กาลครั้งหนึ่งนานมาเเล้ว มีเ้าชายรูปหล่อ มีนามว่า ' คาร์สัน 'ผู้ซึ่งมีใบหน้าอันหล่อเหลา สายตาคมดุดุจราชสีห์ เเต่พอยิ้มทีไรกลับทำให้เหล่าสาวเล็กสาวน้อยจำต้องใจละลาย ไม่เว้นเเต่ผู้ชายด้วยกันที่เห็นต้องเหลียวมอง
เเต่....เผอิญว่าพ่อหนุ่มรูปหล่อคนนี้นั้นกลับมีคู่หมั้นเเล้วเช่นกัน..อย่าง ' ลีวาย ' หนุ่มรูปงามใบหน้าหวานคล้ายละม้ายหญิงสาว ผู้เป็ดั่งดวงใจของคาร์สัน
ตุบ !! ...อ๊ะ !!
" มึงพูดเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย..ปัญญาอ่อนฉิบหายเลย..เพ้อฝันไม่เข้าเื่ " !!
" ก็ลีวายเเนะนำตัวนี่...จะให้พูดว่ายังไงหรอ " ?
ร่างบางที่นอนทับอยู่บนอกเเกร่ง รีบผงกหัวขึ้นมองใบหน้าคมๆของคาร์สัน ที่ไม่เคยจะพูดจาดีๆกับผมบ้างเลย
" อะไรก็ได้ที่มันไม่เลี่ยนเเบบนี้..เเล้วมึงมาเป็ดั่งดวงใจอะไรของกูตอนไหนไม่ทราบ " !!
" อย่ามาทำปากเข็งหน่อยเลย..เค้ารู้ว่าพี่คาร์สันนั้นก็รักผมเหมือนกัน "
" ไปไกลๆส้นตีนกู..น่ารำคาญ " !
มือหนาดันหัวของร่างบางที่เอาเเต่นอนทับอกเขา วันๆมันก็ไม่ทำอะไรหรอก นอนเพ้อฝัน หรือไม่ก็หาเเต่เื่จะอ่อยผม
ลีวายนั้นเป็คู่หมั้นของคาร์สัน ที่ทางครอบครัวเรานั้นมีสัญญาต่อกัน จนทำให้ผมต้องมาเจอตัวอะไรไม่รู้ เเถมดูท่ามันจะเต็มใจหมั้นอยู่ไม่ใช่น้อย...เเต่ส่วนผมน่ะหรอ...หึ..ไม่มีทางหรอก ผมเกลียดมัน
" ลีวายมาอยู่กับพี่คาร์สันตั้ง2 อาทิตย์เเล้วนะ..ทำไมเราไม่เอากันสักทีฮะ "
คำพูดที่ตรงไปตรงมาของลีวายทำให้คนที่ฟังถึงกับต้องเบือนหน้าหนี...เเละนี่ก็ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ร่างบางพูดเเบบนี้..เเต่มันกลับพูดทุกวันจนเขาต้องเดินหนี
" ถ้ามึงอยากมากก็ไปเอาคนอื่น..กูไม่มีรสนิยมคนอย่างมึง " !!
" ทำไมฮะ..ลีวายมันทำไมฮะ..ผมออกจะน่ารัก..ผิวนุ่มนิ่ม..ไม่เชื่อพี่คาร์สันก็จับก้นเค้าดูก็ได้นะ "
ไม่ว่าเปล่า ..มือหนาเอื้อมมาจับมือหนาของคาร์สันให้มาลูบไล้ที่ตรงสะโพกตัวเอง
" ตกลงมึงจะเเทนตัวเองว่า เค้า หรือ ผม เลือกเอาสักอย่างสิวะ "
เเต่ละวันมันเเทนตัวเองไม่ซํ้ากันเลย เดี๋ยวผม เดี๋ยวเค้า เดี๋ยวที่รักจนผมต้องมานั่งปวดหัวเเละต้องมารับมือกับลีวาย
" เเล้วเเต่อารมณ์ฮะ..."
ฮ่าๆๆ....ฮ่าๆๆ
ร่างบางลอยหน้าลอยตาตอบ เเล้วเอาหน้าถูไถไปมาบนอกเเกร่งอย่างอ้อนๆ พร้อมกับวาดเเขนมากอดที่เอวสอบของเขา เเล้วค่อยๆหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข
" สบายจังนะมึงเนี่ย " !!
เพี๊ยะ !!
คาร์สันใช้ฝ่ามือหวดลงที่ก้นงอนเด้งของร่างบางที่ไม่มีอะไรปกปิดเลย เพราะมันตั้งใจจะยั่วยวนเขา
"อือออ... รู้สึกถึงความฮาร์ดคอร์เลยฮะ...ฮ่าฮ่าๆ "
ลีวายไม่ได้รู้สึกโกรธที่เขานั้นตีก้น เเต่ตรงกันข้ามกลับหัวเราะชอบใจที่คาร์สันนั้นเหมือนกับหมั้นไส้..เพราะเขาตีไม่เเรงมากนัก
" จิ๊ !! ...ถอยออกไปกูจะลงไปข้างล่าง " !!
" ก็ได้ฮะ "
ลีวายยอมลุกขึ้นเเต่โดยตี..เเล้วนอนตระเเคงข้าง เอามือท้าวหัว พร้อมกับส่งสายตายั่วๆมาให้คาร์สันที่รีบเดินออกจากห้องไปทันที
" เเล้วเราจะนอนต่ออยู่ไยล่ะ..คงต้องตามคุณสามีสักหน่อย "
ร่างบางลุกออกจากเตียง เเล้วเปิดตู้เสื้อผ้า ก่อนจะหยิบเอากางเกงขาสั้น พร้อมกับเสื้อเชิ้ตสุดบางเฉียบมาสวมใส่
" โอ๊ะ...ลืมอาบนํ้า.. " !!