(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 173:ป่าดำ

หลังจากออกเดินมาได้พักหใญ่ เฮรัค ยังคงรู้สึกสังหรณ์ใจว่ามีบางอย่างผิดปกติเขาครุ่นคิดอยู่นานจนกระทั่งสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับรอยประทับสายเลือดบนหน้าอกจึงค้นพบว่าแรงกดทับที่มีต่อรอยประทับสายเลือดในสถานที่แห่งนี้เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด

เฮรัคนึกถึงตำนานที่มาของซากปรักหักพังหนองมรณะสถานที่แห่งนี้เดิมทีคือรอยแยกมิติที่ถูกซ่อมแซมในภายหลัง กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ณที่แห่งนี้ เจตจำนงของมิติพ่อมดที่ทำหน้าที่กดทับพลังจากต่างมิตินั้นอ่อนกว่าด้านนอก

หากเขาสามารถใช้พลังจากรอยประทับสายเลือดบรรพชนเทพสายฟ้าได้ที่นี่ความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล นั้นทำให้หัวใจของเฮรัคมั่นคงขึ้นมาก

ทันใดนั้น ยายเฒ่าแคลเลน ที่เดินนำอยู่ด้านหน้าก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหันทันทีที่นางหยุดนิ่ง เฮรัคและคนอื่นๆก็สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นในบรรยากาศ สีหน้าของเฮรัคเคร่งขรึมลงทันทีเพราะเขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างเช่นกัน

เบื้องหน้ามีอนุภาคจำนวนมากลอยละล่องอยู่ในอากาศคล้ายเมล็ดพืชชนิดหนึ่งทิศทางลมที่เป่าเข้าหาพวกเขาพัดพาเอาเมล็ดเหล่านั้นฟุ้งกระจายเข้ามา

“จงยกโล่เวทมนต์ขึ้นเดี๋ยวนี้!เมล็ดพวกนี้คือ 'เมล็ดผักบุ้งโลหิต' มันจะหยั่งรากและแตกหน่อในเนื้อของสิ่งมีชีวิตหากมันเกาะกินร่างพวกเจ้าได้แล้ว มันไม่มีทางจะรักษามันหายแน่”แคลเลนเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

ทั้งกลุ่มรีบยกโล่เวทมนต์ขึ้นปกคลุมกายแล้วก้าวเดินต่อไปเมล็ดผักบุ้งโลหิตลอยฟุ้งเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับจะบดบังทัศนียภาพ เมล็ดเหล่านี้ถูกดึงดูดเข้าหาเนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตโดยธรรมชาติหลายเมล็ดเกาะติดลงบนโล่เวทมนต์

ผิวชั้นนอกของเวทป้องกันสัมบูรณ์ของเฮรัคถูกเมล็ดพวกนั้นปกคลุมอย่างรวดเร็วเขาสังเกตเห็นว่าที่ปลายเมล็ดมีเส้นใยเล็กละเอียดพยายามเจาะทะลุโล่เวทของเขาอยู่ตลอดเวลา

ทว่าด้วยอานุภาพการปกป้องของเวทป้องกันสัมบูรณ์เส้นใยเหล่านั้นจึงมิอาจทะลุผ่านเข้าไปได้เลย เฮรัคจึงรวบรวมธาตุไฟเผาทำลายเมล็ดผักบุ้งโลหิตที่เกาะอยู่ด้านนอกจนไหม้เกรียมและร่วงหล่นสู่พื้น

หลังจากข้ามผ่านเขตซากนครโกลาหลมาได้เมล็ดผักบุ้งโลหิตเหล่านั้นก็เริ่มจางหายไป เงาร่างของผืนป่าทึบในที่ไกลตาปรากฏขึ้นนั่นคือจุดหมายของพวกเขา

ระยะห่างระหว่างนครโกลาหลกับป่าดำนั้นราวหนึ่งพันเมตรพื้นดินยังคงเป็นสีดำชุ่มโชกไปด้วยเลือดดังเดิม ตลอดทางนั้นสงบเงียบผิดปกติจนทั้งกลุ่มก้าวเข้าสู่ป่าดำได้อย่างราบรื่นทันทีที่ย่างกรายเข้าไป แสงสว่างรอบตัวก็หรี่มัวลงอย่างเห็นได้ชัด

“หญ้าแสงจันทร์!”

