แก้วตาดวงใจมาเฟีย
ตอนที่2
เ้าสมุทร
อัครวาณิชสมุทรกรุ๊ป
อัครวาณิชสมุทรกรุ๊ปบริษัทเครื่องมือแพทย์ส่งออกรายใหญ่ระดับต้นๆของประเทศ อัครวาณิชสมุทรกรุ๊ปถูกก่อตั้งได้เพียงแค่ห้าปีแต่สามารถไต่ระดับขึ้นมาเป็บริษัทชั้นนำในการส่งออกเครื่องมือแพทย์ได้อย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงแค่สามปีก็คงต้องยกความดีให้กับ เ้าสมุทร ประธานกรรมใหญ่และผู้ก่อตั้งอัครวาณิชสมุทรกรุ๊ปที่ทั้งเก่งและฉลาดสามารถพาบริษัทเติบโตขึ้นมาได้จนถึงทุกวันนี้
ภายในห้องทำงานใหญ่สุดหรูของเ้าสมุทรประธานกรรมการใหญ่ของบริษัทเ้าสมุทรกำลังนั่งอ่านเอกสารกองโตตรงหน้าอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"ขออนุญาตครับนาย"เสียงเคาะประตูห้องทำงานของเ้าสมุทรดังขึ้นพร้อมกับเสียงของปกป้องลูกน้องคนสนิทที่เดินเข้ามาภายในห้อง เ้าสมุทรละสายตาจากกองเอกสารตรงหน้าแล้วเงยหน้าขึ้นมามองปกป้องลูกน้องคนสนิทที่เดินเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา
"นายครับใกล้ได้เวลานัดแล้วครับ"เสียงทุ้มของปกป้องลูกน้องคนสนิทเอ่ยบอก
"อืม...ให้คิวไปรับลูกแก้วที่มหาลัยด้วย"เ้าสมุทรเอ่ยบอกก่อนที่จะปิดแฟ้มเอกสาร
"ครับนาย"เ้าสมุทรพยักหน้าแล้วจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานและเดินออกจากห้องทำงานโดยมีปกป้องเดินตามอยู่ด้านหลัง
"เรียบร้อยดีไหม?"เ้าสมุทรเอ่ยถามกับปกป้องขณะที่ยืนอยู่ภายในลิฟต์
"ครับนายผมให้ลูกน้องคนอื่นๆช่วยกันย้ายสินค้าไปเก็บไว้ที่โกดังนอกเมืองแล้วครับ"ปกป้องรายงานเ้าสมุทรถึงเื่ที่เ้าสมุทรสั่งการโดยการให้ย้ายสินค้าอาวุธาออกจากท่าเรือไปเก็บไว้ที่โกดังนอกเมืองเพราะเขาได้รับรายงานว่าตำรวจจะขอเข้าค้นอาวุธาเถื่อนที่ท่าเรือสินค้าของสิบทิศเพื่อนสนิทของเ้าสมุทร
"อืม"เ้าสมุทรพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
เบื้องหน้าของเ้าสมุทรเขาเป็เพียงแค่นักธุรกิจธรรมดาที่ขาวสะอาดและประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจเครื่องมือแพทย์ส่งออกรายใหญ่เป็อันดับต้นๆของประเทศอัครวาณิชสมุทรกรุ๊ปเป็บริษัทที่เขาสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของตัวเองและไม่ใช่เพียงแค่นั้นเ้าสมุทรยังรับตำแหน่งประธานกรรมการใหญ่ของโรงพยาบาลอัครวาณิชสมุทรโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่เมฆาผู้เป็พ่อของเขาเป็เ้าของอีกด้วยแต่ใครจะรู้ว่าเื้ัของเ้าสมุทรนั้นดำมืด