ข้าเป็นศิษย์ของพญายมราช

สำหรับสาขาในเมืองของสำนักศิลา แม่จะไม่ได้ใหญ่โต หรือมีเวรยามหนาแน่น เหมือนกับสำนักใหญ่ แต่ก็ไม่ได้อ่อนด้วยเรื่องของกำลังป้องกัน

ทันทีที่มีเสียงผิดปกติ ทั้งศิษย์ยาม และหน่วยรักษาความปลอดภัยก็รีบปราดเข้ามาในห้องของแม่เฌอปราง 

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยนามว่าทศพล ประกบมือพลางเอ่ยขึ้นมาว่า “คุณหนูและเพื่อนๆ พอจะสงสัยใครหรือไม่”

เฌอปราง ส่ายหัวเพราะนานๆ เธอจะมาที่สำนักนี้สักคร่า รวมถึงห้องนี้

“อาจจะเป็นเพียงโจรธรรมดาละกระมัง” ศิษย์คนหนึ่งเอ่ยแสดงความคิดเห็น “ฮึ บังอาจมาก่อกวนสำนักศิลา ขวัญกล้าไม่เบาเลย

“ไม่น่าจะใช่” ครามพูดขณะเดินตรวจตรา “ชายผู้นี้มาอย่างเงียบเชียบ แม้แต่พวกท่านยังไม่ทราบว่ามีผู้บุกรุก ย่อมมีฝีมือไม่ธรรมดา แต่หลังจากที่ได้ประมือเมื่อครู่ แน่ใจว่าบุรุษผู้นั้น เป็นนักสิทธิ์ระดับสูงแน่นอน เขาเหาะหายลับไปในกลีบเมฆได้อย่างรวดเร็วปานนั้น”

“คราม ข้าสังเกตว่า ชายผู้นั้นมีฝีมือด้านศาสตราด้วย แต่ไม่มาก สังเกตจากท่วงท่าการหลบหลีก เมื่อครู่ น่าจะผ่านการฝึกจากคัมภีร์ระดับฐานรากมาก่อน น้อยคนนักในนครที่จะมีทักษะคู่” อชิราเอ่ย

ครามพยักหน้าเบาๆ “เขาไม่น่าจะใช่ผู้ที่มีทักษะคู่แต่กำเนิด เพราะอัตลักษณ์สำคัญของผู้ที่มีทักษะคู่นั้นมันจะไม่ทิ้งห่างด้านฝีมือขนาดนั้น

ทันใดนั้นความสนใจของทุกคนก็พุ่งไปที่เฌอปราง เมื่อเธอจับสังเกตบางอย่างได้ กลิ่นสมุนไพรที่แรงขึ้นอย่างมากในห้องนี้ ก่อนที่เธอจะลงไปทานข้าว เธอยังนอนอยู่หน้าภาพเขียนของแม่ เธอพบว่ามันมีกลิ่นสุมนไพรจางๆ แต่ตอนนี้กลิ่นเหล่านั้นเข้มข้นขึ้นอย่างมาก ราวกันมีคนมาเพิ่มกลิ่นให้มัน

“คนๆ นั้น หรือว่า” เฌอปรางยังเอ่ยไม่ทันจบ

“จะเป็นใครก็ช่าง ถ้าไม่เข้าทางประตู ย่อมไม่ใช่ผู้ที่หวังดีเป็นแน่ ข้าว่าคืนนี้เราคงต้องระวังตัวกันให้มาก คุณหนู คืนนี้ข้าคงต้องเพิ่มเวรยามให้มากขึ้น ข้าน้อยขอตัว” ทศพลกล่าวพลางทำสัญลักษณ์ให้ทุกคนรีบออกไปข้างนอก

“คราม พี่อชิรา ข้าเชื่อว่าคนผู้นั้นเกี่ยวข้องกับภาพวาดของแม่ข้า” เฌอปราง เอามือลูบคลำภาพวาด พลางสูดกลิ่นลึกๆ กลิ่นเหล่านี้เป็นกลิ่นแม่แม่ของนางแน่นอน

ครามเดินมาใกล้ๆ ภาพเขียน พลางเอานิ้วจับปลายคาง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กลิ่นเหล่านี้มัน ชายคนนั้นมัน ไหนจะชุดสะท้อนพลังนั่นอีก เวลานี้ครามพอจะระบุอาชีพของชายผู้นั้นได้ หากแต่ เขามาทำแบบนี้ทำไม 

มือของครามลูบไปมายังภาพเขียน หากแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติแต่อย่างใด จึงเดินอ้อมไปด้านหลัง ข้างหลังภาพเขียนนั้นกลิ่นสมุนไพรแรงกว่ามาก ครามจึงเรียกเฌอปรางเข้ามาดม

ครามใช้พลังเคลื่อนย้ายภาพเขียนไปยังผนังอีกด้านหนึ่ง เฌอปรางเดินตามไปอย่างระมัดระวังว่าภาพจะไปเกี่ยวกับอะไรเข้า ครามเห็นดังนั้นก็อดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ 

“ข้าเชื่อว่าภาพวาดแม่เจ้า และกลิ่นที่เจ้าคิดว่ามาจากภาพนั้น ปกปิดสิ่งที่อยู่ข้างหลังนี้”

เฌอปรางรีบเดินเข้าไปหาคราม อชิราตามเข้าไปติดติด เห็นจุดที่ครามชี้นั้นมีสิ่งที่คล้ายๆ กับหน้าต่างเล็กๆ บานหนึ่ง มีปุ่มกลไกบางอย่าง ทั้งสามพยายามลองเปิดมันแต่ไม่สัมฤทธิ์ผล 

“ไหนขอข้าลองอีกวิธีหนึ่ง” ในฐานะศิษย์ของพญายมราช มีที่ใดบ้างที่เข้าถึงไม่ได้ พลันเขายื่นมือไปข้างหน้า แล้วเอ่ยว่า

สะเดาะ!!!