น้องสาวเจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก

        “แม่นางรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าจะยอมพูดรึยัง?” เต๋อผิงถาม เขายิ้มบางๆลี่อินจึงยกเท้าถีบ แต่เต๋อผิงก้าวหลบไป ทำให้เท้านางพลาดเป้าไป ลี่อินก่นด่า“ไอ้สารเลว ไอ้ลูกเต่า แน่จริงก็แก้มัดข้าซิ ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆชิ้น!”

        “โอยโย๊ะแม่นางช่างดุเดือดจริง” เต๋อผิงเย้าแหย่แล้วหันไปสั่งทหารว่า “เอาเชือกมาอีก 2เส้น”

        “อื้ม”ทหารคนหนึ่งรับคำสั่งแล้วรีบวิ่งไปหยิบเชือกมา 2 เส้น ยื่นให้พี่ใหญ่เต๋อเต๋อผิงรับเชือกมาเส้นหนึ่งแล้วจับขาเชลยสาวเอาไว้ ลี่อินดิ้นๆ ถีบๆ “ปล่อยข้านะ! ปล่อยข้า!”

        “เจ้ามาช่วยจับขานางหน่อยซิ”เต๋อผิงสั่งทหาร ทหารคนนั้นจึงรับคำด้วยสีหน้ายินดี “ได้เลยพี่ใหญ่เต๋อ”

        เขาขยับไปช่วยจับขาเชลยสาวเอาไว้ขณะที่จับเขาก็ไม่จับเฉยๆ ยังแอบขยำปลีน่องของนางอีกด้วย

        “ปล่อยข้า! ปล่อยข้านะไอ้พวกสารเลว!” ลี่อินร้องด่านางดิ้นสุดแรง แต่มือนางถูกมัดแน่น ซ้ำไอ้สารเลว 2ตัวนี่ยังช่วยกันจับขานางไว้คนละข้าง นางดิ้นรนอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุดเต๋อผิงจับขานางข้างหนึ่งมัดข้อเท้านางแล้วโยงเชือกกับหลักไม้

        พอมัดข้างนี้เสร็จเขาก็ขยับไปมัดอีกข้างหนึ่งในลักษณะเดียวกันทำให้นางถูกมัดข้อเท้าทั้งสองข้างโยงไว้กับหลักไม้ ขานางกางออกกางเกงหลุดไปตอนไหนก็ไม่รู้ นางจึงเปลือยท่อนล่างขากางอ้าถูกสายตามากมายจ้องมองมาที่เนินเนื้อของนาง

        “อูว พี่ผิงเยี่ยมไปเลย” ทหารคนหนึ่งชม พลางจ้องมองเนินเนื้อที่เผยโฉมออกมา

        “ถูกมัดแบบนี้เจ้าจะถีบข้าได้อีกไหม” เต๋อผิงยิ้มกริ่ม

        “ไอ้สารเลว!” ลี่อินด่า นางดิ้นๆ จนเชือกบาดข้อมือข้อเท้าจนนางเจ็บแสบเต๋อผิงแทงนิ้วเข้ารูอ่อนนุ่มที่เปิดอ้าพลางบอก “เจ้าไม่ยอมพูดก็ไม่เป็นไรข้ามีเวลาเล่นกับเจ้าทั้งวันเลย หึๆๆๆ...”

        เขาแทงนิ้วเข้าๆ ออกๆลี่อินเสียวจนตัวเกร็งอีกหน นางก่นด่าสารพัดสารพัน “ไอ้.......”

        หยางซีถิงรู้เรื่องที่ลูกชายจับเชลยมาได้ 1 คน เขาจึงเดินไปดูเห็นเต๋อผิงกำลังลงมือย่ำยีเชลยคนนั้นเขาก็ไม่ได้ออกปากห้ามปรามสำหรับเขานั้นได้ออกกฎของกองทัพว่าห้ามขืนใจชาวบ้านและผู้บริสุทธิ์แต่กับศัตรูนั้นเขาไม่มีข้อห้าม เพราะว่าศัตรูก็คือศัตรู หากเขาเมตตาต่อศัตรู เขาเองนั่นแหละที่จะลำบากในภายภาคหน้าสตรีคนนั้นเป็นศัตรู ดังนั้นนางจะถูกลูกน้องเขาย่ำยีอย่างไรเขาก็ไม่ห้ามปรามเลยอีกทั้งศัตรูคนนี้ยังมุ่งร้ายมาที่ลูกชายของเขาแล้วจะให้เขาเก็บนางไว้จุดธูปบูชาเหมือนพระโพธิสัตว์หรือไร มุ่งร้ายลูกชายข้าเจ้าก็ตายสถานเดียว!

