War of the gods destroy Multiverse

วันที่ เก้า กรกฎา พวกเยี่ยหลงก็มาถึงยังจุดที่ใกล้ๆกับตลาดใกล้ๆที่กับทะเลสาบหมอกมายา

หลิงคุนหลุนก็กล่าวขึ้น " พวกเราเริ่มใช้เทียนไขล่องหนกันตอนนี้เลย พอเมื่อได้เปลี่ยนชุดเป็นคนของพรรคมารแล้ว ก็มาเจอกันที่จุดๆนี้ เอาตามนี้นะ " 

หลิงคุนหลุนกล่าวเสร็จ คนก็ทำการจุดเทียนไขเป็นคนแรก และล่องหนเข้าตลาดไป

พอหลิงคุนหลุนเปิดประเดิมแล้ว คนอื่นๆก็ทำตามคนไป

ไม่นานพวกคนก็ได้เปลี่ยนชุด เป็นเสื้อผ้าชุดของคนของพรรคมาร

โดยโม่เฉิงฟู่ หลิงคุนหลุน หลัวถานจิ้น ลู่ขุยอัน ได้ชุดมาเป็นชุดของนิกายมารฟ้า

ส่วนเยี่ยหลงได้ชุดมาเป็นชุดของพรรคเทพอสูรเพียงคนเดียว

เหตุเพราะตอนที่คนกำลังเดินหาคนของนิกายมารฟ้าอยู่นั้น คนก็เจอกับคนของพรรคเทพอสูรที่เดินมาคู่กับคนของนิกายมารฟ้า เดิมทีคนอยากจะได้ชุดเสื้อผ้าของคนของนิกายมารฟ้า แต่คนของนิกายมารฟ้าไม่เปิดช่องว่างให้ทำการโจมตีจนสลบและลากไปเปลี่ยนชุดกันเลย แต่กลับกันทางด้านของคนของพรรคเทพอสูร คนเปิดช่องว่างให้เห็น คือ มันตัดสินใจเดินไปฉี่เพียงคนเดียวในที่ลับตา 

เยี่ยหลงที่ไม่อยากจะเสียเวลา คนจึงตัดสินใจเลือกคนของพรรคเทพอสูร

เมื่อเยี่ยหลงเห็นว่าตนได้ชุดมาแตกต่างจากคน คนจึงกล่าวถาม " ศิษย์พี่ ข้าได้ชุดที่แตกต่างจากพวกท่านมา จะส่งผลอะไรต่อแผนหรือไม่ หรือข้าต้องกลับเข้าไปในตลาดเพื่อหาชุดเปลี่ยนใหม่ เป็นแบบเดียวกับพวกท่านหรือไม่ "

หลิงคุนหลุนบอก " ไม่จำเป็นหรอก เพราะจากที่ข้าดู การที่คนของนิกายมารฟ้ากับคนของพรรคเทพอสูรมาเดินด้วยกันแบบนี้ พวกมันต้องร่วมมือกันเป็นแน่ "

" ท่านมั่นใจเท่าไหร่ " โม่เฉิงฟู่ถาม

หลิงคุนหลุนบอก " เก้าในสิบส่วน "

เมื่อโม่เฉิงฟู่ หลัวถานจิ้น ลู่ขุยอัน เยี่ยหลง ที่เห็น

หลิงคุนหลุนมั่นใจขนาดนั้น คนก็ไม่ถามอะไรต่อ

" เอาล่ะพวกเรา ไปปะปนกับพวกมันกันในตลาดกันได้แล้ว พอถึงพรุ่งนี้พวกมันคงจะเรียกรวมตัวกัน เมื่อถึงตอนนั้น พวกเราค่อยเดินตามพวกมันไป และไปรวมตัวติดตามพวกมันไปเอาขลุ่ยด้วยกัน " หลิงคุนหลุนกล่าว

พอหลิงคุนหลุนกล่าวเสร็จ คนก็เริ่มออกตัวกลับไปในตลาดเป็นคนแรก

ครั้นหลิงคุนหลุนนำไปแล้ว พวกเยี่ยหลงก็ไม่รีรอช้าเดินกลับเข้าไปในตลาดตามคนไปในทันที

