ลาเวเรียทั้งซาบซึ้งในตัวของเควินถ้าหากเธอไม่ได้พบเขาคงไม่มีเธอในวันนี้จริงๆ เควินและลาเวเรียทั้งสองไม่เหมือนกับคนที่พึ่งเคยเจอกันแต่ความรู้สึกราวกับเป็พี่น้องที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันนับครั้งไม่ถ้วน
"ดูเหมือนว่าท่านแม่คงยื่นมือเข้ายุ่งเรื่องแบบนี้เข้าจริงๆทำให้การฝึกฝนที่ข้ากำลังจะช่วยท่านพี่คงต้องวางมันลงแล้วละ เพราะร่างกายของท่านพี่ ทั้งพลังธาตุ และจิตวิณญาณมันยกระดับไปจนเทียบเท่าระดับหลอมรวมจิตวิณญาณขั้นที่เก้าไปเรียบร้อยแล้วเหลืออีกเพียงนิดเดียวท่านก็จะแข็งแกร่งพอๆกับผู้พิชิตแล้วละนะ"
"หืม! ถ้าอย่างนั้นข้าจะได้เป็นอิสระแล้วหรือ"
"ใช่แล้วครับ"
"โอ้! ดีมากเลย" ลาเวเรียทำท่าทีกระโดดโลดเต้นยินราวกับสาวน้อย
"ทำไมท่านพี่ถึงดูดีใจกับมันมากขนาดนั้นกันละท่านไม่อยากให้ข้าเป็นอาจารย์สั่งสอนท่านอย่างนั้นรึ"
ลาเวเรียดีใจจนออกหน้ามากเกินไปจนเผลอหลุดคำพูดออกมา "ใช่ข้าไม่อยาก…..ไม่ใช่แบบนั้นข้าแค่เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วต่างหาก"
เควินได้แต่ทอดถอนใจท่านพี่คงอยากแสดงท่าทางทีเป็นพี่สาวมากกว่าที่จะโดนสั่งสอนโดยน้องชายตนเองสินะ
"เอาเถอะ ข้าจะยังไงก็ได้แต่ถึงยังไงก็ยังคงต้องเรียนอีกบทเรียนก่อนที่จะจบบทกันไปจริงๆ"
"เอ๊ะ! ไหนบอกว่าจะจบการฝึกแล้ว"
"ข้าเข้าใจแต่นี่คือบทเรียนสุดท้ายแล้วจริงๆ"
ลาเวเรียก็ทำท่าไม่ยินดียินร้ายอีกเช่นเคยแล้วเควินจะหลอกให้เธอดีใจไปทำไมกันอุตส่าห์ทำท่าทางดีใจจนออกหน้าขนาดนั้นน่าอายมาก
……….
นอกชายขอบทางเหนือกำแพงเมืองที่เจ็ดสิบของจักรวรรดิรุ่งอรุณห่างออกไปห้าพันกิโลเมตร กลางเทือกเขาที่ไม่มีใครทราบตำแหน่งที่ตั้งและไม่มีใครรู้จักชื่อ ที่นั่นคือแหล่งกบดานของเงาปีศาจ
"เจ้าพวกโง่ พวกเจ้าตั้งใจสั่งหัวหน้าหน่วยของเงาปีศาจพวกเราไปเปิดทางการบุกโจมตี แต่ดันเจอกับเจ้าเด็กอวดดีสองคนนั่นเกือบจะฆ่าได้แล้ว แต่สุดท้ายก็โดนอัศวินของจักรพรรดิสับสังหารตายทั้งหมดงั้นเหรอ" ชายผ้าคลุมสีดำสวมหน้ากากปีศาจ ปรากฎสีหน้าไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ในหน้ากากปีศาจ