        “อื้อ...อื้อ...” ลี่อินครางอย่างกลั้นไม่อยู่ แต่พอนางเกือบจะถึงสวรรค์รำไรเต๋อผิงก็ดึงนิ้วออกทันที ลี่อินรู้สึกค้างคาจนก่นด่าเขา 18 ชั่วโคตรแล้ว“ไอ้.......”

        “เจ้าอยากขึ้นสวรรค์ก็พูดออกมาสารภาพมาให้หมด แล้วข้าจะทำให้เจ้าขึ้นสวรรค์สักที”เต๋อผิงบอกพลางชูนิ้วที่แทงรูนางเมื่อกี้ขึ้นมา ลี่อินด่า 18 ชั่วโคตรต่อ“ไอ้.......”

        เต๋อผิงจึงแทงนิ้วเข้าไปในรูนางอีกครั้งลี่อินยังคงด่า 18 ชั่วโคตรของเขา เสียงด่าของนางค่อยๆ เบาลงไปเรื่อยๆจนเหลือเพียงเสียงครางอย่างกลั้นไม่อยู่ “อื้อ...อื้อ...”

        หยางถิงเฟิงมองดูเต๋อผิงย่ำยีเชลยสาว ใจเขากลับคิดถึงหวงเอ๋อร์ขึ้นมาหากว่าเขามัดนางไว้แบบนี้บ้างล่ะ? แค่คิดเขาก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว คอยดูเถอะข้ากลับไปเมื่อไหร่ข้าจะจัดการเจ้าให้ได้ หวงเอ๋อร์รอข้าก่อนเถอะข้าไม่ยอมให้เจ้าหนีข้าได้หรอก!

        “อูว...พี่ผิง ท่านแทงนางเลยซิ” ทหารคนหนึ่งยุ คนอื่นๆ ก็ยุตาม “ใช่ๆ แทงนางเลยๆ”

        ลี่อินก่นด่า 18ชั่วโคตรปนครางอย่างกลั้นไม่อยู่ “อื้อ...ไอ้.......”

        เต๋อผิงดึงนิ้วออกมาก่อนที่นางจะขึ้นสวรรค์ทำให้ลี่อินค้างคาจนทนไม่ไหว ร้องท้าว่า “เจ้าแทงข้าเลย แทงข้าเลย! ไอ้ลูกเต่าหัวหด แน่จริงก็แทงข้าเลยซิ!”

        “หึ! เจ้าอยากถูกแทงก็คายความลับออกมาก่อนซิ” เต๋อผิงแค่นเสียงเยาะหยันแล้วแทงนิ้วเข้าไปใหม่ เขาแทงเป็นจังหวะเนิบช้า ลี่อินครางออกมา“อื้อ...เร็วหน่อย...”

        “หึๆอยากให้ข้าเร็วขึ้น เจ้าก็คายความลับออกมา” เต๋อผิงบอกนิ้วยังคงแทงเนิบช้าไปเรื่อยๆปลายนิ้วงอขึ้นครูดผนังด้านบนอันเป็นจุดที่สตรีเสียวกระสันมากที่สุดลี่อินตัวเกร็งครางอย่างกลั้นไม่อยู่ “อื้อ...”

        เต๋อผิงแทงรูนางอยู่อย่างนั้นไม่ยอมให้นางถึงสวรรค์เสียทีลี่อินถูกเขากระตุ้นเร้าอยู่นานจนในที่สุดนางก็ทนไม่ไหว “ได้โปรดเร็วขึ้นอีก...ข้ายอมแล้ว...”

