คุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว**

ตอนที่ 63:ภาพวาดแดนขจี

“ท่านเคยสอนให้วาดภาพจากสีทั้งห้า

และโทนสีที่หาได้ยาก 

สีสันที่เน้นย้ำอยู่เสมอ

คือเขียวขจีที่ขาดไม่ได้...”

R&B ? แร็ปเปอร์?

เพลงนี้ยังเพิ่มส่วนของแร็ปเปอร์เข้าไปอีกด้วย

ต้องรู้ก่อนว่าโลกใบนี้ เพลงแร็ปต่างก็อยู่ในอาณาเขตของคนผิวดำไม่ว่าจะเป็นนักร้องยุโรปอเมริกาหรือเอเชีย แม้ว่าจะมีนักร้องแร็ปเปอร์มากมายแต่ในตอนนี้ส่วนของท่อนแร็ปในบทเพลงนี้ ดูไม่เลวเลย มันสดใส รื่นหู และยังคล่องปากทุกคนในห้อง VIP ต่างก็พยักหน้าคล้อยตามทำนองเพลงโดยไม่รู้ตัว

“ใครเล่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้

สายธาราที่บรรจบกันบนภาพวาด...”

ทันใดนั้นเสียงผู้ชายก็เปลี่ยนเป็นเสียงผู้หญิง ทุกคนต่างพากันชาวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

“เยี่ยม ! ”หลี่อ้ายกังกำหมัดแน่น จากนั้นก็ตะโกนโห่ร้องออกไปด้วยความพอใจ

ความรู้สึกแบบนี้มันอบอวลไปด้วยสไตล์ความเป็นจีน ในขณะที่กำลังเสพสุขกับดนตรีนั้นก็ยังได้ประกาศวัฒนธรรมดั้งเดิมของจีนออกไป สิ่งที่เขาต้องการคือความรู้สึกนี้เหมือนกับเซลล์ทั่วทั้งร่างกายต่างพากันกำลังกระโดดโลดเต้น

ความรู้สึกของไป่เหลียนเฉิงนั้นเด่นชัดมากถึงอย่างไรเพลง ‘กุ้ยเฟยเมามาย’พูดได้ว่าเป็นเพลงที่ดัดเสียงเป็นผู้หญิงได้ยอดเยี่ยมที่สุด เพลงนี้ให้ชีวิตเขาให้โอกาสเขาได้เดินตามความฝันที่ปรารถนาไว้อีกอย่างหนึ่ง

เพลงนี้เหมือนกับเพลง‘กุ้ยเฟยเมามาย’ ใช้เครื่องดนตรีคลาสสิกของจีนแบบเดียวกันมาบรรเลงประกอบเนื้อเพลงง่าย ๆ แต่กลับเล่าเรื่องความเป็นจีนต่างกันให้ความรู้สึกที่ไม่เหมือนกัน

นี่สิถึงเรียกว่าเพลงจีนนี่สิถึงบ่งบอกความเป็นจีนได้อย่างชัดเจน !

“มองออกไปเห็นดินแดนสีเขียวขจี

หมึกสีเขียวยังสามารถบ่งบอกความงดงามของทิวทัศน์บนเทือกเขา

หมึกสีเขียวยังสามารถใช้เป็นอุปมาเมฆาบนท้องฟ้าและธาราที่ไหลไป

หมึกสีเขียวยังสามารถใช้เสริมแต่งเรื่องราวใหม่ๆ ในทุก ๆ ปี

หมึกสีเขียวยังสามารถใช้แยกแยะว่าถูกหรือผิด ! ”

เมื่อเล่นบรรเลงจบลงภายในห้อง VIP ต่างตกสู่ความเงียบสงัดไปชั่วขณะ

รวมทั้งหลางเวิ่นซิงที่อยู่ที่นั่นด้วยทุกคนพากันตกตะลึงและนิ่งไป

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าความโดดเด่นของของประเทศจีนที่มากมายเหล่านี้จะสามารถมาแต่งเป็นเพลงที่สมบูรณ์แบบได้แถมท่วงทำนองก็ยังไพเราะเพราะพริ้งอีกด้วย ประกอบกับท่อนแร็ปที่ใส่เข้าไปในเพลงจึงยิ่งทำให้ทั้งเพลงผสานกันอย่างลงตัวและมีเอกลักษณ์เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นจีน

“เยี่ยมเพลงนี้เขียนออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ! ”

จางหมิงห่าวเคยเป็นนักดนตรีมืออาชีพเขาจึงเข้าใจเพลงนี้อย่างสมบูรณ์ “เก่งเกินไปแล้วไม่เพียงแต่หยิบยกเครื่องดนตรีสุดคลาสสิกของจีนมาใช้ในการบรรเลงเท่านั้นแม้แต่เนื้อเพลงก็ยังเขียนออกมาเป็นภาพวาดตามประเพณีจีนได้อย่างสมบูรณ์รวมทั้งน้ำหมึก การลงสี...”

