เทพมังกรเหนือโลก

    “แต่ข้าคิดว่าแค่การประลองแบบนี้มันน่าเบื่อเกินไป!...เรามาพนันอะไรกันซักหน่อยดีไหมนายน้อยจิน!?”

   ผู้คนต่างก็ต้องตกตะลึงในคำพูดของหยุนเฟย!...พนันงั้นรึ?...เจ้านี่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใดกันถึงได้กล้าล่วงเกินนายน้อย

จินถึงสองหน?...คำถามเหล่านี้กำลังวนเวียนอยู่ในหัวของเหล่าผู้ชมจากรอบๆลานประลอง!...แต่ฉากนี้เองก็ทำให้ผู้คนอดที่จะตื่นเต้นออกมามิได้!...

   ครานี้เองที่สีหน้าของจินเจียงเปลี่ยนเป็นดำมืด!...เจ้านี่บังอาจมาหยามข้า!...เหอะ!คอยดูเถอะเจ้าขยะ!ข้าจะให้เจ้าได้รู้ถึงซึ้งถึงคำว่าพ่ายแพ้ยับเยิน!

“ก็เอาสิ!...แล้วเจ้าอยากพนันกับอะไรกันล่ะ?”

จินเจียงกล่าวตอบออกมาอย่างองอาจ!...มันที่รู้ถึงระดับปราณของหยุนเฟยแล้วมีหรือมันจะกลัว?...แน่นอนว่าไม่!...ตัวมันมีระดับปราณแท้จริงขั้น 4!...จะให้นั่งคิดนอนคิดยังไงมันก็ไม่อาจจะหาวิธีที่จะทำให้เจ้ามดน้อยหยุนเฟยระดับปราณจิตขั้น8 จะสามารถเอาชนะมันได้!...

   หยุนเฟยเมื่อได้ยินดังนั้นสีหน้าของมันก็กลายเป็นเจ้าเล่ห์ทันที!...มันแอบแสยะยิ้มออกมาทีหนึ่ง...ก่อนจะทำทีเป็นลนลานแล้วถามออกไปว่า...

“ทะ...ท่านแน่ใจนะ?”

“แน่สิ!...เจ้าสามารถเลือกสิ่งที่เจ้าต้องจะพนันได้เลย!”

“จริงๆน่ะหรือ?”

หยุนเฟยพลันทำทีเป็นหวาดกลัวออกมาให้ผู้คนเห็น!...ตัวมันตอนนี้กำลังทำสิ่งที่เรียกกันว่าแผนชั่วอยู่!...แต่น่าเสียดาย!ทุกๆคนที่อยู่ ณที่นี้ไม่อาจจะสามารถจับพิรุจจากการแสดงของหยุนเฟยได้!...

   จินเจียงเองก็เช่นกัน!...มันเองก็พลันนึกว่าหยุนเฟยกลัวมันจนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก!...เหอะ!ไอ้ขยะ!...ดูซิว่าเจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้าได้!...จินเจียงพลันด่าทอกับการกระทำอันขลาดเขลาของหยุนเฟยอย่างสะใจ!ก่อนจะตอบกลับไปอย่างไม่ต้องคิดว่า....

“มาประลองกัน!”

เมื่อได้ยินดังนั้นหยุนเฟยก็พลันแค่นเสียงเหอะ!ออกมาหนึ่งทีอย่างมิดชิดไม่สามารถให้ใครอื่นรู้ได้!...ก่อนมันจะเปลี่ยนท่าทีกลับมาเป็นขี้ขลาดดังเดิมก่อนจะพูดออกไปอย่างสั่นเครือว่า...

“ขะ...ข้าว่า...ละ...แล้วแต่ท่านจินจะเลือก!”

หยุนเฟยพลันกล่าวออกมาอย่างตะกุกตะกัก!...แต่ถึงแม้การกระทำนี้จะทำให้ผู้คนทั้งเมืองหลงเชื่อได้!...แต่ไม่ใช่กับไป๋ชิงชิง!นางที่ถือครองจิตวิญญาณบรรพกาลสวรรค์มีหรือจะโดนหลอกเอาง่ายๆ?