        “พูดมาเจ้าคิดจะจับซื่อจื่อไปที่ไหน?” เต๋อผิงถาม ลี่อินตอบ “ให้สามีข้า”

        “สามีเจ้าเป็นใคร?”เต๋อผิงถามอีก ลี่อินตอบ “แม่ทัพใหญ่กังห้าว”

        “โอ๋?เจ้าเป็นเมียมันรึ?” เต๋อผิงทำหน้าประหลาดใจคิดไม่ถึงว่าจะจับเมียของแม่ทัพใหญ่กังได้ ลี่อินตอบ “ข้าเป็นอนุต่อให้พวกเจ้าจับข้าได้ เขาก็ไม่สนใจความเป็นความตายของข้าหรอกตอนนี้เขากำลังหลงนังเด็กแซ่เจีย ข้าจึงได้อยากสร้างผลงานจึงอาสาออกมาดักจับเจ้าเด็กแซ่หยางกลับไป ข้าพูดแล้วเจ้าก็อย่าทรมานข้าอีกเลย”

        “หึถ้าเจ้ายอมพูดตั้งแต่แรก ป่านนี้เจ้าคงถึงสวรรค์ไปแล้ว” เต๋อผิงแค่นเสียงเยาะแล้วเร่งจังหวะแทงรูเร็วขึ้น

        “เดี๋ยวก่อน”หยางถิงเฟิงบอก เต๋อผิงจึงหยุดชะงัก ลี่อินที่กำลังเสียวจึงตะคอกอย่างหงุดหงิด“อะไรอีกล่ะ! ข้าก็ยอมบอกไปหมดแล้วเจ้ายังต้องการอะไรจากข้าอีก!”

        “เจ้าบอกว่าเจ้าจะจับข้าไปให้สามีเจ้า?”หยางถิงเฟิงถาม ลี่อินตะคอก “ใช่!”

        “แล้วเจ้าออกมาจากเมืองอี้ได้อย่างไร?”หยางถิงเฟิงถามต่อ ลี่อินอึกอักไป “เอ่อ...”

        “ตอบ!” เต๋อผิงสั่ง นิ้วก็ขยี้เกสรกลางเนิน ลี่อินสูดปาก “อู๊ว...”

        “ตอบมาซิ”เต๋อผิงสั่งพลางหยุดขยับนิ้ว ลี่อินรู้สึกขัดอกขัดใจนัก นางถูกจับตัวได้นางก็ไม่หวังว่าสามีจะมาช่วยนางกลับไปหรอก นางเป็นแค่อนุไร้ค่าเขาไม่มีทางช่วยนางกลับไปแน่นอน และไหนๆ นางก็จะตายแล้วเช่นนั้นทำไมนางต้องยอมทนทรมานเพื่อสามีอย่างนั้นด้วยล่ะ

        “ข้ายอมบอกก็ได้แต่ว่าเจ้าห้ามหยุดอีกนะ” นางต่อรอง เต๋อผิงหันไปมองซื่อจื่อ เห็นซื่อจื่อพยักหน้าอนุญาตเขาจึงตกลง “ได้ซิ เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้าถึงสวรรค์หลายๆ ทีเลย”

        “งั้นเจ้าก็ทำต่อซิ”ลี่อินบอก เต๋อผิงจึงขยับนิ้วแทงต่อ ลี่อินสูดปาก “ซี๊ดดด...อย่างนั้น...”

        “เอาล่ะเจ้าตอบมาเสียที เจ้าออกจากเมืองอี้มาได้อย่างไร?” เต๋อผิงถาม นิ้วก็ขยับเขี่ยๆเกสร ลี่อิงจึงยอมตอบ “ข้าออกมาทางอุโมงค์ลับน่ะ”

        หยางถิงเฟิงทำหน้าเฉยชาแต่พวกเต๋อผิงกลับตกตะลึง มีอุโมงค์ลับจริงๆ ด้วย! ซื่อจื่อเดาไม่ผิดเลย!

        “อุโมงค์ลับรึ?”เต๋อผิงถาม ลี่อิงพยักหน้า “ใช่เขาให้คนขุดอุโมงค์จากในเมืองออกมานอกเมืองตั้งแต่ตอนที่ยึดเมืองได้ตั้งแต่วันแรกแล้วเขาวางแผนมานานตั้งหลายปี พอสะสมเสบียงไพร่พลได้มากพอจึงได้ยกทัพมาหมายจะยึดแคว้นพวกเจ้าแล้วก็ล้างอายที่ครั้งก่อนเขาพ่ายแพ้กลับไปด้วย นี่ๆ ข้าบอกหมดแล้วเจ้าก็อย่าทรมานข้าอีกเลย”

        “ได้”เต๋อผิงบอกแล้วขยับนิ้วแทงรัวๆ ลี่อิงครางออกมา “อื้อ...อ้า...”