ในใจของหลี่อ้ายกังตื่นเต้นจนไม่อาจควบคุมได้  เขาจึงพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “ทำนองเพลงไม่เพียงแต่จะผสานแนวR&B แล้ว ยังทำให้เปิดประสบการณ์ใหม่จากเสียงผู้ชายกลายเป็นเสียงผู้หญิงอันงดงามและไพเราะ !ผสมผสานกับความทันสมัยและประเพณีดั้งเดิมได้อย่างลงตัว มันน่าทึ่งจริง ๆ ! ”

“แม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจว่าพวกนายกำลังพูดอะไรแต่ขอวิจารณ์ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ เพลงนี้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ! ”

หลางเวิ่นซิงไม่เข้าใจในเรื่องดนตรีสักเท่าไหร่แต่เขาก็ยังฟังออกถึงความหมายที่มีทั้งดีและไม่ดีในเพลงนี้ “เพลงนี้ เนื้อหาดีงามท่วงทำนองเบาสบาย เต็มไปด้วยสไตล์จีนอย่างเข้มข้น ! ”

“เจ้าสามเพลงนี้ใกล้เคียงกับเพลง ‘กุ้ยเฟยเมามาย’ ที่แต่งให้ฉันเลยนะ ! ”ไป่เหลียนเฉิงพูดคล้อยตาม “จริงสิ เพลงนี้มีชื่อว่าอะไร ? ”

“ภาพวาดแดนขจี! ”

เมื่อได้ยินคำพูดชื่นชมของทั้งสี่คนหลิวจือเซียจึงวางกีตาร์ลงแล้วพูดว่า

“ถึงอย่างไรก็เป็นแค่การเรียบเรียงเพียงชั่วคราวใช้โปรแกรมผสมผสาน ผลลัพธ์ของเพลงจึงยังออกมาไม่ดีนักถ้ามีการบรรเลงประกอบโดยเฉพาะ เพลงจะสามารถไต่ระดับขึ้นไปสูงอีกได้”

“แบบนี้ก็ดีมากแล้ว! ” หลี่อ้ายกังรีบพูดทันที “จือเซีย เพลง ‘ภาพวาดแดนขจี ! ’ เขียนให้ฉันจริง ๆใช่ไหม ? ”

“ใช่ ! ”หลิวจือเซียพยักหน้าพลางพูดว่า “ฉันเขียนเนื้อเพลงออกมาแล้วในตอนที่เรียบเรียงเมื่อกี้ก็ได้ลงทะเบียนลิขสิทธิ์บนเว็บไซต์สมาคมลิขสิทธิ์อีกด้วยอีกเดียวฉันจะส่งทำนองเพลงนี้ไปให้พี่ทางอีเมล”

“นี่...นี่มันคือความจริง... จือเซีย ฉันไม่รู้ว่าจะขอบคุณนายยังไงดี ! ” หลี่อ้ายกังพูดอย่างตะกุกตะกัก

“พี่กัง”หลิวจือเซียโบกมือไปมา “เรื่องเหล่านี้ต่างก็เป็นสิ่งที่ระบุเอาไว้ในสัญญาอยู่แล้วฉันแค่ทำตามสัญญา พี่ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอก”

มิตรภาพก็คือมิตรภาพธุรกิจก็ส่วนธุรกิจ   

แม้ว่าจีนจะให้ความสำคัญกับสภาพสังคมแต่หลักการที่หลิวจือเซียยึดมั่นอยู่เสมอคือ มิตรภาพและธุรกิจไม่สามารถนำมารวมกันได้สิ่งที่เขาควรทำก็ต้องทำอย่างเต็มที่ สิ่งที่เขาไม่ควรทำ เขาก็จะไม่ไปสนใจ

“เยี่ยมครั้งนี้ฉันยอมรับนาย ! ” หลี่อ้ายกังพยักหน้า

“เอาล่ะอ้ายกัง คราวนี้นายได้กอบโกยเป็นกอบเป็นกำแน่ ! ” หลางเวิ่นซิงพูดต่อ “นายก็รู้นับตั้งแต่ที่จือเซียก้าวเข้ามาอยู่ในวงการเพลงการเจรจาธุรกิจครั้งแรกก็ไปได้สวยแล้ว ! ”

