หลังจากตรวจทางแลปเสร็จแล้ว ชายสวมสูทก็ถูกส่งตัวไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อสอบสวนต่อไป
เดียร์น่าและโซวี่เดินขึ้นไปบนด่านฟ้าของเซฟเฮ้าส์ สองสาวถือเครื่องดื่มโซดาไว้ในมือคนละขวด พลางมองไปที่ท้องฟ้ายามกลางคืนที่เงียบสงบ ทั้งสองไม่พูดอะไรแม้แต่คนเดียว ต่างปล่อยให้ความเงียบดำเนินไปเรื่อยๆ โซวี่มองไปที่เดียร์น่าด้วยความไม่เข้าใจ แม้ใบหน้าของเธอจะสงบดี แต่ในสถานะเพื่อนที่สนิทกัน โซวี่รู้สึกว่าวันนี้เดียร์น่าค่อนข้างเหม่อลอย
“เธอดูเหม่อๆนะ เป็อะไรรึเปล่า” โซวี่ถามขึ้น
“ฉันคิดไม่ตกน่ะ” เดียร์น่าตอบอย่างครุ่นคิด สายตาของเธอยังคงมองไปข้างหน้าอย่างไรจุดหมาย ในมือก็หมุ่นขวดเล่นไปมา
“เื่อะไรล่ะ ที่ทำให้สาวมั่นอย่างเธอกลายเป็แบบนี้ได้” โซวี่กล่าวติดตลก
“เธอไม่ถามเลยเหรอว่าใครเป็คนใช้เข็มยาสลบกับกับชายใส่สูทนั่น”
“แล้วใครล่ะ”
เดียร์น่าก้มหน้ามองขวดในมือพลางถอนหายใจ “พี่ชายฉันเอง”
โซวี่ได้ยินแบบนั้นก็อุทานอย่างใ “อะไรนะ”
“แต่ฉันก็ฟันธงไม่ได้ เพราะท่าทางของเขาดูไม่รู้เรื่อนี้เลย แต่ก่อนที่หมอนั่นจะสลบเขากลับเดินชนกับพี่เอ็มน่ะสิ” เดียร์น่ากล่าวอย่างไม่แน่ใจ
“เธอก็เลยสงสัยว่าพี่เอ็มเป็คนลงมือเหรอ” โซวี่ตอบพลางหัวเราะอย่างขบขัน “อย่าคิดมากน่า ฉันค้นประวัติของเขาแล้วเขาเป็คนที่โตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ไม่มีทางเป็ฝีมือเขาหรอกน่า ไม่แน่หมอนั่นอาจจะโดนมาก่อนหน้านี้แล้วก็ได้” พูดจบโซวี่ก็พลิกตัวกลับมาแล้วใช้หลังพิงกำแพงพลางกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงขี้เล่น
“จะว่าไปพี่เอ็มก็ดูเป็คนดีนะ ที่สำคัญเขาหล่อมากด้วย” พูดจบโซวี่ก็ปรายตามองเดียร์น่าอย่างเ้าเล่ห์ “พรุ่งนี้เขาจะว่างไหมนะ ฉันไม่มีคนกินมื้อเย็นด้วยสิ”
ได้ยินแบบนั้นเดียร์น่าก็กลอกตาไปมา “อยากทำอะไรก็เชิญ ฉันไม่สนใจเขาอยู่แล้ว”
โซวี่เห็นท่าทางของเดียร์น่าก็หัวเราะ “จริงๆแล้วเธอก็แอบสนใจเขาอยู่ใช่ไหมล่ะ”
“ไรสาระน่า” เดียร์น่าตอบด้วยใบหน้าขึงขังพลางเดินหนีไป
ด้านเอ็ม หลังจากที่ติดตั้งเตียงไฟฟ้าและของใช้ต่างๆเสร็จ ชายหนุ่มก็กลับเข้าเกมทันที
โซลอนมาโผล่ที่ห้องฝึกเช่นเคย ชายหนุ่มมองไปรอบๆก็พบว่าตอนนี้เป็่กลางคืน เมือหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็เวลาเที่ยงคืนแล้ว ทำให้ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในโรงฝึกเลย
ตอนนี้โซลอนทำภารกิจฝึกฝนเบื้องต้นจบแล้ว
“ได้เวลาของแผนขั้นต่อไปซะที” โซลอนพึมพำ เขาทนฝึกอยู่หลายชั่วโมงเพื่อเพิ่มค่าสถานะให้สูงขึ้นเพื่อจะได้ไปโซนเลเวลสูงๆ เพราะเขาไม่อยากไปแย่งที่ฟาร์มกับคนอื่น
ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาดู เพราะเขาจำได้ว่าหลังเสร็จภารกิจฝึกฝนเบื้องต้นมันก็ปรากฏภารกิจต่อเนื่องขึ้นมา แต่ด้วยความเหนื่อยเขาจึงไม่ได้เปิดดู
ผู้เล่น โซลอน สำเร็จภารกิจฝึกฝนเบื้องต้น ระดับ F ได้รับภารกิจต่อเนื่อง วิหารแห่งนักรบขั้น 1
ผู้เล่น โซลอน สำเร็จภารกิจฝึกฝนเบื้องต้น ระดับ F ได้รับดาบเหล็กระดับ D 1 เล่ม
***วิหารแห่งนักรบขั้น 1
เคลียร์ดันเจี้ยนแห่งความตาย เลเวล 10 ระดับมิสติก
รายละเอียด : ดันเจี้ยนแห่งความตายมี 6 ระดับ คือ ง่าย(เดี่ยว,ปาร์ตี้) ปกติ(เดี่ยว,ปาร์ตี้) ปานกลาง(เดี่ยว,ปาร์ตี้) สูง(เดี่ยว,ปาร์ตี้) สูงสุด(เดี่ยว,ปาร์ตี้) มิสติก(ปาร์ตี้) ก่อนจะเคลียร์ระดับมิสติกได้จะต้องเคลียร์ความยากก่อนหน้านี้ด้วย
เมื่ออ่านรายละเอียดเสร็จโซลอนก็คิดอย่างใจเย็น
//จากข้อมูลที่รวบรวมมาเกี่ยวกับเกมออนไลน์ หากทำภารกิจจะได้ผลตอบแทนเื่ไอเทมที่คุ้มค่ากว่าการฟาร์มมอนสเตอร์ แต่การฟาร์มมอนสเตอร์จะได้ค่าประสบการณ์ที่มากกว่า//
เมื่อมองการไกล เลเวลนั้นสำคัญก็จริงแต่ไอเทมนั้นสำคัญมากกว่า ต่อให้ฟาร์มนำไปก่อนแต่หากขาดอุปกรณ์ที่ดี พวกเขาก็จะพัฒนาต่อไม่ได้เพราะมอนเตอร์ระดับสูงนั้นมีพลังป้องกันที่สูงมาก หากอุปกรณืไม่ดีพอพวกเขาก็จะเพิ่มเลเวลต่อไปไม่ได้
โซลอนหยิบดาบเหล็กออกมาจากแหวนมิติเพื่อตรวจสอบดู มันเป็ดาบเหล็กที่ไม่มีลวดลายใดๆเลย ทว่าเมื่อเขาสวมใส่เขาก็รู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นเป็อย่างมาก ชายหนุ่มกวัดแกว่งดาบในอากาศไปมาเพื่อทำความคุ้นเคย พลางเปิดหน้าต่างสถานะอาวุธออกมาดู
ดาบเหล็กระดับ D
คุณสมบัติ : STR+5, ATK+5, DEX+1
//เพิ่มค่า STR และ ATK อย่างละ 5 งั้นเหรอ//
หน้าต่างสถานะ
ชื่อ โซลอน คลาส 0 เลเวล 1 อาชีพ- เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
STR : 42+6 LP : 940 ATK : 42+11
INT : 40 MP : 700 DEF : 42+11
DEX : 42+2 MATK : 42
//ถ้าคำนวณแค่ค่า ATK เราน่าจะเคลียร์ดันเจี้ยนแห่งความตายได้ไม่ยาก//