เฮรัคสังเกตเห็นกอหญ้าแสงจันทร์อยู่ใต้ร่มเงาไม้ไกลออกไปใบหญ้าที่มีสีขาวนวลดุจแสงจันทร์ทำให้จดจำได้ง่ายยิ่งนัก หญ้าแสงจันทร์เป็นวัตถุดิบสำคัญสำหรับร่ายเวทธาตุแสงหลายชนิด

เวทธาตุแสงถือว่าเป็นเวทที่หาได้ยาก และนอกจากนี้วัตถุดิบเวทอย่างหญ้าแสงจันทร์ก็จัดว่าหายากไม่แพ้กันหญ้าเพียงต้นเดียวมีมูลค่าสูงถึงห้าสิบถึงหกสิบหินเวทในตลาดนับว่าไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อเฮรัคเอ่ยขึ้น คนอื่นๆก็หันไปมองและพบว่ามีหญ้าแสงจันทร์ขึ้นอยู่เป็นหย่อมใหญ่ซึ่งอาจมีมูลค่ารวมกันหลายพันหินเวท ทว่าไม่มีใครกล้าขยับเขยื้อนทุกคนต่างรอคำสั่งจากยายเฒ่าแคลเลนและ เบลก อย่างเคร่งครัด

ตามข้อตกลงก่อนออกเดินทางทุกการกระทำต้องฟังคำสั่งผู้นำเท่านั้นห้ามมิให้ใครลงมือเก็บเกี่ยวสิ่งใดเองโดยพลการนี่คือบทเรียนที่แลกมาด้วยหยาดเลือดและชีวิตของพ่อมดรุ่นก่อน

ยายเฒ่าแคลเลนเหลือบมองแล้วกล่าวสั้น ๆว่า “ไม่มีปัญหา เก็บได้”

สิ้นคำสั่ง เฮรัคและคนอื่นๆก็เริ่มลงมือเก็บเกี่ยว เฮรัคหยิบพลั่วขนาดเล็กออกมาแล้วขุดอย่างรวดเร็วและประณีตทำให้ต้นหญ้าแสงจันทร์ยังคงความสมบูรณ์ไว้ได้ทั้งต้น ขณะที่คนอื่นๆนั้นทำได้ช้ากว่ามากเพราะไม่มีใครชำนาญเท่าเขา

เฮรัคซึ่งคลุกคลีกับการปรุงยาวิเศษมานานปีย่อมคุ้นเคยกับการจัดการวัตถุดิบเหล่านี้เป็นอย่างดี เขาลงมืออย่างกระตือรือร้นเพราะสิ่งที่เขาเก็บได้จะตกเป็นของเขาเองต่างจากพ่อมดสภาวะก๊าซสองคนนั้นที่สิ่งที่เก็บได้ต้องส่งมอบให้ตระกูลทั้งหมดโดยจะได้รับเพียงรางวัลตอบแทนเล็กน้อยเท่านั้น

เพียงยี่สิบนาทีเฮรัคก็เก็บหญ้าแสงจันทร์ไปได้ถึงสิบแปดต้นแล้วนำใส่ไว้ในแหวนมิติ เขาเก็บไปเกือบครึ่งหนึ่งของพื้นที่นั้นจนยายเฒ่าแคลเลนที่เดินล่วงหน้าไปก่อนตะโกนย้อนกลับมาว่า

“ได้เวลาไปแล้ว!”