"ท่านราชาเงา โปรดสงบสติลงก่อน"ชายชุดดำแสดงท่าทีลุกลี้ลุกลน
"เหอะ ครั้งนี้ข้าจะทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกัน ส่งคนไปบอกให้ทางใต้ให้เคลื่อนไหวได้แล้ว"
"ขอบคุณที่ท่านราชาเงาทรงเมตตา พวกข้าจะรีบส่งคนไปบอกข่าวที่นั่นทันที"ฃายฃุดดำกล่าวเสร็จก็รีบจัดเตรียมการอย่างรวดเร็ว
ชายที่ถูกเรียกว่าท่านราชาเงาเหม่อมองออกไปนอกห้องของตนเอง "ข้าอยากจะรู้เช่นเดียวกันว่าเจ้าจะยังรอดไปได้อีกหรือไม่เจ้าวีรบุรุษสีแดง"
………
"บทเรียนสุดท้ายที่ข้าจะสอนมันคือ วิชาดาบ"
"วิชาดาบงั้นเหรอเจ้าแน่ใจจะให้ข้าฝึกมัน"
"ใช่แล้ว รูปแบบวิชานี้ข้าเป็นคนคิดค้นขึ้นมาจากการค้นคว้าและลองผิดลองถูกมากมายจนสามารถคิดค้นวิชาดาบเฉพาะตัวของข้าขึ้นมา ข้าประเมินแล้วข้าว่ามันเหมาะกับท่าน"
"เควิน เจ้าคิดจะให้ข้าคนนี้จับดาบจริงๆเหรอข้าว่าข้าเหมาะกับคฑาเวทย์หรือไม่ก็คันธนูมากกว่านะ"
"ท่านพี่ ท่านไม่มีความมั่นใจในตัวของน้อยชายท่านอย่างนั้นรึ ท่านที่กลายเป็นแวมไพร์ที่แข็งแกร่งเช่นข้าแล้วท่านยังคิดจะเป็นพวกหลบข้างหลังพวกพ้องแบบนั้นรึข้าคิดว่ามันไม่เหมาะกับท่านหรอก" เควินเขาเป็นคนหนึ่งที่ไม่ค่อยชื่นชอบสายการโจมตีระยะไกลเพราะมันเหมือนการที่คอยหลบหลังเพื่อนร่วมทีม ถึงแม้จะต่อสู้คนเดียวแต่ถ้าหากถูกประชิดตัวมันก็หมดประโยชน์โดยสมบูรณ์เควินเคยต่อสู้กับสายโจมตีระยะไกลหลายต่อหลายครั้งเมื่อโดนเขาเข้าประชิดด้วยความรวดเร็วคนผู้นั้นก็จะกลายเป็นร่างไร้วิณญาณทันที แต่นั่นก็เป็นแค่หนึ่งในเหตุผลที่เขาไม่ชอบสายโจมตีระยะไกลเท่านั้น ถ้าหากเราฝึกดาบก็ให้กระบวนท่าช่วยในการโจมตีระยะไกลเป็นผลเสริมเพราะว่าการโจมตีระยะใกล้นั้นมีความมั่นคงและแม่นยำมากกว่า
"ไม่ใช่แบบนั้นเควินเพียงแต่ข้าแค่คิดว่ามันเหมาะกับข้ามากกว่า ว่าแต่เจ้ามีอคติกับพวกสายโจมตีระยะไกลหรืออย่างไรถึงกล่าวเช่นนั้น....."