“เจ้าตัวแสบ!!”

นางกระซิบด่าหยุนเฟยเล็กน้อย!...ก่อนจะทำท่าทีเป็นหัวเราะคิกคักอย่างน่าหลงใหล!

...ท่าน?...มันเรียกข้าว่าท่าน?...ดี!...เจ้าขี้ขลาดนี่กล้าเอ่ยปากว่าอยากลงพนัน!...ในเมื่อเจ้าเอ่ยเช่นนั้นข้าก็จะสนองให้!...ไม่พูดพร่ำทำเพลง!...จินเจียงพลันพูดออกไปอย่างโจ่งแจ้งว่า....

“ดี!...ถือว่าเจ้ายังมีความคิดอยู่บ้างที่ให้ข้าได้เลือกของพนัน!...งั้นเอาอย่างนี้เป็นเช่นไร?...ข้ามีทรัพย์สินอยู่กองหนึ่งมูลค่า10 หยกนิลกาล!...เจ้าว่าน่าสนใจหรือไม่?”

จินเจียงกล่าวไปพลางแสยะยิ้มไปพลาง!...มันในตอนนี้ถือว่าได้ใจเป็นอย่างมากและถือว่าเรื่องนี้สำหรับมันนั้นคุ้มค่าเป็นอย่างมาก!

..........

   ค่าเงินของภพนี้นั้นมีระดับอยู่เพียงแค่ 5ระดับได้แก่...เหรียญทองแดง...เหรียญเงิน...เหรียญทอง...หยกนิลกาล...และหยกสวรรค์...โดยที่หนึ่งหยกสวรรค์จะมีมูลค่าเทียบเท่ากับ100 หยกนิลกาล!...หยกนิลกาลจะมีมูลค่าเท่ากับหนึ่งล้านเหรียญทอง!...หนึ่งเหรียญทองมีมูลค่าเท่ากับ 100 เหรียญเงิน!...หนึ่งเหรียญเงินมีมูลค่าเท่ากับ100 เหรียญทองแดง!และหนึ่งเหรียญทองแดงสามารถแลกซาลาเปาได้ครึ่งก้อน!

..........

ตัดมาที่ปัจจุบัน!

   หยุนเฟยในตอนนี้มีสีหน้าเคร่งเครียดเป็นอย่างมากกับคำกล่าวของจินเจียงเมื่อครู่!...แต่แน่นนอนมันเป็นการแสดง!...ฮ่าฮ่า!ไอ้โง่!...10 หยกนิลกาลงั้นรึ?...อย่าหวังว่าจะได้คืนแล้วกัน!....หลังจากนั้นมันจึงตอบกลับไปว่า...

“เอ่อ...ท่านแน่ใจรึ?”

   คำว่า “ท่าน” นั้นทำให้จินเจียงได้ใจขึ้นมาอีกหนึ่งขั้น!...ก่อนมันจะแสยะยิ้มเย็นออกมาแล้วกล่าวออกไปว่า...

“แน่นอน!...หากผู้ใดผิดคำ!มันผู้นั้นต้องถูกประณามโดยชาวเมือง!...ฮ่าฮ่าฮ่า!”

จินเจียงพลันหัวเราะออกมาอย่างเสียงดังโจ่งแจ้ง!...หวานหมู!...นี่คือสิ่งที่มันคิดในตอนนี้!

...หวานหมู!...หยุนเฟยก็เช่นกัน!...พวกมันทั้งคู่ต่างก็คิดว่าอีกฝ่ายย่อมไม่มีพิษภัย!...หยุนเฟยเห็นดังนั้นท่าทีมันจึงเปลี่ยนไปเป็นเคร่งขรึม!...ก่อนทันจะถุ่งกระโดดไปบนลานประลอง....

“ดี!...ถือว่าการพนันครานี้มรพยานเป็นชาวเมืองทั้งหมด!”

จินเจียงพลันกล่าวออกมาอีกครา!...แม้เสียงมันจะไม่ค่อยดังซักเท่าไหร่นัก!...แต่ก็สามารถได้ยินกันทั่วทั้งบริเวณรอบๆรัศมี 500 เมตร!....

