ทะลุโลกคู่ขนานมาเลี้ยงน้องกับระบบร้อยล้านเท่า

ลิสามองพนักงานที่พยักหน้าอย่างเข้าใจเมื่อเธอบอกออกไปว่าไม่ใช่คนในเมือง พนักงานอธิบายต่อว่าก็ไม่แปลกถ้าเธอนั้นจะไม่รู้ว่ามีชิปฝังอยู่กับตัว ลิสาเลิกคิ้วอย่างสงสัย

“การฝังชิปจะทำโดยหมอที่ทำคลอดให้กับเด็กทุกคน” 

พนักงานอธิบายว่าถ้าเป็๲คนธรรมดาหรือไม่ใช่คนที่ทำการค้าขายหรือมีเงินมากๆก็อาจจะไม่ทราบตรงส่วนนี้ เพราะทุกคนสามารถใช้ชีวิตปกติได้โดยไม่ต้องใช้มัน แต่ถ้าเป็๲คนที่ต้องเดินทางเช่นพวกพ่อค้าหรือพวกเ๽้าของอสังหาริมทรัพย์คนเหล่านี้จะคุ้นเคยกับระบบชิปเป็๲อย่างดีเพราะต้องทำธุรกรรมหรือดำเนินการต่างๆผ่านซิปเป็๲ส่วนใหญ่

“แล้วแบบนี้ดิฉันเป็๲คนธรรมดาจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่าสำหรับการซื้อขายบ้าน” 

ลิสาอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ พนักงานบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร และทางสำนักงานสามารถช่วยเหลือในการอัพเดทชิปของเธอได้อีกด้วย 

“ถ้าแบบนี้ก็ดีมากเลยค่ะ งั้นขอดูบ้านต่อก็แล้วกัน แต่รบกวนช่วยจัดการเ๱ื่๵๹ชิปให้ด้วยนะคะ” 

ลิสาไม่มีปัญหาอะไรกับส่วนนี้ มันเป็๲ผลดีกับเธอด้วยซ้ำที่เธอสามารถอัพเดทข้อมูลของเธอในระบบได้ พนักงานยิ้มหน้าบาน คิดว่าตัวเองนั้นคิดถูกจริงๆที่เข้ามาเสนอและให้คำแนะนำกับหญิงสาวคนนี้ การขายบ้านของพนักงานแต่ละครั้งค่าตอบแทนที่ได้ก็เยอะพอสมควร พนักงานมองหน้าหญิงสาวที่สวยมากตรงหน้าด้วยแววตาชื่นชม ขนาดเธอเป็๲ผู้หญิงด้วยกันเองยังมองแล้วมองอีก พนักงานมองลิสาอย่างเพลินตาจนได้ยินเสียงดังขึ้นมาถึงกับสะดุ้ง

“ขอเป็๲บ้านหลังนี้ค่ะ” 

พนักงานเบิกตากว้างอย่างดีใจ บ้านที่ลูกค้าคนสวยเลือกคือบ้านหลังใหญ่มูลค่าหลายล้านGG เธอยิ้มหน้าบานทันทีพนักงานบอกลิสาว่าขอเวลาสักครู่เพื่อไปดำเนินเ๱ื่๵๹ให้ก่อน และพนักงานต้องเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อถามว่าจะชำระแบบไหน

“จะผ่อนจ่ายไหมคะ” 

“ฉันจ่ายเงินสดค่ะ” 

ลิสาบอกหน้าตาเฉย บ้านหลังละสิบห้าล้านGG เธอสามารถจ่ายได้อยู่แล้ว ลิสาชอบบ้านหลังนี้เพราะระบบปฏิบัติการอัตโนมัติของบ้านที่สามารถอำนวยความสะดวกของเธอได้หลายอย่าง ไม่ว่าจะมีระบบสแกนหน้าเข้าออก ระบบหุ่นยนต์แม่บ้านอัจฉริยะ และที่ชอบที่สุดคือระบบทำความสะอาดบ้านอัตโนมัติคือมันล้ำมาก ตอนแรกที่เธอลืมตาตื่นขึ้นมาที่กระท่อมหลังเล็กๆนั้น เธอคิดว่าเธอน่าจะย้อนอดีตมาเมื่อหลายร้อยปีก่อนที่แม้แต่เทคโนโลยียังมาไม่ถึง แต่กลับผิดคาดเมื่อเธอได้ก้าวเข้ามาในเมือง มันล้ำสมัยเกินกว่าโลกที่เธอจากมา มันเปิดโลกของเธอมากไม่คิดว่าอะไรที่มันไม่น่าจะมีแต่กลับมี เอาตรงๆนะตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็๲บ้านนอกเข้ากรุง ลิสารอไม่นานมากพนักงานสาวก็เดินเข้ามาพร้อมกับพนักงานหนุ่มหน้าตาดีอีกหนึ่งคน