        เต๋อผิงแทงนิ้วจนนางถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า“อ้าาาาา...”

        นางตัวเกร็งกระตุกครู่หนึ่งแล้วก็ตัวอ่อนระทดระทวยสีหน้าสุขสมยิ่ง ในที่สุดนางก็ได้ถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเสียที!

        “รีดเค้นนางอุโมงค์ลับอยู่ที่ใด แล้วก็ยังมีความลับอะไรอีก เจ้ารีดออกมาให้หมด”หยางถิงเฟิงสั่งแล้วลุกขึ้นเดินจากไป เต๋อผิงมองซื่อจื่อแล้วหันไปสั่งพวกทหารว่า“มาๆ พวกเจ้ามาช่วยข้ารีดเค้นนางหน่อย ข้าเมื่อยมือแล้ว”

        “โอ้! ได้เลยพี่ผิง” ทหารถูมือ ตาเป็นประกาย ทหารอีกคนก็ถูๆ มือเช่นกัน “ได้ๆพี่ใหญ่เต๋อ”

        คนอื่นๆก็พยักเพยิดอย่างตื่นเต้นยินดีกฎกองทัพห้ามเด็ดขาดว่าไม่ให้ทหารขืนใจชาวบ้านหรือผู้บริสุทธิ์ทั้งหลายหากผู้ใดฝ่าฝืน ตัดหัวสถานเดียว! แต่กับศัตรูย่อมมีข้อยกเว้นแล้ววันนี้พวกเขาก็โชคดีจับศัตรูมาได้คนหนึ่ง ซ้ำยังเป็นสตรีอีกด้วยแน่นอนว่าพวกเขาจะ ‘รีดเค้น’นางอย่างดีเลยล่ะ ฮี่ๆๆๆ...

        เต๋อผิงขยับถอยออกไปทหารคนอื่นๆ ก็กลุ้มรุมเข้าไป มือหลายมือยื่นไปลูบคลำเชลยสาวอย่างเมามันลี่อินร้องห้าม “อย่าๆ ข้าบอกพวกเจ้าไปหมดแล้ว พวกเจ้าอย่าย่ำยีข้าอีกเลย”

        “แม่นางข้าจะช่วยให้เจ้าได้ขึ้นสวรรค์อย่างไรล่ะ ข้าขอก่อนล่ะ”ทหารคนหนึ่งบอกแล้วงัดทวนดำคล้ำออกมา มันกำลังแข็งขึงชี้เด่เขาจับมันแทงเข้ารูอ่อนนุ่มที่มีน้ำเยิ้มฉ่ำ

        “อื้อ!” ลี่อินร้องพลางดิ้นรนยึกๆทหารคนนั้นก็ขยับเอวทิ่มแทงเต็มแรงเพราะว่าเขาทนมาตั้งนานแล้วทวนเขาแข็งชี้เด่ตั้งแต่เห็นพี่ผิงเริ่มลงมือ ‘ทรมาน’ เชลยสาวนางนี้แล้ว “อูว...เสียวจริง แม่เจ้าโว๊ย แน่นกว่านังพวกนั้นอีก”

        ‘นังพวกนั้น’ ที่เขาหมายถึงก็คือสตรีในหอนางโลม ตัวเขายังไม่แต่งภรรยา ไม่มีอนุไม่มีสาวใช้ห้องข้าง เพราะเขานั้นนิยมเที่ยวกินอยู่ในหอนางโลมหมุนเวียนเปลี่ยนสตรีที่ร่วมเสพสมไปเรื่อยๆ

        “อื้อ...เจ้าหยุด! เอามันออกไปนะ!” ลี่อินดิ้นยึกยักๆทหารคนนั้นยิ่งทิ่มแทงนางสุดกำลัง ทหารคนอื่นๆก็ใช้มือลูบคลำเชลยสาวจนไม่รู้ว่ามือใครเป็นมือใครที่อยู่บนตัวนางเสื้อผ้านางเกะกะพวกเขาก็ฉีกดึงมันออกจนเสียงดังแคว๊กคว๊ากๆไม่นานนักลี่อินก็เปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าปกปิดเรือนกาย บนตัวนางเต็มไปด้วยมือใครต่อใครก็ไม่รู้นับไม่ถ้วนเต็มไปหมดมือเหล่านั้นขยำเค้นคลึงอย่างเมามัน นางอับอายจนอยากฆ่าตัวตายเสียเลยแต่นางก็ได้แต่คิดเท่านั้นแต่ไม่ใจแข็งพอที่จะกัดลิ้นฆ่าตัวตาย นางดิ้นยึกๆ ยักๆต่อต้านอยู่ครู่เดียวก็เปลี่ยนเป็นร้องครางกระเส่า “อ้า...อ้า...”