“ออมมือให้ข้าด้วย!”

หยุนเฟยไม่พูดพร่ำเพรื่ออีกต่อไป!...มันรีบปล่อยกลิ่นอายระดับปราณจิตขั้น 8 ออกมา!...ก่อนจะมองไปยังจินเจียงอย่างไม่วางตา!...ตัวมันตัดสินใจไว้ว่าหากไม่จำเป็นจริงๆมันจะไม่นำทวนคู่ของมันออกมาใช้อย่างแน่นอน!

“เหอะ!...กระจอก!”

จินเจียงแค่นเสียงก่นด่าออกมา!...ก่อนจะปลดปล่อยกลิ่นอายระดับปราณแท้จริงขั้นที่ 4ออกมา!...แต่เมื่อมันมองไปยังหยุนเฟยก็ทำให้หน้าของมันกระตุกขึ้นมาคราหนึ่ง!...เพราะหยุนเฟยที่ได้รับแรงกดดันจากระดับพลังปราณที่ต่างกันขนาดนี้กลับไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา!...นั่นทำให้มันโกธรและเสียหน้าเป็นอย่างมาก!

“อวดดีนักนะ!”

มันสบถด่าออกมาก่อนจะรวบรวมพลังปราณใส่มือขวาของมันแล้วมุ่งตะเบ็งมาทางหยุนเฟยทันที!

“เจ้าหนุ่มนั่นจบแล้ว”

“เหอะ!...มีดีแต่หน้าตาสิไม่ว่า!”

“ดูท่าทีที่ขลาดกลัวของมันนั่นสิ!...ช่างน่าสมเพช!!”

“ปราณจิตขั้น 8กลับกล้าลบหลู่ปราณแท้จริงขั้น 4 งั้นรึ?...นี่มันโง่หรือโง่เง่ากันแน่?”

ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์หยุนเฟยไปต่างๆนาๆ...แต่ก็ได้ข้อสรุปเพียงหนึ่งเดียวว่าหยุนเฟยต้องแพ้แน่นอน!...

   แต่ตอนนั้นเองที่ทุกคนต้องแสดงท่าทีตะลึงระคนตกใจตออกมาทันที!...เพราะเจ้าหนุ่มที่พวกมันคิดว่าต้องแพ้ย่อยยับ...กลับใช้มือข้างซ้ายของมันกุมเข้าไปที่มือขวาที่จินเจียงต่อยมาทันที!

“นี่มันโง่จริงๆงั้นรึ?”

“มันกล้าที่จะใช้มือรับงั้นรึนี่?...มีดีแค่หน้าตาจริงๆ...”

“แต่ข้าว่ามันแปลกๆนะ...”

   ทันใดนั้นเอง!เหล่าผู้ชมก็ต้องตะลึงค้างขึ้นมา!...เพราะหมัดขวาของจินเจียง!...โดนหยุดโดยมือข้างซ้ายของหยุนเฟยอย่างน่าเหลือเชื่อ!....หลังจากนั้นพวกมันก็ต้องดวงตาเบิกกว้างขึ้นมา!

ตูม!!!!

หมัดขวาของหยุนเฟยต่อยเข้าไปที่หน้าท้องของจินเจียงอย่างจัง!...ไม่มีพลังปราณ!ไม่มีอะไรในมือทั้งนั้น!...มันเป็นเพียงมือเปล่า!...มือเปล่าเท่านั้นที่ทำให้เวียงของแรงกระทบจากการต่อยเมื่อครู่ดังกระหึ่มราวกับระเบิด!

อ๊อก!!

เลือดสีแดงสดพลันทะลักออกมาจากปากจินเจียงหลายคำ!...ตัวมันในตอนนี้พูดได้คำเดียวว่า...หมดสภาพ!...ดวงตาของมันพลันหุบเล็กลงแล้วมองไปยังหยุนเฟยด้วยสายตาหวาดกลัว!

   เพียงแค่หมัดเดียวเท่านั้น!...หมัดเดียวของปราณจิตขั้น8 กลับทำให้ปราณแท้จริงขั้น 4 กระอักเลือดออกมาหลายคำ!...นี่คือสิ่งที่เหนือความคาดหมายของทุกผู้คน!...