วันที่ สิบ กรกฎา ในที่สุดพวกนิกายมารฟ้าและพรรคเทพอสูรก็มารวมตัวกันโดยแบ่งเป็นสองฝ่ายชัดเจน ณ เกือบใกล้ริมฝั่งทะเลสาบหมอกมายา 

โดยที่พวกมันไม่รู้เลยว่าพวกมันโดนแทรกซึมแฝงตัว จากคนนอกเสียแล้ว ซึ่งพวกที่แทรกซึมแฝงตัวเข้ามาก็หาใช่พวกใคร คือพวกเยี่ยหลงนั่นเอง

พอพวกคนมารวมตัวกันครบแล้ว โดยแบ่งเป็นคนของพรรคเทพอสูรยี่สิบห้าคน และนิกายมารฟ้าอีกยี่สิบห้าคน

หัวหน้าของกลุ่มนิกายมารฟ้าที่เห็นว่าพวกตน รวมตัวมากันครบแล้ว ยี่สิบห้าคน คนจึงกล่าว " ในเมื่อพวกเรามากันครบแล้ว เช่นนั้นก็รับยาทานพิษไป "

พอหัวหน้าของกลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าวจบ คนก็โยนยาเม็ดขึ้นไปบนฟ้า

ทันทีที่ยาเม็ดถูกโยนขึ้นไปบนฟ้า พวกคนของนิกายมารฟ้าและรวมถึงพวกหลิงคุนหลุนที่แฝงตัวเข้ามา ก็ทำการใช้พลังวิญญาณดึงดูดยาเม็ดมาสู่มือตน

เมื่อพวกคนได้ยาเม็ดมาแล้ว พวกคนก็ทำการดมดูก่อนว่าใช่ยาต้านพิษหรือไม่ สรุปว่าใช่ คนจึงกิน

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรที่เห็นหัวหน้าฝ่ายนิกายมารฟ้าแจกยาต้านพิษแล้ว

คนก็ไม่รีรอช้ารีบทำตามให้ทันที " นี่ยาของพวกเจ้า "

คนโยนยาเม็ดขึ้นไปบนฟ้าแบบเดียวกันกับหัวหน้ากลุ่มของนิกายมารฟ้า และปล่อยให้คนของตนใช้พลังดึงยาไปกินกันเองเหมือนกับหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้า

หัวหน้าของกลุ่มพรรคเทพอสูรกล่าวกับหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้า " หวังว่าพวกเจ้าจะทำตามข้อตกลงนะ เมื่อร่วมมือกันฆ่าคนที่ถือครองขลุ่ยที่หลบซ่อนอยู่ในเกาะกลางทะเลสาบหมอกมายาแล้ว พวกเราจึงค่อยหันมาฆ่าฟันกันเอง "

หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าว " ทางนี้ต่างหากที่ควรบอกว่า หวังว่าทางพวกเจ้าจะทำตามข้อตกลงนะ เพราะเป็นทางพวกเจ้าเองที่ยื่นข้อเสนอมา "

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรหัวเราะ " ฮ่า ฮ่า ฮ่า " จากนั้นก็กล่าว " ทางเรารักษาสัญญาแน่นอน ขอเดิมพันด้วยเกียรติของพรรคเทพอสูรเลย "

หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าว " ขอให้มันจริงเถอะ "

พอหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าวเสร็จ คนก็หันไปทางทะเลสาบและเดินมุ่งขึ้นไปขึ้นเรือในทันที

เมื่อหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้านำไปแล้ว พวกลูกน้องของหัวหน้านิกายมารฟ้ากลุ่มนี้ก็ตามหลังไปขึ้นเรือแบบติดๆ

ครั้นหัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรเห็นดังนั้น คนก็รีบมุ่งไปขึ้นเรือเช่นกัน พอลูกน้องคนเห็นหัวหน้าตนนำไปแล้วนั้น พวกตนก็ตามไปด้วย

ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วยาม พวกคนก็มาถึงเกาะกลางทะเลสาบหมอกมายาและขึ้นฝั่ง