        มือพวกนั้นทำนางเสียวจะตายแล้วรูนางก็ถูกทิ่มแทงจนนางเสียวยิ่งนักความรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวแบบนี้ทำให้นางถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอีกหน“อ้าาาาา...”

        “โอ้...แน่นมาก”ทหารที่กำลังทิ่มแทงครางออกมา เขาทิ่มแทงอีกครู่หนึ่งก็ถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า“โอ้...”

        เขาหยุดขยับเอวแช่คาทวนไว้ในรูอ่อนนุ่มซึมซับความรู้สึกที่ถูกบีบรัดจนเสียวเหลือเกิน ทหารคนอื่นๆเห็นเพื่อนถึงสวรรค์แล้วจึงเร่งว่า “เจ้าถอยไปเสียที ข้าจะทำบ้าง”

        “ได้ๆ”ทหารถอนทวนดำคล้ำออกมาแล้วถอยออกไปเขาสบายตัวแล้วจึงมีสีหน้ามีความสุขจนเปี่ยมล้นออกมา ทหารคนอื่นก็ขยับเข้าไปแทนที่งัดทวนของตัวเองออกมาแล้วแทงเข้าไปในรูอ่อนนุ่มอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลงลี่อินสะดุ้งร้อง “อ้า!”

        นางเสียวจนตัวเกร็งเขม็งทหารขยับเอวแทงสุดแรง รูนี้ถูกเบิกทางมาแล้วจึงเข้าได้ง่ายทั้งยังเปียกเยิ้มจนลื่นยิ่งนัก เขาจึงขยับทิ่มแทงไม่ยั้ง “โอ...เสียวชะมัด”

        “อ้า...อ้า...”ลี่อินครางกระเส่า นางเสียวยิ่งนัก เนื้อตัวนางถูกคนพวกนี้บีบเค้นไปทั้งตัวมันเป็นความเสียวที่นางไม่เคยพบเจอมาก่อน นางไม่ร้องห้ามแล้วกลับอยากให้เขาทิ่มแทงแรงๆ ส่งนางขึ้นสวรรค์อีกครั้ง “อ้า...แรงอีกๆ”

        ทหารทิ่มแทงสุดแรงจนเสาที่ใช้มัดเชลยสาวโยกกึกๆเต๋อผิงยืนดูอยู่วงนอก เขาจับทวนตัวเองกำรูดยึกๆ จะให้เขาทิ่มแทงสตรีที่เคยเป็นของคนอื่นมาก่อนเขาไม่กล้าทำหรอก เขากลัวติดโรคเพราะว่าท่านหมอที่เขารู้จักเคยเตือนเอาไว้ว่าอย่าเสพสมกับสตรีของคนอื่นเพราะอาจจะติดโรคบุรุษมาก็ได้ หากติดโรคขึ้นมายากจะรักษาได้เขาจึงระมัดระวังตัวในเรื่องนี้พอควร

        ทหารทิ่มแทงจนถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า“โอวววว...”

        เขาหลั่งธารน้ำไว้ในกายนางแล้วจึงถอนทวนออกมาแล้วถอยออกไปอย่างมีความสุขที่ได้ปลดเปลื้องพลังหยาง(น้ำอสุจิ) ออกไป ทหารคนอื่นก็ขยับเข้าไปทิ่มแทงต่อลี่อินครางเสียงแหบเสียงแห้ง “อ้า...อ้า...”

        ทหารบางคนก็ใช้ปากดูดดุนทรวงอกคนละข้างลี่อินเสียวจนแทบขาดใจตาย นางไม่เคยเสียวถึงขนาดนี้มาก่อนเลยนี่มันทำให้นางแทบเสียสติไปแล้ว นางแยกไม่ออกแล้วว่าใครใช้มือใครใช้ปากนางรู้แค่ว่านางเสียวยิ่งนัก เสียวเหลือเกิน!