   รวมทั้งไป๋ชิงชิงเช่นกัน!...นางเพียงรู้ว่าหยุนเฟยมีแผนเกี่ยวกับเรื่องนี้!...แต่นางไม่รู้เลยว่าหยุนเฟยจะใช้วิธีที่เรียบง่ายเยี่ยงนี้!...ฉากนี้ทำให้นางประเมิณหยุนเฟยใหม่อีกรอบ!

“เจ้า...”

จินเจียงได้แต่ถลึงตามองไปยังหยุนเฟยด้วยสายตาโกรธเคืองระคนหวาดกลัว!...ตอนนี้มันได้รู้แล้วว่าสิ่งที่หยุนเฟยทำมาทั้งหมดนั้นคือการแสดง!...เพราะสายตาของหยุนเฟยที่มันเห็นในครานี้นั้นเรียกได้ว่าไม่แยแส!...ใช่!หยุนเฟยไม่แยแสมันด้วยซ้ำ!

   มันเป็นเรื่องจริง!...เป็นถึงอันดับ26 แต่กลับอ่อนประสบการณ์ยิ่งนัก!...นี่มันขยะดีๆนี่เอง!...หากเป็นเช่นนี้เพียงแค่ข้าใช้พลังจิตกับพลังกายก็ล้มเจ้าได้!...

   ไม่เพียงแค่จินเจียงและชาวเมืองเท่านั้นที่ตะลึง!...แม้กระทั่งเจ้าสำนักอาชาสวรรค์อย่างอันเทาที่กำลังนั่งคุยกับไป๋อี้ห่างออกไปจากลานประลองกว่าหลายสิบลี้ก็ยังหันมาดูชม!เมื่อเห็นดังนั้นอันเทาจึงได้กล่าวออกมาว่า...

“เป็นคนที่มีพรสวรรค์มากล้นจริงอย่างที่เจ้าบอก...ไป๋อี้!”

   ไป๋อี้เพียงแค่พยักหน้าออกมาหนึ่งครา!...ตอนนี้หมากล้อมในกระดานของทั้งคู่ต่างก็ได้หยุดเดินไปแล้ว!...กลับกลายมาเป็นลานประลองที่ใจกลางเมือง!ที่ทำให้ทั้งคู่ใจจดใจจ่ออย่างใคร่อยากรู้อยากเห็น!

“บัดซบ!!”

เป็นจินเจียงที่สบถด่าออกมา!...เพราะมันไม่สามารถที่จะยืนได้ด้วยซ้ำ!...แผลภายนอกของมันนั้นอาจจะเรียกว่าไม่มีก็ว่าได้!...แต่มันเป็นเพระหมัดที่แข็งราวกับเหล็กกล้าหลายพันจินของหยุนเฟย!...ทำให้อวัยวะภายในของมันเสียหายอย่างมาก!...

ตึก!ตึก!ตึก!

หยุนเฟยพลันก้าวเท้าเดินไปทางจินเจียงอย่างช้าๆ...

“จะ...เจ้า...บัดซบ!”

จินเจียงใช้พลังเฮือกสุดท้ายก่นด่าหยุนเฟย...ก่อนที่มันจะพยายามใช้พลังทักษะวิชาโจมตีมาที่หยุนเฟย!...แต่อนิจจา!เพียงแค่มันคิดมันก็ได้กระอักเลือดออกมา!...

   เนื่องด้วยจุดตันเถียนของมันเสียหายอย่างหนัก!และเส้นลมปราณของมันบิดเบี้ยวเล็กน้อย!...ทำให้เมื่อมันพยายามขับเคลื่อนลมปราณในร่าง!...ร่างกายของมันจะเจ็บแสบเหลือหลายราวกับโดนเข็มหลายหมื่นเล่มทิ่มแทง!...

“จบแล้วล่ะ!...”

หยุนเฟยพลันกล่าวออกมาอย่างไม่แยแส!...ก่อนมันจะใช้มือซ้ายไปจับที่หลังคอเสื้อของจินเจียงแล้วเดินไปยังขอบลานประลองทันที!

