มหาเทพโอสถ

เย่จือเฟิงพยักหน้าอย่างใจเย็น สำหรับนายน้อยผู้มีสมญานามขยะไร้ค่าแห่งตระกูลเย่จะมีผู้ใดไม่รู้จักบ้าง ดังนั้นการที่ผู้อาวุโสฉินจะรู้จักเขาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
" เย่ฉงเทียนบิดาของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ทุกอย่างยังราบรื่นอยู่หรือไม่...? " ผู้อาวุโสฉินมองลึกเข้าไปในดวงตาของเย่จือเฟิงแล้วถาม
เย่จือเฟิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อาวุโสผู้นี้รู้จักบิดาของเขานี่เอง ถ้าหากคิดอย่างถี่ถ้วนมันก็ไม่น่าแปลกอันใด เพราะเย่ฉงเทียนผู้นำตระกูลเย่เองก็เป็นที่รู้จักกันดีว่า เมื่อยี่สิบปีก่อนเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองเหลยโจว
"บิดาของข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องออกไปจัดการนอกเมือง แต่โดยทั่วไปก็ยังถือว่าสบายดี" เย่จือเฟิงตอบอย่างไม่เต็มใจ
ผู้อาวุโสฉินจ้องลึกไปที่เย่จือเฟิง "ดูเหมือนเจ้าจะพยายามอย่างมาก เพื่อที่จะก้าวขึ้นมาระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 3 ระดับสูงสุด เจ้าจะต้องพยายามต่อไป เพื่อช่วยให้ตระกูลเย่กลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง! "
"เย่จือเฟิงจะจดจำคำชี้แนะไว้ในใจ" เย่จือเฟิงแสดงความเคารพนอบน้อมต่อผู้อาวุโสฉิน แต่ในใจของเขากลับคิดว่า: พยายงพยายามอะไร เจ้าขยะผู้นี้ทั้งขี้โรคอ่อนแอทั้งเส้นลมปราณพิการ หากไม่ได้กินโอสถแก่นทองคำเข้าไปแล้วละก็ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไร้ผล โชคดีที่มียาช่วยฝึกฝนแค่เล็กน้อยก็สามารถทะลวงผ่านจุดตีบตันมาได้
"ดีๆ เจ้าเป็นเด็กหนุ่มที่สอนสั่งได้" ผู้อาวุโสฉินพยักหน้าสองสามครั้งอย่างพอใจมารยาทของเย่จือเฟิง
เมื่อเห็นหน้าของเขาก็ทำให้ชายชรานึกถึงความสำคัญเมื่อครั้งเก่าก่อน เขายินดีกับคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่จึงพูดให้กำลังใจเพื่อไม่ให้ชนรุ่นหลังสูญสิ้นกำลังใจ
แล้วผู้อาวุโสฉินก็ชี้ไปที่กระดานภารกิจ " นี่คือกระดานภารกิจสําหรับเหล่าศิษย์ระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 3 ข้าแนะนําให้เจ้าไปล่าเต่าหิน แม้ว่ามันจะมีพลังป้องกันสูง แต่กลับมีพลังโจมตีที่ต่ำมาก แม้เจ้าไม่สามารถฆ่ามันได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียชีวิต"
