ผู้ร่วงหล่น

“นี้มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น”

เสียงแจ๊คตะโกนดังไปทั่วบริเวณ ทำให้ก้อนทองจำนวนมากสั่นไหวเล็กน้อย แจ๊ครีบเอาปากปิดปากทันที

หลังผ่านไปสักพักหนึ่งก้อนทองทั้งหมดเริ่มหยุดสั่นไหวทำให้แจ๊คถอนหายใจ เขาหวาดกลัวมาเพราะแค่ตัวเดียวทำเอาเกือบตาย แต่ด้านล่างนี้มีเป็นร้อยกว่าตัว

คงคิดสภาพของตนเองไม่ได้ถ้ามีผู้พิทักษ์ทองเต๋ามาโจมตีเขาร้อยกว่าตัว

แจ๊ครีบถามหู่เสวียทันทีว่า

“หู่เสวียหลักการทำงานของผู้พิทักษ์ทองเต๋าเป็นยังไง”

หู่เสวียเงียบไปสักพักหนึ่งก่อนจะพูดว่า

“หลักการทำงานของผู้พิทักษ์ทองเต๋านั้นง่ายมากสิ่งมีชีวิตใดที่สะท้อนอยู่ในก้อนทอง ผู้พิทักษ์ทองเต๋าจะทำการสร้างร่างกายของสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นวิชา พลัง ความสามารถ จิตใจ ดวงวิญญาณ เต๋า พลังวิชา ร่างกายพิเศษก่อนจะออกมาต่อสู้กับคนตรงหน้า”

“มันเหมือนกับบททดสอบแห่งความตาย??”

“ใช่มันเหมือนกับบททดสอบแห่งความตาย แต่มันโหดร้ายยิ่งกว่าเพราะว่าร่างกายที่สร้างมามีพลัง ความสามารถ วิชา เต๋าและจิตใจมากกว่าร่างกายตรงหน้าถึง 50 เท่า”

“50 เท่า บ้าไปแล้ว”

“ใช่”

แจ๊คเกือบจะบ้าตายเมื่อได้ยินว่ามีพลังมากกว่าร่างกายของคนที่ผู้พิทักษ์ทองเต๋าสร้างมาถึง 50 เท่าแบบนี้ใครจะไปสู้ไหว

ระหว่างที่แจ๊คกำลังเป็นบ้าหู่เสวียได้พูดขึ้น

“มันมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งและร้ายแรงมาก”

แจ๊ครีบสงบสติอารมณ์ก่อนจะถามหู่เสวียกลับไป

“ข้อเสียนั้นคืออะไร”

“อย่างที่นายกำลังทำอยู่”

“หายตัว??”

“ใช่แค่ทำให้ผู้พิทักษ์ทองเต๋ามองไม่เห็นก็สามารถไปเอาทองเต๋า 12 สีได้มันเป็นจุดอ่อนที่แรงร้ายแต่ทองเต๋า 12 สีก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะก้อนทองไม่มีพลังในการสัมผัส ต้องมีคนสะท้านเงาตรงหน้าเท่านั้นถึงจะสร้างร่างกายขึ้นมาได้”

แจ๊คจ้องมองผู้พิทักษ์ทองเต๋าก่อนจะเชื่อในคำพูดของหู่เสวีย เพราะแจ๊คอยู่ตรงหน้าผู้พิทักษ์ทองเต๋าแต่เขาไม่รู้สึกว่าก้อนทองสั่นไหวขึ้นมา

แจ๊คจึงนั่งพักร่างกายเพื่อเตรียมความพร้อมในการค้นหาทองเต๋า 12 สี ระหว่างที่นั่งพักแจ๊คเฝ้ามองผู้พิทักษ์ทองเต๋าและดวงตาเกิดประกายขึ้น

“หู่เสวีย ถ้าฉันต่อสู้กับผู้พิทักษ์ทองเต๋า ความสามารถในการต่อสู้ของฉันจะเพิ่มขึ้นไหม”

หู่เสวียมองแจ๊คสลับกับผู้พิทักษ์ทองเต๋าด้านหน้า

“เพิ่มได้ แต่มีคนเคยลองทำแบบที่นายคิด อย่างอยากรู้ผลลัพธ์ไหม”