“เจ้า...เจ้าจะทำอะไร?...นี่เจ้าโกงใช่หรือไม่?เหตุใดข้าถึงแพ้เจ้าได้?...เจ้าต้องโกงแน่ๆ!”

จินเจียงพยายามใช้แรงใจเฮือกสุดท้ายกล่าวเข้าข้างตัวเอง!...ฉากนี้ทำให้ผู้คนต่างก็แสดงสีหน้าเวทนาออกมากันทั้งสิ้น!...แต่สิ่งที่จินเจียงกล่าวมาก็ถูก!...ไม่ใช่ว่าเขยท่านไป๋อี้ใช้กลโกงหรอกหรือ?...นี่คือสิ่งที่มันทุกคนคิด!

   หยุนเฟยเมื่อได้ยินดังนั้นก็พลันขมวดคิ้วหนาขึ้นมาทันที!...ก่อนมันจะโยนจินเจียงออกไปยังนอกลานประลอง!...ยังดีที่ผู้อาวุโสตระกูลจินรับไว้ทัน!...ไม่เช่นนั้นจินเจียงคงต้องกระดูกหักเป็นแน่!...

   หยุนเฟยที่ได้เห็นสายตาเชิงสงสัยมุ่งเป้ามาทางมันมันจึงถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง!ก่อนจะมองไปยังแท่นเก้าอี้สูงที่ตั้งไว้ทางทิศเหนือของลานประลอง!ก่อนมันจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบไปว่า...

“ท่านผู้อาวุโสโปรดเป็นพยานได้หรือไม่?”

“!!!”

ชายชราพลันตกตะลึง!...มันที่เป็นถึงผู้ดูแลงานประลองครั้งนี้พลันต้องตกตะลึงกับเด็กน้อยอายุ16 !...เพราะหลังจากที่มีการประลองนี้เกิดขึ้น!...มันจึงใช้วิชาประจำตระกูลลบเลือนตัวตนออกไปเพื่อดูเรื่องที่น่าสนุก!...แต่มันไม่คิดเลยว่าเจ้าหนุ่มตรงหน้าจะมองเห็นมันได้!

“ฮ่าฮ่า!...เจ้าหนุ่ม!สมแล้วที่เป็นเขยเจ้าไป๋อี้!...ช่างตาแหลมยิ่งนัก!...ข้าขอยืนยันว่า!...เจ้าหนุ่มนี่ไม่ได้โกงอย่างแน่นอน!”

ชายชราร่างนั้นพลันปลดวิชาพรางตัวของมันก่อนจะเดินออกมายังลานประลองหลังจากนั้นไม่นาน!

   ผู้คนต่างก็ตกตะลึง!...ไม่ใช่เพราะชายชราผู้นี้ปรากฏตัว!แต่เพราะพวกมันลืมไปเลยว่ามีชายชราผู้นี้อยู่!...

   นั่นมิใช่เรื่องผิดแปลกแต่อย่างใด!...คนที่สามารถเห็นมันสิถึงเรียกว่าแปลก!...ยิ่งเป็นเด็กน้อยอายุ16 ปราณจิตขั้น 8 ยิ่งแล้วใหญ่!...เพราะวิชาประจำตระกูลของชายชราผู้นี้นั้นสามารถอำพรางตัวตนได้แม้กระทั่งผู้ที่มีระดับเดียวกันยังหายากเสียยิ่งกว่ายาก!...

“ไงหนุ่มน้อย!...ข้าไป๋จางจื่อ...เป็นผู้ดูแลงานประลองครานี้!...ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะสามารถตรวจสัมผัสข้าได้!...สมแล้วที่เป็นคนที่โดนเจ้าไป๋อี้หมายตาไว้เป็นเขย!”

ชายชราที่มีชื่อว่าไป๋เจียงพูดออกมาอย่างสนุกสนาน!...

หยุนเฟยพลันขมวดคิ้วขึ้นมาทันที!...พร้อมกับมองไปยังไปเจียงแล้วกล่าวออกมาเบาๆว่า...

“ปราณสวรรค์ขั้น 1!!”

To be continue……