จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

               เวลาผ่านไปแล้ว 1 วันภายในโลกมิติแห่งนี้เซย์รินสามารถผ่านประตูมิติจากชั้นต่างๆโดยไม่มีอุปสรรคใดๆที่สามารถขัดขวางเด็กหนุ่มไว้ได้การเดินทางภายในโลกมิติแห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยความราบรื่นราวกับว่าที่แห่งนี้นั้นไม่มีอันตรายใดๆอยู่เลยส่วนผู้เข้าแข่งขันคนอื่นนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบากเลือดตาแทบจะกระเด็นในการที่จะสามารถผ่านไปในแต่ระชั้นได้ผู้ที่มีความสามารถมากที่สุดนั้นมาอยู่เพียงแค่ชั้น3 เท่านั้นแต่เซย์รินก็มาถึงชั้นที่ 6 แล้วและเขาก็ยังไม่ได้เสียเหงื่อเลยสักนิด

ณ ห้อง VIP ของเหล่าผู้นำอาณาจักร

"เจ้าเด็กนี่มันจะราบรื่นและว่องไวเกินไปหรือ ตั้งแต่ข้าเห็นมันเข้ามาอยู่ภายในโลกเสมือนแห่งนี้ข้าไม่เคยเห็นมันได้ปะทะกับพวกสัตว์อสูร์เลยราวกับว่าสัตว์อสูรพวกนั้นมองไม่เห็นเจ้าเด็กนั้นและนี่มันก็มาถึงชั้นที่6 แล้วภายในปีนี้ คนของท่านไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ริวมะ

"แน่นอน คนที่ท่านซันซัสกล่าวถึงเมื่อครู่เขาคือความหวังในอนาคตของพวกเราทั้งอาณาจักรคราวและอาณาจักร บราเรี่ยนเด็กคนนี้เป็นบุตรชายของท่านเอริกและในขณะเดียวกันก็เป็นบุตรเขยข้าด้วย

"เอริก บุตรของเจ้าช่างยอดเยี่ยมยิ่งนักตั้งแต่เข้ามาภายในพื้นที่แห่งนี้ข้าก็ยังไม่เห็นบุตรของเจ้าได้ใช้พลังออกมาเลยแต่ในขณะเดียวกันคนอื่นกับเผาผลาญพลังเวทของตนไม่ต่ำกว่าครึ่งแล้วเห็นทีรอบนี้คงไม่มีใครจะมีความสามารถพอที่จะสู้กับเด็กนี่ได้เป็นแน่

                 ภายในชั้นที่ 6 นั้น สภาพแวดล้อมค่อนข้างที่จะแห้งแล้ง อากาศมีอุณหภูมิพุ่งสูงไม่ต่ำกว่า40 องศา พื้นที่ถูกสลับระหว่างป่าไม้กับทะเลทราย แหล่งน้ำล้วนแห้งเหือดสัตว์อสูร ประจำชั้นนี้ก็คือ หมาป่าทะเลทรายรูปร่างของมันนั้นสูงใหญ่มีขนสีน้ำตาลดวงตาของมันสีแดงเลือดท่าทางของมันแต่ระตัวนั้นเหมือนกำลังจะรู้สึกหิวโหยเป็นอย่างมาก

เพราะดูจากสภาพแวดล้อมของที่นี่น้ำและอาหารถือว่าเป็นสิ่งหายากหากมันพบเจอเด็กหนุ่มพวกมันคงจะบุกจูโจมในทันทีด้วยความหิวความอดยากอย่างสุดขีดหากโดนหมาป่าทะเลทรายจัดการละก็คงจะไม่ต่างอะไรจากตายทั้งเป็นเพราะที่โลกแห่งนี้ถึงแม้ว่าจะไม่ตายจริง แต่ความรู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายมันคือของจริงไม่อยากจะคิดเลยว่าหากเจอสัตว์อสูรที่กระหายเลือดกัดกินร่างกายของเราทั้งเป็นความรู้สึกมันจะเป็นเช่นไร

