กำเนิดจักรพรรดิสงคราม

        บทที่ 40

        อาณาเขตด้านหลังเขา

        ในตอนนี้ทำการย้ายอาณาเขตมาบริเวณด้านหลังเขาเรียบร้อยแล้วฐานะของลู่หมิงภายในสำนักแห่งนี้เปลี่ยนไปในตอนนี้ถูกเรียกว่าตนเองนั้นเป็นลูกศิษย์หลังหุบเขาอย่างเต็มตัว

        ท่านเจ้าสำนักทำการป่าวประกาศออกมาว่าจะรับลู่หมิงผู้ที่ชนะในการประลองและการทดสอบในรอบปีครั้งนี้ไปเป็นศิษย์

        แน่นอนว่านี่ถือว่าเป็นกรณีพิเศษเพราะโดยปกติทั่วไปแล้วรางวัลของการชนะจะถูกกำหนดเอาไว้อย่างชัดเจน

        แถมผู้ชนะในแต่ละปีเองก็ไม่ได้ถูกรับเลือกให้มาเป็นลูกศิษย์ของท่านเจ้าสำนักด้วยเช่นเดียวกัน

        เพราะแบบนั้นในครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นกรณีพิเศษที่ทำการรับคนที่ชนะในการทดสอบในครั้งนี้เข้ามากลายเป็นลูกศิษย์ของท่านเจ้าสำนัก

        ผู้คนมากมายที่ได้รู้ข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่นอนย่อมแปลกประหลาดใจเมื่อตนเองนั้นได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้

        พวกเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าลู่หมิงนั้นเป็นคนที่สามารถฝึกฝนและพัฒนาพละกำลังของตนเองได้แล้ว

        ไม่ได้กลายเป็นคนพิการที่ไร้ความสามารถเหมือนก่อนหน้านี้เพราะแบบนั้นในตอนนี้พวกมันแสดงใบเลยรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

        แต่เมื่อเป็นคำสั่งของท่านเจ้าสำนักแน่นอนว่าไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยขัดออกมาลู่หมิงได้รับเลือกเป็นสิทธิหลังเขาอย่างเต็มตัวในตอนนี้ขนย้ายของตนเองมุ่งตรงมายังบริเวณด้านหลัง

        โดยการเดินทางมาบริเวณด้านหลังมันเองก็จำเป็นจะต้องใช้เส้นทางอื่นเพราะตัวของมันนั้นได้นำพาแม่นางชิงมาด้วย

        ในตอนนี้ยังไม่สามารถนำพานางออกไปจากสถานที่แห่งนี้ตัวของนางอยู่ภายในกระท่อมใต้หุบเขาสักวันเองก็ต้องมีผู้คนพบเจอ

        ท่านเจ้าสำนักทำการออกอุบายว่าให้นำพานักมาอยู่บริเวณด้านหลังเขาอาณาเขตด้านหลังของหุบเขากระบี่มีความกว้างขวางเป็นอย่างมาก

        ไม่เพียงเท่านั้นภายในสถานที่แห่งนี้คนที่อยู่ภายในบริเวณนี้ก็มีเพียงถ้าลองนับจากจำนวนดูแล้วคนที่อยู่บริเวณด้านหลังเขามีเพียงแค่ท่านเจ้าสำนักและลูกศิษย์อีกสี่คนเท่านั้น

        คนอื่นไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาภายในบริเวณนี้ถือว่าเป็นที่หวงห้ามของสำนักเมื่อเป็นแบบนั้นภายในสถานที่แห่งนี้จึงไม่มีผู้คนเข้ามาและก็เป็นสถานที่ปลอดภัยในการหลบซ่อนตัวของมัน

        การจะนำพาตัวของนางขึ้นไปบริเวณด้านบนหลังเขาก็จำเป็นจะต้องใช้เส้นทางอื่นไม่สามารถนำพาตัวของนางในการขึ้นไปบริเวณด้านบนได้

        เพราะถ้าเกิดว่าลูกศิษย์จำนวนมากมองเห็นนางคงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แล้วผิดต่อกฏของสำนักด้วยเช่นเดียวกัน

        แม้ว่าจะใช้เวลานานสักหน่อยแต่การเดินทางออมม่าอีกเส้นทางหนึ่งก็สามารถทำให้เดินทางไปถึงบริเวณด้านหลังหุบเขาได้ในที่สุด

        ด้านหลังเขามีเส้นทางการขึ้นพิเศษแต่ต่างจากด้านหน้าโดยบริเวณด้านหลังเขาบันไดที่ทอดและลากยาวมีค่ายกลขนาดใหญ่ถูกกลางทับเอาไว้

        บันไดส่วนนี้ไม่มีผู้ใดสามารถขึ้นได้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากท่านเจ้าสำนักโดยตัวของลูกนิ่งได้รับอนุญาตจากท่านเจ้าสำนักและสามารถขึ้นมาบริเวณด้านบนนี้ได้

