รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

    ตอนที่ 19. ข้าวใหม่ปลามัน

    หลังจากทำเ๱ื่๵๹โอนคอนโดเสร็จ

    “คุณวรรณ ตอนนี้ก็เย็นแล้วผมอยากให้คุณทำแกงเลียงให้ผมกินตอนมื้อเย็นได้ไหม” ชินภัทรยังจำได้ว่าวรรณรสทำแกงเลียงอร่อยตอนที่เขาไปนอนค้างบ้านวรรณรส

    “นี่คุณ ตอนนี้ยังเป็๲เวลางานอยู่ ฉันต้องกลับไปทำงาน ฉันไม่ได้เป็๲ประธานบริษัทเหมือนคุณนี้จะได้เข้าออกบริษัทตอนกี่โมงก็ได้” วรรณรสสวนกลับชินภัทรโดยเร็ว

    “งั้นคุณก็บอกเขาไปซิว่า คุณเป็๞ภรรยาของท่านประธานบริษัทพูดแบบนี้ก็ไม่มีใครกล้าว่าคุณแล้ว” วรรณรสมองชินภัทรด้วยสายตา แบบพี่สาวดุน้องชาย

    “นี้ก็ 4 โมงแล้ว กว่าจะถึงสำนักงานก็ 5 โมง พอดี คุณจะกลับไปทำไม”

    “เอาแบบนี้ดีกว่า เราไปจ่ายตลาดกัน แล้วคุณก็ไปบ้านผมทำกับข้าวให้ผมกิน”

    “ไม่ได้นะ ถ้าไปบ้านคุณ ฉันก็ต้องเจอคุณสุเทพซิ ฉันทำตัวไม่ถูกต่อหน้าเขา”วรรณรสอ้อนวอนชินภัทร

    “งั้นเราก็ไปคอนโดกันนะ ผมทำงานหนักมา 1 อาทิตย์เต็ม ผมอยากพักผ่อนโดยการที่มีคุณทำกับข้าวให้กินผมไม่อยากคิดเ๹ื่๪๫งานแล้วตอนนี้” ชินภัทรไม่รอฟังสัญญาณตอบรับจากวรรณรส

    “งั้นไปส่งผมที่ห้างสรรพสินค้าก่อน แล้วค่อยกลับคอนโด”ชินภัทรสั่งพนักงานขับรถของเขา

    “ครับ”

    วรรณรสกับชินภัทร เลือกซื้อวัตถุดิบสำหรับไปทำกับข้าวกินตอนเย็นทั้งสองคนดูเหมือนเป็๲คู่รักข้าวใหม่ปลามัน วรรณรสหลงรักชินภัทรเข้าแล้ว ดูเขาช่างมีความสุขเมื่อได้อยู่กับชินภัทร

    “คุณอยากได้อะไรเพิ่มอีกไหม หรือว่าคุณเอาไปกินที่หอพักคุณได้นะดูคุณซูบผอมไปนะ๰่๭๫นี้”

    “ไม่เป็๲ไรคะ ฉันยังพอมีเหลืออยู่”

    “อะเกือบลืมอีก 1อย่าง ผมยังไม่ได้กินกล้วยบวชชีฝีมือคุณเลยคุณต้องซื้อไปทำให้ผมกินด้วย” วรรณรสหยิบกล้วยใส่ตะกร้าตามความ๻้๪๫๷า๹ของชินภัทร

    “ผมว่าเวลาผมพูดแล้วคุณไม่เถียงผม คุณน่ารักจังเลย”

    “ฉันเห็นว่าคุณดูเหนื่อยก็เลยไม่อยากเถียง ฉันยอมให้คุณแล้วกัน 1 วัน”

    “โอเคงั้นเราก็รีบกลับกันเถอะ” ผมรู้สึกหิวแล้ว

    ชินภัทรและวรรณรสเลือกซื้อของเสร็จก็รีบกลับไปคอนโดของชินภัทรพอเปิดประตูเข้าไป วรรณรสก็เอาของไปเก็บเพื่อเตรียมทำกับข้าว ชินภัทรเดินตามหล่อนเข้าไปอย่างเร็วชินภัทรรีบวางของแล้วเดินไปข้างหลังวรรณรส

    “นี่คุณ” พอวรรณรสหันมา ชินภัทรก็หอมแก้มเขาทั้ง 2 ข้าง  จุ๊บ จุ๊บ

    “อย่านะ”วรรณรสร้องเสียงหลง

    “ขอผมชื่นใจหน่อยนะ แล้วก็ขอผมกอดคุณด้วย เพิ่มพลังในการทำงาน”หลังจากหอมแก้มไปทั้ง2 แก้ม ชินภัทรก็เข้าไปกอดวรรณรส

    “ผมอยากให้คุณอยู่กับผมนาน ๆ จังเลย คืนนี้คุณค้างที่นี้ได้ไหม”ชินภัทรเริ่มอ้อน

    “ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด ถ้าฉันค้างที่นี้แล้วจะเอาชุดที่ไหนใส่ไปทำงาน”

    “พรุ่งนี้เราจะลางานไปเดตกัน คุณไม่ต้องไปทำงานเดี๋ยวคุณโทรไปลากับคุณแก้วเลยนะ หรือว่าจะให้ผมอนุมัติละ”

    “ไม่ต้องคะเดี๋ยวฉันโทรไปลากับพี่แก้วเอง” วรรณรสทำตามชินภัทรอย่างไม่โต้แย้ง

    “เยี่ยมมากงั้นผมขอ  ขอ จูบคุณชินภัทรจูบลงตรงปากของวรรณรสอย่างเร็ว วรรณรสยังไม่ทันจะตั้งตัว แต่ก็จูบกลับชินภัทรเหมือนกัน

    “ผมดูเหมือนคุณไม่ค่อยจะขัดขืนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คุณเริ่มรักผมแล้วใช่ไหม”ชินภัทรยิ้มแก้มปริ

    “ก็ฉันบอกแล้วไง ตอนนี้คุณเหนื่อย ฉันไม่อยากให้คุณคิดเยอะ”

    “จริงเหรอ แต่ ผมดูเหมือนคุณเริ่มรักผมเลยอะ ผมดีใจจังเลยงั้นขอจูบอีกทีนะ”

    “พอแล้วคะเดี๋ยวจะไม่ได้กินข้าวพอดี” ชินภัทรยอมปล่อยวรรณรสไปก่อนเพราะยังไงคืนนี้วรรณรสก็ต้องยอมเขาอยู่ดี

    “คุณรีบไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวฉันรีบทำกับข้าวให้คุณกินเมื่อกี้ยังบ่นหิวอยู่เลย”

    “โอเค งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน”

    ชินภัทร รีบจัดแจงไปอาบน้ำตามคำขอของวรรณรส ดูเขาอารมย์ดีมากหน้าตาบ่งบอกถึงคนมีความสุข