ลุงโชคยืนนิ่งอยู่บนฟุตบาทที่ยังแห้งอยู่ ห่างจากน้องแพรประมาณสิบเมตร มือใหญ่กำปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่แน่นจนข้อนิ้วขาว มืออีกข้างล้วงกระเป๋ากางเกงยีนเก่า ๆ ที่เขาใส่มาด้วยความเคยชิน สายตาคู่หนึ่งจ้องมองร่างกายของเธอไม่กะพริบ

แพร
Pic. AI
น้องแพรยังคงหัวเราะร่า ตัวเปียกปอนไปทั้งตัว เสื้อกันฝนบางเฉียบสีขาวติดแน่นกับผิวขาวเนียน เนื้อผ้ายางโปร่งใสพอเปียกจนเห็นบราสปอร์ตบางๆ ด้าน เนินอกอวบอิ่มเด้งตามจังหวะหัวเราะ กางเกงขาสั้นรัดติดสะโพกกลมกลึง ต้นขาขาวเนียนยาวโชว์พ้นขอบกางเกงเปียกชุ่ม น้ำไหลย้อยลงตามิัเรียบเนียน ไหลผ่านเนินเนื้อนุ่มตรงหว่างขาที่เขาเคยฝันถึงทุกคืน
ลุงโชคกลืนน้ำลาย เขาจำเธอได้ดี… ดีจนแทบจะระลึกได้ทุกส่วนโค้งเว้า
ลุงโชคค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ช้าๆ
ฝีเท้าของชายวัยห้าสิบสองปีที่ตัวใหญ่กำยำนั้นดูไม่รีบร้อน
เขาไม่กล้าเข้าไปเกาะแกะทันที ถ้าไปยืนใกล้เกินไป คนรอบข้างอาจมองว่าเป็ลุงแก่ ๆ
ที่มาแอบมองสาวสวย คืนนี้ฝูงชนเยอะ ถ้าโดนจับตามองไม่ดีอาจเสียโอกาสทั้งหมด
เขาจึงวางแผนไว้ในหัว… เข้าไปปะแป้งเธอเบา ๆ สักครั้ง
แล้วเดินจากไปก่อน ค่อยหาจังหวะใหม่ที่เงียบกว่านี้
แต่แล้ว… โอกาสก็มาถึงตัวเอง
กลุ่มวัยรุ่นสี่ห้าคนที่กำลังเมาสุราสงกรานต์เดินตรงเข้ามารุมล้อมน้องแพร
พวกเขาะโดังลั่น “สาวสวย.... ประแป้งหน่อยครับ!!!”
มือหนุ่มๆ หลายมือยกแป้งขาวขึ้นมาทาใส่ใบหน้า คอ
และเนินอกของเธออย่างไม่เกรงใจ เสื้อกันฝนบางๆ ของน้องแพรยิ่งเปื้อนขาวปนน้ำ
ผ้าเปียกติดเนื้อจนเห็นหัวนมชัดเจนยิ่งขึ้น
“เอ๊ย..... ขาเนียนมากเลยน้องสาว!”
“ชื่ออะไรเหรอครับ? ให้เบอร์หน่อยสิ
มาเล่นน้ำด้วยกันต่อที่ร้านข้างหน้าไหม?”
หนึ่งในนั้นยื่นโทรศัพท์มาใกล้ ๆ อยากถ่ายรูปคู่
อีกคนพยายามโอบไหล่เธอไว้ น้องแพรตัวแข็งทื่อ
ใบหน้าซีดลงทันทีใต้หมวกแก๊ปและแว่นกันน้ำ เธอใมาก ใจเต้นแรงจนแทบะเิ
“ไม่… ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณนะคะ…” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย
เธอถอยหลัง แต่ฝูงชนรอบข้างยังผลักดันให้เธอติดกับกลุ่มวัยรุ่น
พวกเขายังไม่ยอมปล่อย “เอาเบอร์ก่อนสิ ไม่งั้นประแป้งต่อนะ!”