“ขออนุญาตค่ะ คนนี้เป็๲คนที่จะทำการอัพเดทข้อมูลชิปให้กับคุณลูกค้าค่ะ” 

พนักงานสาวผายมือพร้อมแนะนำไปทางพนักงานหนุ่มที่เดินเข้ามา ลิสาพยักหน้าและยิ้มให้ เธอพร้อมดำเนินการทันที ตอนนี้พนักงานชายบอกให้เธอส่งมือข้างขวาของเธอออกมา ลิสาทำตามที่บอกอย่างรวดเร็ว เธอเห็นพนักงานชายทำการสแกนโดยใช้เครื่องมือที่เขานำมาเอง เขาใช้เครื่องมือสแกนลงไปตรงข้อมือขวาของเธอ เธอมองด้วยความสนใจ ภาพที่เธอเห็นมีลักษณะเหมือนบาร์โค้ดโผล่ขึ้นมาตรงข้อมือข้างขวาของเธอ พนักงานชายใช้เวลาไม่นานเขาก็บอกรหัสของเธอให้รู้เพื่อที่จะได้นำไปใช้ในด้านอื่นๆต่อ เช่นธุรกรรมทางการเงิน ลิสาเมื่อพบว่าของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอจึงขอให้พนักงานชายได้ทำการอัพเดทข้อมูลของน้องชายเธอด้วย พนักงานชายยิ้มรับและรีบทำให้อย่างรวดเร็ว

“เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ” 

พนักงานชายบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ ลิสายิ้มให้อย่างพึงพอใจ

“ขอบคุณมากค่ะ” 

ลิสาเรียกเงินในมิติของเธอออกมาสองหมื่นGG เธอยื่นเงินปึกใหญ่ให้กับพนักงานชายที่ตอนนี้อ้าปากค้างไปเป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว พอได้สติเขารีบโค้งขอบคุณลิสาอย่างสวยงามพร้อมรับเงินไปและขอตัวเมื่อทำงานที่ได้รับผิดชอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว 

พนักงานสาวที่เห็นว่าเพื่อนของตัวเองได้ทิปหนักขนาดนั้นก็แอบหวังเล็กๆว่าเธอก็อาจจะได้เช่นกัน ถึงค่าตอบแทนที่เธอจะได้ในการขายบ้านครั้งนี้จะได้เยอะแล้ว แต่ถ้าเธอได้เพิ่มอีกก็คงจะดีมากเพราะภาระของเธอนั้นมากมายเสียเหลือเกิน พนักงานสาวคิดในใจ

“คุณลูกค้าสามารถลงนามตรงนี้ได้เลยค่ะ” 

พนักงานสาวบอกลิสา เธอพยักหน้าแล้วรับปากกามาพร้อมทั้งลงชื่อซื้อขายบ้านจนเสร็จเรียบร้อย พนักงานยื่นเอกสารหนึ่งฉบับให้กับลิสาและเธอก็รับมาเมื่อเห็นว่าเป็๲เอกสารแสดงสิทธิ์รวมไปถึงโฉนดที่ดินของบ้านเธอ 

“จ่ายตอนนี้เลยไหมคะ จะให้เอาเงินวางไว้ตรงไหน” 

ลิสาถามเพราะครั้งนี้เธอต้องจ่ายสดไปก่อน ต่อไปเธอค่อยไปติดต่อธนาคารและดำเนินการเ๱ื่๵๹ชิปให้เสร็จเรียบร้อยเผื่อในอนาคตเธอจะได้ใช้ชีวิตง่ายมากกว่านี้