        “โอ้...”เต๋อผิงถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าด้วยมือตัวเอง เขาหลั่งสายธารออกมาหยดแหมะๆ ลงพื้นแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ซึ่งซื่อจื่อใช้นั่งก่อนหน้านี้ เขามองดูเพื่อนๆทหารกลุ้มรุมเชลยสาวด้วยสีหน้าเฉยเมยโดยไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อยใครใช้ให้นางคิดร้ายกับซื่อจื่อล่ะ โดนแบบนี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ! ซื่อจื่อเป็นดวงใจของท่านแม่ทัพใหญ่หากเขาเป็นอะไรไปท่านแม่ทัพใหญ่จะมีกะจิตกะใจคุมกองทัพอีกรึ แน่นอนว่าไม่!

        และอาจจะส่งผลให้พวกเขาพ่ายแพ้สงครามก็ได้นี่มันหมายถึงชีวิตของพวกเขาเลยนะ! พ่ายแพ้ขึ้นมาพวกเขาอาจจะตกตายในสนามรบหรือไม่ก็ถูกจับเป็นเชลย ถูกใช้แรงงานเยี่ยงทาสตกตายไปโดยไม่ได้รับการเหลียวแล ศพถูกทิ้งขว้างกลายเป็นอาหารแร้งกา

        ลี่อินถูกขืนใจจนสลบไสลไปพวกทหารก็ยังไม่หยุด เขายังขืนใจนางต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งตัวเองถึงสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้วจึงได้ถอนทวนออกมาแล้วเดินไปรายงานเต๋อผิงว่า“พี่ใหญ่เต๋อ นางสลบไปแล้ว”

        “แก้มัดนางแล้วโยนนางไว้ในกระโจมสักหลัง ล่ามนางไว้ให้ดีๆ ดูแลนางหน่อยอย่าให้นางตายล่ะพวกเจ้าจะได้มีที่ระบายพลังหยาง” เต๋อผิงบอก ทหารรับคำอย่างยินดี “อื้มๆ”

        แล้วทหารคนนั้นก็เดินกลับไปบอกพวกพ้องพวกทหารจึงแก้มัดเชลยสาวแล้วหามไปไว้ในกระโจมหลังหนึ่ง ลี่อินถูกล่ามโซ่ที่ข้อเท้าไว้กับเสากลางกระโจมมือก็ถูกมัดไพล่หลังป้องกันไม่ให้นางหนีได้ มีทหารคอยเฝ้านางเอาไว้ แน่นอนว่าคนที่เฝ้าอยู่ย่อมไม่ปล่อยโอกาสไปเฉยๆพวกเขาลูบคลำนางที่ยังสลบไสลไม่ได้สติ ลูบๆ คลำๆจนทวนของตัวเองชี้เด่ก็จับทวนแทงรูอ่อนนุ่มทั้งๆ ที่นางยังสลบอยู่สักพักลี่อินก็ฟื้นขึ้นมา นางรู้สึกเสียวจนร้องคราง “อา...”

        ลี่อินลืมตามองดูเห็นทหารคนหนึ่งกำลังแทงยึกๆ อยู่บนตัวนาง ทหารอีก 3 คนล้อมอยู่ข้างๆมือพวกเขากำลังบีบเค้นเนื้อตัวนาง ทำให้นางเสียวอีกแล้ว“อ้า...ขอน้ำ...ขอน้ำหน่อย...”

        “ได้ซิ”ทหารคนหนึ่งบอกแล้วผละไปหยิบถุงน้ำมาป้อนให้นาง ลี่อินดื่มน้ำลงไปอึกๆจนพอแล้วนางจึงหันหน้าออก ทหารคนนั้นก็เอาถุงน้ำไปเก็บแล้วกลับมาลูบคลำนางต่อลี่อินเสียวแล้วเสียวอีก พวกเขากำลังทำให้นางเสียสติ นางคิดอะไรไม่ออกแล้วนอกจากความรู้สึกเสียวที่พวกเขายัดเยียดให้นาง “อ้า...อื้อ...”

