หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

ในขณะที่นักรบของดินแดนเปลวเพลิงกำลังขี่สัตว์อสูรม้าอัคคีมาด้วยความเร็วสูงใบหน้าของพวกเขาแสดงถึงความตื่นเต้นและชั่วร้าย

"ฮี่ฮี่ ในที่สุดพวกเราก็จะได้หาความสุขจากหมู่บ้านแห่งนั้นอีก"ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย

"ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าถึงบอกว่าห้ามทำลายหมู่บ้านแห่งนั้นเมื่อครั้งก่อน"ชายหนุ่มอีกคนกล่าว

"แน่นอน เพราะข้าเก็บไว้หาความสนุกใส่ตัวยังไงละและที่สำคัญคนในหมู่บ้านแห่งนั้นไม่มีทางที่จะอพยพเข้าไปในเมืองหลวงได้หรอก "ชายหนุ่มอีกคนกล่าว

"ฮ่า ฮ่า คราวนี้ข้าจะเล่นสนุกกับหญิงสาวในหมู่บ้านให้หนำใจเลย"

"หญิงสาวที่เจ้าจับไปครั้งที่แล้วไม่ทนไม้ทนมือเอาะเลยเพียงไม่กี่วันก็ตกตายไปซะเเล้ว"

บทสนทนาของเหล่านักรบดินแดนเปลวเพลิงนั้นหยางจื่อได้ยินทั้งหมดหยางจื่อที่มุ่งหน้าออกมาหยุดพวกนักรบของดินแดนเปลวเพลิงให้ใกลจากตัวหมู่บ้านและตรวจสอบศัตรูด้วย

แต่ในทันทีที่ได้ยินนักรบชายหนุ่มคุยกันจิตสังหารของหยางจื่อปะทุขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนใบหน้าของหยางจื่อเผยความโกรธจนถึงขีดสุด

"ทำไมเศษสวะอย่างพวกเจ้าถึงได้เกิดมากัน" หยางจื่อกล่าวอย่างเเผ่วเบา

ในขณะที่นักรบของดินแดนเปลวเพลิงกำลังจะถึงเขตหมู่บ้านในตอนนั้นเองเจตจำนงแห่งดาบที่ทรงพลังก็ฉีกกระฉากท้องฟ้าและสังหารหนึ่งในนักรบของดินแดนเปลวเพลิงในทันที

"เกิดอะไรขึ้น เป็นใครกันที่บังอาจมาท้าทายพวกเรา"ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มและอยู่ปราณราชันสวรรค์กล่าว

"ข้าเป็นใครไม่สำคัญพวกเจ้ารู้เพียงว่าข้าคือคนที่จะสังหารพวกเจ้าก็เพียงพอ" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 4 หนีเร็ว"ชายผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวอย่างตื่นตระหนก

นักรบจากดินแดนเปลวเพลิงสิบกว่าคนต่างก็ตกตะลึงและตกอยู่ในความหวาดกลัวพวกเขาต่างก็หันหลังและวิ่งหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย

"คิดว่าจะหนีพ้น" หยางจื่อกล่าวเย้ยหยัน

"หมื่นดาบสังหารเทพ" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

พลังดาบที่น่าหวาดกลัวพุ่งไปยังเหล่านักรบของดินแดนเปลวเพลิงและสังหารนักรบเหล่านั้นจนหมดผู้ใหญ่บ้านที่ยืนดูอยู่ห่างๆอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน และเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"ชั่งแข็งแกร่งยิ่งนักความแข็งแกร่งนี้เกรงว่าต่อให้อยู่ที่เมืองหลวงก็สามารถเทียบเทียงกับเหล่าอัจฉริยะชั้นยอดได้เลย"หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

หลังจากที่หยางจื่อสังหารนักรบของดินแดนเปลวเพลิงเสร็จหยางจื่อก็ไม่ลืมที่จะเก็บแหวนมิติของคนกลุ่มนั้นมา

"ไม่มีของมีค่าอะไร มีแต่ศิลาพลังหยางอย่างงั้นรึพวกนี้คงเป็นกลุ่มคนระดับต่ำสินะ" หยางจื่อกล่าวอย่างผิดหวัง

เมื่อหยางจื่อกลับมาถึงหมู่บ้านผู้คนในหมู่บ้านต่างก็ออกมาแสดงความขอบคุณหยางจื่ออย่างสุดซึ้งพวกเขาถึงขั้นก้มกราบหยางจื่อแต่หยางจื่อก็รีบห้ามพวกเขาก่อนที่จะให้พวกเขาบอกข้อมูลที่หยางจื่ออยากรู้เป็นการตอบแทน

ในตอนนี้หยางจื่อกำลังพักอยู่ในบ้านของผู้ใหญ่บ้านซึ่งถูกจัดไว้ให้หยางจื่อโดยเฉพาะถึงมันจะไม่ดีเท่าโรงเตี้ยมชั้นยอดแต่สำหรับหยางจื่อนั้นเพียงพอเเล้ว

หยางจื่อพักอยู่ที่หมู่บ้านได้หนุ่งวันในเช้าวันถัดมาก็มีกลุ่มผู้คนสวมชุดสีฟ้าและขี่อินทรีย์หิมะมาที่หมู่บ้าน