แจ๊คพยักหน้าอย่างสนใจเพราะการที่เขาสามารถต่อสู้กับตัวตนที่มีพลังมากกว่าเดิมถึง 50 เท่านั้นเป็นอะไรที่ดีมาก หู่เสวียเห็นแจ๊คพยักหน้าจึงพูดขึ้น

“ผลลัพธ์คือ ตาย”

แจ๊คตกตะลึงกับคำพูดของหู่เสวีย

“ตายยังไง”

“นายคิดว่าใครเป็นคนบังคับผู้พิทักษ์ทองเต๋า”

“มันมีคนบังคับด้วยหรือไง”

หู่เสวียแค่นเสียงอย่างเยือกเย็นก่อนจะตอบคำถามของแจ๊ค

“มี มันคือทองเต๋า 12 สีเพราะว่าผู้พิทักษ์ทองเต๋ามันคือหุ่นเชิดของทองเต๋า 12 สีทำให้ทองเต๋า 12 สีมีความสามารถในการควบคุม ได้ยิน มองเห็นสิ่งที่ผู้พิทักษ์ทองเต๋าทั้งหมด มันเคยมีเทพในสมัยก่อนที่ความรู้ยังไม่มากจนถึงทุกวันนี้ ได้ลองใช้ผู้พิทักษ์ทองเต๋าเป็นตัวฝึกซ้อมวิชาของเขา ในตอนแรกทั้งเขาและผู้พิทักษ์ทองเต๋าสู้กับอย่างดุเดือดเพราะเทพคนนั้นคือปีศาจ ความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายแทบจะเป็นอมตะ จึงสามารถต่อสู้กับผู้พิทักษ์ทองเต๋าได้ แต่ใครจะไปคิดว่าระหว่างการต่อสู้มีผู้พิทักษ์ทองเต๋าโผล่ขึ้นมาอีก 50 ตัว เทพคนนั้นได้จบชีวิตลงข่าวนี้ดังไปทั่วในหมู่เทพ ทำให้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไม่เคยมีใครกล้าคิดแบบนี้อีก”

เมื่อได้ฟังดังนั้นแจ๊คกลืนน้ำลายของตนเองพร้อมกับมีสีหน้าขาวซีด แค่ตัวเดียวก็มีพลังมากกว่าคนตรงหน้าถึง 50 เท่า ถ้ามันมี 50 ตัวก็ให้เป็นพระเจ้าคงตาย

“แบบนี้ทองเต๋า 12 สีก็แข็งแกร่งจนไม่มีใครสามารถสู้ได้”

เมื่อได้ยินคำพูดของแจ๊ค หู่เสวียแค่นเสียงอย่างรุนแรงเพราะมันเหมือนกับหยามเกียรติของเทพ แจ๊คได้ฟังเสียงเยือกเย็นของหู่เสวียจึงฟื้นสติขึ้นมา

“มันสามารถสร้างร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่สะท้านเงาได้ แต่มันก็มีระดับของตัวมันเอง เพราะตั้งแต่เทพระดับกลาง ทองเต๋า 12 สีไม่สามารถสร้างได้และความสามารถทั้งหมดของทองเต๋า 12 สีเมื่ออยู่ต่อหน้าเทพระดับกลางมันไร้ประโยชน์ทั้งหมด”

“เทพระดับกลาง????”

“ในตอนนี้นายยังไม่จำเป็นต้องรู้ถึงระดับเทพ แค่ปีศาจฝึกฝนนายไปให้รอดก่อน”

แจ๊คไม่ได้โกรธจากคำพูดของหู่เสวียเพราะการรู้เยอะไปมันอาจจะไม่ดีเขาจึงเลิกสนใจเรื่องเทพกลับมาสนใจเรื่องทองเต๋า 12 สีต่อ

“หู่เสวีย เวลาผู้พิทักษ์ทองเต๋าโจมตีฉันทำไมถึงขยับไม่ได้ และหมัดที่มันปล่อยออกมามันรุนแรงแบบนั้นได้ยังไง”