        พวกทหารก็ผลัดกันทิ่มแทงนางคนละทีลี่อินกลายเป็น ‘หญิงนางโลม’ ของกองทัพไปแล้วนางถูกพวกเขาดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ และใช้เรือนร่างของนางรองรับความใคร่ของพวกเขาโดยที่นางไม่ได้รับเงินสักนิดสิ่งที่นางได้รับคือสายธารอุ่นร้อนที่เติมเต็มร่องรูอ่อนนุ่มจนเอ่อล้นหยดเรี่ยราดบนฟูกนอนนางนอนตาลอยคว้างจมจ่อมอยู่กับความสุขที่ถูกเหวี่ยงขึ้นสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

        หยางถิงเฟิงกลับเข้ากระโจมที่พักของเขาแล้วเขาก็นั่งลงบนฟูกนอนอ่อนนุ่มจับทวนทองงัดออกมาแล้วกำรูดขึ้นๆ ลงๆ “อา...หวงเอ๋อร์ ข้าอยากแทงเจ้าเหลือเกิน...”

        เขาคิดถึงภาพนางถูกมัดติดกับเสาขาก็ถูกมัดจนมันกางอ้า รอให้เขาทิ่มแทงให้สุดแรงเพียงคิดถึงภาพนี้เขาก็ทนไม่ไหวจนต้องมานั่งจัดการทวนทองของตัวเองอยู่แบบนี้“อา...”

        เขารูดขึ้นๆ ลงๆพักใหญ่จึงได้หลั่งสายธารออกมา “โอววววว...”

        เสียงครางของเขาไม่ดังนักเป็นเพราะเขากัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางเอาไว้หลังจากจัดการทวนทองเสร็จแล้วเขาก็เก็บทวนทองแล้วลุกไปล้างมือในอ่างน้ำจากนั้นก็กลับไปนอนบนฟูกเขาแน่ใจว่าเต๋อผิงจะต้องรีดเค้นความลับจากเชลยสาวได้หมดแน่นอนเพราะเขานั้นเป็นคนสนิทติดตามท่านพ่อมานาน ย่อมรู้ดีว่าควรจัดการเชลยอย่างไรส่วนตัวเขาเองยังเด็กเกินไป จะทำอะไรก็ไม่อาจออกหน้าได้มากนักเรื่องบางเรื่องต้องค่อยๆ จัดการไปทีละอย่าง...ทีละอย่างเขาไม่อยากเปิดเผยความลับของตัวเองออกไป

        หลังจากที่ปล่อยให้พวกทหารเสพสมกับเชลยสาวจนนางขอร้องให้หยุดเต๋อผิงจึงเข้าไปในกระโจม มองดูนางที่นอนหมดเรี่ยวหมดแรงสภาพเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยขบดูดเต็มไปหมด คราบสายธารบางส่วนเปรอะเปื้อนบนตัวนางกลิ่นคาวโลกีย์คละคลุ้ง ร่องรูบวมแดงของนางยังถูกทหารคนหนึ่งทิ่มแทงอยู่ทันทีที่นางเห็นทหารคนนั้นที่พานางกลับมาเดินเข้ามาในกระโจมนางจึงขอร้องว่า“ได้โปรด ให้พวกมันหยุดเถอะ อึกๆ ข้าไม่ไหวแล้ว ข้าเจ็บเหลือเกิน ฮือๆๆๆ...”

        นางร้องไห้ออกมาอย่างทนไม่ไหว“ได้โปรดหยุดเถิด ฮือๆๆๆ...”

        “อยากให้หยุดก็ได้เจ้าต้องบอกทุกเรื่องที่เจ้ารู้ออกมาให้หมดไม่เช่นนั้นข้าจะปล่อยให้พวกเขาขืนใจเจ้าจนกว่าเจ้าจะตาย” เต๋อผิงขู่น้ำเสียงดุดันลี่อินส่ายๆ หน้า “ไม่นะๆ ฮือๆ...สิ่งที่ข้ารู้ข้าก็บอกพวกเจ้าไปหมดแล้วข้าไม่รู้อะไรมากกว่านี้แล้วจริงๆ ฮือๆ...”

Donate

เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย

เลขบัญชี 084-3-79715-6

ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย

หรือทาง True Money wallet :098-651-1489

จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ

ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง

เพจ readfree.in ค่ะ

https://www.facebook.com/readfree.in/

ทางเว็บไซต์ www.readclub.in ค่ะ

และทาง Line Official Account : @www.readclub.in

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