เย่จือเฟิงส่ายศีรษะแล้วอยากจะพูดบางอย่างออกมา
ผู้อาวุโสฉินยิ้มแล้วพูดต่อ "เฮ้อ∼ เด็กสมัยนี้ช่างใจร้อนเสียจริงๆ ถ้าเจ้าไม่ต้องการภารกิจนี้ เช่นนั้นข้าจะแนะนําภารกิจล่าสมบัติ นี่เป็นภารกิจที่เร็วและดีที่สุด แม้ว่าสมบัติจะอยู่บนเขา แต่ก็ยากที่จะพบเจอ อีกอย่างแถวนั้นแทบไม่มีสัตว์อสูรเลยเจ้าวางใจได้... "
เย่จือเฟิงศีรษะอีกครั้งแล้วเดินตรงไปยังกระดานภารกิจอันต่อไป
"ผู้อาวุโสฉิน ข้าไม่สนใจภารกิจระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 3 ข้าต้องการรับภารกิจพวกนั้น"
ผู้อาวุโสฉินรู้สึกตื่นตระหนก เย่จือเฟิงเดินตรงไปยังกระดานภารกิจในของระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 4
เมื่อเห็นแบบนั้น สือเฉินรีบเดินเข้าไปดึงเย่จือเฟิงจากด้านข้าง
"เย่จือเฟิง เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไร? ขนาดข้าอยู่ระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 4 ยังไม่กล้ารับภารกิจพวกนี้เลย เจ้าอยู่แค่ขั้นที่ 3 เจ้าอยากจะตายรึไง? เจ้าใจร้อนเกินไปแล้ว อีกทั้งนี่ยังเป็นครั้งแรกที่เจ้า "
เย่จือเฟิงยิ้ม "ถูกต้อง... เพราะเป็นครั้งแรก ข้าจึงต้องไตร่ตรองให้ถ้วนถี่ และมันก็คือเหตุผลว่าทําไมข้าถึงไม่ไปที่กระดานภารกิจของขั้นที่ 5 "
"ภารกิจขั้นที่ 5? หากเจ้ารับภารกิจขั้นที่ 5 แล้วทํามันสําเร็จจริงๆ ข้าจะคำนับเจ้าเป็นอาจารย์เลย! " สือเฉินรู้สึกตื่นตระหนกจนพูดไม่ออก
เย่จือเฟิงยังคงยิ้ม "เช่นนั้น ข้าคงไม่มีทางเลือกนอกจากเลือกภารกิจขั้นที่สี่แทน ข้าจะต้องการลูกศิษย์ที่ซื่อบื้อแบบเจ้าไปทําไม? "
"เจ้า! " สือเฉินทําหน้าถมึงทึงขึ้นเรื่อยๆ
ภารกิจที่สํานักมอบให้ล้วนเป็นภารกิจเดี่ยว จึงไม่มีทางโกงกันได้ อีกทั้งเหล่าลูกศิษย์ล้วนอยู่ในระดับกำเนิดปราณ จึงไม่ค่อยมีประสบการณ์ในโลกภายนอกมากเท่าไหร่นัก
ดังนั้นพวกเขาจึงมักจะเลือกภารกิจที่มีระดับเท่ากับระดับขั้นของตนเองหรือต่ำกว่า แต่เย่จือเฟิงแตกต่างออกไปเขามีประสบการณ์และความเข้าใจในเรื่องวรยุทธ์ที่ได้มาจากชาติก่อน เมื่อเทียบกับคนที่อายุพอๆ กันแล้ว เขาจึงมีประสบการณ์มากและดูโตเป็นผู้ใหญ่มากกว่า ดังนั้น เขาจึงเลือกภารกิจที่อยู่ระดับสูงกว่าตนเอง
ผู้อาวุโสฉินหัวเราะแล้วกล่าวชมเชยเย่จือเฟิง"ดีมาก! นานแล้วที่ไม่มีคนท้าทายภารกิจที่ระดับสูงกว่าตัวเอง ดูเหมือนตอนนี้ตระกูลเย่จะมีแสงแห่งความหวังปรากฏขึ้นมาบ้างแล้ว..."