แจ๊คจึงถามเรื่องผู้พิทักษ์ทองเต๋าที่เขาเจอเมื่อสักครู่นี้ หู่เสวียเห็นแจ๊คเลิกสนใจระดับเทพจึงโล่งอกเพราะการรู้เยอะอาจจะทำให้ร้ายกำลังใจของแจ๊คไป

“ที่นายขยับไม่ได้เพราะผู้พิทักษ์ทองเต๋าใช่กฎและหมัดที่รุนแรงเพราะว่ามันคือเต๋าหมัด”

“เต๋าหมัด เหมือนกับอาริโนที่ใช้ครึ่งเต๋าดาบโจมตีฉันใช่ไหม”

แจ๊คจดจำชื่อ อาริโนได้อย่างดีเพราะมันทำให้แจ๊คบาดเจ็บความแค้นนี้ต้องชำระเมื่อถึงเวลา

“ใช่”

แจ๊คจ้องมองผู้พิทักษ์ทองเต๋าเพราะเขาอยากจะต่อสู้ด้วย แต่อีกอารมณ์หนึ่งคือเขาไม่อยากตายแจ๊คกัดฟันเพื่ออย่าใจตนเองและนั่งฟื้นฟูร่างกายต่อไป

หลังร่างกายของแจ๊คฟื้นฟูมาเกือบเต็มทีแจ๊คลุกขึ้นเดินทางออกไปตามหาทองเต๋า 12 สีทันที

ยิ่งเดินทางเท่าไรเขายิ่งหวาดกลัวเพราะตามทางเดิน 3 ก้าวแจ๊คเจอก้อนทองที่เป็นผู้พิทักษ์ทองเต๋า 1 ตัวและยิ่งเดินเข้าไปมากเท่าไร ยิ่งเจอผู้พิทักษ์ทองเต๋ามากขึ้นเท่านั้น

เวลากินอาหารหรือพักฟื้นร่างกาย แจ๊คต้องแอบเจาะผนังหินเพื่อหลบสายตาของผู้พิทักษ์ทองเต๋าก่อนจะออกเดินทางต่อไป

วันเวลาผ่านไปแบบนี้อยู่ อีก 6 เดือนแจ๊คเจอแสงสีรุ้งโผล่ออกมาจากปลายทางเดิน แจ๊คแทบจะกระโดดเพราะความดีใจ

ตลอดเวลามาเขาต้องฝึกฝนจิตใจระหว่างการเดินทางเพราะแจ๊คอยากจะกลับหลายรอบมาก แต่พอหันหลังกลับไปเขาหาทางกลับไม่ถูก

แผนที่ของจี่อู่ไม่มีเส้นทางภายในชั้นใต้ดิน ทำให้แจ๊คต้องกัดฟันเดินทางต่อไป เขาไม่อยากจะใช้แต้มผู้ร่วงหล่นเพราะการเปิดระบบผู้ร่วงหล่น หยิบของความสามารถชุดแห่งความว่างเปล่าจะหายไป

ทำให้แจ๊คปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าผู้พิทักษ์ทองเต๋า แจ๊คระมัดระวังมากจึงไม่กล้าเสี่ยงที่จะทำแบบนั้น

พอเจอกับแสงสีรุ้งปลายทางเดินทำให้แจ๊คร้องไห้ขึ้นความพยายามของฉันจะไม่ศูนย์เปล่า แม้ว่าจะเจอแสงสีรุ้งตรงทางเดินแจ๊คไม่กล้าวิ่งเข้าไปด้านใน

แจ๊คเดินเข้าไปหาแสงสีรุ้งอย่างระมัดระวังตัวให้ถึงที่สุด แม้แต่การเดินแจ๊คยังพยายามให้มีเสียงเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ยิ่งเดินเข้าใกล้แสงสีรุ้งมากเท่าไร แจ๊คยิ่งแปลกใจเพราะเขาไม่เจอผู้พิทักษ์ทองเต๋าแม้แต่ตัวเดียวตรงทางเดินเข้าไป ทุกทีมันต้องมีการป้องกันที่แน่นหนา

ทำไมถึงเปิดโล่งเหมือนกับเชิญให้เข้าไป แจ๊คเกิดความสงสัยความรู้สึกของเขาบอกว่ามันแปลกประหลาดมาก

ตรงเดินมาถึงปลายทางแสงสีรุ้งเจอกับทางเข้า แจ๊คหลับตาลงคิดว่าจะเข้าไปดีหรือไม่เพราะความรู้สึกอันตรายได้เตือนแจ๊คว่าข้างในไม่ปลอดภัย

สีหน้าของแจ๊คเปลี่ยนไปและมีเหงื่อไหลทั่วตัว เขากำลังตีกับตัวเองว่าเข้าไปหรือไม่ สัญชาตญาณของเขาไม่เคยโกหกตัวเอง

แจ๊คเชื่อว่าด้านในต้องมีอันตราย แต่เขาไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ ถ้าไม่เข้าไปก็อยู่ภายในชั้นใต้ดินตลอดกาล

เขาไม่ต้องอยู่ชั้นใต้ดินไปตลอดชีวิตแบบนั้น แจ๊คกัดฟันแน่นและเดินเข้าไปด้านในทันที แสงประกายสีรุ้งจำนวนมากได้เรืองแสงขึ้นพร้อมกับทำให้แจ๊คหลับตา

ทันทีที่แจ๊คลืมตาขึ้นทำให้เขาเกือบจะส่งเสียงร้องออกมาเพราะตรงหน้าเขาเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ สูง 100 เมตรกว้าง 150 กิโลเมตรทองและมีทองสีรุ้งจำนวนมากตรงหน้าเขากำลังประกายราวกับสมบัติล้ำค่า

ทองตรงหน้าแจ๊คมีแค่ 7 สีเท่านั้นแจ๊คกดความรู้สึกที่อยากจะขโมยของพวกนี้ออกไปเพราะเป้าหมายของเขามันยิ่งใหญ่กว่านี้

แจ๊คกวาดสายตาไปทั่วห้องโถงขนาดใหญ่และพบเจอกับสิ่งหนึ่งที่แปลกประหลาดเพราะมีทองแท่งหนึ่งอยู่สูงกว่าทอง 7 สีมาก ทองแท่งนั้นใช่ทอง 7 สีในการสร้างเป็นฐาน

สิ่งที่แจ๊ครู้สึกแปลกคือทองแทงนั้นไม่มีสีอะไรแม้แต่นิดเดียวราวกับเป็นก้อนหินเปล่า ๆ อันหนึ่ง แจ๊ครู้สึกสงสัยว่าทองแทงนั้นคือทองเต๋า 12 สีหรือไม่

“หู่เสวียทองแท่งนั้นคือทองเต๋า 12 สี”

“ใช่สายตาของนายอาจจะคิดว่าเป็นก้อนหินธรรมดาเพราะว่าดวงตาของนายยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมองเห็นสมบัติของเหล่าเทพได้ บางอย่างต้องใช้ความสามารถถึงจะมองเห็นได้ ทองเต๋า 12 สีคือตัวอย่าง”

แจ๊คพยักหน้าให้กับคำพูดของหู่เสวียเพราะแจ๊ครู้สึกว่าทองแท่งนั้นเหมือนกับก้อนหินธรรมดาจริง ๆ แบบนี้ต้องให้อยู่ในนี้สักหมื่นปีก็ไม่มีคนเจอทองเต๋า 12 สี

ระหว่างที่แจ๊คกำลังสำรวจทองเต๋า 12 สีอยู่ หู่เสวียได้ส่งข้อความมาเตือนแจ๊คว่า

“ในตอนนี้ นายต้องสู้อย่างสุดความสามารถ นายต้องดึงความสามารถของมิติมาให้ได้ถึงจะปลอดภัย”

คำพูดของหู่เสวียทำให้แจ๊คตกตะลึงเพราะหู่เสวียไม่เคยพูดล้อเล่น สีหน้าของแจ๊คตึงเครียดทันทีและใช้สายตาไปสำรวจบริเวณห้องทั้งหมด ห้องนี้สร้างมาจากหินธรรมดา

แต่ความธรรมดานั้นทำให้แจ๊ครู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรกัน

ระหว่างที่แจ๊คกำลังสับสนอยู่ อยู่ ๆ แจ๊คได้ยินเสียงปริศนาดังขึ้นภายในจิตใจของเขา

“ยินดีต้อนรับผู้รุกบุก”

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................