the choice

ไวท์ รีบวิ่งออกไปนอกอาคาร ในหัวของเขามีเรื่องราวมากมายสับเปลี่ยนให้คิดวนไปมาตลอดทางที่เดิน ‘คนที่ช่วยเราเอาไว้คือเจมส์เองสินะ ส่วนมุกคนที่ชายในอนาคตได้บอกไว้ ก็คงเป็นผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังทรมานพวกนั้นงั้นสิ’ เขาวิ่งตรงไปยังทางข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น เมื่อเจอกับพวกซอมบี้ที่เข้ามาขัดขวาง มือขวาที่ถือคาตานะอยู่ จับแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ สายตาแน่วแน่พร้อมจะฆ่าทุกชีวิตตรงหน้า จ้องมองไปยังตัวประหลาดที่ส่งเสียงน่าขยะแขยงพากันมุ่งตรงมาหาเขา ไวท์ยกแขนข้างที่ถือคาตะนะขึ้นให้อยู่ในระดับที่ถนัด ก่อนจะวิ่งพุ่งไปด้วยความรวดเร็ว และสะบัดข้อมือให้ปลายคาตานะฟันเข้าที่คอพวกมันอย่างจังเพียงทีเดียว ศีรษะของสัตว์ประหลาดพวกนั้นร่วงหลุดออกจากบ่า ตกสู่พื้นเป็นกอง ตอนนี้เขาไม่ได้คิดอะไรนอกจากเรื่องที่ชายคนนั้นฝากเอาไว้ และทำตามสัญชาตญาณของตัวเองเท่านั้น เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ที่ล้มเหลว ‘งั้นแปลว่าตอนนี้มุกเป็นพวกเดียวกับเจมส์ และถ้าจะฆ่าเธอ เราต้องแข็งแกร่งกว่าเจมส์งั้นเหรอ’ ใบหน้าขาวเคร่งเครียดกว่าเก่า แต่ฝีเท้าก็ยังคงวิ่งไปข้างหน้าไม่หยุดหย่อน เขารีบวิ่งไปต่อทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ไวท์ต้องจัดการพวกมันให้มากเท่าที่จะมากได้ ‘แม่งเอ้ย...เจมส์มันฆ่าไปกี่ตัวก็ไม่รู้ แต่ดูจากจิตสังหารของมันไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นสามพันตัวแน่’ เขาสบถในใจพร้อมกับส่ายหัวอย่างไม่สบอารมณ์ เมฆน้อยใหญ่ต่างค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านไปทีละนิดตามสายลม เหมือนกับบอกว่า เวลากำลังเดินอย่างไม่หยุดนิ่ง สองฝีเท้าหยุดลง และมองไปทางข้างหน้า เนื้อตัวเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ชโลมอาบทั่วร่าง เสื้อผ้าอาภรณ์เปรอะรอยเลือดจากการฆ่าฟันเหล่าซอมบี้ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเพิ่มพลังให้กับจิตใจของตัวเอง ‘ถ้าเอาหมื่นสามไปคูณด้วยห้า มันก็คงได้ exp ไป 65,000 exp แล้ว งั้นตอนนี้...เจมส์ก็น่าจะอยู่ที่เลเวลสิบห้า’ เขาทำท่าทางครุ่นคิดกับสิ่งที่วนเวียนในหัว ก่อนจะถลึงตาขึ้นเมื่อคิดได้ว่า ‘นี่มันเป็นวันแรกของเหตุการณ์นี่!! ให้ตายสิ’ ใบหน้าขาวเริ่มซีดเซียวกว่าเก่า ความกังวลเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ‘ไม่นะ วันนี้มันเป็นวันเดียวที่เริ่มมีความสามารถสกิลให้อัพ แล้วก็เป็นวันเดียวที่ exp คูณสิบเท่า เพราะงั้น...ตอนนี้เจมส์เลเวลไม่น่าจะต่ำกว่ายี่สิบสี่หรือยี่สิบห้าแน่ ๆ ’ ไวท์แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่แสงตะวันเริ่มจะลดน้อยลง เขาถอนหายใจออกมาอย่างแรงด้วยความหนักใจ ‘คนที่เพิ่งมาเก็บเลเวล ในตอนที่วันแรกกำลังจะหมดไป มันจะเอาอะไรไปสู้ได้ล่ะวะ’ ตอนนี้ในหัวเหมือนกับความคิดวิ่งวนไม่มีหยุด ยิ่งคิดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งท้อแท้ แต่มือยังคงจับคาตานะและสร้างรอยเฉือนตัดอากาศไปมาด้วยท่าทีที่สวยงาม ก่อนจะมีความคิดหนึ่งแทรกเข้ามาทำให้เขาหยุดการกระทำทุกอย่างลง และใช้มือควานหาสิ่งที่คิดทันที ‘แหวนวงที่สอง’ เขาพยักหน้ายิ้มให้กับสิ่งที่อยู่ในมือพร้อมกับสวมมันเข้าที่นิ้ว แล้วเก็บของที่อยู่ในช่องเก็บรวมกกับของที่ได้มาใหม่ลงไปในแหวนวงนี้ เมื่อจัดการเก็บของลงไปจนเสร็จ ไวท์ก็รีบเปิดดูค่าสเตตัสของตัวเองอย่างรวดเร็ว error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่‘อืมม...