หนึ่งในผู้พิทักษ์ที่อยู่ด้านหลังของผู้อาวุโสฉิน ก้าวออกมาด้านหน้า "ม่อยวี่อยู่ที่นี่แล้ว"
ผู้อาวุโสฉินถาม "รางวัลของภารกิจระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 4 คืออะไร? "
ม่อยวี่ตอบ "หากเป็นภารกิจของขั้นที่สี่ รางวัลก็คือแต้มผลงานประมาณ 40 ถึง 60 แต้ม นั่นคือรางวัลที่ได้หากผู้ทําภารกิจอยู่ระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 4 แต่หากอยู่ระดับต่ำกว่ากำเนิดปราณขั้นที่สี่ ก็จะได้รับแต้มเพิ่ม"
"ดี... เช่นนั้นข้าจะรับผิดชอบในส่วนของเย่จือเฟิงเอง หากเขาสามารถทําภารกิจบนกระดานภารกิจของขั้นที่ 4 ได้สําเร็จ เขาจะได้รับรางวัลเป็นสองเท่า! "
"สองเท่า? " ม่อยวี่รู้สึกตื่นตระหนกมาก
"รางวัล...สองเท่า!? "
สือเฉินมองเย่จือเฟิงด้วยความริษยาอย่างยิ่ง ทุกๆ เดือนทางสํานักจะมอบภารกิจให้แก่บรรดาลูกศิษย์คนละหนึ่งภารกิจเท่านั้น หากรางวัลเพิ่มเป็นสองเท่า นั่นก็หมายความว่า เขาได้รับรางวัลเท่ากับสองเดือนในภารกิจเดียว! ยิ่งกว่านั้น รางวัลของภารกิจของขั้นที่ 4 นั้นมีค่าเป็นสองเท่าของภารกิจในขั้นที่ 3 อยู่แล้ว ถ้าเย่จือเฟิงทําภารกิจได้สําเร็จเขาก็จะได้รางวัลมากกว่าสือเฉินถึง 4 เท่า
เย่จือเฟิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "เจ้าจะมาอิจฉาไปทำไม? เจ้าก็แค่เปลี่ยนจากภารกิจขั้นที่ 3 เป็นขั้น 5 ก็หมดเรื่อง"
ไม่ได้ยินคำพูดดังกล่าวสือเฉินเข้าใจได้ทันที เพราะผู้อาวุโสฉินไม่ได้ให้แต้มพวกนี้ฟรีๆ แต่เย่จือเฟิงจะต้องต่อสู้!
"อืมมมม∼ แล้วข้าควรจะเลือกภารกิจไหนดี? " เย่จือเฟิงจ้องไปยังกระดานภารกิจตรงหน้า เขามองกลับไปที่ผู้อาวุโสฉินแล้วถามว่า
"ผู้อาวุโสฉิน ท่านช่วยแนะนําภารกิจในขั้นที่ 4 ให้ข้าได้หรือไม่? "
ผู้อาวุโสฉินหัวเราะอย่างชอบใจ "ข้าเพิ่งเพิ่มรางวัลให้แก่เจ้าเป็นสองเท่าไปแล้ว ถ้าถามความคิดเห็นจะพลาดงั้นเจ้าเลือกภารกิจในขั้นที่ 3 ดีหรือไม่? " ความหมายของเขาคือจะไม่แนะนําภารกิจให้อีก เขากําลังพยายามบอกเย่จือเฟิงเป็นนัยว่าคนเราไม่มีทางได้อะไรมาเปล่าๆ โดยไม่สูญเสียอะไร
"ศิษย์พี่ม่อ ท่านบอกว่าภารกิจในขั้นที่สี่ได้แต้ม 40 ถึง 60 ใช่หรือไม่? "
ม่อยวี่พยักหน้า "ใช่แล้ว! "
"เช่นนั้นภารกิจไหนที่ได้ 60 แต้ม? ขอข้าดูหน่อย"
ม่อยวี่รู้สึกงุนงงแล้วมองไปที่ผู้อาวุโสฉินตาปริบๆ แม้ว่าผู้อาวุโสฉินจะไม่ได้มองมาที่เขาแต่ก็พยักหน้าให้
"มีภารกิจเดียวเท่านั้นที่ได้ 60 แต้ม มันคืออันนี้"
ม่อยวี่ชี้ไปที่ภารกิจที่แปะอยู่ด้านบนสุดของกระดาน สือเฉินอ้าเห็นแล้วถึงกลับปากค้าง " แรดสายฟ้าสัตว์อสูรระดับสามัญขั้นที่สี่! " ครั้งก่อนเขาเกือบถูกอินทรีย์โลหิตซึ่งเป็นสัตว์อสูรระดับสามัญขั้นที่สี่ฆ่า หากเขาต้องสู้กับแรดสายฟ้าใครจะรู้ว่าเขาต้องตายทั้งหมดกี่ครั้ง
เย่จือเฟิงเบิกตากว้างแล้วยิ้มอย่างมีความสุข
"มันคือสัตว์อสูรที่มีคุณสมบัติพิเศษนี่เอง ไม่เลวๆ "
เมื่อได้ยินคําว่า ไม่เลว ออกจากปากของเย่จือเฟิง สือเฉินก็ตะโกนออกมา
