ย้อนเวลามาร่ำรวย

หลังจากที่ยุ่งกับการสร้างหอพักห้องเช่าบนที่ดินที่พี่ชายของเธอซื้อมาใหม่จนแล้วเสร็จ แก้วตาก็เตรียมตัวที่เข้าไปพบหมอเพื่อทำการตรวจครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะคลอด 

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ไปตรวจก็ต้องให้หมอกโทรบอกหมอเตรียมพร้อม เพราะระหว่างทางที่กำลังจะไปตรวจนั้น เธอปวดท้องและน้ำคล่ำแตกขึ้นมาเสียก่อน และนี่ก็เป็นการคลอดก่อนกำหนดอีกด้วย 

" พี่หมอกขับเร็วๆ แก้วเจ็บท้อง " แก้วตาเอ่ยบอกกับสามี หมอก็ที่พยายามอย่างถึงที่สุดที่จะเร่งเครื่องไปให้ถึงโรงพยาบาลตามที่ภรรยาต้องการ 

แก้วตาเข้าไปในห้องคลอดไม่นานนัก ทั้งหมอและพยาบาลก็ออกมาพร้อมกับรถเข็นเด็กทารกที่นอนอยู่ 

" ลูกชายนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อไปรอที่ห้องพักได้เลยค่ะ " 

" ครับๆ " หมอกตื่นเต้นอย่างมากที่ได้ลูกชาย เขารีบโทรหาพ่อตา รวมถึงพ่อแม่ของตนเองทันที 

" พ่อครับ แก้วคลอดแล้ว ครับๆ พ่อเอาตะกร้าของเด็กที่หน้าห้องมาให้ผมหน่อยนะครับ ครับขอบคุณครับพ่อ “หลังจากที่วางสายจากพ่อตาแล้ว เขาก็กดโทรบอกพ่อแม่ของตนเองต่อ 

" ครับแม่ แก้วคลอดแล้ว แต่ว่าคลอดก่อนกำหนด ครับ ใช่ลูกแข็งแรงดีครับ " 

แก้วตาหลังจากที่คลอดลูกคนที่สองแล้ว ตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่ในห้องพักพิเศษ ในห้วงฝันของเธอนั้น เธอได้พบกับแม่พิกุลอีกครั้ง แม่พิกุลที่ตอนนี้ดูมีความสุขและมีสง่าราศีมากกว่าตอนที่เธอได้พบครั้งแรก 

" ขอบใจมากนะแก้วตาที่หมั่นทำบุญมาให้แม่เสมอ " พิกุลเอ่ยบอกกับลูกสาวของเธอที่วันนี้ทั้งสองได้พบกันอีกครั้ง

" พวกเราเต็มใจจ้ะ แก้วอยากขอบคุณแม่ที่พาแก้วกลับไปหาทุกคน " 

" ไม่เป็นไรนั่นเป็นสิ่งที่แม่ตั้งใจทำเพื่อลูกอยู่แล้ว " 

" เราจะได้พบกันอีกไหมจ้ะแม่ " 

" แม่จะรอดูทุกคนอยู่บนนี้ สักวันเราคงได้เจอกันอีก " 

แก้วตาลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงค่ำเพราะได้ยินเสียงร้องของลูกชายที่คงร้องเพราะหิวนม พยาบาลจึงพาเขามาให้กับแม่ เพื่อให้ดูดนมจากเต้าของเธอ 

" เดี๋ยวพวกเราออกไปรอข้างนอกนะ " พ่อสามีและพ่อของแก้วตาเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ในห้องจึงเหลือเพียงแค่เธอกับลูก และแม่สามีเท่านั้น 

ส่วนหมอกนั้นเขากลับไปจัดการงานที่ค้างเอาไว้ตั้งแต่เมื่อบ่ายนี้แล้ว 

วันเวลาผ่านไปจากเด็กหญิงตัวอ้วนกลม เป็นเด็กหญิงวัยน่ารัก ที่กำลังจูงมือน้องชายเดินเล่นอยู่ในสวนผักหลังบ้าน 