“รอสักครู่นะคะ” 

พนักงานสาวรีบออกไปตามผู้บริหารระดับสูงมาทันทีเพราะลำพังแค่เธอที่เป็๲พนักงานขายคงรับผิดชอบเงินหลายล้านไม่ได้ เงินสิบห้าล้านGG มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆเลย อีกทั้งถ้าผู้บริหารระดับสูงมาก็จะมีไอเทมประเภทมิติเพื่อเก็บเงินเข้าไปในนั้นได้ทันที พนักงานมองหน้าสาวสวยตรงหน้าอีกครั้ง ไม่น่าเชื่อว่าคนอยู่นอกเมืองจะสวยและรวยมากขนาดนี้ คนเรามองที่ภายนอกไม่ได้จริงๆ ถึงแม้ว่าสองพี่น้องที่อยู่ตรงหน้าจะไม่ได้แต่งตัวดีมากนักแต่ก็ไม่สามารถกลบรัศมีที่โดดเด่นของทั้งคู่ได้เลย พนักงานสาวรีบก้าวเท้ายาวๆไปเรียกผู้บริหารระดับสูงทันที

“สวัสดีครับ” 

ลิสาที่กำลังคุยเล่นอย่างสนุกสนานกับน้องชายของเธอหันไปมอง ลิสายิ้มให้และกล่าวทักทายกลับอย่างสุภาพเช่นกัน

“สวัสดีค่ะ” 

ลิสามองผู้ชายที่ค่อนข้างมีอายุตรงหน้าของเธอ เขาใส่เสื้อผ้าราคาแพงและดูดีเป็๲อย่างมาก สงสัยจะเป็๲ผู้บริหารระดับสูงอย่างที่พนักงานสาวได้บอกเอาไว้ก่อนหน้านี้

“พอดีว่าพนักงานบอกว่าคุณลูกค้าจะจ่ายค่าบ้านด้วยเงินสดทั้งหมดสิบห้าล้านGG” 

ลิสายิ้มรับพร้อมพยักหน้าให้

“ใช่แล้วค่ะ รบกวนหน่อยนะคะ” 

ลิสาบอกออกไปอย่างน่ารัก ผู้บริหารระดับสูงที่อยู่ตรงหน้าของลิสาตอนนี้กำลังสำรวจเครื่องหน้าสวยของหญิงสาวอย่างเพลินตา เขาไม่ได้ชื่นชอบแบบชู้สาวแต่เขาอดที่จะมองและชื่นชมไม่ได้กับความสวยที่ลงตัวแบบนี้ ลิสามองชายตรงหน้าที่สำรวจเธอแต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเห็นในแววตาคู่นั้นไม่ได้มีการแสดงสิ่งที่ไม่ดีออกมาให้เห็น มีแค่เพียงสายตาชื่นชมธรรมดาก็เท่านั้นเอง 

“เชิญนำเงินออกมาวางตรงนี้ได้เลยครับ” 

ผู้บริหารระดับสูงพูดอย่างสุภาพเมื่อเห็นลูกค้าชั้นดีแบบนี้ ปัจจุบันมีน้อยมากที่คนจะซื้อสินค้าหรือของชิ้นใหญ่แบบไม่มีการผ่อนชำระ เขาอดคิดไม่ได้ว่าหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้านี้มาจากไหนกันแน่ท่าทางไม่ใช่คนในเมืองอย่างแน่นอน เพราะถ้าเป็๲คนในเมืองป่านนี้คงชำระด้วยการสแกนผ่านชิปไปแล้ว ลิสาพยักหน้าให้และเรียกเงินออกมาวางไว้บนโต๊ะที่ผู้บริหารระดับสูงได้บอกกับเธอเอาไว้ ตอนนี้ในห้องมีพนักงานด้วยกันสามคนและมีผู้บริหารระดับสูงหนึ่งคนรวมเป็๲สี่คน พนักงานที่มาด้วยน่าจะมาทำการตรวจนับเงิน ลิสาคิดในใจ

“ตรวจสอบได้เลย” 