“เอ่อ ?ใช่หรือ ? ” ดวงตาของหลี่อ้ายกังเปล่งประกาย “งั้นฉันก็โชคดีจริง ๆ ! มา ๆเพื่อเพลงนี้ ฉันขอดื่มให้ทุกคน ! ”

“ชนแก้ว ! ”

……………………

หลังจากกินข้าวมื้อเที่ยงเสร็จงานเลี้ยงมื้อนี้ก็จบลง

หลางเวิ่นซิงก็ดึงตัวหลิวจือเซียแล้วกลับไปทำงานที่บริษัทตามปกติ

ช่วงพลบค่ำคนขับรถของหลางเวิ่นซิงก็ไปรับฮันฮันและเยว่เยว่กลับมาจากโรงเรียนอนุบาลแล้วตรงมายังบริษัท

ในตอนที่เจอกับหลิวจือเซียเด็กน้อยเหมือนกับคนคลุ้มคลั่ง โผเข้าไปกอดคอของหลิวจือเซียแล้วเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น “คุณพ่อ คุณพ่อ คุณแม่บอกกับหนูว่าแม่มาถึงปักกิ่งแล้ว เยว่เยว่จะได้เจอคุณแม่แล้ว เยว่เยว่ดีใจที่สุดในโลกเลย ! ”

หลิวจือเซียกอดเยว่เยว่ไว้แล้วเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “ได้เจอแม่ต้องดีใจขนาดนี้เลยหรือ ? พ่องอนแล้วไม่ต้องมากอดพ่อเลย รอแม่กลับมา ก็ไปกอดแม่เลย ! ”

ระหว่างที่พูดนั้นหลิวจือเซียได้ย่อตัวลง จากนั้นก็ปล่อยตัวเด็กน้อย

“ไม่เอา ๆ !” มือทั้งสองข้างของเยว่เยว่เกี่ยวกันเป็นห่วง กอดคอของหลิวจือเซียแน่น“ถ้าเจอคุณแม่ คุณพ่อไม่ดีใจหรือคะ ? ”

หลิวจือเซียตะลึงงันก่อนจะถามใจตัวเองว่า ดีใจไหม ?

หลังจากที่เพิ่มวีแชทของหลี่เมิ้งอีเข้ามาหลิวจือเซียก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย

แต่สิ่งที่ทำให้หลิวจือเซียรู้สึกประหลาดใจหลี่เมิ้งอีมักจะส่งวีแชทมาถามไถ่สถานการณ์ของเยว่เยว่กับเขาทุกวันพวกเธอสองคนมีโทรศัพท์ไม่ใช่หรือ ? ทำไมไม่โทรหากันเองล่ะ ?

ผ่านไปสองวันหลิวจือเซียก็นึกย้อนกลับไป เขาไม่ใช่คนอีคิวต่ำรู้ว่าสิ่งที่หลี่เมิ้งอีปฏิบัติกับเขา บางทีอาจพูดได้ว่ากับเขาเธออาจจะยังมีความรู้สึกดี ๆ อยู่ก็ได้

ถึงอย่างไรร่างเดิมนี้ก็เป็นชายคนแรกของหหลี่เมิ้งอี ผู้หญิงมักจะมีความทรงจำแรก และไม่มีทางลืมได้ ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองคนก็ยังมีลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจไว้อีกด้วย

ถ้าหลี่เมิ้งอีมีความรู้สึกต่อหลิวจือเซียก็ดูเหมือนจะพูดออกไปแล้ว

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพักหลิวจือเซียก็รู้สึกปวดหัว เขาส่ายหน้าและพูดว่า “เอาล่ะแม่ของลูกบอกว่าพรุ่งนี้จะมาถึง แต่ลูกดีใจตั้งแต่ตอนนี้ไม่กลัวว่าคืนนี้จะนอนไม่หลับหรือ ? ”

“หึหึไม่กลัว ! ”เยว่เยว่ยิ้มตาหยี “มีนิทานของพ่ออยู่กับหนู เยว่เยว่ไม่กลัว ! ”

“เด็กเจ้าเล่ห์! ” หลิวจือเซียยิ้ม จากนั้นก็อุ้มเด็กน้อยไปยังลานจอดรถ

----------------------------------------

https://www.youtube.com/watch?v=4SFSf_cpcDY