        กลับขึ้นมาบริเวณด้านหลังหุบเขาได้ตามที่ตนเองนั้นต้องการเรียบร้อยแล้วภายในสถานที่แห่งนี้อาณาเขตบริเวณด้านหลังหุบเขากว้างขวางเป็นอย่างมาก

        บริเวณด้านหลังหุบเขากระบี่ส่วนนี้เป็นส่วนหนึ่งของสำนักแต่มันเองก็เป็นพื้นที่หวงห้ามด้วยเช่นเดียวกันโดยภายในบริเวณนี้มีความกว้างขวางเทียบเท่ากับอาณาเขตประมาณสองส่วนสิบของสำนักทั้งหมด

        สำนักหุบเขากระบี่เป็นสำนักขนาดใหญ่เพราะแบบนั้นพื้นที่เพียงแค่สองส่วนมันเองก็ขว้างขวางมาก

        แถมมันยังกว้างขวางมากเกินไปสำหรับพื้นที่ที่อยู่อาศัยเพียงแค่ไม่กี่คนด้วยซ้ำหลังจากที่ได้เดินขึ้นมาบริเวณด้านหลังหุบเขาใช้ดวงตาของตนเองสำรวจพื้นที่บริเวณ

        ภายในบริเวณด้านหลังหุบเขามีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันไม่ว่าจะเป็นเรือนฝึกฝนร้านฝึกฝนหรือแม้ว่าที่อยู่อาศัยล้วนแล้วมีครบทุกอย่าง

        ภายในสถานที่แห่งนี้ยังมีที่ว่างอีกมากมายที่รอให้ใช้สอยและสามารถใช้งานได้หลากหลายสถานการณ์

        โดยพื้นที่บริเวณด้านหลังหุบเขาที่เป็นแบบนี้ส่วนใหญ่แล้วลูกศิษย์ของท่านเจ้าสำนักจะเป็นคนใช้งานพวกมันทั้งหมด

        พื้นที่กว้างขวางมากพอที่จะทำให้ตัวของพวกเขานั้นสามารถใช้งานหรือว่าอยากจะทำอะไรก็ได้อย่างที่ใจของตนเองนั้นคิดและก็ไม่มีผู้คนกล่าวว่า

        ชีวิตภายในหุบเขากระบี่แบบนี้มันแตกต่างจากที่ตัวของลู่หมิงคิดเอาไว้เป็นอย่างมากถือว่าเป็นชีวิตที่ตัวของมันไม่เคยคิดเอาไว้เลยว่าตนเองนั้นจะมีชีวิตแบบนี้ได้

        แม้ในตอนนี้จะย้ายมาบริเวณด้านหลังหุบเขาตัวของมันเองก็ยังไม่มั่นใจว่าตนเองนั้นได้เข้ามาเป็นลูกศิษย์ของสำนักหลังเขาแล้วจริงๆอย่างงั้นหรอ

        เมื่อเดินทางขึ้นมาบริเวณด้านหลังสำนักแม่นางชิงนางแสดงท่าทางลนลานเล็กน้อยรู้ดีว่าบริเวณเคสนี้เป็นเคสด้านหลังที่เป็นห่วงห้ามของสำนัก

        เมื่อทั้งสองเดินขึ้นมาไม่นานนักท่านเจ้าสำนักก็เดินทางมาพร้อมกับเกาเทียนผู้ที่เป็นศิษย์คนโตทั้งสองมาต้อนรับลู่หมิงในฐานะสมาชิกใหม่ของสถานที่แห่งนี้

        เมื่อมองเห็นทั้งสองที่เดินมาหยุดลงบริเวณด้านหน้าลูกนิ่งและแม่นางชิงทั้งสองต่างทำการยกมือทั้งสองข้างประสานกันก้มคารวะผู้ที่อยู่ด้านหน้าทั้งสอง

        ไม่ว่าจะเป็นถ้าเจ้าสำนักหรือว่าศิษย์พี่ใหญ่ของความหนักหุบเขากระบี่ล้วนแล้วเป็นคนที่มีฐานะสูงส่งกว่าพวกเขามาก

        “ ไม่ต้องมาพิธีเงยหน้าขึ้นมา”เจ้าสำนักทำการกล่าวขึ้น

        ทั้งสองทำการเงยหน้าขึ้นมาคนพวกนี้มีบรรยากาศผ่อนคลายมากกว่าที่ผู้คนส่วนใหญ่นั้นคิดว่าราชันกระบี่จะเป็น

        แน่นอนผู้คนส่วนใหญ่คงคิดว่าราชันกระบี่เป็นคนที่มีคุณสมบัติภายในร่างกายที่เยี่ยมยอดเป็นยอดฝีมือที่มีแรงกดดันจำนวนมหาศาล