"ไม่มีอะไรหรอกท่านพี่ทำตามที่ข้าแนะนำท่านถูกแล้ว"เควินรีบกล่าวตัดบทสนธนาทันทีที่รู้ว่าลาเวเรียจะกล่าวอะไรต่อ
เควินไม่อยากเสียเวลาไปกับมันเขาสอนวิชาดาบให้แก่ลาเวเรียตั้งแต่ท่าจับดาบ ท่วงท่าการฟัน การหลบ การปัดป้อง และการจู่โจมที่เหนือความคาดหมาย ลาเวเรียด้วยการที่เธอมีจิตวิณญาณที่แข็งแกร่งรวมเข้ากับร่างกายที่กลายเป็นแวมไพร์ไปแล้วทำให้เธอจดจำท่วงท่าพื้นฐานของดาบ และท่าการเคลื่อนไหวต่างๆแทรกซึมเข้าไปในจิตวิณญาณของเธอ นั่นทำให้เธอสามารถทำมันทุกอย่างได้ภายในวันเดียว
เมื่อเห็นเช่นนั้นเควินจึงเพิ่มระดับของวิชาดาบมากยิ่งขึ้นไปอีกด้วยการสอนวิชาดาบจิตวิณญาณแห่งรุ่งอรุณที่เป็นแก่นแกนของวิชาที่เควินยกให้มันคือวิชาดาบที่แข็งแกร่งและทรงพลัง เขาสอนให้แก่ลาเวเรียทั้งหมดเจ็ดกระบวนท่าที่มีในวิชานี้
1.รุ่งอรุณตัดทลาย 2.รุ่งอรุณปลิดวิณญาณ 3.รุ่งอรุณแห่งความดับสูญ 4.ทัณฑ์แห่งรุ่งอรุณ 5.รุ่งอรุณแยกเงา 6.รุ่งอรุณทำลายล้าง 7.จิตวิณญาณแห่งรุ่งอรุณ
การฝึกของลาเวเรียเป็นไปด้วยดีจังหวะการเคลื่อนไหวการบุกทะลวงฟันด้วยความสามารถอันน่าตกลึง วิชาดาบวิชานี้เป็นวิชาที่เควินไม่เคยคิดถ่อยทอดให้แก่ผู้ใดเพราะอย่างที่เข้าใจเควินไม่เคยรับลูกศิษย์มาก่อนแต่การที่นำมาฝึกให้แก่ลาเวเรียกลับทำให้เธอเปิดโลกด้านการใช้ดาบจนทำให้เธอตั้งใจศึกษาจากเควินจนแตกฉานเข้าใจอย่างถ่องแท้
เควินได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงคนที่ปฏิเสธการจะใช้ดาบแต่ความสามารถที่แสดงออกมามันขั้นอัศวินไปแล้ว เธอสามารถสำเร็จกระบวนท่าแรกได้อย่างสมบูรณ์ทั้งหมดนี้พึ่งผ่านมาเพียงเจ็ดวันเท่านั้น สิ่งที่เควินสั่งสอนลาเวเรียเธอนำมาปรับใช้ได้หมดแม้ว่าเขาจะให้ภารกิจหรือบททดสอบอะไรก็แล้วแต่เธอจะทำมันจนสำเร็จในเวลาอันสั้นด้วยวิชาดาบที่ได้รับการสอนจากเควิน ในที่สุดเควินก็ตัดสินใจฝึกประลองตัวต่อตัวเพื่อเพิ่มประสบการณ์ให้แก่ลาเวเรีย ทั้งสองใช้ชีวิตวันต่อวันก็มีแต่การฝึกเวลาพักก็คงมีแต่ตอนดื่มกินและตอนเข้านอนเท่านั้นจนเวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หนึ่งเดือนผ่านไป
ผลจากหนึ่งเดือนที่ผ่านมาลาเวเรียก็ฝึกจนสำเร็จไปถึงกระบวนท่าที่สี่ทัณฑ์แห่งรุ่งอรุณ ลาเวเรียยังมีท่วงท่าการเคลื่อนไหวมั่นคงและเฉียบขาดเป็นที่น่าพอใจกับเควินมาก
"เกินกว่าที่คาดไว้มากเลย"เควินหลุดปากพูดออกมาอย่างไม่รู้ตัวในขนาดถือบันทึกการฝึกของลาเวเรีย
เควินคิดว่าแค่เขาเห็นอาริเชียก็นับว่าปีศาจพอสมควรแล้วแต่ลาเวเรียกลับน่าทึ้งยิ่งกว่าเธอผ่านการฝึกและก้าวกระโดดขอบเขตความแข็งแกร่งขึ้นไปได้อีกด้วย ระยะเวลาเพียงเดือนเดียวฟังไม่ผิดเดือนเดียวจริงๆ