" น้องมุก พาน้องไปล้างมือหน่อยสิลูก แล้วมากินข้าวได้แล้ว " 

" จ้ะแม่ ไปล้างมือกันนะ น้องมิกซ์ " 

" อือ ย้างมือ " เด็กชาย ภาคิน หรือน้องมิกซ์ อายุ 2ปี เดินตามพี่สาวไปล้างมือที่ก๊อกหน้าบ้าน ก่อนจะพากันเข้าไปกินข้าวในครัว 

" ล้างมือหรือยังล่ะ " นพเอ่ยถามหลานทั้งสอง 

" ย้างแล้วตาจ๋า " มิกซ์เอ่ยตอบผู้เป็นตา ก่อนจะอ้าแขนให้ตาอุ้มไปนั่งที่เก้าอี้ประจำตัวของเขา ส่งนพี่สาวนั้นนั่งฝั่งตรงข้าม โดยที่ตาของเขานั่งติดกับเขาเพื่อช่วยป้อนข้าวให้ ปกติแล้วเขาจะกินด้วยตนเอง แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่อยู่กับตา เขาจะออ้นให้ตาป้อนข้าวแทนเสมอ 

" อ้าม... อ้าปากกว้างๆลูก " นพเอ่ยบอกหลานชาย 

" อาหย่อย ตาจ๋า กิงปู " เด็กน้อยร้องบอกตาพลางชี้นิ้วไปที่ปูนึ่งของโปรดของตนเอง 

" จ้ะเดี๋ยวตาแกะปูให้นะหลานรัก " 

" ตาจ๋า มุกก็อยากกินกุ้งด้วยจ้ะ " เด็กหญิงไข่มุกเอ่ยออ้นตาของตนเองบ้าง 

" หึ แสบพอกันเลยนะ " กล้าที่กลับมาถึงบ้านก็เดินเข้ามาในครัว เขาเห็นว่าสองพี่น้องกำลังแย่งชิงความรักจากตากันอยู่ 

" ลุงจ๋า ไปไหนมาจ้ะ " เด็กหญิงไข่มุกเอ่ยถามลุงเมื่อลุงเข้ามาในครัว 

" ลุงไปทำงานมา แล้วนี่แม่เราไปไหนล่ะ " กล้าเอ่ยถามหลานสาว 

" ไปสวนจ้ะ " 

" ที่สวนเป็นไงบ้างล่ะคนงานทำกันทันไหม " นพเอ่ยถามลูกชาย เพราะช่วงนี้เขาไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่นัก ลูกๆจึงให้อยู่บ้านเลี้ยงหลานๆแทน 

" ทันครับพ่อ ผมรับคนงานมาเพิ่มแล้ว ตอนนี้ถือว่าทำงานกันได้ดี " 

" ดีแล้วๆ อย่าให้เสียชื่อไร่ขวัญใจเชียวล่ะ น้องเองสร้างมันมากับมือ ต่อไปก็คงเป็นเจ้าสองหน่อที่จะรับหน้าที่นี้ต่อพวกเรา " 

" มุกจะช่วยตาจ๋า กับลุงจ๋าทำงานเองจ้ะ " 

" ช่วยกินมากกว่าละมั้ง " กล้าเอ่ยขึ้นพลางยีหัวหลานสาวเล่น อย่างเอ็นดู

รุ่งเช้าทุกคนมายืนรอที่หน้าบ้านเพื่อใส่บาตรพระให้กับพิกุลเช่นทุกวัน เพราะหลังจากที่แก้วตาเจอกับแม่ของเธอในวันนั้น ก็รู้แล้วว่าบุญที่พวกเธอทำมาตลอดหลายปีนั้นส่งผลบุญให้แม่พิกุลได้มากเลยทีเดียว .... 

เพราะหลังจากวันนั้นแม่พิกุลได้รับการปลดปล่อยและได้กลับไปทำหน้าที่เดิมของตนเพื่อสั่งสมบุญบารมีต่อไป 

พิกุลเฝ้ามองดูลูกหลานเติบโตไปในทุกวัน ทุกช่วงเวลาของชีวิตอยู่เบื้องบนอย่างสุขใจ ….