" ไม่เลวบ้านป้าแกน่ะสิ เจ้าไม่เห็นคําบรรยายที่เขียนอยู่ตรงนี้หรือไง? แรดสายฟ้าอยู่ระดับสูงกว่าขั้นที่สาม แถมยังสามารถปลดปล่อยสายฟ้าได้ดังใจอีก! เจ้าอาจจะถูกสายอัสนีฟาดตายก่อนที่จะเข้าถึงตัวมันด้วยซ้ำ! "
"สือเฉินพูดถูก" ผู้อาวุโสฉินยิ้มอ่อนพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ความสามารถของแรดสายฟ้านั้นยากที่เจ้าจะรับมือได้ แม้แต่คนที่อยู่ระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 5 ก็ยังลําบากกว่าจะเข้าถึงตัวมัน เซียวมู่แห่งตระกูลเซียวซึ่งอยู่ระดับกำเนิดปราณขั้นที่ 5 เองก็พยายามมาสองสามครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่พยายามเข้าใกล้มัน ก็ถูกสายอัสนีฟาดผ่ากลับมาทุกครั้งไป จนที่สุดก็ตัดสินใจยอมแพ้"
เย่จือเฟิงยิ้มอย่างเยือกเย็น "เช่นข้าก็ตัดสินใจได้แล้ว ข้าอยากทําภารกิจแรดสายฟ้า! "
สีหน้าของผู้อาวุโสฉินเปลี่ยนไปทันที "เอาจริงรึ? ข้าคงต้องบอกเจ้าว่า เจ้าจะต้องตายอย่างแน่แท้หากยังดึงดันทําภารกิจนี้ต่อ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นมันจะไม่เกี่ยวกับข้าเพราะถือเป็นการตัดสินใจของเจ้า"
"ผู้อาวุโสฉิน ข้าได้ตัดสินใจไปแล้ว" เย่จือเฟิงพยักหน้า แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น
ผู้อาวุโสฉินจ้องมาที่เย่จือเฟิงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าแววตาอันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเย่จือเฟิง เขาก็ทอดถอนหายใจแล้วยิ้มออกมาในที่สุด "ก็ได้ หากเจ้าสามารถผ่านการทดสอบได้ล่ะก็ ข้าก็จะให้เจ้าทําภารกิจนี้ แต่หากเจ้าไม่สามารถผ่านการทดสอบนี้ไปได้ ก็จงเลือกภารกิจอื่นแทน หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้า ข้าคงไม่อาจตอบคําถามของฉงเทียนได้ ม่อเซียงพาเขาไปทดสอบอีกห้อง แต่อย่าให้เวลานาน ที่นี่ยังมีคนอื่นรออยู่"
ผู้อาวุโสฉินมีผู้พิทักษ์สองคน และพวกเขาต่างก็ก้าวถึงระดับผู้ฝึกยุทธ์แล้ว ม่อยวี่มีหน้าที่แนะนําเหล่าลูกศิษย์ ม่อเซียงมีหน้าที่ทดสอบเหล่าศิษย์
"ตามข้ามา" ม่อเซียงเดินนําหน้าเย่จือเฟิงไปยังห้องทดสอบที่อยู่ไม่ไกลนัก
เมื่อบอกให้ม่อเซียงทําเร็วๆ แต่นั่นคือการบอกนัยๆ ว่าผู้อาวุโสฉินต้องการให้ม่อเซียงออมมือ เพียงไม่นานทั้งสองก็กลับออกมา
"ผู้อาวุโสฉิน เย่จือเฟิงนั้นมีคุณสมบัติพอที่จะรับภารกิจนี้ เชิญออกคําสั่งมอบภารกิจให้เขา" ม่อเซียงบอกผู้อาวุโสฉินด้วยความเคารพ
เมื่อเห็นว่าม่อเซียงนั้นเข้าใจสิ่งที่ตนเองบอก ผู้อาวุโสฉินก็ยิ้มแล้วพยักหน้า "ตกลง เย่จือเฟิง ตามกฎของหอฉางซิน เจ้ามีเวลาสามวันในการทําภารกิจให้สําเร็จ เจ้าจงไปที่หุบเขาเมฆาล่อง แล้วฆ่าแรดสายฟ้าหนึ่งตัว หากเจ้าทําสําเร็จรางวัลที่ได้จะเพิ่มเป็นสองเท่า รวมเป็น 120 แต้ม"
"ขอบคุณผู้อาวุโสฉินมาก" เย่จือเฟิงประสานมือโค้งคํานับ
"เอาล่ะ ถ้าไม่มีคําถามอะไรแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ออกไปพร้อมกับสือเฉินได้ แล้วก็เรียกกลุ่มต่อไปเข้ามา"
"ขอรับ! " เย่จือเฟิงและสือเฉินตอบอย่างพร้อมเพรียง
......