        แต่ผู้ใดจะรู้เล่าถ้าได้เผชิญหน้ากับหนึ่งในสามราชันกระบี่ที่เป็นเจ้าสำนักของหุบเขากระบี่ผู้นี้จะให้ความรู้สึกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงชายชราผู้นี้มีบรรยากาศที่ผ่อนคลายรอบร่างกายแถมยังมีความรู้สึกที่ดูอบอุ่นอีกด้วย

        หลี่ฉีหงที่กำลังยืนอยู่หันไปมองที่เกาเทียนลูกศิษย์คนโตของตนเอง“ นี่คือศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า ”

        “ ตัวของเขาจะเป็นคนนำพาพวกเจ้าทั้งสองไปที่พักและก็บอกเกี่ยวกับเรื่องราวทุกอย่าง”

        “ ในวันพรุ่งนี้พวกเรามาทำพิธียกน้ำชากันข้าจะยอมรับตัวของเจ้าเป็นศิษย์อย่างถูกต้องตามประเพณี”  

        “ เอาล่ะในตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองคนก็ไปพักผ่อนได้แล้วไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับพวกผู้คนภายในสำนัก แน่นอนตัวของข้าจะทำการรับหน้าเจ้าพวกที่กำลังเฝ้ารอถามเรื่องนี้อยู่”

        “ เกาเทียนนำพาศิษย์น้องเล็กของเจ้าไป ”เจ้าสำนักสะบัดมือ

        หลังจากนั้นเกาเทียนก็ได้นำพาตัวของลู่หมิงและก็แม่นางชิงเดินทางมุ่งตรงไปยังที่พักของตนเอง

        อาณาเขตบริเวณด้านหลังเขากว้างขวางทั้งสองถูกนำมามาทางทิศตะวันออกบริเวณนี้มีเรือนไม้ขนาดกลางหลังหนึ่งตั้งอยู่

        มันดูเป็นเรือนไม้ที่เรียบง่ายมีขนาดกว้างขวางเมื่อเทียบกับกระท่อมเล็กๆที่ทั้งสองอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้แม้ว่ามันจะไม่มีของประดับและของตกแต่งอะไรมากมายแต่มันเองก็ดูหรูหราเกินกว่าชีวิตของพวกเขาทั้งสองมากนะ

        เกาเทียนนำพาทั้งสองมาถึงสถานที่แห่งนี้เท้าทั้งสองข้างของมันหยุดลงหลังจากที่เดินทางมาถึงชายร่างกายใหญ่โตที่เป็นลูกศิษย์คนโตของท่านเจ้าสำนักผู้นี้มีแรงกดดันจำนวนมาก

        ตั้งแต่เดินมาไม่ได้พูดอันใดเลยแม้แต่น้อยเมื่อเดินทางมาถึงก็ทำการพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงโทนต่ำที่เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม “มาถึงแล้วสถานที่แห่งนี้คือที่พักของพวกเจ้า ”

        ลู่หมิงที่กำลังยืนอยู่ใช้ดวงตามองตรงไปที่สิบพี่ใหญ่ของตนเองแววตาของลู่หมิงดูประหม่าเล็กน้อยเพราะแรงกดดันบริเวณรอบๆร่างกายของคนผู้นี้ไม่ธรรมดา“ คือว่า… ” 

        “ เรื่องของพวกข้าทั้งสอง… ” ลู่หมิงกำลังกังวลเกี่ยวกับเรื่องกฎของสำนักที่ว่าไม่ให้พบสาวใช้สตรีมารับใช้บุรุษ

        เกาเทียนผู้ที่เป็นศิษย์พี่ใหญ่ที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว“ เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรในตอนนี้เพียงแค่พักผ่อนให้หายดีก็พอ ”

        “ กฏภายในสำนักท่านอาจารย์ไม่ค่อยยึดมั่นอยู่แล้วขอเพียงแค่พวกเราเหล่าลูกศิษย์สายตรงสามารถบ่มเพาะไปในวิถีทางที่ถูกต้องท่านอาจารย์ก็พึงพอใจ”

        “ ไม่จำเป็นจะต้องคำนึงถึงกฎภายในสำนักที่พวกผู้อาวุโสตั้งขึ้นมา”เกาเทียนก้าวเดินมาบริเวณด้านหน้าหยุดเท้าทั้งสองข้างลงใช้มือสัมผัสลงที่ไหล่ของลู่หมิงทำการพูดต่อ “ ต์ในตอนนี้เจ้าเพียงแค่พักผ่อนและรักษาร่างกายของตนเองก็พอ… ” 

        หลังจากที่พูดจบก็ได้เดินออกไปจากสถานที่แห่งนี้ทิ้งให้ตัวของลู่หมิงยืนอยู่ท่ามกลางความงุนงง  

        จบบท