หนังสือเปลี่ยนชะตา

“สินพี่ขอตั้งกล้องก่อนนะ” พี่โอ๊ตพูดพร้อมกับเดินไปยังรถของเขา เพื่อหยิบกล้องและอุปกรณ์อื่นๆ ส่วนสินก็จัดเตรียมอุปกรณ์ และของสดเข้าตู้แช่ให้เรียบร้อย พวกเขาใช้เวลาไปไม่นานก็แล้วเสร็จ กล้องเตรียมพร้อม เครื่องครัวก็พร้อมที่จะใช้งานแล้ว“พี่ว่าเราเริ่มทำแบบนี้ดีกว่ามั้ยสิน พี่กลับไปนั่งคิดดูแล้ว การที่จะทำช่องไอทูปเราควรทำได้พร้อมกับ Faceback นะ คนที่จะดูส่วนใหญ่พื้นฐานแล้วก็จะมาจากเว็ปนี้กันทั้งนั้น” โอ๊ตกล่าวออกมา เขาเปิดคอมพิวเตอร์ของเขาให้กับสินดู“น่าสนใจมากครับพี่ ...แล้วเราควรทำอยังไงก่อนหลังดีครับ” สินกล่าวออกมา“เดี๋ยวพี่จัดการสมัครให้เอง ไว้ใจพี่ได้ แต่ว่าเราจะเริ่มถ่ายอะไรก่อนวันนี้” พี่โอ๊ตถามสินออกมา“วันนี้ก็จะแนะนำการใช้กระทะในรูปแบบต่างๆ ต้มไข่ ทอดไข่ แล้วก็พวกสูตรการหมักเนื้อบางอย่าง แล้วก็ทำขนมปัง ผักขมอบชีส ....แซลม่อนย่างเหมือนที่ผมทำในรายการแข่งเดอร์แกน” สินพูดออกมา แผนของเขาอยู่ในหัวหมดแล้ว เขาคิดว่าวันนี้ก็น่าจะเสร็จทันทั้งหมด “โอเค อย่างนั้นเราจะเริ่มกันเลยมั้ย วันนี้พี่จะไปเปิดช่องให้ แล้วก็สมัครเพจในเฟสให้” พี่โอ๊ตกล่าวออกมา“โอเคครับพี่ ผมแต่งตัวแป้ปนะครับ เดี๋ยวเริ่มจากง่ายๆก่อนเลย วิธีเลือกใช้กระทะอย่างไรให้เหมาะสม” สินเดินไปแต่งตัวเหมือนกับเชฟทั่วๆไปให้ดูสุภาพที่สุด เพราะมันจะทำให้ดูมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น “สวัสดีครับ ผมสิน วันนี้จะมาสอนวิธีการใช้กระทะแบบ.......” สิน และโอ๊ตเริ่มอัดคลิปในทันที พวกเขาทำเป็นคลิปสั้นๆหลายๆคลิป เพื่อทำลงในโลกออนไลน์ และมันจะทำให้คนไม่รู้สึกเบื่อเกินไปสำหรับการรับชมคลิปเพียงไม่ถึงสามนาที วันนี้ทั้งวันเขาก็ทำอาหารด้วยวิธีต่างๆ เทคนิคที่เขาทำให้ดู ราวกับเชฟมืออาชีพอย่างไรอย่างนั้น แล้วก็มาถึงตอนเย็น สิน และพี่โอ๊ตจะแยกย้ายกันกลับที่พัก โดยที่พี่โอ๊ตก็ขับรถไปส่งสินเช่นเคย แต่ไม่รู้ว่าเกิดสี่เกิดห้าอะไร สินอยากลองทานอาหารร้านที่อยู่ข้างทางของเมืองหลวงแห่งนี้ดูสักหน่อย พวกเขาจึงแวะทานกัน “พี่โอ๊ตร้านนี้ที่พี่ว่าเหรอครับ .... กลิ่นของอาหารน่าจะใช้ได้เลย” สินเอ่ยถาม“ใช่แล้ว...ร้านนี้พี่สนิทเลยล่ะ สมัยมาอยู่กทม.