดกว้างและมีเืซึมออกมาไม่หยุด เขาต้องทำอะไรซักอย่าง....
“ได้... ผมจะทำตามที่คุณบอก แต่ถ้าอาการเค้าแย่ลงผมจะพาเค้าไปโรงพยาบาลเอง! เอาหล่ะงั้นตอนนี้ต้องทำความทำความสะอาดแผลและห้ามเืก่อน!”
หมอวิชัยตัดสินใจเด็ดขาดเขาหันไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลและผ้าก๊อซเตรียมจะเข้าไปกดซับเืเพื่อช่วยเหลือคนเจ็บตามหน้าที่แพทย์
หมอตัดเสื้อเชิ้ตที่ขาดวิ่นและกางเกงของชายหนุ่มออก ทำให้เห็นว่ามีาแหลายขนาดเต็มร่างกายไปหมดบางจุดแผลลึกและยังมีเืไหลออกมาตลอด แล้วระหว่างที่หมอทำแผลและห้ามเืนั้นเองจู่ๆ บางสิ่งก็เกิดขึ้น..
สายตาของหมอวิชัยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนหัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ามันอยู่นอกเหนือหลักการแพทย์และสามัญสำนึกของมนุษย์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง—
ขณะที่เขาเช็ดเืตรงาแฉีกขาดขนาดเล็กบริเวณใต้ไหปลาร้า จู่ๆ าแก็ค่อยๆหดแคบลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!รอยฉีกขาดของเนื้อเยื่อสมานเข้าหากันเองอย่างน่าอัศจรรย์ราวกับเวลาในวิดีโอกำลังถูกกดปุ่มกรอถอยหลัง คราบเืสดๆบริเวณแผล ค่อยๆ แห้งลงเช่นเดียวกับแผลบริเวณอื่นๆ ที่เริ่มสมานตัว แผลใหญ่หลายแห่งเืเริ่มหยุดไหลเนื้อเยื่อเริ่มสมานเข้าหากันเองอย่างเห็นได้ชัด เหมือนร่างกายกำลังรักษาตัวเอง!
หมอวิชัยทิ้งเครื่องมือแล้วผงะถอยหลังสุดแรงก้าวพลาดจนเกือบสะดุดล้ม มือไม้สั่นเทาดวงตาจ้องมองร่างของชายหนุ่มบนเตียงด้วยความหวาดผวาและความระทึกถึงขีดสุด
นี่มัน...เื่บ้าอะไรกันวะเนี่ย?! คนธรรมดาที่ไหนแผลเหวอะหวะขนาดนี้จู่ๆแผลมันจะหายเองได้!
ผู้ชายคนนี้เป็ใคร...เขาเป็ตัวอะไรกันแน่?!