เมื่อไตร่ตรองดีแล้วเอ็มก็มุ่งหน้าออกไปนอกเมือง ซึ่งเวลานี้คนส่วนใหญ่จะอยู่ตามสถานบันเทิงมากกว่า ทำให้ตามถนนไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากนัก เอ็มเห็นแบบนั้นก็ลอบยิ้มในใจ เพราะสถานการณ์นี้เป็ประโยชน์ต่อเขาเป็อย่างมาก เพราะมันง่ายต่อการเดินทางและไม่วุ่นวาย
เอ็มเปิดแผนที่ที่ได้จากภารกิจขึ้นมา เขามองดูก็พบว่าดันเจี้ยนแห่งความตายอยู่ในป่าลึกซึ่งเป็พื้นที่ของมอนสเตอร์เลเวล 10 และปัจจุบันเลเวลโดยเฉลี่ยของผู้เล่นทั่วไปก็อยู่ที่เลเวล 5-6 เท่านั้น ทำให้ดันเจี้ยนแห่งความตายยังไม่ถูกค้นพบ
เอ็มเดินผ่านทุ่งหญ้าที่เป็กระต่ายป่าไป มอนเตอร์เหล่านี้เป็มอนเตอร์รักสงบ พวกมันจึงไม่โจมตีก่อน
30 นาทีต่อมา เอ็มก็เริ่มเข้าสู่ชายป่า
“หืม”
ทันทีที่เท้าัักับพื้นที่ป่า สัญชาติญาณอันตรายก็ร้องเตือนขึ้นอย่างรุนแรง เอ็มโน้มตัวไปข้างหน้า พริบตาต่อมา สายลมอันคมกริบก็เคลื่อนผ่านศีรษะเขาไปอย่างหวุดหวิด
สัตว์อสูรหมาป่าขนเงินเลเวล 2 จำนวน 1 ตัวเตรียมโจมตี หากโดนสังหารจะเสียเลเวล 1 เลเวลและติดสถานะอ่อนแอ 2 ชั่วโมง
โซลอนหันไปมองด้านหน้าก็มีหมาป่าสีเงินตัวหนึ่งกำลังขู่คำรามมาทางเขา ร่างกายของมันมีลักษณะแวววาวสะท้อนแสงและขนาดใหญ่พอๆกับมนุษย์ ดวงตาสีแดงของมันจ้อมเขม็งมาทางโซลอน
เมื่อโจมตีพลาดเป้า หมาป่าขนเงินก็เริ่มเดินเป็วงกลมรอบตัวของโซลอนเพื่อหาช่องว่างในการโจมตี
โซลอนเห็นการกระทำของมันเขาก็เลิกคิ้วขึ้นหน่อยๆ
//เ้านี่ฉลาดไม่น้อย มันไม่โจมตีเข้ามาอย่างบุ่มบ่ามเลย//
ชายหนุ่มวิเคราะห์อย่างใจเย็น พลางมองหมาป่าขนเงินอย่างผ่อนคลาย สำหรับเขาหมาป่าขนเงินไม่ได้อันตรายขนาดนั้น ด้วยค่าสถานะที่มากกว่าของเขาเขาสามารถจบชีวิตมันได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้นหาป่าขนเงินนั้นเชี่ยวชาญเื่การลอบโจมตี และอ่อนแอเื่การปะทะซึ่งๆหน้า การที่มันซุ่มโจมตีพลาดไปในครั้งแรกก็ย่อมไม่มีโอกาสอีกแล้ว
ส่วนสำหรับหมาป่าขนเงินเองมันก็แปลกใจที่มนุษย์เลเวล 1 ตรงหน้าสามารถหลบการโจมตีของมันได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้มันหวาดกลัวเท่าไหร่ สำหรับมันมนุษย์เลเวล 1 นั้นมีค่าสถานะที่ต่ำเตี้ยมาก ด้วยความคิดแบบนี้ทำให้หมาป่าขนเงินไม่รอช้า มันจึงกระโจนเข้าใส่โซลอนอย่างไม่เกรงกลัว พลางอ้าปากและเผยเขี้ยวอันแหลมคมเตรียมจะขย้ำคอโซลอนให้ดับดิ้น