               เซย์รินจึงเลือกที่จะทำการพลางตัวอีกครั้งแต่ในครั้งนี้เขากับคิดผิดไปไกลถึงแม้พลังและร่างกายจะหายไปจากสายตาของเหล่าสัตว์อสูรอย่างสมบูรณ์ แต่กลิ่นยังคงอยู่ที่ไม่สามารถทำการปิดบังเร้นได้ เมื่อเดินเข้าไปใกล้หมาป่าทะเลทรายบุกจูโจมทันทีอย่างบ้าคลั่งโชคดีเป็นอย่างมากที่เด็กหนุ่มหลบเลี่ยงได้ทันในตอนนี้นั้นเขาถูกหมาป่าทะเลทรายล้อมหน้าหลังถึง6 ตัวไร้ซึ่งหนทางหลบหนี

เด็กหนุ่มจึงเปิดใช้ทักษะหุ่นเชือดโดยทันที อยู่ๆพวกมันก็ไม่ขยับหรือบุกจูโจมพวกมันกับยืนเรียงแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่งอย่างสวยงามราวกับพลทหารอย่างไงอย่างงั้นหนึ่งในหมาป่าทะเลทรายเดินออกมาข้างหน้าพร้อมทั้งค่อยๆกัดไปที่ลำคอของหมาป่าตนอื่นๆอย่างบรรจงจนครบทั้ง 5 ตัว เมื่อมันจัดการเสร็จสิ้นแล้วมันก็วิ่งด้วยความเร็วเต็มฝีเท้าพุ่งชนกับซากตนไม้สุดท้ายมันก็คอหักตายไปพร้อมกับตัวอื่นๆ

                     เซย์ริน ยิ้มรับด้วยความพึ่งพอใจกับผลงานตรงหน้า "ชิ…เจ้าหมาป่าทะเลทรายก็งั้นๆไม่เห็นจะเท่าไหร่แต่ก็เกือบทำแย่เหมือนกันโดนมันโจมตีตอนทีเผลอดีนะที่ข้าหลบทันหลังจากนั้นเด็กหนุ่มก็เดินผ่านซากร่างไร้วิญญาณของพวกมันไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ณ ทางด้านอัฒจันทร์คนดู

เหล่าผู้ชมของแต่ละอาณาจักรต่างก็พูดคุยกันอย่างออกรส ว่าทำไมอยู่เจ้าหมาป่าทะเลทรายที่ขึ้นชื่อเรื่องความกระหายเลือดและความโหดร้ายป่าเถื่อนถึงอยู่ๆเกิดคิดสั้นจะฆ่าตัวตายขึ้นมาไม่ทราบว่ามันไปน้อยใจอะไร

"นี่เจ้าจะบ้ารึสัตว์อสูรบ้าอะไรฆ่าตัวตายพร้อมกันถึง 6 ตัว

"แล้วภาพสักครู่มันคืออะไรล่ะฟ่ะ! เหล่าคนดูเริ่มที่จะพูดจาถกเถียงกันถึงประเด็นดังกล่าว

"ท่านพ่อเมื่อสักครู่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่…ข้าไม่เห็นจะเข้าใจเลย เอ็มม่าถามพ่อที่นั่งอยู่ข้างๆของตนเพราะมันไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเจ้าหมาป่าทะเลทรายเกิดความรู้สึกคิดสั้นฆ่าตัวตายขึ้นมา

"ราชาปีศาจ ถึงกับอึ่งเงียบไปสักพักใหญ่ๆช่างเป็นทักษะที่ชั่วร้ายและร้ายกาจยิ่งนักจากการคาดเดาของข้าเจ้าสัตว์อสูรพวกนั้นมันอาจกำลังโดนสะกดจิตอยู่หรือไม่มันก็อาจจะไม่สาราถควบคุมร่างของตนเองได้ด้วยวิธีการที่พิเศษ

                      ตั้งแต่ข้าเกิดมาก็พึ่งเคยเห็นทักษะบ้าๆและขี้โกงเช่นนี้แหละ แต่ข้าเคยได้ยินมาว่ามีคนผู้หนึ่งที่สามารถจะใช้ทักษะเช่นนี้ได้และข้าได้ยินมาว่าเจ้าหมอนั้นมันกลับมาแล้ว….