อัพไปที่ทะเลจิตอย่างเดียวแล้วกัน’ [ทะเลจิต +1000] เขามองหน้าต่างที่ปรากฏด้วยความพึงพอใจ ‘แบบนี้ค่อยดีหน่อย คงจะใช้สกิลแรง ๆ ได้บ้างแล้ว ดีนะที่สกิลทั้งหมดยังอยู่ครบ’ ‘แต่...ค่าสเตัสนี่สิ อเนจอนาถเกินไปแล้ว’ สีหน้าของไวท์เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นค่าสเตตัสของตัวเอง เขาส่ายหัวอย่างรับไม่ได้ ไวท์หรี่ตามองทางข้างหน้า แล้วยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ‘เอาล่ะนะ’ [สกิลเจ้าพายุเสริมความเร็ว][สกิลดาบเพลิงตะวันแดงเสริมพลังโจมตี][สกิลล็อกจุดตายเพิ่มอัตราคริติคอล] เขาใช้ทั้งสามสกิลออกไปพร้อมกัน ร่างกายสูงโปร่งพุ่งตัวไปมารอบบริเวณ มันเร็วจนสามารถสร้างภาพที่ดูเหมือนกับว่ามีไวท์ถึงสิบคนวิ่งวนไปมาสลับกัน ไม่นานเขาก็หยุดตัวเองลง ซอมบี้กว่าสองร้อยตัวในบริเวณนี้ก็ล้มตายกันอย่างระเนระนาด กลายเป็นกองซากศพที่นองเลือด กลิ่นเน่า ๆ ลอยตลบอบอวลไปทั่ว [ลำดับของคุณเพิ่มขึ้น 5>>11] error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่แสงจากท้องฟ้าค่อย ๆ หายไป ‘อา...นี่กี่โมงแล้วนะ’ ไวท์รีบใช้มือควานหาโทรศัพท์และเปิดหน้าจอขึ้นมา แต่ก็ได้ยืนงงกับสิ่งที่ถืออยู่ ‘เครื่องนี้เปิดยังไงกันนะ’ เขาพลิกเครื่องมือสื่อสารในมือไปมาเพื่อหาทางเปิด ด้วยความที่ผ่านเหตุการณ์ในตอนนี้ไปนานจนลืมไปแล้วว่าเทคโนโลยีเก่า ๆ ในตอนนี้มันใช้ยังไง ไวท์ที่พลิกไปเจอปุ่มเล็ก ๆ ด้านข้างก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ก่อนจะลองกดค้างเอาไว้และพบกับหน้าจอที่ปรากฏขึ้นมา ‘ได้สักที’ ตัวเลขบนหน้าจอเล็กปรากฏให้เขาได้รู้เวลา สิบหกนาฬิกา สี่นาที เขาพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็น ‘เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งชั่วโมงห้าสิบหกนาทีเองสินะ ก่อนที่เหตุการณ์วันนี้จะจบลง’ ไม่รอให้เวลาเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ เขารีบวิ่งออกไปฆ่าซอมบี้โดยรอบอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะหลุดฝีเท้าลง ‘แบบนี้ไม่ทันแน่’ ไวท์ส่ายหัวให้กับสิ่งที่กำลังทำ ก่อนที่จะ ‘เพิ่มแต้มทั้งหมดไปที่ทะเลจิต’ [ทะเลจิตเพิ่มเป็น 5670] ‘โอเค…สกิลตรวจจับ’ เขามองไปยังหน้าต่างที่ปรากฏตรงหน้า ‘อ่า ตรงนั้นสินะ’ ‘อืมม...