พอพวกคนขึ้นฝั่งแล้ว หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าก็เรียกเข็มทิศออกมาจากแหวนมิติ และกล่าวกับเข็มทิศที่หมุนติ้วๆว่า " จงนำทางข้าไปหาขลุ่ยทำนองมรณะ ณ บัดนี้ "

ทันทีที่หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าวกับเข็มทิศเสร็จ ทันใดนั้นเข็มทิศก็หยุดหมุนและเริ่มชี้ไปทางทิศทางหนึ่ง

เมื่อเข็มทิศหยุดหมุนและชี้นำทางแล้ว หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าก็เริ่มเดินไปทางนั้น นำพวกคนไป

ใช้เวลาครึ่งของครึ่งชั่วยาม พวกคนก็เดินมาเจอกับชายหนุ่มผิวซีดคนหนึ่งที่มีขลุ่ยเหน็บเอาไว้ที่เอวและกำลังนั่งเก็บสมนไพรอยู่

เมื่อหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าเห็นขลุ่ย คนก็กล่าวกับชายหนุ่มเก็บสมุนไพรเบื้องหน้า " เจ้าหนุ่มส่งขลุ่ยมา แล้วเจ้าจะไม่เจ็บตัว "

ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรที่ได้ฟังดังนั้น คนก็ลุกขึ้นและหันมามองคน และในฉับพลันคนก็ทำการหยิบขลุ่ยขึ้นมาเป่าอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง

ทันควันที่ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรนำขลุ่ยไปถึงปากตน หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรก็กล่าวขึ้น " นำที่อุดหูที่พกมาอุดหูแล้ว "

ทันทีที่คนบอกเสร็จ คนก็นำที่อุดหูที่ตนพกมานำมาอุดหูตนอย่างรวดเร็ว

ในฉับพลันที่หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูร หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าและลูกน้องอีกจำนวนหนึ่งรวมถึงพวกเยี่ยหลงอุดหูเสร็จ

เสียงขลุ่ยก็ดังขึ้น ทันทีที่เสียงขลุ่ยดังขึ้น ลูกน้องจำนวนหนึ่งที่อุดหูไม่ทัน ก็เริ่มฆ่าฟันกันเอง รวมถึงโจมตีใส่คนที่อุดหูทันด้วย

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูร หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้า ที่เห็นว่าหากไม่รีบจัดการ คงต้องสูญเสียคนของตนพอสมควร

คนจึงไม่รีรอช้า พุ่งเข้าไปโจมตีชายหนุ่มเก็บสมุนไพรผู้ถือครองขลุ่ยในทันที

โดยมีหัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรพุ่งไปก่อน เพราะหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าต้องทำการเก็บเหน็บเข็มทิศเอาไว้ที่เอวก่อน

ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรผู้ถือครองขลุ่ย ที่เห็นหัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูร หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าพุ่งเข้ามาโจมตีใส่คน เป็นการต่อสู้สองต่อหนึ่ง

คนที่เห็นดังนั้นก็หากลัวไม่ คนเป่าขลุ่ยท้าทายที่อุดหูของคนไปและเคลื่อนกายหลบการโจมตีของทั้งสองไปด้วย 

แม้คนจะรู้ว่าเป่าขลุ่ยไปเท่าไหร่ก็ตาม มันก็ไม่ได้ผล แต่ถึงกระนั้นคนก็เป่าต่อ เพราะว่ามันกำจัดกำลังพลของศัตรูที่ต้องการจะมาแย่งขลุ่ยจากตนไปได้นั่นเอง

กล่าวคือเจอสู้สองคน ดีกว่าเจอสู้เป็นสิบ ยี่สิบต่อหนึ่งตามความคิดคน

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูร หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้า ที่เข้ารุมชายหนุ่มเก็บสมุนไพรอยู่นาน แต่ก็ยังไม่สามารถแตะต้องตัวของชายหนุ่มเก็บสมุนไพรได้เลย

แต่ถึงแม้จะยังแตะต้องไม่ได้ แต่พวกคนก็ไล่ต้อนจนชายหนุ่มเก็บสมุนไพรใกล้จะพลาดท่าแล้ว