เ้าสมุทรเป็มาเฟียที่มีอิทธิพลมากของในเหล่าแวดวงมาเฟียเขาทำธุรกิจผิดกฎหมายคือค้าอาวุธาเถื่อนทั้งฟอกเงินและธุรกิจใหม่ที่กำลังจะสร้างขึ้นก็คือคาสิโน ทุกๆคนต่างเกรงกลัวในอำนาจของเ้าสมุทรก็เพราะผลพลอยจากเมฆาผู้เป็พ่อที่เป็ถึงอดีตมาเฟียใหญ่ที่ใครๆก็ต่างก้มหัวให้เพราะเกรงกลัวอำนาจมันเลยทำให้ทุกๆคนต่างก็เกรงกลัวเกรงใจและไม่กล้าที่จะอยู่วุ่นวายหรือท้าทายอำนาจของเ้าสมุทรลูกชายอดีตของนายมาเฟียใหญ่อย่างเมฆาแต่ใช่ว่าทุกคนที่จะกลัวในอำนาจของเ้าสมุทรยังมีอีกหลายคนที่พยายามจะท้าทายเ้าสมุทรและมักลองดีกับเขาอยู่เสมอแต่ส่วนมากพวกที่กล้าลองดีกับเขามักพบกับจุดจบที่ไม่ค่อยสวยสักเท่าไร
"จัดการให้เรียบร้อย"เ้าสมุทรบอกกับปกป้องด้วยน้ำเสียงที่นิ่งขรึม
"ครับนายผมจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด"ปกป้องพยักหน้ารับคำสั่งจากผู้เป็นายคำว่าจัดการให้เรียบร้อยของเ้าสมุทรก็คือจัดการพวกที่กล้ามาท้าทายอำนาจและเข้ามาวุ่นวายกับธุรกิจของเ้าสมุทรแล้วพวกนั้นก็จะได้รู้ว่าการลองดีนั้นจะเจออะไรจากเ้าสมุทรกลับไปบ้าง
ติ๊ง
เสียงประตูลิฟต์เปิดออกพร้อมกับร่างสูงของเ้าสมุทรที่ก้าวเท้าเดินออกมาจากลิฟต์พนักงานในบริษัททุกคนที่เห็นว่าท่านประธานบริษัทเดินมาก็ต่างค้อมศีรษะเล็กน้อยเพื่อเป็การเคารพให้กับเ้าสมุทรก่อนที่เ้าสมุทรจะเดินออกจากบริษัทไปพร้อมกับปกป้องลูกน้องคนสนิท
ร้านอาหาร
"สวัสดีครับคุณเ้าสมุทรคุณสีครามกับคุณสิบทิศรออยู่ด้านในห้องอาหารแล้วครับ"เสียงของผู้จัดการของร้านอาหารเอ่ยบอกพร้อมกับผายมือให้กับลูกค้าวีไอพีอย่างเ้าสมุทร
"อืม"เ้าสมุทรพยักหน้าให้กับผู้จัดการก่อนที่ผู้จัดการร้านอาหารจะเดินนำเ้าสมุทรไปยังด้านในห้องอาหาร
"มาช้าจังวะ?"สีครามถามเ้าสมุทรในขณะที่เดินเข้ามาในห้องอาหาร
"..."เ้าสมุทรเงียบไม่ตอบพร้อมกับหย่อนสะโพกนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆกับสิบทิศแล้วยื่นมือไปหยิบแก้วไวน์ที่พนักงานรินให้ขึ้นมาดื่ม
"แค่ตอบคำถามกูมันยากมากหรือไงวะไอ้เ้าสมุทร?"สีครามถาม
"ไม่ยากแต่กูไม่อยากตอบ"เ้าสมุทรบอก
"มึงนี่มันกวนตีนจริงๆ"สีครามพูดขึ้น
"แล้วมึงจะไปเสือกอะไรกับมัน"สิบทิศเพื่อนสนิทอีกคนที่นั่งอยู่ถามกับสีคราม
"กูก็แค่ถามไม่ได้อยากจะเสือกเื่ของมันหรอกถามเป็มารยาทเฉยๆ"สีครามบอกกับสิบทิศก่อนจะยกแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว
เ้าสมุทรสิบทิศและสีครามทั้งสามคนเป็เพื่อนรักกันมาั้แ่มัธยมแต่เ้าสมุทรกับสิบทิศทั้งสองคนเป็เพื่อนสนิทกันมาก่อนั้แ่จำความได้เพราะพ่อกับแม่ทั้งสองคนรู้จักกันส่วนสีครามมาสนิทที่หลังเพราะย้ายมาเรียนที่กรุงเทพด้วยความที่มีนิสัยชอบอะไรคล้ายๆกันก็เลยคบและสนิทกันมาจนถึงทุกวันนี้และทั้งสามคนก็ยังร่วมหุ้นกันทำธุรกิจร่วมกันอีกตั้งหลายอย่างอีกด้วย
"เออแล้วมึงย้ายสินค้าไปไว้ที่อื่นหรือยัง?"สีครามถามเ้าสมุทร
"ไปไว้ที่โกงดังนอกเมืองแล้ว"เ้าสมุทรตอบสีครามและสิบทิศทั้งสองคนพยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่เ้าสมุทรบอก
"มึงว่าเป็ฝีมือของใครวะไอ้สิบทิศที่กล้าใช้ตำรวจมาค้นที่ท่าเรือของมึงปกติตำรวจไม่กล้ายุ่งกับท่าเรือมึงแต่เดือนนี้สองครั้งแล้วที่ท่าเรือมึงโดนตรวจสอบและนี่ก็เป็ครั้งที่สาม?"สีครามถามสิบทิศอย่างสงสัย
"จะเป็ใครได้ถ้าไม่ใช่คนที่ไอ้เ้าสมุทรไปประมูลซื้อที่ดินตัดหน้าเขามา"สิบทิศตอบก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม
"เ้าสัวอุดม?"สีครามเลิกคิ้วเป็เชิงถามเพราะศัตรูพวกเขามีมากเหลือเกินเลยไม่รู้ว่าเป็ฝีมือใครกันแน่
"หรือมึงคิดว่าไงไอ้เ้าสมุทร?"สิบทิศถามกับเ้าสมุทร
"กูก็คิดว่าเป็ฝีมือของเ้าสัวอุดม"เ้าสมุทรตอบ
เมื่อหลายเดือนก่อนเ้าสมุทรประมูลซื้อที่ดินที่จะมาสร้างคาสิโนได้และที่ดินที่เ้าสมุทรประมูลได้มาก็เป็ทำเลทองนักลงทุนหรือนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หลายคนอยากได้ที่ดินทำเลทองตรงนั้นกันมากโดยเฉพาะเ้าสัวอุดมนักการเมืองชื่อดังที่ได้ข่าวว่าเ้าสัวอุดมก็อยากได้ที่ดินตรงนั้นมากเพื่อจะสร้างห้างสรรพสินค้าแบบครบวงจรแต่ก็ถูกเ้าสมุทรปาดหน้าเค้กซื้อดินตรงนั้นไปเฉยๆและนี่ก็คงเป็สาเหตุที่ทำให้เ้าสัวอุดมโกรธมากโกรธมากถึงที่สุดด้วย
"ขี้แพ้ชวนตีเป็เด็กๆไปได้ไม่มีเงินประมูลซื้อเองยังจะมาโกรธคนอื่น"สีครามบอกพร้อมกับส่ายหน้าไปมา
"แล้วหุ้นส่วนคนใหม่ของมึงจะมาตอนไหนไอ้คราม?"สิบทิศหันมาถามสีครามวันนี้พวกเขามีนัดมาทานข้าวกับหุ้นส่วนคนใหม่ที่จะร่วมหุ้นเปิดคาสิโนธุรกิจใหม่ของพวกเขาทั้งสามคน
"เดี๋ยวก็คงมา"สีครามตอบพร้อมกับยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นมาดูเวลา
"แล้วมึงจะไปไหนไอ้เ้าสมุทร?"สีครามถามกับเ้าสมุทรเพราะอยู่ดีๆเ้าสมุทรก็ลุกพรวดพราดขึ้นจากเก้าอี้
"ห้องน้ำ"เ้าสมุทรตอบและเดินออกไปจากห้องอาหารทันทีสิบทิศกับสีครามได้แต่ส่ายหน้าไปมาเล็กหน่อยให้กับท่าทีของเ้าสมุทร