-2-
#หาย
[ตะวัน]
ผมที่กำลังล้มลงนอนบนเตียงอันแสนนุ่มนิ่ม พลางลูบหมอนที่เหมือนจากกันไปนานแสนนาน ความรู้สึกเหมือนจะง่วงไม่ง่วง จู่ๆในหัวก็มีเื่โปสเตอร์เมื่อตอนเย็นมันแวบขึ้นมาในหัวทันที ก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อดูภาพที่ถ่าย แต่ดันไปสะดุดตากับคนนึงง ลักษณะจากภาพสูง ผิวขาวๆ ผมเกรียนๆหน่อย ใส่ชุดนักเรียนมอปลายน่าจะถ่าย่ปัจฉิมได้ ชื่อภูผาหรอเนี้ย ชื่อคุ้นเคยจัง..ผมเอ่ยขึ้นกับตัวเองพร้อมกับเห็นเบอร์ที่ทิ้งไว้ใต้ภาพโปสเตอร์ก็เลยลองเข้าไปในไลน์แล้วลองแอดไลน์จากเบอร์ไลน์ก็เด้งรูปชายแปลกหน้าขึ้นมาทันที มือก็ลั่นไวเกินกดแอดไปทันทีไม่รอช้า
“ใครแอดมาครับ”
ไม่เกินนาทีที่แอดไป ก็มีข้อความไลน์เด้งขึ้นมา รู้สึกตัวว่าจะพิมพ์ไม่ถูกเลยส่งสติ๊กเกอร์ไปแทน แล้วไม่ได้ตั้งรูปตัวเองด้วย ผมตั้งเป็รูปการ์ตูนแมว ใครเห็นคงนึกว่าเด็กอนุบาลแอดไปแน่ๆ
“มีอะไรหรือเปล่าครับ ตกลงว่าแอดมาทำไมครับ เอาไอดีมาจากไหนเหรอ”
เหมือนอีกฝ่ายจะพยายามถามย้ำเข้ามาซึ่งผมทำตัวไม่ถูกเพราะปกติไม่ค่อยทักใครหรือแอดใครไปก่อน ไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ถึงใจกล้ามากนัก
“ผมชื่อนาย ธนาวุฒิ ชื่อเล่น ตะวัน อายุ 18ปี อยากจะเข้าเรียนคณะบริหารธุรกิจครับ”
โอ้ยอะไรของกูครับเนี้ยใครจะบ้าพิมพ์แนะนำตัวอย่างกับจะไปสัมภาษณ์เรียน ผมเอ่ยกับตัวเองพลางกุมขมับหัวเล็กน้อย
“อ๋อครับ รุ่นน้องโรงเรียนเดียวกับพี่ใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
“งั้นมีอะไรอยากปรึกษา หรือถามพี่เกี่ยวกับที่จะสอบเข้าก็บอก”
“ขอบคุณครับพี่ ...พี่ชื่ออะไรหรอครับ”(กูถามไปได้ไงเนี้ย ในโปสเตอร์ก็บอกชื่อไว้แล้วนะ เขาคงงงไม่รู้จักชื่อแล้วแอดไปได้ยังไง)
“พี่ชื่อภูผา ถ้าสนิทมากๆก็เรียกภู งั้นพี่นอนละน้อง มีไรก้ทิ้งข้อความไว้”
**************
06.30 ติ๊ง ติ๊ง
“พี่ภูผาครับผมอยากได้หนังสืออ่านต้องทำไงหรอครับ”
“พี่พอจะมีหนังสือให้ผมยืมไหมครับ”
“คือผมอยากเตรียมตัวเลยครับ”
.
.
.
.
.
“.. ผมขอไปเอาที่บ้านพี่ได้ไหมครับ.. ”
*********************
“ใครส่งอะไรมาแต่เช้าว่ะไอ้ภู สาวๆมึงหรอทีหลังปิดเสียงดิวะ” คิวพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“เออๆ เดี๋ยวกูเปิดดูตอนนี้แหละ” บอกไอ้คิวเสร็จก็เลยลุกออกไปยืนตรงระเบียงพร้อมกับกดโทรศัพท์ดูว่าใครบ้าส่งข้อความมาแต่เช้าขนาดนี้
“เชี้**!!!!!!”
“เฮ้ยใครเชี้**ว่ะไอ้ภู” คิวลุกนั่งบนเตียงหลังจากที่ใเสียง
“เปล่าๆไม่มีอะไร มึงนอนต่อเลย” ผมบอกมันให้นอนต่อ เเล้วผมก็หันมาดูหน้าจอพร้อมกับเขินตัวเองเบาๆ กูลืมอ่านข้อความข้างบนนี่เองเอาซะกูคิดลึกเลย
**************************
[ตะวัน]
“ไอ้ตะวันมึงเหม่อไรวะวันนี้ อาจารย์สอนจนหมดคาบมึงยังเหม่อไม่เลิกสักที” ภูมิถามขึ้นด้วยความแปลกใจ
“คือกู..”
“มึงทำไม”
“กูเครียดเื่สอบเข้ามหาลัยนิดหน่อย กลัวสอบไม่ติด”
“โห้วว ระดับท่านตะวันห้องคิง ยังไงก็ติดครับบ” ภูมิยื่นมาตบหลังเบาๆ
“กูทักไปขอหนังสือรุ่นพี่ที่ครูแก้วตาแนะนำให้ แต่เขายังไม่ตอบกูเลย”
"เอ้า เขาต้องตอบดิว่ะ จะใจร้ายเลยหรอ"
“แต่เขาหายไป 1 อาทิตย์เลยนะ เขาไม่รับปรึกษาคนอย่างกูเปล่าวะ”
“มึงคิดมากวะ ง้อทำไมวะ ระดับมึงจ้างติวเตอร์เลย บ้านรวย พ่อจ่ายไม่อั้น”
“แต่กูก็อยากได้หนังสือจากพี่ภูผาอยู่ดี”
"นี่ไอ้วัน กูถามไรหน่อย มึงชอบพี่เขาเหรอ” ผมอึ้งกับคำถามที่ไอ้ภูมิถามขึ้นมาทันที
#PhuPhaTawan
31K