และในที่สุดคนก็พลาดท่าจนได้ โดยคนโดนโจมตีจนขลุ่ยหลุดออกจากปาก แต่โชคยังดีที่ขลุ่ยไม่หลุดออกจากมือ

ครั้นเป็นเช่นนั้น ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรก็ทำการเก็บขลุ่ยเหน็บเอาไว้ที่เอวด้านหลัง และทำการใช้กระบวนท่าฝ่ามือสู้กลับคนไป หลังเคลื่อนกายหลบอย่างเดียวมานาน

แต่ถึงแม้คนจะเก็บขลุ่ยแล้ว แต่ถึงกระนั้นผลสะกดจิตให้พวกคนที่ฟัง หลอนจนฆ่ากันเองก็ยังไม่หมด คงต้องใช้เวลาถึงผลหลอนจะหมด

เยี่ยหลงที่เฝ้าดูการต่อสู้ของชายหนุ่มเก็บสมุนไพรกับพวกหัวหน้ากลุ่มพรรคมารอยู่นั้น พอคนเห็นว่าชายหนุ่มเก็บขลุ่ยเหน็บไว้ที่เอวด้านหลังแล้ว คนก็รอโอกาสที่จะใช้เวทดึงดูดกายาเทพสวรรค์แย่งขลุ่ยมา โดยไม่ให้คนรู้ตัวว่าโดนแย่งไปแล้ว

และไม่นานโอกาสก็มาถึง เยี่ยหลงจึงไม่รีรอช้าทำการแย่งชิงมาในฉับพลัน

เมื่อขลุ่ยมาถึงมือคนแล้ว คนก็คิด ' ได้มาง่ายกว่าที่คิดแฮะ เช่นนั้นเราก็รีบเผ่นดีกว่า ก่อนที่พวกมันจะรู้ตัว '

พอเยี่ยหลงคิดได้แบบนั้น คนก็กะจะทำการใช้เวทแอคเซลวิ่งไปสะกิดพวกศิษย์พี่ แต่ก่อนที่จะได้ทำ คนก็เห็นว่าเข็มทิศของหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าใกล้จะหลุดออกจากเอว

คนที่เห็นดังนั้น ก็รอโอกาสที่จะแย่งชิงมา และไม่นานโอกาสก็ปรากฏ คนจึงไม่รีรอช้าใช้เวทดึงดูดกายาเทพสวรรค์แย่งมา

พอคนได้ทั้งขลุ่ยและเข็มทิศมาแล้ว คนจึงทำการใช้เวทแอคเซลวิ่งไปสะกิดพวกศิษย์พี่ตน และโชว์ให้ดูว่าตนได้ขลุ่ยมาแล้ว

พอพวกหลิงคุนหลุนเห็นว่าพวกตนได้ขลุ่ยมาแล้ว พวกคนก็ทำการค่อยๆปลีกตัวหนีออกมาจากการต่อสู้

เมื่อพวกเยี่ยหลงหนีกลับมาถึงเรือ ที่พาพวกตนมายังเกาะแล้ว พาคนก็พากันขึ้นเรือเดียวกันและทำการจะพายออกจากเกาะไป

แต่ก่อนที่เยี่ยหลงจะได้ขึ้นเรือไป คนก็บอกขึ้นก่อน 

" เดี๋ยว เดี๋ยว ศิษย์พี่รอก่อน "

" รออะไรฤา ศิษย์น้อง " หลิงคุนหลุนถาม

เยี่ยหลงบอก " เราทำลายเรือที่เหลือก่อน พวกมันจะได้ตามเราไม่ได้ "

หลิงคุนหลุนที่ได้ฟังดังนั้น ก็กล่าว " ก็ดีเหมือนกัน งั้นก็ลงมือเลยศิษย์น้อง "

เมื่อเยี่ยหลงได้รับคำบอกมาแบบนั้น คนก็พยักหน้าตอบรับคำของหลิงคุนหลุน จากนั้นก็ใช้เวทลูกบอลไฟทำลายเรือทั้งหมด และขึ้นเรือตามพวกศิษย์พี่ตนไป

ตัดมาทางด้านพวกหัวหน้ากลุ่มพรรคมารและชายหนุ่มเก็บสมุนไพร ที่พบว่าขลุ่ยหายไปแล้ว

พวกคนก็มองหาตามพื้นไปรอบๆเผื่อมันจะตกลงพื้น แต่พวกคนก็ไม่พบ

เมื่อหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ามองรอบๆพื้นแล้วไม่เจอ คนก็กะจะทำการใช้เข็มทิศหาจุดที่ขลุ่ยอยู่

แต่พอมองดูจุดที่เก็บเข็มทิศเอาไว้ คนก็พบว่าเข็มทิศหายไปแล้ว

พอคนเห็นเช่นนั้น คนก็ตระหนักรู้ได้ในทันทีว่า ควรต้องไปตามหาทั้งเข็มทิศและขลุ่ยที่ไหน

" เร็ว กลับไปที่เรือเร็ว " หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้า

พอหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าวเสร็จ คนก็รีบพุ่งตัวกลับไปยังเรือในทันที

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรที่เห็นดังนั้น ก็พุ่งตัวตามหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าไป

ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรที่เห็นว่าคนน่าจะรู้ว่าขลุ่ยของตนอยู่ที่ไหน คนจึงตามไป

แต่พอมาถึงจุดที่เรืออยู่ คนก็พบว่าเรือเกือบทั้งหมดถูกทำลาย เหตุผลที่คนทราบว่าเรือเกือบทั้งหมดถูกทำลาย เป็นเพราะว่าคนนับซากเรือที่ถูกทำลายแล้ว คนพบว่าเรือลำหนึ่งที่ควรเป็นซากหายไป

คนจึงมองไปยังกลางทะเลสาบ จึงพบว่าเรือถูกนำออกไปโดยคนกลุ่มหนึ่ง

เมื่อหัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้าเห็นแบบนั้น คนก็รู้สึกโมโหจนแทบเส้นเลือดในสมองจะระเบิด " โธ่เว้ย พลาดถูกแย่งไปจนได้ "

หัวหน้ากลุ่มพรรคเทพอสูรที่ได้ฟังแบบนั้น คนก็กล่าว 

" มีคนพวกอื่นนอกจากพวกเรา แฝงตัวเข้ามาสินะ ดูจากเสื้อรางๆที่ใส่แล้ว พวกมันแฝงตัวมากับกลุ่มของเจ้านะ "

หัวหน้ากลุ่มนิกายมารฟ้ากล่าว " ข้าพลาดเอง ที่ไม่ตรวจสอบก่อน โธ่เว้ย "

ทันทีที่คนกล่าวเสร็จ คนก็กลับมาสังเกตชายหนุ่มเก็บสมุนไพร

ในฉับพลันที่คนหันมาสังเกต ชายหนุ่มเก็บสมุนไพรก็ระเบิดพลังเวทออกมา เป็นกลุ่มก้อนพลังควันหมอกสีดำ

พอคนระเบิดพลังออกมาแล้ว คนก็กล่าว " เป็นเพราะพวกเจ้า ข้าถึงเสียขลุ่ยไป เช่นนั้นพวกเจ้าตายเสียเถอะ "

เมื่อชายหนุ่มเก็บสมุนไพรกล่าวเสร็จ พวกหัวหน้ากลุ่มคนพรรคมารและชายหนุ่มก็เข้าปะทะกันในทันที

ตัดมาทางด้านเรือของเยี่ยหลง ที่กำลังถูกพายโดย

โม่เฉิงฟู่กลับไปยังแผ่นดินใหญ่

หลัวถานจิ้นที่ยืนมองไปยังเกาะกลางทะเลสาบ คนที่เห็นหมอกควันดำ คนก็น้ำตาไหลออกมาโดยไม่มีใครทราบเห็น

ไม่นานพวกคนก็กลับมาถึงแผ่นดินใหญ่ เมื่อมาถึงแผ่นดินใหญ่ หลิงคุนหลุนก็ขอขลุ่ยจากเยี่ยหลงมาไว้กับตนเอง เยี่ยหลงก็ให้ไป

พอหลิงคุนหลุนได้ขลุ่ยแล้ว คนก็มุ่งกลับไปยังสำนักเมฆาอรุณในทันที