พอเรามีทะเลจิตที่มากขึ้น สกิลของเราก็ใช้ได้มากขึ้น’ ไวท์พยักหน้าอย่างพอใจ และรีบตรวจสอบโดยรอบทันที ก่อนจะพบว่ามีซอมบี้จำนวนมากอยู่ในหมู่บ้านถัดไปอีกสองกิโลเมตร เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และหลับตาลงช้า ๆ [ใช้ทะเลจิต 120 เทเลพอต] เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็หายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่ และโผล่มาที่ที่หนึ่ง ซึ่งไกลจากจุดเดิมหนึ่งกิโลเมตร ‘อีกที’ ในที่สุดเขาก็มาถึงหมู่บ้านที่ต้องการ ซอมบี้มากมายกำลังเดินไปทั่วบริเวณ ไวท์ที่เห็นแบบนั้นก็รีบจัดการตามแผนในหัวทันที [ใช้ 90 ทะเลจิตบัพความสามารถสกิล][ใช้ 250 ทะเลจิตเรียกใช้สกิลยั่วยุ][สกิลยั่วยุได้รับบัพเพิ่มความสามารถอาณาเขตของสกิลเพิ่มขึ้น] ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เขาคำรามออกไป ไม่นานก็มีซอมบี้วิ่งกรูกันออกมาตามเสียงอย่างบ้าคลั่ง [ใช้ 2500 ทะเลจิต คมดาบเยือกแข็งอาณา] อุณหภูมิร่างกายของไวท์ค่อย ๆ สูงขึ้น แต่บรรยากาศรอบ ๆ กลับเย็นลง ไม่นานทั่วบริเวณรอบตัวของเขาก็เย็นจนกระทั่งมันต่ำกว่าศูนย์องศา แวดล้อมโดยรอบเยือกเย็นขึ้นทันตา ต้นไม้ใบหญ้า หยาดน้ำต่าง ๆ กลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด ลมร้อนพัดโชย กลายเป็นสายลมที่เย็นเฉียบหนาวสะท้าน มีเพียงเขาเท่านั้นที่ร้อนราวกับเป็นเทพแห่งดวงอาทิตย์ ไวท์กำดาบในมือแน่น ก่อนจะตั้งท่า พร้อมวาดมือฟันอากาศรอบตัวอย่างว่องไว เกินกว่าสายตาของคนจะมองได้ทัน คาตานะที่คมกริบในมือค่อย ๆ ฟันเข้าที่หัวและเฉือนเนื้อตัวของเหล่าซอมบี้มากมายให้ตกลงบนพื้นดินที่เย็นจัด นั่นยิ่งทำให้อุณหภูมิในตัวเขาค่อย ๆ ลดลงทีละนิด ซอมบี้ที่วิ่งเข้ามาแต่ละตัว เมื่อผ่านเขตแดนของไวท์ที่สร้างขึ้นรอบตัว ก็กลายเป็นเศษเนื้อในทันที 1ตัว 2ตัว 3ตัว..1000ตัว...10000ตัว...45632 ตัว ‘หือ? สี่หมื่นเลยเหรอ...แสดงว่าเราเรียกซอมบี้มาหนึ่งในยี่สิบของพื้นที่เลยสินะ’ ไวท์ตกใจกับตัวเลขเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจกับสิ่งที่ทำ [ลำดับของคุณเพิ่มขึ้น 11>>35] error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่[ใช้แต้ม 20 เพิ่มช่องเก็บของ จาก 5 เป็น 15 ช่อง] ไวท์ที่จัดการพวกมันจนสิ้นซาก เลือดเน่าที่เลอะเปื้อนเต็มไปทั่วบริเวณ มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีแดงสดที่ลอยมากับกลิ่นเน่าที่คละคลุ้ง เขาพักหายใจและรีบเปิดโทรศัพท์ขึ้นดูเวลาทันที เขายิ้มออกมาอย่างพอใจ แสงตะวันที่ค่อย ๆ ลับขอบฟ้าบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าในตอนนี้เวลาสิบแปดนาฬิกาได้มาถึงแล้ว [ยินดีกับผู้รอดชีวิตที่รอดมาครบเป็นเวลา 1 วันเต็ม ใน 1 วันนี้ การดรอปของและการรับ exp ของ ผู้รอดชีวิตได้รับให้เพิ่มขึ้นมากกว่า 10 เท่า รวมทั้งสกิลสิทธิพิเศษและช่องเก็บของทั้งหมด 5 ช่อง แต่นับจากนี้ต่อไป สิทธิพิเศษต่างๆ จะถูกยกเลิกดังนี้] [คนที่มีเลเวลต่ำกว่า 3 จะไม่ได้รับช่องเก็บของ 5 ช่องแม้จะมีเลเวล 3 หลังจากนี้][เมื่อเลเวล 2 จะไม่มีความสามารถสกิล และ พลังป้องกันให้อัพ][ไม่สามารถใช้ 2 แต้มเพื่อเพิ่มช่องเก็บของได้อีก][อัตราการได้รับ exp ปรับลดลง 10 เท่า][อัตราการดรอปไอเทม ปรับลดลง 10 เท่า][โบนัสสเตตัส +10% ในแต่ละเลเวลถูกยกเลิก][ปลดล็อกซอมบี้ที่มีเลเวลมากกว่า 1][ปลดล็อกการเปลี่ยนอาชีพ] ‘ฟู่ววววว ทันเวลา’ ไวท์ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสบายใจ -tbc- error loaded