ราชาไร้บัลลังก์

ผ่านมา3วันโดยที่มิคาเอลไม่ได้ออกไปไหนมันเพียงนั่งอยู่ในห้องเพื่อดูดซับต้นนรกเยือกแข็งจนตอนนี้มันก็ยังไม่สามารถดูดซับได้ทั้งหมด บริเวณห้องที่มิคาเอลนั่งอยู่เกิดไอเย็นแผ่ออกไปทั่วทิศทางจนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาบางครั้งอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวจนขนลุกอีก2วันผ่านไปตอนนี้มิคาเอลที่นั่งอยู่เกิดชั้นน้ำแข็งเกาะตามตัวเต็มไปหมดจนดูเหมือนว่ามันถูกแช่แข็งไว้แกร่ก แกร่ก แกร่ก ชั้นน้ำแข็งเริ่มแตกออกและหลุดลงมาบนพื้น จนในที่สุดน้ำแข็งทั้งหมดก็หายไปมิคาเอลค่อยๆลืมตาขึ้นมาและยกยิ้มขึ้นเพราะมันสามารถดูดซับต้นนรกเยือกแข็งได้ทั้งหมดจากนั้นมันก็หายตัวออกไปจากห้องทันทีฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว มิคาเอลทะยานตัวไปตามป่าจนออกห่างจากตระกูลทมิฬมากพอสมควรมันจึงหยุดลงมันต้องการลองปลดปล่อยพลังหลังจากดูดซับต้นนรกเยือกแข็งไปแล้วมันค่อยๆปลดปล่อยพลังออกมาที่ฝ่ามือจากนั้นจึงลองจับต้นไม้ดู ฉับพลันต้นไม้และบริเวณโดยรอบกลับกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด
''เยี่ยมมาก หากข้าพัฒนาความเข้าใจเพิ่มและระดับพลังของข้ามากขึ้นชั้นน้ำแข็งที่เกิดมันจะกินพื้นที่เพิ่มมากแค่ไหนกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า''มิคาเอลหัวเราะออกมาอย่างชอบใจและลดการระวังตัวจนไม่เหลือแต่แล้ว ปัง! ใครบางคนกลับโจมตีไปที่หลังของมิคาเอลจนตัวมันกระเด็นออกไปด้วยความรุนแรงมิคาเอลค่อยๆลุกขึ้นและบ้วนเลือดในปากออกมาก่อนจะหันไปเจอเข้ากับชายแก่
''อั่ก 47ชั้นบรรยากาศ บัดซบ! ใครส่งเจ้ามา''มิคาเอลพูดออกมาด้วยความยากลำบากถ้าไม่ใช่เพราะกระดูกที่แข็งแรงและการฝึกร่างกายมาอย่างดีมิคาเอลคงไปโลกหน้าแล้ว
''หืม...หนังเหนียวใช้ได้นี่เจ้าหนู ข้าเสียเวลาตามหาเข้าตั้งนานไม่คิดเลยว่าจะมาอยู่ในป่านี่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า''ชายแก่พูดออกมาแบบนั้นมิคาเอลจึงรู้ได้ทันทีว่ามันยังไม่ได้เจอกับที่ตั้งของตระกูลทมิฬเพราะฉะนั้นเรื่องหินแห่งพลังก็ยังคงเป็นความลับอยู่
''หึ นั่นมันก็เรื่องของข้าด้วยระดับพลังระดับนี้เจ้าจำเป็นต้องมารังแกคนอ่อนแอเช่นข้าด้วย''มิคาเอลพยายามพูดเพื่อถ่วงเวลาไว้ซักนิดเพราะมันเตรียมตัวจะฆ่าอีกแล้วฝ่ายแล้วเช่นกันแต่มันก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าใครเป็นคนส่งชายแก่คนนี้มาฆ่ามัน