โซลอนเห็นแบบนั้นก็ยิ้มเบาๆ เขาเองก็อยากทดสอบกำลังของตัวเองเหมือนกัน ชายหนุ่มยกดาบระดับ D ขึ้นเหนือศีรษะแล้วฟันสวนอย่างแรง ด้วยค่าสถานะที่ต่างกันมาก ดาบของโซลอนถึงกับผ่าร่างกายของหมาป่าขนเงินเป็สองท่อนั้แ่หัวจรดหาง พร้อมกับปรากฏค่าความเสียหายออกมา
500
ผู้เล่นโซลอนได้สังหารหมาป่าขนเงินเลเวล 2 ได้สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 20 หน่วย
โซลอนมองไปที่ศพที่ขาดเป็ของท่อนของหมาป่าขนเงิน เขาก็พบของดรอป 2 อย่างวางอยู่ไม่ไกล มันเป็หนังหมาป่าสีเงินสวยงาม ส่วนอีกอันเป็เหรียญทองแดงเพียงเหรียญเดียว
ชายหนุ่มเดินไปหยิบของทั้งสองอย่างขึ้นมา ไม่นานก็มีเสียงระบบดังขึ้นในหัว
ผู้เล่นโซลอนได้รับหนังหมาป่าขนเงิน 1 ผืน
ผู้เล่นโซลอนได้รับเงิน 1 เหรียญทองแดง
เมื่อเห็นของที่ดรอปลงมา โซลอนถึงกับพูดไม่ออก หมาป่าขนเงินแข็งแกร่งขนาดนี้ หากไม่ใช่เขาที่เจอมันแต่เป็คนอื่นคงโดนฆ่าในพริบตาเดียว แต่มอนเตอร์ที่เก่งขนาดนี้กลับดรอปของไร้ประโยชน์อย่างหนังหมาป่า 1 ผืนและเงิน 1 เหรียญทองแดง ซึ่งเงินแค่นี้จะเอาไปซื้อซาลาเปาซักลูกยังไม่ได้เลย เรียกได้ว่าการลงแรงครั้งนี้ขาดทุนเป็อย่างมาก
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วโซลอนก็เดินต่อไปตามแผนที่ที่ได้มาก ด้วยความที่เป็ชายป่ามอนเตอร์ส่วนใหญ่จึงยังเป็หมาป่าขนเงิน ระหว่างนี้โซลอนก็ได้สังหารมันไปหลายตัวจนเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ จำนวนการพบกันก็ยิ่งถี่ขึ้น
โดยปกติหมาป่าขนเงินที่โซลอนเจอจะอยู่เดี่ยวๆเท่านั้น แต่คราวนี้เขากลับเจอพวกมันอยู่ด้วยกันถึง 3 ตัวด้วยกัน
“หืม”
สัตว์อสูรหมาป่าขนเงินเลเวล 2 จำนวน 3 ตัวเตรียมโจมตี หากโดนสังหารจะเสียเลเวล 1 เลเวลและติดสถานะอ่อนแอ 2 ชั่วโมง
เพียงแค่เจอหน้ากันหมาป่าขนเงินทั้งสามก็พุ่งเข้าโจมตีโซลอนอย่างรวดเร็ว
“น่าสนใจ” โซลอนเปรยยิ้มๆ
ในขณะที่หมาป่าทั้งสามตัวพุ่งเข้ามามันแยกกันเป็สามทางและเข้าจู่โจมโซลอนพร้อมกัน
ชายหนุ่มยืนนิ่งไม่ขยับ ด้วยประสาทััทั้ง 5 อันเฉียบคมเขาสามารถรับรู้ตำแหน่งของศัตรูทั้ง 3 ได้อย่างแม่นยำ หมาป่าตัวแรกที่เข้าถึงเขาเป็ตัวที่อยู่ด้านหน้าสุด ส่วนตัวที่สองและสามจะอยู่ด้านหลังทางซ้ายและขวาตามลำดับ
ในหัวของโซลอนตอนนี้ปรากฏภาพสามมิติของตัวเองซึ่งถูกล้อมรอบด้วยหมาป่า 3 ตัว ชายหนุ่มกระชับดาบในมือหลวมๆ อย่างผ่อนคลาย