ปกติแล้วอัศวินราตรีทมิฬต้องฝึกตารางการฝึกที่เควินจัดไว้ให้เฉพาะของแต่ละคน คนที่ฝึกได้ดีที่สุดและเร็วที่สุดยังใช้เวลาถึงสี่เดือนโดยขอบเขตระยะเวลาทั้งหมดหกเดือน ในตอนแรกเขาคิดว่าคงฝึกลาเวเรียอย่างน้อยให้ถึงการฝึกเกี่ยวการเรียนรู้ธาตุแต่สถานการณ์มันเปลี่ยนไปเพราะผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้นไม่สิท่านแม่เข้ามายื่นข้อเสนอให้แก่ลาเวเรียยังดีที่เธอสามารถผ่านมันมาได้และยังกลายเป็นแวมไพร์ที่มีสายเลือดเดียวกันกับเควินไหลเวียนอยู่มันก็ทำให้ลาเวเรียกลายเป็นพี่สาวแท้ๆของเควินไปแล้วจริงๆ แต่ตอนนี้เขายิ่งมายิ่งอยากให้ความสำคัญกับพี่สาวของเขาคนนี้เขาคิดไม่ผิดจริงๆที่รับเธอเข้ามาในครอบครัวของเขา
"ท่านพี่จบการฝึกเท่านี้เถอะที่เหลือก็คงต้องอาศัยพรสวรรค์ที่น่าทึ้งของท่านแล้ว พี่ผ่านแล้วและยังทำให้ข้าตกใจได้ถึงขนาดนี้" เควินกล่าวกับเลเวเรียด้วยท่าทีจริงจัง
"เจ้าจะบอกว่าข้าทำมาแค่เดือนเดียวก็ไม่ต้องฝึกต่อแล้ว ทำไมในตอนแรกเจ้าถึงยังบอกว่ามันไม่ดีพออีกละ"ลาเวเรียเริ่มมีโทสะเธอโดนหลอกโดยน้องชายตัวแสบ
"ท่านพี่ข้าไม่ได้ผิด ข้าแค่อยากลองดูว่าท่านจะสามารถทำมันได้สำเร็จหรือไม่ และท่านก็ทำให้ข้าแปลกใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว"
"เฮ้อ เอาเถอะข้าไม่ว่าเจ้าแล้วมันก็จริงหากไม่มีคำพูดของเจ้าคอยค้ำจุนข้าไว้มันคงไม่ออกมาสำเร็จถึงขนาดนี้"
"ท่านนี่เป็นพี่สาวที่ข้าภูมิใจมากจริงๆ ข้าเคารพท่านจากใจจริง" เควินพูดพร้อมท่าทางก้มศีรษะนอบน้อม เขาเงยหน้าขึ้นมาจากนั้นกลับไปในท่าทางปกติดั่งเดิมกล่าวต่อจากเมื่อครู่ "ยังมีอีกอย่างหนึ่งคือสิ่งสุดท้ายในการเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เราต้องต่อสู้และค้นหามัน"
"สิ่งที่เราต้องสู้และค้นหามันคือ ปีศาจและมารอสูรใช่หรือไม่"
"ใช่แล้วท่านพี่แต่ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ มันไม่ได้มีเพียงแค่สองเผ่าพันธุ์เท่านั้นในจักรวาลนี้ แต่มันยังมีเผ่าพันธุ์ที่เหนือยิ่งขึ้นไปอีก ยิ่งกว่านั้นสิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์นับเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำสำหรับพวกเขาเหล่านั้น"
"มียิ่งกว่านี้อีก? แล้วมากขนาดไหนแข็งแกร่งมากรึเปล่า"
"มากจนน่ากลัวแต่ท่านพี่ไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอก เมื่อก่อนข้าเองก็ทำวิจัยเกี่ยวกับสิ่งนี้แต่กลับไม่อาจระบุได้แน่ชัดแต่ตอนนี้คงอธิบายได้อย่างชัดเจนแล้ว เพราะตอนนี้พวกเราสองพี่น้องก็ยังไม่ใช่มนุษย์เลย"
.............
6K
