หลังจากทำเื่โอนคอนโดเสร็จ
“คุณวรรณ ตอนนี้ก็เย็นแล้วผมอยากให้คุณทำแกงเลียงให้ผมกินตอนมื้อเย็นได้ไหม” ชินภัทรยังจำได้ว่าวรรณรสทำแกงเลียงอร่อยตอนที่เขาไปนอนค้างบ้านวรรณรส
“นี่คุณ ตอนนี้ยังเป็เวลางานอยู่ ฉันต้องกลับไปทำงาน ฉันไม่ได้เป็ประธานบริษัทเหมือนคุณนี้จะได้เข้าออกบริษัทตอนกี่โมงก็ได้” วรรณรสสวนกลับชินภัทรโดยเร็ว
“งั้นคุณก็บอกเขาไปซิว่า คุณเป็ภรรยาของท่านประธานบริษัทพูดแบบนี้ก็ไม่มีใครกล้าว่าคุณแล้ว” วรรณรสมองชินภัทรด้วยสายตา แบบพี่สาวดุน้องชาย
“นี้ก็ 4 โมงแล้ว กว่าจะถึงสำนักงานก็ 5 โมง พอดี คุณจะกลับไปทำไม”
“เอาแบบนี้ดีกว่า เราไปจ่ายตลาดกัน แล้วคุณก็ไปบ้านผมทำกับข้าวให้ผมกิน”
“ไม่ได้นะ ถ้าไปบ้านคุณ ฉันก็ต้องเจอคุณสุเทพซิ ฉันทำตัวไม่ถูกต่อหน้าเขา”วรรณรสอ้อนวอนชินภัทร
“งั้นเราก็ไปคอนโดกันนะ ผมทำงานหนักมา 1 อาทิตย์เต็ม ผมอยากพักผ่อนโดยการที่มีคุณทำกับข้าวให้กินผมไม่อยากคิดเื่งานแล้วตอนนี้” ชินภัทรไม่รอฟังสัญญาณตอบรับจากวรรณรส
“งั้นไปส่งผมที่ห้างสรรพสินค้าก่อน แล้วค่อยกลับคอนโด”ชินภัทรสั่งพนักงานขับรถของเขา
“ครับ”
วรรณรสกับชินภัทร เลือกซื้อวัตถุดิบสำหรับไปทำกับข้าวกินตอนเย็นทั้งสองคนดูเหมือนเป็คู่รักข้าวใหม่ปลามัน วรรณรสหลงรักชินภัทรเข้าแล้ว ดูเขาช่างมีความสุขเมื่อได้อยู่กับชินภัทร
“คุณอยากได้อะไรเพิ่มอีกไหม หรือว่าคุณเอาไปกินที่หอพักคุณได้นะดูคุณซูบผอมไปนะ่นี้”
“ไม่เป็ไรคะ ฉันยังพอมีเหลืออยู่”
“อะเกือบลืมอีก 1อย่าง ผมยังไม่ได้กินกล้วยบวชชีฝีมือคุณเลยคุณต้องซื้อไปทำให้ผมกินด้วย” วรรณรสหยิบกล้วยใส่ตะกร้าตามความ้าของชินภัทร
“ผมว่าเวลาผมพูดแล้วคุณไม่เถียงผม คุณน่ารักจังเลย”
“ฉันเห็นว่าคุณดูเหนื่อยก็เลยไม่อยากเถียง ฉันยอมให้คุณแล้วกัน 1 วัน”
“โอเคงั้นเราก็รีบกลับกันเถอะ” ผมรู้สึกหิวแล้ว
ชินภัทรและวรรณรสเลือกซื้อของเสร็จก็รีบกลับไปคอนโดของชินภัทรพอเปิดประตูเข้าไป วรรณรสก็เอาของไปเก็บเพื่อเตรียมทำกับข้าว ชินภัทรเดินตามหล่อนเข้าไปอย่างเร็วชินภัทรรีบวางของแล้วเดินไปข้างหลังวรรณรส
“นี่คุณ” พอวรรณรสหันมา ชินภัทรก็หอมแก้มเขาทั้ง 2 ข้าง จุ๊บ จุ๊บ
“อย่านะ”วรรณรสร้องเสียงหลง
“ขอผมชื่นใจหน่อยนะ แล้วก็ขอผมกอดคุณด้วย เพิ่มพลังในการทำงาน”หลังจากหอมแก้มไปทั้ง2 แก้ม ชินภัทรก็เข้าไปกอดวรรณรส
“ผมอยากให้คุณอยู่กับผมนาน ๆ จังเลย คืนนี้คุณค้างที่นี้ได้ไหม”ชินภัทรเริ่มอ้อน
“ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด ถ้าฉันค้างที่นี้แล้วจะเอาชุดที่ไหนใส่ไปทำงาน”
“พรุ่งนี้เราจะลางานไปเดตกัน คุณไม่ต้องไปทำงานเดี๋ยวคุณโทรไปลากับคุณแก้วเลยนะ หรือว่าจะให้ผมอนุมัติละ”
“ไม่ต้องคะเดี๋ยวฉันโทรไปลากับพี่แก้วเอง” วรรณรสทำตามชินภัทรอย่างไม่โต้แย้ง
“เยี่ยมมากงั้นผมขอ ขอ จูบคุณชินภัทรจูบลงตรงปากของวรรณรสอย่างเร็ว วรรณรสยังไม่ทันจะตั้งตัว แต่ก็จูบกลับชินภัทรเหมือนกัน
“ผมดูเหมือนคุณไม่ค่อยจะขัดขืนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คุณเริ่มรักผมแล้วใช่ไหม”ชินภัทรยิ้มแก้มปริ
“ก็ฉันบอกแล้วไง ตอนนี้คุณเหนื่อย ฉันไม่อยากให้คุณคิดเยอะ”
“จริงเหรอ แต่ ผมดูเหมือนคุณเริ่มรักผมเลยอะ ผมดีใจจังเลยงั้นขอจูบอีกทีนะ”
“พอแล้วคะเดี๋ยวจะไม่ได้กินข้าวพอดี” ชินภัทรยอมปล่อยวรรณรสไปก่อนเพราะยังไงคืนนี้วรรณรสก็ต้องยอมเขาอยู่ดี
“คุณรีบไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวฉันรีบทำกับข้าวให้คุณกินเมื่อกี้ยังบ่นหิวอยู่เลย”
“โอเค งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน”
ชินภัทร รีบจัดแจงไปอาบน้ำตามคำขอของวรรณรส ดูเขาอารมย์ดีมากหน้าตาบ่งบอกถึงคนมีความสุข