แคลเลนให้เวลาพวกเขาจำกัดเมื่อหมดเวลาก็ต้องออกเดินทางทันที เบลกกวักมือเรียกทุกคนให้มารวมตัวกัน

“ทุกคนมานี่เสียจงสวมสิ่งนี้ไว้ที่ข้อมือ” เบลกหยิบกำไลไม้บางอย่างออกมาแจกจ่ายให้ทุกคน

“นี่คือ 'กำไลวิญญาณชั่วร้าย'หากมีวิญญาณชั่วร้ายเข้าใกล้หรือหมายจะโจมตี กำไลนี้จะเริ่มมอดไหม้จงระวังให้ดี”

เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า“นับจากนี้ จงระวังตัวอยู่ตลอดเวลา แม้แต่คนรอบข้างพวกเจ้าก็อาจกลายเป็นปัญหาได้อย่าได้ไว้ใจใครเกินไป แม้ป่าดำจะไม่อันตรายถึงชีวิตแต่มันก็มีเรื่องชวนปวดหัวอยู่ไม่น้อย”

แม้เฮรัคจะมีผลึกวิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังกว่าแต่เขาก็สวมกำไลนั้นไว้เพื่อเป็นแนวป้องกันอีกชั้นหนึ่ง

“จากนี้ให้จับคู่กันไว้และอย่าให้คลาดสายตาจากกันเด็ดขาด” แคลเลนสั่งการ

ตามคำสั่งของนาง เฮรัคต้องจับคู่กับเบลกพ่อมดสภาวะของเหลวทั้งสองคู่กัน และพ่อมดสภาวะก๊าซทั้งสองก็คู่กัน

“แล้วท่านเล่า ท่านแคลเลน?” พ่อมดคนหนึ่งถามด้วยความสงสัย

“มิต้องเป็นห่วงข้า”แคลเลนตอบอย่างเย็นชา

ทั้งกลุ่มเดินลึกเข้าไปในป่าดำระหว่างทางพบวัตถุดิบเลอค่ามากมาย เพียงช่วงเวลาสั้นๆเฮรัคก็ได้ของที่มีมูลค่าราวเจ็ดพันถึงแปดพันหินเวทแล้ว ป่าดำแห่งนี้ราวกับขุมทรัพย์ที่เพียงแค่ก้มลงก็พบของล้ำค่า

สองชั่วโมงผ่านไปโดยไม่มีอุปสรรคใด

บรรยากาศในกลุ่มเริ่มผ่อนคลายลงคู่พ่อมดเริ่มพูดคุยหยอกล้อกันราวกับมาพักผ่อน

ทว่าเฮรัคยังคงขมวดคิ้วและระแวดระวังสูงสุดเขารู้ดีว่าสถานที่แห่งนี้ไม่มีทางเรียบง่าย ยิ่งดูสงบเงียบเท่าไหร่ยิ่งต้องเพิ่มความระมัดระวังให้มากขึ้น

ฟิ้ว!

เงาดำสายหนึ่งพุ่งวาบผ่านพงไม้ด้านหน้าจนต้นไม้สั่นไหว

“นั่นอะไร!”

เฮรัคสัมผัสได้ถึงความผิดปกติพร้อมๆกับแคลเลนและเบลก ขณะที่อีกสี่คนเพิ่งจะรู้สึกตัวหลังได้ยินเสียง

“มีบางอย่างพุ่งผ่านต้นไม้ไปรวดเร็วมากท่าน”เฮรัคอธิบาย

แคลเลนกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า“น่าจะเป็นสัตว์อสูรชนิดหนึ่ง แต่มันไม่มีกลิ่นอายแห่งความตาย อย่าได้สนใจเดินหน้าต่อเถิด ตราบใดที่พวกเราระวังมัน มันย่อมระวังเราขอเพียงอยู่รวมกลุ่มกันไว้ สัตว์อสูรทั่วไปย่อมมิกล้าเข้ามายุ่งเกี่ยว”