"พวกเขาคือกลุ่มคนของเมืองหลวงที่มาช่วยพวกเราตามคำขอที่พวกข้าส่งไป"ผู้ใหญ่บ้านกล่าวให้หยางจื่อฟัง

หยางจื่อพยักหน้าอย่างเข้าใจและกลับเข้าไปในห้องของตนและคอยใช้จิตสัมผัสของตนตรวจสอบข้านอกเป็นระยะๆ

"หืมใหนพวกเจ้าบอกว่านักรบของดินแดนเปลวเพลิงบุกมาและขอกำลังเสริมเพื่อให้มาช่วยแต่ข้าไม่เห็นร่องรอยการต่อสู้เลย หรือพวกเจ้าโกหกเราอย่างงั้นรึ"หญิงสาวที่เป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าว

"เรียนท่านนักรบ พวกข้าไม่ได้โกหก มีนักรบจากดินแดนเปลวเพลิงบุกมาจริง ๆเพียงแต่ว่าในเวลานั้นได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งมาช่วยพวกเราไว้เขาสามารถสังหารกลุ่มของนักรบเปลวเพลิงได้ด้วยกระบวนท่าเดียว"หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

"มีคนเข้ามาช่วยพวกเจ้าแถมยังยังสังหารเหล่านักรบจากดินแดนเปลวเพลิงได้ด้วยกระบวนท่าเดียวงั้นรึฮ่า ฮ่า พวกเจ้าคิดว่าพวกเราโง่หรืออย่างไร "ชายหนุ่มที่มีสีหน้าเย่อหยิ่งกล่าว

"พวกข้าไม่ได้โกหกพวกท่านจริง ๆ" ชายชราที่หยางจื่อมอบสมุนไรให้กล่าวออกมา

ในตอนนั้นเองชายหนุ่มที่มีสีหน้าเยอหยิ่งสังเกตุเห็นสมุนไพรที่หยางจื่อให้กับชายชราดวงตาของชายหนุ่มฉายแววความโลภขึ้นมาในทันที

"ในเมื่อพวกเจ้าทำให้พวกเรามาเสียเที่ยวก็จงมอบสมุนไพรที่อยู่ตรงอกของเจ้ามาเพื่อชดใช้ซะดีๆ"ชายหนุ่มหน้าตาเย่อหยิ่งกล่าว

ชายชราอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านและหยิบสมุนไรเอาไว้ในมือแน่นก่อนจะส่ายหัว

"ไม่ได้ นี่คือสมุนไพรที่ผู้มีพระคุณให้มาข้าไม่สามารถให้ท่านได้"ชายชรากล่าว

"ในเมื่อไม่ยอมให้ดีๆ ข้าก็จะใช้กำลังแย่งมาเอง"ชายหนุ่มกล่าวอย่างชั่วร้าย

ชายหนุ่มกระโจนลงจากหลังอินทรีย์หิมะและพุ่งตรงไปยังชายชราใบหน้าของชายชราซีดลงเพราะชายหนุ่มคนนี้อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 1ไม่มีทางที่ชายชราจะสามารถต่อต้านได้อย่างแน่นอน

แต่ในตอนนั้นเองเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นพร้อมกับเจตจำนงแห่งดาบระดับ6 ปรากฏและขัดขวางชายหนุ่มไว้ ใบหน้าของชายหนุ่มตกตะลึงก่อนที่จะตะโกนออกมา

"นั่นใคร กล้ามากที่เข้ามาขัดขว้างข้า"ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง

ในตอนนั้นเองหยางจื่อก็ปรากฏตัวออกมาพลังปราณดาบที่น่าหวาดกลัวหมุนวนอยู่รอบๆตัวหยางจื่อ พลังปราณราชันสวรรค์ระเบิดขึ้นทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มแข็งค้างแม้แต่หญิงสาวที่เป็นหัวหน้าก็ยังคงแสดงสีหน้าตกตะลึง

"ขอบคุณท่านผู้มีพระคุณมาก" ชายชรากล่าว

หยางจื่อพยักหน้าให้กับชายชราก่อนที่จะหันไปทางชายหนุ่มและเผยจิตสังหารออกมาหยางจื่ออดที่จะรู้สึกหงุดหงิดออกมาไม่ได้เพราะไม่ว่าจะคนจากดินแดนใหนหยางจื่อก็รู้สึกว่าพวกเขาเป็นแค่สวะไร้ค่า

"สมุนไพรต้นนี้เป็นของข้า ถ้าเจ้าอยากได้ก็เข้ามาเพียงแต่ว่าอย่าหาว่าข้านั้นไร้ความปราณีเพราะข้าไม่รังเกียจเลยที่จะสังหารเศษสวะแบบเจ้า"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

ใบหน้าของกลลุ่มที่อยู่บนหลังของอินทรีย์หิมะถึงกับมืดมนความแข็งแกร่งของหยางจื่อนั้นคือของจริงและจิตสังหารที่หนาแน่นก็เป็นเครื่องพิสูจน์อย่างดีว่าหยางจื่อเคยสังหารผู้คนมากมายแค่ใหนในตอนนี้พวกเขาเริ่มที่จะสงสัยที่มาของหยางจื่อแล้วว่าอาจจะเป็นอัจฉริยะจากตระกูลชั้นสูงที่อยู่ในเมืองหลวงก็ได้

----------------------------------------------------------------------------------