แรกๆพี่ทานที่นี่บ่อย ...นั่งก่อนๆ” พี่โอ๊ตเอ่ยออกมาก่อนจะให้ไปทักทายเจ๊เจ้าของร้านที่กำลังทำกับข้าวอยู่อย่างเป็นกันเอง“เจ๊แจมเป็นยังไงบ้าง...สบายดีมั้ยครับเจ๊” พี่โอ๊ตกล่าวทักทายกับเจ๊เจ้าของร้านที่รูปร่างใหญ่ดูแล้วน่าจะเป็นสาวสอง แต่ก็เป็นจริงๆนั้นแหละ แต่พวกเขาไม่ได้มีปัญหาเรื่องเพศทางเลือกอยู่แล้ว“เอ้าๆๆๆ...ตาโอ๊ตเป็นไงมาไง เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมาหาเจ๊เลยนะ” เจ๊แจมพูดออกมาทักทายในขนาดที่กำลังผัดข้าวผัดให้กับลูกค้าโต๊ะอื่นอยู่“พึ่งตกงานมาเนี้ยเจ๊..แต่ตอนนี้ได้งานใหม่แล้วครับ ผมพาเจ้านายใหม่มาทานข้าวด้วย ขอสุดๆชุดใหญ่เลยนะเจ๊” พี่โอ๊ตยิ้ม และกล่าวตอบ“ไหนๆ...โอ้หนุ่มน้อยคนนั้นเหรอ เจ้านายใหม่...งานดีเลย ถ้าไม่ติดว่าเป็นเจ้านายโอ๊ต เจ๊เข้าไปคาบแล้ว” เจ๊ตอบกล่าวอย่างเป็นกันเอง โอ๊ตก็รู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่เจ๊พูดนั้นมันก็แค่เอาฮาๆ แต่ถ้าไม่เบรกไว้ก็คงเอาจริงแหละดูออก โอ๊ตกลับเข้ามานั่งที่โต๊ะก่อนจะพูดคุยกับสินต่อถึงแผนที่วางเอาไว้ มีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่พวกเขาต้องคุยหารือกัน“น้องสิน แล้วเรื่องเฟสกับแท็กโฆษณาเราจะซื้อไว้มั้ย เดือนหนึ่งตกเป็นหมื่นๆเลยนะ แต่ทางเว็บเองก็การันตียอดผู้ติดตามเลยล่ะ...ว่าไงสนมั้ย” โอ๊ตคุยแนะนำ“ก็ได้ครับ ซื้อสักสามเดือนแรกก็แล้วกัน แปลว่าสามเดือนนี้เราจะต้องขยันลงคลิปกันหน่อย อื้ม..” สินทำท่าทางคิดสักเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจออกไป“เชื่อพี่ มันค่อนข้างคุ้มเลยล่ะ หลังจากสามเดือน ไม่ว่าจะชื่อเสียงหรือเงินจากผู้สนับสนุนน่าจะเยอะมากเลยล่ะ ... ถ้าเล่นขยันกันจริง” โอ๊ตพยายามบอกถึงข้อดีของการซื้อโฆษณาต่างๆนาๆ จนเวลาผ่านไป กับข้าวสามสี่อย่างก็ถูกยกออกมาเสิร์ฟ“หนุ่มๆอาหารมาแล้ว วันนี้เจ๊ทำสุดฝีมือเลยนะ” เจ๊แกเอ่ยออกมา อาหารที่นำมาเสิร์ฟได้แก่ ผัดกะเพรารวมแบบบ้านๆหนึ่งจาน ไก่ผัดขิง ปลาช่อนผัดพริกเผา และก็ต้มแซ่บกระดูกอ่อน แต่ละอย่างมันดูน่ารับประทานทั้งนั้น“น่าทานมากครับเจ๊ ยังไงผมขอลองชิมดูหน่อยนะครับ” สินเอ่ย“เชิญๆเลยจ้า อร่อยไม่อร่อยบอกได้เลยนะ ยังไงเดี๋ยวเจ๊ไปทำกับข้าวต่อล่ะ เวลานี้ลูกค้าเยอะ” เจ๊แกพูดลาไปเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าครัวไป การประเมินอาหารของสินจากการชิมยังสุดยอดเหมือนเดิม เขาชิมไปทุกๆอย่างจะมีค่าเฉลี่ยถึง 2-3 ดาวเลยทีเดียว ซึ่งมันก็เหมาะสมกับราคาที่ตั้งเอาไว้ จานๆหนึ่งราคาเพียง 60-80 บาทเพียงเท่านั้นเอง“เป็นไงบ้างล่ะ ...ถึงจะไม่อร่อยเท่ากับที่สินทำเมื่อตอนกลางวัน แต่กับราคาแล้วพี่ว่าก็โอเคใช่มั้ยล่ะ” พี่โอ๊ตเอ่ยกล่าวออกมา“ก็อยู่ในระดับที่ดีพอควรครับ แต่ถ้าให้เทียบกับร้านของผมที่เชียงใหม่ยังห่างไกลกันอยู่ระดับหนึ่งครับ” สินพูดออกมา แม้มันจะดูเหมือนเป็นการดูถูกอาหารของเจ๊แก แต่เขาก็พูดความจริง เพราะร้านของเขาอาหารทุกๆอย่างจะเฉลี่ยอยู่ที่ 4 ดาว พวกเขาทานอาหารกันไปเรื่อยๆ นั่งคุยเกี่ยวกับแผนที่จะทำต่อ จนเวลาผ่านไปถึงประมานสองทุ่ม ลูกค้าก็เริ่มที่จะน้อยลงไปบ้างแล้ว เจ๊แจมก็ออกจากครัวมาเพื่อจะพูดคุยกับพวกสิน“เป็นยังไงบ้าง ฝีมือเจ๊ตกลงบ้างหรือป่าวโอ๊ต” เจ๊แกลากเก้าอี้มานั่งที่โต๊ะของพวกเขาแล้วก็พูดขึ้นมา“อร่อยเหมือนเดิมครับเจ๊...แต่ว่ามันดันมีคนที่ทำอร่อยกว่านะซิเจ๊...นี่น้องสิน เจ้านายน้อยคนใหม่ของผม...สินนี่เจ๊แจม ...จริงๆแต่ชื่อแชมป์น่ะ ฮ่าๆ..โอ๊ย!!” แน่นอนว่าพี่โอ๊ตโดนบิดหูไปเรียบร้อยแล้ว“แอ้มๆ...น้องสินเรียกว่าเจ๊แจมดีกว่านะ อย่าไปสนใจตาโอ๊ตมันเลย ...ว่าแต่อาหารไม่ค่อยถูกปากเหรอจ่ะ แนะนำเจ๊ได้น่ะ” เจ๊แกไม่ได้โกธรอะไรเลย แถมยังรับฟังจากลูกค้าเพื่อจะมาปรับปรุงแก้ไขอีก มันช่างหน้านับถือจริงๆสำหรับคนที่เป็นผู้สร้างสรรค์อาหาร“ไม่ได้อยากติหรือว่าอะไรหรอกนะครับ ... สำหรับผมแล้วมันถือว่าเป็นอาหารที่ดีเลยครับ เพราะเจ๊ไม่ได้ใส่ผงปรุงรสเลยแม้แต่น้อย” สินพูดออกมา“อย่างนั้นเหรอ..ไม่คิดว่าจะมีคนมองส่วนผสมอาหารของฉันออก..ไหนเธอลองเดาได้มั้ยว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้าง” เจ๊แกยิ้มออกมาแล้วหันมามองสินอย่างสนใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 20

นิยายแนะนำ

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 20

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้