ผู้บริหารระดับสูงเรียกพนักงานมาตรวจนับเงินตรงหน้าโดยใช้เครื่องนับเงินอัตโนมัติ ทั้งหมดทำการนับเงินแต่ละกองด้วยความรวดเร็วใช้เวลาไม่นานก็ทำการนับเสร็จเรียบร้อย ลิสาถึงกับอึ้งไปเลยเมื่อเจอกับไอเทมที่แสนพิเศษแบบนี้ โลกคู่ขนานที่เธอได้มาอยู่ตอนนี้เป็๲โลกแฟนตาซีที่เธอเคยดูผ่านตาทางโทรทัศน์หรือโรงหนังหรือเปล่านะ ไม่งั้นก็อาจจะล้ำหน้าไปมากกว่าที่เธอเคยดูก็เป็๲ไปได้ เธอต้องรีบศึกษาข้อมูลของโลกใบนี้ ลิสาคิดอย่างกระตือรือร้นเพราะเธออยากรู้ว่าโลกใบนี้เป็๲เช่นไรกันแน่

“ทำการตรวจสอบเรียบร้อยครับ” 

ผู้บริหารระดับสูงโค้งแล้วบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพพร้อมเก็บเงินทั้งหมดเข้าไปในไอเทมมิติที่ลิสาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เธอค่อนข้างสนใจมากทีเดียวเพราะจะซื้อให้กับน้องชายที่น่ารักของเธอสักหนึ่งชิ้น ลิสาเก็บสัญญาต่างๆที่พนักงานสาวยื่นมาให้ก่อนนี้เข้าไปในช่องเก็บของมิติของเธอ และเธอก็เรียกพนักงานสาวที่ทำการต้อนรับเธอมา๻ั้๹แ๻่แรกให้มาหาเธอตรงนี้ ลิสายิ้มให้เมื่อพนักงานสาวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า เธอเรียกเงินจำนวนห้าหมื่นGGออกมาและส่งให้พนักงานสาวที่ตอนนี้๻๠ใ๽กับเงินก้อนใหญ่ที่เธอได้รับ เมื่อเธอได้สติก็รีบโค้งขอบคุณลิสาอย่างสวยงาม

“ขะขอบคุณมากค่ะ” 

พนักงานสาวพูดติดๆขัดๆด้วยความตื่นเต้น ลิสายิ้มให้และขอบคุณที่ช่วยแนะนำเธอหลายอย่างเลย เธอถามต่อไปว่าถ้าเธออยากจะไปธนาคารตอนนี้ธนาคารจะปิดทำการหรือยัง พนักงานสาวรีบดูเวลาและแจ้งว่าเหลืออีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงจะปิด ลิสาจึงขอให้พนักงานสาวบอกทางให้กับเธอเพื่อจะได้ไปทำเ๱ื่๵๹เกี่ยวกับการเงินให้เรียบร้อย เธอมาถึงหน้าธนาคารด้วยการแนะนำของพนักงานสาว

ลิสามองป้ายธนาคารขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ เธอจูงมือน้องชายเข้าไปข้างในพร้อมกัน

“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำรายการไหนคะลูกค้า” 

พนักงานต้อนรับหน้าธนาคารทักทายอย่างสุภาพ ลิสาบอกว่าเธอจะมาทำบัญชีและเชื่อมต่อชิปกับทางธนาคาร พนักงานต้อนรับรีบพาเธอไปอีกเคาน์เตอร์หนึ่ง

“เชิญค่ะ” 

พนักงานเชิญให้เธอนั่งลงเก้าอี้

“ขอบคุณมากค่ะ” 

ลิสานั่งลง เธอบอกให้น้องชายของเธอนั่งลงข้างๆเธอ พนักงานถามว่าเธอจะทำอะไรบ้าง เธอก็บอกรายละเอียดไป อันดับแรกพนักงานให้เธอเปิดบัญชีก่อน เธอเลยบอกให้เปิดบัญชีของตัวเธอเองและน้องชายของเธอด้วยรวมเป็๲สองบัญชีด้วยกัน พนักงานรับทราบและขอรหัสชิปของทั้งสองคน ลิสาได้จดรหัสของเธอและน้องชายที่พนักงานผู้ชายได้บอกกับเธอก่อนหน้านี้ไว้ เธอบอกรหัสกับพนักงานออกไป พอพนักงานเห็นว่ามีข้อมูลขึ้นมาแล้วจึงทำการถามชื่อของทั้งสองคนและวันเดือนปีเกิด เธอเป็๲คนตอบคำถามทั้งหมดให้กับพนักงาน เมื่อพนักงานคีย์ข้อมูลเสร็จก็ถามเธอว่า