ควับ
โซลอนวาดดาบในแนวระดับเป็เส้นตรงอย่างว่องไว
490
488
450
ค่าความเสียหายไล่เลี่ยกันปรากฏบนตัวของหมาป่าขนเงินทั้งสาม พร้อมๆกับร่างของมันค่อยๆขาดออกจากันเป็สองส่วน โซลอนก้มมองของดรอปที่อยู่บนพื้น เขาก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆกับตัวเอง
มันมีแค่เหรียญทองแดงเพียงเหรียญเดียว
//อัตราการดรอปไอเทมต่ำมากเกินไป//
โซลอนคิดอย่างใจเย็น ระหว่างทางที่เขาสังหารหมาป่าขนเงิน พวกมันบางตัวถึงกับไม่ดรอปไอเทมอะไรเลย เหรียญทองแดงแค่เหรียญเดียวก็ยังไม่มี หากคิดจะฟาร์มเงินกับมอนเตอร์พวกนี้ต่อให้ใช้ทั้งชีวิตเขาก็ไม่รวย
//ให้ค่าประสบการณ์ก็ไม่คุ้ม//
โซลอนมองไปยังหลอด EXP ของตนเองซึ่งได้แค่ 5 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ทั้งๆที่เขาจัดการมอนเตอร์เลเวล 2 ไปถึงกว่าสิบตัวแต่เลเวลก็ยังไม่ขึ้น หากเป็เกมอื่นๆเขาคงอัพเลเวลั้แ่สังหารหมาป่าขนเงินตัวแรกไปแล้ว
เมื่อประเมินผลได้ผลเสียแล้วโซลอนก็รู้สึกี้เีสู้กับหมาป่าขนเงินทันที ชายหนุ่มตัดสินใจจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้กับพวกมันเนื่องจากเสียเวลามากเกินไป ในขณะที่เขากำลังจะออกจากสถานที่ต่อสู้ก็ปรากฏดวงตาสีแดงอีกหกคู่ปรากฏออกมา
//ให้ตายสิ//
โซลอนถึงกับถอนหายใจ
สัตว์อสูรหมาป่าขนเงินเลเวล 2 จำนวน 6 ตัวเตรียมโจมตี หากโดนสังหารจะเสียเลเวล 1 เลเวลและติดสถานะอ่อนแอ 2 ชั่วโมง
เสียงประกาศของระบบจบไปเพียงครู่เดียว หมาป่าทั้งหกก็พุ่งเข้าหาโซลอน ทว่ารูปแบบการโจมตีของมันกลับไม่ธรรมดา หมาป่าทั้ง 6 ตัวราวกับรู้ว่าโซลอนนั้นอันตรายเกินไป พวกมันต่างวิ่งซิกแซกไปมาเพื่อให้ยากต่อการโจมตี
เห็นแบบนั้นโซลอนถึงกับชะงัก เขาไม่นึกว่าสัตว์อสูรเหล่านี้จะฉลาดมากขนาดนี้
ทว่าด้วยค่าสถานะที่ต่างกันมหาศาลจากการฝึก รวมกับค่าสถานะที่ได้จากดาบคาตานะระดับ D ทำให้ค่าสถานะของเขาเทียบเท่ากับมนุษย์เลเวล 10 ส่วนหมาป่าขนเงินนั้นมีเลเวลแค่ 2 เท่านั้น พวกมันไม่มีทางสู้โซลอนได้
โซลอนมองไปที่หมาป่าทั้งหกตัวอย่างสุขุม การตกอยู่ในวงล้อมนั้นทำให้เขาเสียเปรียบ ยิ่งเขายืนอยู่เฉยๆยิ่งเป็เป้านิ่ง ชายหนุ่มใช้ท่าเท้าแปลกๆเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน
พรึบ