"ออกมาแล้ว มันออกมาแล้ว! เย่จือเฟิงมันออกมาแล้ว! "
เย่จือเฟิง ออกมาจากหอฉางซินครั้งแรก และต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปเตรียมตัวบางอย่าง แต่พอเขาออกมากลับมีผู้คนมากมายจับจ้องมายังเขา ดูเหมือนว่าเขาจะใช้เวลาอยู่ในหอมากพอสมควร
"เย่จือเฟิง เจ้ารับภารกิจที่ข้าแนะนําก่อนหน้านี้มารึเปล่า? ภารกิจซ่อมกําแพงอันยิ่งใหญ่ มันเป็นภารกิจยอดเยี่ยมที่เหมาะสําหรับไอ้ขยะไร้ประสบการณ์เช่นเจ้าที่มารับภารกิจเป็นครั้งแรก! " เซียวมู่ก้าวออกมาจากฝูงชนด้วยท่าทางเย้ยหยัน
"เจ้าพูดถูก ภารกิจพรรค์นั้นเหมาะกับพวกมือใหม่ไร้ประสบการณ์" เย่จือเฟิงตอบแล้วยิ้มอย่างเรียบเฉย
เมื่อเห็นว่าเย่จือเฟิงตอบกลับมาอย่างใจเย็น ผู้คนต่างก็คิดว่าเขารับภารกิจซ่อมกําแพงมาจริงๆ พวกมันจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
"ดูสิ! ไอ้ขยะเย่จือเฟิง มันกล้ารับภารกิจซ่อมกําแพงจริงๆ ด้วย มันไม่มีความกล้าแม้แต่จะออกไปฆ่าสัตว์อสูร"
"แหมๆๆ อย่าไปดูถูกผู้อื่นเช่นนั้นสิ ข้าได้ยินมาว่าแต่ละคนต้องการแต้มผลงานหกสิบแต้มเพื่อแลกกับวิชาระดับธรรมดาหลังจากเดือนนี้ มันก็แค่ต้องซ่อมกําแพงอยู่อีกสิบเอ็ดเดือน เพื่อที่จะได้วิชายุทธ์ สําหรับขยะอย่างมันแล้ว นี่ถือเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มาก! "
สือเฉินที่ถูกเย่จือเฟิงทิ้งเอาไว้ด้านหลัง ในที่สุดก็เดินตามทัน เขาพูดอย่างเหนื่อยหอบว่า"น้องเฟิง! ทําไมเจ้าถึงเดินเร็วนัก! เหตุใดเจ้าไม่ลองทบทวนเรื่องนั้นอีกครั้ง การสู้กับแรดสายฟ้ามันอันตรายเกินไป! เจ้าควรจะเปลี่ยนเป็นภารกิจอื่นแทน! "
"แรดสายฟ้า!? " หลังจากได้ยินทุกคนต่างพากันตื่นตะลึง พวก หน้าเปลี่ยนสีแล้วมองไปที่เซียวมู่เป็นตาเดียว เซียวมู่เองก็รู้สึกตื่นตระหนกและโกรธมาก มันกําหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ
เย่จือเฟิงยิ้มแล้วพูดต่อจากสิ่งที่เขาพูดค้างไว้ "เจ้าพูดถูก ภารกิจพรรค์นั้นเหมาะกับมือใหม่ไร้ประสบการณ์ แต่น่าเสียดาย ที่นั่นไม่ใช่ข้า "
จบตอน