“ขอโทษนะคะไม่ทราบว่าลูกค้าจะฝากเงินเข้าบัญชีเป็๲จำนวนเท่าไหร่ดีคะ” 

พนักงานถามลิสาอย่างสุภาพ เธอคิดเล็กน้อยว่าจะฝากเท่าไหร่ดี

“เอาเป็๲คนละหนึ่งหมื่นล้านGGก็แล้วกันค่ะ” 

จบเสียงลิสาพนักงานถึงกับทำปากกาหล่นลงจากมือ พนักงานรีบหยิบปากกาขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา พนักงานไม่คาดคิดว่าสองคนพี่น้องที่ดูธรรมดาจะมีเงินมากขนาดนี้

“รอสักครู่นะคะ” 

พนักงานรีบบอก เธอไปขอกุญแจนิรภัยกับหัวหน้าก่อนเพราะการที่จะรับฝากเงินเยอะขนาดนี้ต้องไปห้องที่ปลอดภัยเสียก่อน รอไม่นานพนักงานก็มาเชิญให้ลิสาเดินตามมาเข้าไปในห้อง เธอมองไปรอบๆห้องเห็นว่าเป็๲ห้องโล่งๆและเหมือนจะมีกล้องวงจรปิดอยู่สามตัว

“คนนี้เป็๲หัวหน้าของดิฉันเองค่ะ หัวหน้าจะเป็๲คนทำการตรวจสอบจำนวนเงินทั้งหมดนะคะลูกค้า” 

ลิสาพยักหน้าแล้วถามว่าจะให้เอาเงินออกมาวางไว้ตรงไหน แทนไทที่ยังคงเงียบอยู่เพราะเขาไม่รู้ว่าจำนวนเงินที่พี่สาวบอกกับพนักงานไปมันเป็๲จำนวนเงินที่มหาศาลมาก

“วางตรงโต๊ะนี้ได้เลยค่ะ” 

พนักงานบอกอย่างสุภาพกับลูกค้าชั้นดี ลิสาพยักหน้าและเรียกเงินออกมาทั้งหมดสองหมื่นล้านGG 

“กรุณารอสักครู่นะคะ” 

ลิสายิ้มและนั่งดูพนักงานสองคนนับเงินของเธอโดยใช้เครื่องมือแบบเดียวกันกับที่เธอเห็นก่อนหน้านี้จากสำนักงานจัดสรรที่ดินและหาบ้าน ลิสากำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดีถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพนักงานพูดขึ้นว่า

“เรียบร้อยแล้วค่ะ” 

พนักงานบอกพร้อมโค้งให้อย่างสวยงาม ลิสาถามว่าต้องทำอะไรต่ออีกหรือเปล่า พนักงานเชิญให้เธอไปนั่งรอตรงจุดเดิมที่หน้าเคาน์เตอร์เพื่อทำการเชื่อมต่อบัญชีธนาคารเข้ากับชิปที่ฝังอยู่ในตัวของทั้งสองคน ลิสาใช้เวลาอยู่ในธนาคารเกือบสี่สิบนาที ในที่สุดก็เสร็จเรียบร้อย เธอถามพนักงานว่าในเมืองมีรถรับส่งหรือเปล่า พนักงานก็บอกว่ามี ถ้าไม่รังเกียจเธอจะเป็๲คนเรียกรถให้เอง

“ขอบคุณมากนะคะ” 

ลิสาขอบคุณพนักงานคนเดิมที่เดินมาแจ้งว่ารถมารอรับแล้ว เธอจึงยื่นเงินเล็กน้อยเพื่อเป็๲ทิปให้พนักงานอีกห้าพันGG พนักงานขอบคุณและโค้งให้กับเธอ ลิสาจูงมือน้องชายขึ้นรถทันที แทนไทตื่นเต้นมากเพราะเขาไม่เคยนั่งรถเลย ลิสามองน้องชายตัวน้อยด้วยความเอ็นดู