ร่างของโซลอนหายไปอย่างไรร่องรอยราวกับปีศาจ ชายหนุ่มปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าหมาป่าขนเงินตัวหนึ่ง ดาบในมือไหววูบ
ฉัวะ
482
ร่างกายของหมาป่าขนเงินขาดเป็สองท่อน พร้อมกับค่าความเสียหายจำนวนหนึ่ง
โซลอนเห็นการเคลื่อนเมื่อครู่ของตัวเองก็ตาค้าง เขาไม่นึกว่าการใช้ท่าเท้า “ยมทูตท่องิญญา” ในโลกแฟนตาซีจะให้ผลลัพธ์แบบนี้
ในขณะที่โซลอนกำลังคิดอยู่นั้นหมาป่าขนเงินตัวหนึ่งก็ะโเข้ามาด้านหลังอย่างรวดเร็ว ประสาทััของโซลอนร้องเตือนอย่างรุนแรง ราวกับมีไฟฟ้าไหลไปทั่วร่าง
พรึบ
ด้วยท่าเท้ายมทูตท่องิญญา ร่างของโซอนก็ไปโผล่อีกที่หนึ่งหากจากจุดเดิมประมาณ 9 เมตร
เปรี้ยง
ฟันของหมาป่าขนเงินตัวนั้นกระทบกันเสียงดังราวกับเสียงประทัด โซลอนหันไปมองเขาก็เห็นมันจ้องมาด้วยแววตาอาฆาต จากเสียงเมื่อครู่เขาบอกได้เลยว่ามันรุนแรงมาก ถ้าโดนเข้าไปสภาพคงดูไม่จืด
//เผลอไม่ได้จริงๆ//
โซลอนคิดอย่างหวาดเสียว ใบหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนเป็เคร่งขรึมขึ้น
//อันตรายจริงๆ พวกนี้เป็มอนเตอร์เลเวล 2 จริงเหรอเนี่ย รีบจัดการดีกว่า//
โซลอนไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ ชายหนุ่มย่างสามขุมเข้าหาหมาป่าขนเงินอีก 5 ตัวที่เหลือซึ่งกำลังบุกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เขากระชับดาบในมือมั่น ครั้งนี้เขาไม่เลือกที่จะใช้ท่าเท้ายมทูตท่องิญญาเพราะมันเกินความจำเป็
เพียงแต่ดาบหนึ่งเล่มกับค่าสถานะที่เหลือกว่าแค่นี้ก็กินขาด
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ
ดาบสามดาบถูกฟันออกไปอย่างปราณีต
512 496 477
หมาป่าขนเงินสามตัวแรกถูกฟันขาดเป็สองท่อนราวกับเต้าหู้ในเวลาไล่เลี่ยกัน ในจังหวะนั้นเองหมาป่าขนเงินอีกตัวหนึ่งก็สามารถเข้าประชิดตัวโซลอนได้ มันอ้าป่าที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมและพุ่งเข้าใส่ลำคอโซลอนราวกับงูฉก
โซลอนไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด ชายหนุ่มใช้ดาบขวางเอาไว้
เปรี้ยง
คมเขี้ยวกับใบดาบปะทะกันเสียงดัง จังหวะนี้โซลอนดึงดาบกลับตามแรงปะทะพร้อมบิดข้อมือแล้วถอนหลังไปครึ่งก้าว ทำให้เกิดพื้นที่ว่างระหว่างเขากับหมาป่าขนเงินเล็กน้อย ด้วยระยะเท่านี้ถือว่าเพียงพอสำหรับนักดาบชั้นอ่องอย่างเขา
ฉัวะ
499
คอของหมาป่าขนเงินตัวนี้ขาดออกจาตัวทันที