''จะโทษข้ามันก็ไม่ถูกเพราะมีคนจ้างข้ามาก็เท่านั้น แต่ข้าจะบอกเจ้าเอาไว้ก่อนตายก็แล้วกันว่าใครส่งข้ามาอืม...หากจำไม่ผิดรู้สึกจะเป็นตระกูลเจ้าเมืองนะที่จ้างข้า ทีนี้เจ้าคงตายได้แล้วสินะ''ชายแก่ยิ้มออกมาขณะขยับตัวเข้าใกล้มิคาเอลไปเรื่อยๆ แต่แล้วมันก็ต้องชะงักเท้าลงเมื่อมิคาเอลลุกขึ้น
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดี ดี ข้าก็ไม่ได้อยากจะยุ่งกับพวกมันนักแต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้''มิคาเอลเองก็ปลดปล่อยพลัง31ชั้นบรรยากาศของมันออกมาและเรียกดาบออกมาทันที
''เป็นอะไรไป เจ้าพร้อมจะตายแล้วหรือยัง''มิคาเอลหายตัวไปทันทีจนชายแก่ต้องหันไปมองรอบๆตัว ฉัวะ! แต่แล้วอยู่ๆชายแก่ก็รู้สึกเจ็บที่แขนและเมื่อมันก้มลงดูมันก็ตกใจเพราะแขนของมันได้ขาดไปแล้วและรอบๆแผลของมันก็มีน้ำแข็งที่กัดกินมันอยู่จนบริเวณแผลด้านชาจนไม่มีความรู้สึกอะไรหลงเหลืออยู่และเนื้อรอบๆแผลนั้นเองก็เริ่มหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด
''บัดซบ!''คลื่น ชายแก่ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาและเรียกใช้ความสามารถของประตูพรสวรรค์ทันทีมิคาเอลเองก็ยังไม่รู้ว่าประตูของชายแก่สามารถทำอะไรได้มันจึงระวังตัวอย่างมากมันค่อยๆพุ่งเข้าไปที่จุดบอดของชายแก่ด้วยความมั่นใจและในจังหวะที่มิคาเอลกำลังจะฟันอีกฝ่ายนั้น
''ฮ่า ฮ่า ถึงข้าจะมองไม่เห็นตัวเจ้าแต่ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ตรงไหน''ชายแก่หันมาและใช้มือข้างที่เหลือต่อยออกไป โชคดีที่มิคาเอลสามารถตอบสนองทันและหลบไปได้อย่างหวุดหวิด
''หึ! จากที่เจ้าพูดความสามารถของประตูนั้นหากเดาไม่ผิดคงเป็นประเภทติดตามตัวจากพลังสินะ''มิคาเอลพูดคาดเดาออกมาจนชายแก่ขมวดคิ้วทันที
''ใช่ แล้วมันยังไงผู้คนต่างดูถูกประตูบานนี้ของข้าทั้งๆที่มันมีประโยชน์ในตัวเองแท้ๆ พวกบัดซบ''ชายแก่พูดออกมาด้วยความโมโหมิคาเอลได้ยินก็พูดขึ้นบ้าง
''ข้ารู้ ทุกๆอย่างล้วนมีประโยชน์ในตัวของมันเองอยู่ที่ว่าจะสามารถใช้มันออกมาได้แค่ไหนแต่นั่นไม่สำคัญตอนนี้ข้าจะถามเจ้า เจ้าต้องการชีวิตของข้าอยู่มั้ย หากยังต้องการข้าคงจะต้องฆ่าเจ้าแล้ว''มิคาเอลพูดออกมาพร้อมๆกับจิตสังหารที่หนาแน่น นี่เป็นจิตสังหารดั้งเดิมที่มีมาของมิคาเอลชายแก่ที่ถูกจิตสังหารนี้เข้าไปก็เริ่มหวาดกลัวถึงขีดสุดจนเริ่มเห็นเงาเบลอๆขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังมิคาเอลที่สำคัญในเงานั้นมันกลับเห็นดวงตาของสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่กำลังจ้องมองมันอยู่แต่สุดท้ายด้วยความแปรปรวนทางอารมณ์ของชายแก่ความหวาดกลัวของมันหายไปอย่างรวดเร็ว