มือหนึ่งในนั้นยกแป้งขึ้นจะทาที่คอและหน้าอกเธออีกครั้ง
น้องแพรกลัวสุดขีด ถ้ามีใครจำเธอได้… ถ้ามีใครอัพคลิปนี้ขึ้นโซเชียล… ภาพดาราเด็กสุดฮอตออกมาเล่นสงกรานต์คนเดียว
ตัวเปียกปอน ถูกกลุ่มวัยรุ่นรุมประแป้งแบบนี้ มันจะเป็ข่าวใหญ่โตทันที
ผู้จัดการจะฆ่าเธอแน่ บริษัทจะล็อกเธอไว้ยาว สัญญาจะพังทุกอย่าง
“ช่วยด้วย…” เธอพึมพำในใจ ตัวสั่นเทิ้ม
ลุงโชคที่ยืนห่างออกไปไม่ถึงสามเมตรเห็นทุกอย่างชัดเจน
สายตาเขาวาววับด้วยความตื่นเต้น โอกาสทองมาเองโดยไม่ต้องรอ เขารีบก้าวยาว ๆ
เข้าไปทันที มือใหญ่ยื่นไปดึงตัวน้องแพรออกจากวงล้อมของกลุ่มวัยรุ่นอย่างรวดเร็ว
“เฮ้ย ๆ พวกมึง! นี่มันหลานกูนะ อย่ามารุมแบบนี้สิ” เสียงลุงโชคดังก้อง
ดังด้วยน้ำเสียงที่ทั้งเป็กันเองและมีอำนาจแบบผู้ใหญ่
เขาดึงน้องแพรเข้ามากอดไหล่หลวม ๆ มือหนา ๆ
วางลงบนไหล่เธอแน่นพอที่จะปกป้องแต่ไม่ถึงกับดูน่าสงสัย
มืออีกข้างยกปืนฉีดน้ำขึ้นมาสาดน้ำใส่กลุ่มวัยรุ่นเบา ๆ เป็การขู่ “ไปเล่นที่อื่นเถอะ เดี๋ยวลุงโมโห”
กลุ่มวัยรุ่นมองหน้าเขาแล้วมองหน้าน้องแพร
กลัวสายตาของชายวัยกลางคนตัวใหญ่กำยำจึงถอยกรูด “โอ๊ย ขอโทษครับลุง” แล้วรีบเดินหนีไป
น้องแพรหอบหายใจถี่ ตัวยังสั่นเล็กน้อย
เธอหันมามองลุงโชคที่ยืนกอดไหล่เธออยู่ใกล้ชิด
ใบหน้าของเขาเป็ใบหน้าธรรมดาของผู้ชายวัยพ่อ แต่เธอจำเขาไม่ได้เลย
ไม่เคยสนใจสามีของป้าสมแม่บ้านบ้านเธอมาก่อน
“ขอบคุณมากค่ะ… ลุง” เธอพูดเสียงอ่อนแรง
“เกือบแย่แล้ว”
ลุงโชคยิ้มกว้าง มือที่วางบนไหล่เธอยังไม่ยอมปล่อย นิ้วโป้งลูบวนเบา
ๆ ที่ผิวไหล่เนียนที่เปียกปอนผ่านเสื้อกันฝนบาง ๆ
เขารู้สึกได้ถึงความอุ่นและนุ่มนวลของเนื้อตัวเธอที่ใกล้ชิดเป็ครั้งแรก
“ไม่เป็ไรหรอกหลาน… ลุงเห็นพวกมันรุมเลยเข้ามาช่วย
หลานเล่นน้ำคนเดียวเหรอ? ระวังหน่อยนะ คืนนี้คนเยอะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ในใจกำลังเดือดพล่านด้วยความหิวโหย
เขาปล่อยมือจากไหล่เธอช้า ๆ
แต่ปลายนิ้วยังลากผ่านต้นแขนเนียนของเธออีกนิด ก่อนจะยิ้มให้เธอ
“ลุงประแป้งให้หลานแทนพวกมันดีไหม? ลุงปะแบบสุภาพ ๆ
นะ ไม่ให้เปื้อนเยอะ”
น้องแพรยังคงสั่นเทิ้มด้วยความใที่ยังไม่หาย เธอพยักหน้าเบา ๆ
โดยไม่รู้ตัวว่า… เธอเพิ่งเปิดทางให้ลุงโชคที่เธอจำไม่ได้คนนี้
เข้ามาใกล้ชิดเธอมากขึ้นอีกก้าว....ๅึ