ขบวนการเมื่อครูเกิดขึ้นเกิดขึ้นเพียงชั่วอึกใจเท่านั้นเอง ไม่กี่วินาทีต่อมาหมาป่าขนเงินตัวสุดท้ายก็มาถึง เพียงแค่สบัดดาบง่ายๆเพียงทีเดียวก็สามารถสังหารมันไปได้
โซลอนเก็บดาบพลางมองไปที่ของดรอปเขาก็ต้องยิ้มแห้งๆอีกตามเคย เพราะครั้งนี้มันดรอปแค่หนังหมาป่าแค่ 2 ผืนเท่านั้น
//เหนื่อยเปล่าอีกแล้ว//
โซลอนบนในใจ ชายหนุ่มเดินไปเก็บของเข้าแหวนมิติแล้วเดินจากไปจากจุดปะทะทันที ไม่ช้าเขาก็เข้าสู่ป่าที่อยู่ลึกขึ้น
ป่าส่วนนี้นั้นส่วนใหญ่จะมีต้นไม่ั์เกิดเต็มไปหมด ทำให้แสงที่ส่องผ่านลงมามีน้อย บรรยากาศจึงอึมครึมกว่าด้านนอก
//หืม ล่อเล่นใช่ไหมเนี่ย//
โซลอนเดินออกจากจุดปะทะได้ไม่ถึงสิบเมตร หมาป่าขนเงินอีก 10 ตัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พวกมันต่างคำรามต่ำมาทางโซลอน
ชายหนุ่มถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ั้แ่เขาเข้ามาในป่า เขาก็เจอกับหมาป่าขนเงินไปเกือบ 20 ตัวแล้ว หากเป็แบบนี้กว่าเขาจะไปถึงดันเจี้ยนแห่งความตายคงต้องใช้เวลาเป็วันซึ่งเขาไม่สามารถช้าแบบนี้ได้
คิดได้แบบนั้นโซลอนก็ไม่รอช้า ชายหนุ่มชักดาบออกมาและบุกเข้าไปเพื่อจบการต่อสู้ให้รวดเร็วที่สุด ร่างของเขาราวกับสายลมไหววูบ ชายหนุ่มก้มหน้าเล็กน้อยพลางซอยขาอย่างว่องไวราวกับซามูไร
ด้านหมาป่าขนเงินที่เห็นศัตรูบุกเข้ามาเองมันก็ เริ่มจัดขบวนแปลกๆโดย หมาป่าตัวหนึ่งอยู่ด้านหน้าจากนั้นหมาป่าอีกสี่ตัวจะอยู่ด้านหลัง โดยแบ่งแบบนี้เป็สองกลุ่มกลุ่มละ 5 ตัว
//คราวนี้จะมาไม้ไหนอีกล่ะ//
โซลอนเห็นการเปลี่ยนแปลงแปลกๆของหมาป่าขนเงิน เขาก็ไม่ได้ชะงัก ชายหนุ่มมุ่งหน้าเข้าไปด้วยความเร็วเท่าเดิม ไม่นานเขาก็มาถึงหมาป่ากลุ่มแรก ดาบในมือถูกฟันออกไปอย่างรวดเร็วโดยมีเป้าหมายที่หัวหน้าสุด
“ไม่ถูกต้อง”
ในขณะที่ใบดาบกำลังจะัักับร่างของหมาป่าขนเงิน โซลอนก็พบกับสิ่งผิดปกติ นั่นเพราะเ้าหมาป่าตัวนี้ไม่มีการตอบสนองใดๆเลยราวกับมัน้าจะฆ่าตัวตาย
ฉัวะ
หมาป่าขนเงินหัวหลุดออกจากลำตัว ในขณะที่โซลอนกำลังจะวกดาบกลับ หมาป่าอีกสี่ตัวที่เหลือก็อาศัย่เวลานี้พุ่งเข้าจู่โจมเข้ามา โซลอนไม่ใช่นักดาบทั่วไป ชายหนุ่มเคลื่อนดาบเข้ามาป้องกันเขี้ยวของหมาป่าได้ และใช้แรงปะทะดีดตัวเองอกมาจากวงล้อม
กลยุทธ์ฆ่าตัวตาย
โซลอนถึงกับยิ้มไม่ออก ในเมื่อสู้ตรงๆไม่ได้พวกมันก็เอาง่ายส่งเพื่อนมาเป็โล่เพื่อให้ตัวที่เหลือโจมตีได้สำเร็จ
3K
