ณ บ้านกลางไร่
ภัทรพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำเพื่อดับความโกรธเคืองมารดา เด็กหนุ่มหวังว่าน้ำเย็นๆจะช่วยให้ความโมโหทุเลาลงบ้างแต่เปล่าเลย ระหว่างที่ลูกเลี้ยงกำลังขัดถูผิวพรรณขาวผ่อง พ่อเลี้ยงจอมบงการก็เดินดุ่มๆขึ้นไปบนห้องพร้อมกับคำถามมากมายในหัว
เมื่อสิงห์เปิดกระตูเข้าไปโดยพลการ ชายวัยกลางคนก็พบกับความว่างเปล่า มีเพียงกระเป๋าเดินทางของลูกเลี้ยงหนุ่มที่เปิดอ้ารอให้ใครบางคนเดินเข้าไปตรวจสอบ
“อะไรวะ”
ชายฉกรรจ์พึมพำด้วยความสงสัย
สิงห์คิดว่ากระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่จะเต็มไปด้วยเสื้อผ้า แต่ส่วนใหญ่ที่เขาเห็นกลับเป็เครื่องสำอางและครีมทาผิวมากมายหลายชนิด ลิปสติคและแป้งพับทำให้พ่อเลี้ยงเริ่มโกรธ สิงห์รวบรวมข้าวของที่ไม่เป็ผู้ชายออกไปจากกระเป๋า ก่อนจะนำไปโยนทิ้งพร้อมกับกลับมานั่งรอบนเตียงของลูกเลี้ยงด้วยท่าทางขึงขัง
แกรก...
“ลุงสิงห์”
“….”
“เข้ามาทำะไรในห้องภัทรครับ”
“ถ้าไม่เข้ามา ลุงจะรู้หรอว่าในนี้มีอะไร”
“…..!?”
ภัทรมองไปที่กระเป๋า ก่อนจะพบว่าครีมบำรุงผิวของเขาหายไปแล้ว เด็กหนุ่มเบิกตากว้างด้วยความใ จากนั้นเสียงโวยวายของลูกเลี้ยงกับพ่อเลี้ยงก็ดังก้องไปทั่วบ้าน คนงานในสวนต่างก็ได้ยินกันไปทั่ว เสียงแหลมสูงของภัทรทะลุแทบจะไปถึงรีสอร์ทหน้าสวนอยู่แล้ว
สิงห์ประหลาดใจเป็อย่างมากที่เห็นกิริยาท่าทางของลูกเลี้ยงเป็เช่นนี้ ชายวัยกลางคนคิดว่าภัทรจะก้มหน้ารู้สึกผิดแต่โดยดี แต่เด็กหนุ่มกลับโวยวายและตะคอกใส่เขาเหมือนกับผู้หญิงในวันแดงเดือดคนหนึ่ง!
“ลุงไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งกับของของผมนะ!”
“เป็ผู้ชาย ของพวกนั้นมันจำเป็ต้องใช้ซะที่ไหน”
“น…นี่!”
“รีบแต่งตัวได้แล้ว เดี๋ยวลุงจะพาไปกินเลี้ยงกับเพื่อน”
“ไม่ ที่ผ่านมาภัทรยอมลุงทุกอย่าง แต่ตอนนี้ไม่มีทางเป็แบบนั้นอีกแล้ว!”
“พูดให้มันดีๆนะ และนี่ทำตัวอะไร ท่าทางเหมือนกับผู้หญิง ถ้าจะด่าก็ตะคอกดังๆให้เหมือนผู้ชายหน่อย”
“นี่ลุงแกล้งโง่หรือว่าโง่จริงๆกันแน่!”
ใบหน้าขาวผ่องแดงจัด ลมหายใจฟึดฟัดคล้ายมีลมร้อนๆพุ่งออกจากรูหู ภัทรกำหมัดแน่นพร้อมกับกัดฟันกรอด เขาเดินไปสวมเสื้อผ้าพร้อมกับตะคอกด่าพ่อเลี้ยงออกไปอีกมากมาย สิงห์ได้แต่ยืนแน่นิ่งเนื่องจากไม่เคยเห็นลูกชายโกรธเคืองถึงเพียงนี้
“หยุดทำตัวตุ้งติ้งสักที แบบนี้ลุงจะกล้าพาไปเจอเพื่อนได้ยังไง”
“ภัทรไม่ใช่ผู้ชาย ได้ยินมั้ย ลุงได้ยินมั้ย!!!”
“….”
เสียงแหลมนั้นพุ่งเข้าใส่หน้าจนชายฉกรรจ์เหมือนถูกสาปให้เป็หิน สิงห์ไม่คิดว่าวันหนึ่งลูกเลี้ยงของเขาจะกล้าสารภาพออกมาได้เต็มปากเต็มคอขนาดนี้ ดูเหมือนสังคมในมหาลัยจะทำให้ลูกชายปีกกล้าขาแข็งขึ้นอย่างมาก ภัทรไม่ใช่เด็กหนุ่มที่สิงห์จะคอยเกลี้ยกล่อมได้อีกแล้ว
สิงห์อยากมีลูกชายมาโดยตลอด แต่ไม่รู้ทำไมฟ้าถึงได้ประทานลูกสาวมาให้ก็ไม่รู้!
“ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้”
“ไม่ มันเปลี่ยนกันได้ที่ไหน ถ้าลุงอยากได้ลูกชายมากก็สร้างขึ้นมาใหม่ซะสิ เอาให้ครบทีมฟุตบอลไปได้ยิ่งดี คราวนี้จะได้เลิกยุ่งกับชีวิตของผม!!!”
ภัทรหมดความอดทน เขาเดินออกไปจากห้องพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า ทิ้งไว้ให้พ่อเลี้ยงหัวโบราณกำหมดแน่นที่โดนตะคอกใส่เช่นนั้น สิงห์ไม่เชื่อว่าลูกเลี้ยงของเขาจะเป็แบบนี้ไปได้ เขาอุตส่าห์สั่งสอนความเป็ชายชาตรีให้มากมายั้แ่ที่พบหน้า แต่ดูเหมือนสิ่งนั้นจะดูไม่มีค่าอีกต่อไปแล้ว