''ข้าจะฆ่าเจ้า หมัดตัดอากาศ''ชายแก่ใช้เทคนิคหมัดตัดอากาศออกมา เทคนิคนี้เป็นการใช้พลังต่อยออกไปทำให้เกิดคลื่นพลังเป็นทางตรง ด้วยพลังของอีกฝ่ายที่มีมากและเทคนิคที่มันใช้ออกมาก็มีความรวดเร็วมิคาเอลจึงรับเทคนิคนี้เข้าไปเต็มๆจนบนร่างกายของมิคาเอลเกิดรอยแผลและมีเลือดไหลออกมาเล็กน้อยหลังจากนั้นมิคาเอลได้ลุกขึ้นมาและเรียกเจ้าเบบี้ในร่างมังกรออกมามันหันไปรอบๆเตรียมฆ่าอีกฝ่ายแต่ก็พบว่าชายแก่คนนั้นได้หายไปแล้ว
''บัดซบ รอก่อนเถอะข้าจะกลับไปจัดการกับเจ้าพร้อมกับพวกเจ้าเมืองนั่น''มิคาเอลหายไปจากจุดเดิมการโดนเล่นงานครั้งนี้ทำให้มันมีความรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอและเล่นมากเกินไป
''เจ้าไปนำหินที่ขุดได้มาให้ข้าที่ห้องหน่อยเอามาทั้งหมด''มิคาเอลพูดออกมาเมื่อกลับมาถึงตระกูลทมิฬจากนั้นมันจึงกลับมารอที่ห้องแต่เมื่อเข้ามามันก็เจอเฟรมมิ่งเฮลยืนรออยู่
''อาจารย์ท่านไปโดนใครทำร้ายมา''เฟรมมิ่งเฮลถามด้วยความตกใจทันทีที่เห็นสภาพของมิคาเอล
''พวกเจ้าเมืองมันจ้างคนมาฆ่าข้า หึ! ช่างมันก่อน ตอนนี้ข้าจะสอนเกี่ยวกับอักขระให้ เจ้าจำให้ดีและค่อยๆทำความเข้าใจตอนนี้ข้าจำเป็นต้องให้เจ้าเรียนรู้แบบพึ่งตัวเองไปก่อน''พูดจบมิคาเอลก็สอนเฟรมมิ่งเฮล เฟรมมิ่งเฮลก็ตั้งใจฟัง มันยิ่งฟังยิ่งอึ้งเพราะสิ่งที่มิคาเอลพูดออกมามันเข้าใจง่ายมากๆไม่นานการสอนของมิคาเอลก็จบลง
''ขอบคุณอาจารย์การสอนของท่านเข้าใจง่ายมาก''เฟรมมิ่งเฮลออกปากชมมิคาเอลเป็นการใหญ่หลังฟังจบแต่ไม่นานก็มีคนมาขัดจังหวะ เพราะมีคนนำหินแห่งพลังมาให้มิคาเอลหลังจากมิคาเอลรับหินเหล่านั้นไว้มันจึงหันไปพูดกับเฟรมมิ่งเฮล
''เจ้าอยู่ทำความเข้าใจที่นี่นั่นแหละข้าจะไม่ซักอยู่ประมาณ1เดือน''โดยไม่รอคำตอบของอีกฝ่ายมิคาเอลก็ได้หายเข้าไปในประตูพรสวรรค์แล้วและทิ้งให้เฟรมมิ่งเฮลให้ยืนงงอยู่กับที่เมื่อผ่านไปซักพักมันจึงได้สติขึ้นมาและบ่นพึมพัมทันที
''อาจารย์ท่านมีของดีแต่กลับไม่แบ่งให้ข้าใช้ ท่านมันงกจริงๆ''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่31:นักฆ่า

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่31:นักฆ่า

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้