หลังจากขับไล่ผู้บุกรุกไปได้"จื่อหลง" สั่งให้สมาชิกที่เหลือช่วยกันดูแลผู้ที่ได้รับบาดเจ็บแสงจากคบเพลิงส่องให้เห็นคราบเลือดและร่างไร้วิญญาณบนพื้นดิน แม้จะได้รับชัยชนะแต่พวกเขาก็ต้องสูญเสียสหายไปบ้างเล็กน้อย
"พวกเราโชคดีที่ท่านแม่ทัพกวนอูและเครื่องมือของคุณหนูช่วยไว้ได้ทัน""จื่อหลง" กล่าวด้วยความรู้สึกขอบคุณ "มิเช่นนั้นการต่อสู้อาจจะยืดเยื้อและสูญเสียมากกว่านี้"
เขามองไปยังหลี่อิงด้วยความสนใจใคร่รู้"คุณหนู อุปกรณ์ที่ท่านใช้เมื่อครู่นี้... มันคืออะไรกันแน่? ข้าไม่เคยเห็นสิ่งใดที่สามารถสร้างผลลัพธ์เช่นนั้นได้มาก่อน"
หลี่อิงอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"มันคือเครื่องปล่อยคลื่นเสียงค่ะ เป็นเทคโนโลยีจากยุคของฉันมันถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการป้องกันตัวโดยจะส่งคลื่นเสียงที่ทำให้เกิดความเจ็บปวดและความสับสนให้กับผู้ที่อยู่ในระยะ"
"เป็นเทคโนโลยีที่น่าทึ่งยิ่งนัก""จื่อหลง" กล่าวด้วยความทึ่ง"พลังของมันแตกต่างจากพลังยุทธ์ที่เราคุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง"
กวนอูเดินเข้ามาใกล้เขามองหลี่อิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความสงสัยในตอนแรกกลายเป็นความเคารพในพลังที่ไม่คุ้นเคยนี้ "พลังของเจ้านั้นน่าทึ่งยิ่งนักสาวน้อย แม้จะไม่ใช่พลังยุทธ์ แต่ก็สามารถพลิกสถานการณ์ได้"
หลี่อิง ยิ้มเล็กน้อย"ขอบคุณค่ะท่านแม่ทัพ"
"จื่อหลง" หันกลับมากล่าวกับทุกคน" ถึงแม้พวกเราจะขับไล่พวกมันไปได้ แต่พวกเราก็ไม่สามารถประมาทได้พวกมันรู้แล้วว่าพวกเรากำลังเดินทางไปที่ไหนพวกเราต้องรีบไปยังฐานที่มั่นให้เร็วที่สุด"
เขามองไปยังกวนอูด้วยความหวัง"ท่านแม่ทัพ หลังจากที่ท่านได้เห็นการต่อสู้ในวันนี้แล้วท่านยังคงมั่นใจที่จะร่วมเดินทางไปกับพวกเราหรือไม่?"
กวนอูมองไปยังซากศพของศัตรูและมองไปยังหลี่อิงที่มีพลังลึกลับ ก่อนจะหันกลับมาสบตากับ "จื่อหลง"ด้วยแววตาที่แน่วแน่ "ข้า กวนอู เมื่อตัดสินใจแล้ว จะไม่หันหลังกลับภัยคุกคามที่พวกเจ้ากล่าวถึง และพลังที่ข้าได้เห็นในวันนี้ทำให้ข้ารู้ว่าการเดินทางครั้งนี้มีความสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด"