ภารกิจพลิกชีวิตไอดอล

บทที่ 31 วงของเราเก่งกว่าเห็น ๆ 1 (2)

"แล้วตอนนั้นพวกนายทำอะไรกันอยู่? เพื่อนร่วมวงหนีไปแบบนั้น ไม่คิดจะรั้งไว้หน่อยหรือไง?"

ชายหนุ่มคนที่บ่นขึ้นเป็นคนแรกกระซิบตอบกลับมาว่า "ก็เขาแอบออกไปตั้งแต่ตอนเช้านี่ครับ..."

"ผมบอกพี่เขาแล้ว..."

ผมเห็นได้อย่างชัดเจนว่าทุกคนไม่อยากจะสร้างปัญหาเพิ่มเติมขึ้นมาอีก

[บริการฉายซ้ำความทรงจำ วันที่ 2 กันยายน อายุ 23 ปี]

สภาพแวดล้อมรอบตัวผมกลับมามีสีสันสว่างสดใสคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง

นี่คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ประมาณ 8 เดือนก่อน

ผมเคยแต่ดูความทรงจำที่ชอนอีเซเคยเห็นและสัมผัส

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นความทรงจำที่ตัวของชอนอีเซไม่ได้มีประสบการณ์ร่วมด้วย

ครั้งนี้ ผมได้ข้อมูลที่มีประโยชน์มามากมาย

1. ท่านซีอีโอฮง หรือประธานฮง หรือผู้บริหารใหญ่แห่งค่ายวีแพลเนตมองว่าวงไคลแมกซ์ เป็นตัวปัญหาประจำค่าย

2. วงโฟลวส์เป็นแหล่งรายได้หลักและยังเป็นหน้าตาของค่ายวีแพลเนต แต่ก็ต้องเกิดปัญหาขึ้นเพราะในวงมีสมาชิกที่ควบคุมไม่ได้

3. แฟนคลับไม่รู้เลยว่าวงไคลแมกซ์ไม่ได้ทำให้วงโฟลวส์ต้องเลื่อนกำหนดการคัมแบ็คช้าออกไป แต่เป็นวงโฟลวส์เองต่างหากที่ทำให้กำหนดการคัมแบ็คของวงไคลแมกซ์เร็วขึ้น

สรุปว่าผมได้รับคำอธิบายทั้งหมดแล้วใช่ไหม?

บอกตามตรง วงไคลแมกซ์โคตรจะซวย พวกเขาถูกเลือกให้คัมแบ็คกลับมาเพื่อโดนด่า

พวกเขากล้าดีอย่างไรมาขวางทางวงที่กำลังดัง? ผมไม่แปลกใจเลยที่คอมเมนต์ในเน็ตจะเทไปในทิศทางเดียวกันแบบนั้น

ผมลองค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับวงโฟลวส์ร่วมกับวงไคลแมกซ์เพราะอยากจะดูว่าชาวเน็ตส่วนใหญ่นั้นมีความคิดเห็นเป็นอย่างไรบ้าง

และเพื่อปกปิดหลักฐานว่าการคัมแบ็คต้องล่าช้าไปเพราะคังยูกอนอยากจะพักผ่อน ทางวงโฟลวส์จึงได้ชี้แจงกับแฟนคลับผ่านไลฟ์

พวกเขาบอกว่าการคัมแบ็คล่าช้านั้นไม่ได้เป็นความผิดของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้เอง วงไคลแมกซ์จึงถูกถล่มหนักกว่าเดิม แต่บริษัทก็ไม่สนใจ

วงไคลแมกซ์ไม่ใช่วงสร้างรายได้ แถมยังเป็นวงที่มีแต่รายจ่าย ท่านประธานจึงปล่อยให้วงไคลแมกซ์ถูกด่าไปอย่างนั้นเอง

เป็นแบบนี้ก็แก้ไขได้ยากเหมือนกันแฮะ

ผมจะทำอย่างไรถ้าธุรกิจร้านอาหารของอิมฮยอนซองถูกต่อต้านโดยคนที่ไม่เข้าใจในวงการอุตสาหกรรมอาหารอย่างแท้จริง?

แต่บอกตามตรงนะ ไม่เคยมีหุ้นส่วนของผมคนไหนทำตัวเป็นเด็กเหมือนดารานักร้องพวกนี้เลย

แต่ผมจำเป็นต้องเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างให้ได้เพื่อการแก้แค้น

ทันใดนั้น ผมเริ่มรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นที่เกิดขึ้นในใจ

วงโฟลวส์ทำให้เราโดนด่า เพราะฉะนั้น ผมจะต้องทำให้พวกเขาชดใช้ให้ได้

เมื่อนั่งอ่านคอมเมนต์แย่ ๆ พวกนั้น ผมก็รู้แล้วว่าการแก้ข่าวคงช่วยอะไรไม่ได้

ผมตัดสินใจเลิกดูกระแสตอบรับซิงเกิลสุดท้ายของวงไคลแมกซ์ และหันไปดูกระแสตอบรับของวงโฟลวส์แทน

มาดูกันเถอะว่าพวกเขาเก่งแค่ไหน ถ้ามีอะไรที่ผมต้องเรียนรู้ ผมก็ควรเรียนรู้ความสำเร็จของศัตรูก่อนเป็นอย่างแรก

[รายการมายดอลสเตจ > รวมคลิปเดบิวต์สมาชิกวงโฟลวส์]

ผมทนนั่งดูรายการที่มีความยาวตอนละ 1 ชั่วโมง ซึ่งมีถึง 12 ตอนไม่ไหวแน่ ๆ

ผมจึงเลือกดูด้วยการกดข้ามไปยังส่วนสำคัญเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าในเรื่องของทักษะความสามารถส่วนตัว วงของเราไม่ได้แพ้พวกเขาเลย

ผมพิจารณาจากการนั่งดูคลิปวิดีโอซ้อมเต้นของวงไคลแมกซ์ในช่วงที่ผ่านมา...

ความจริงก็คือวงไคลแมกซ์เก่งไม่แพ้พวกเขา

หรือถ้าจะพูดกันตามตรง พวกเรามีบางอย่างที่ดีมากกว่าวงโฟลวส์ด้วยซ้ำ แต่ก่อนอื่น ผมรู้สึกเสียใจแทนรยูคยองฮวาที่ต้องบอกอย่างนี้ แต่ว่า...

โอเยจุน ซนซองวอน และนาซอนอู แต่ละคนต่างก็มีบุคลิกโดดเด่น ไม่เป็นรองนักร้องไอดอลคนอื่น ๆ

ยิ่งผมข้ามไปดูช่วงไฮไลต์ของรายการ ผมก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น

คนดูไม่ต้องการไอดอลที่สมบูรณ์แบบ

ในทางกลับกัน...คนดูต้องการไอดอลที่ไม่ได้เรื่องด้วยซ้ำ เพราะอยากจะเอาใจช่วยให้พัฒนาตัวเองต่อไป

ผมมั่นใจว่าการแสดงที่ทำให้วงโฟลวส์ได้อันดับ 1 ประจำรายการนั้น ทักษะการเต้นของพวกเขาคงอยู่แค่ระดับ D ด้วยซ้ำ

แต่คนที่เข้าสู่วงการบันเทิงในตอนแรกส่วนใหญ่ก็ไม่มีประสบการณ์ทั้งนั้น และพวกเขาก็จะเป็นเหมือนเพชรที่ถูกเจียระไนผ่านการแสดงบนเวที

นี่คือหลักการในวงการบันเทิง

นั่นหมายความว่า...ไม่ว่าคุณจะเก่งหรือไม่เก่ง แต่คุณก็ต้องหาโอกาสทำให้ตัวเองได้ออกทีวีให้ได้

ทุกอย่างย่อมมีดีมีร้ายเสมอ เช่นเดียวกับในวงการบันเทิง

ตัวผมเองก็เคยเหยียบเท้าเข้าสู่รายการทีวีบ้าง นั่นทำให้ผมรู้ว่ากระบวนการทำงานแต่ละขั้นตอนนั้นมีความซับซ้อนอย่างไร

เช่น การสร้างวงบอยกรุ๊ปขึ้นมาสักวงหนึ่ง ทีมงานจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าวงนี้จะมีสมาชิกเป็นใครบ้าง แต่ละคนจะมีเรื่องราวบอกเล่าอย่างไรบ้าง ในการเดบิวต์

แต่คังยูกอนเป็นกรณีพิเศษ ตอนแรกเขาเป็นสมาชิกที่ไม่สำคัญของวงเลย แต่แล้วอยู่ดี ๆ เขาก็ได้รับความสนใจขึ้นมาจากการทะเลาะเบาะแว้งภายในวง

ผมถึงกับแน่ใจด้วยซ้ำว่าทีมงานสั่งให้พวกเขาแกล้งทะเลาะกันด้วยถ้อยคำหยาบคาย

[อะไรจะเร้าใจขนาดนี้? ให้ตายเถอะ พวกเขาเลือดร้อนกันจริง ๆ]

[โอ๊ยยยยย ฉันชอบคนแบบนี้มากเลย ชอบก็คือชอบ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ แล้วเวลาเขาปรากฏตัว ทุกอย่างก็สนุกขึ้นหมดเลย แต่หวังว่าเขาจะไม่พูดคำหยาบเยอะเกินไปนะ]

[ฉันว่าเขาแค่อยากจะแสดงความเป็นตัวเอง ไม่อยากจะแอ๊บเป็นคนดีอีกแล้วมากกว่า]

การแสดงออกของคังยูกอนเตะตาคนดูเข้าอย่างจัง และเขาได้รับความสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยเสียงร้องของเขา

ท่าทางเป็นแบดบอย แต่หน้าตาหล่อเหลา เสียงดี มีเสน่ห์เมื่ออยู่บนเวที ดุดัน แข็งแกร่ง

ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ เขินอาย คังยูกอนก็ถอดเสื้อโชว์บนเวทีได้อย่างมั่นใจ

เขามีความกระตือรือร้น เขาเข้าใจดีว่าปัญหาของเขาคือ 'ความน่ารัก' โดยเฉพาะกับบรรดาแฟนคลับที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว

นี่มัน...โคตรฉลาดเลย!

ผมปรบมือด้วยความชื่นชม ทำให้นึกถึงโอเยจุนขึ้นมาทันที ผมอดคิดไม่ได้ว่าถ้ารายการมายดอลสเตจรับนักร้องปากหมามากกว่านี้อีกสักนิด โอเยจุนของผมคนนี้ก็มีคุณภาพดีพอที่จะเป็นคนดังได้เหมือนกัน

เยี่ยม...หมอนี่ยึดภาพลักษณ์ตัวปัญหาทำให้ตัวเองดัง...ผมเอามาใช้กับโอเยจุนบ้างดีกว่า

ผมมักจะเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากคนอื่นอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าคนนั้นจะเป็นคนที่ผมไม่ชอบก็ตาม

ผมเริ่มดูรายการที่วงโฟลวส์ไปออกเพื่อสังเกตบุคลิกของสมาชิกคนอื่น ๆ

แล้วในทันใดนั้น คนที่เป็นนักร้องเสียงหลักก็สะดุดตาผม เขาเป็นคนที่ได้ร้องเพลงเยอะที่สุดในจำนวนสมาชิกอีก 4 คน และยังไม่ยอมให้ความร่วมมืออะไรเลยอีกด้วย

นี่มันตำแหน่งของซนซองวอนชัด ๆ