High Human

    HH 52

    โจเองก็ยากจะเชื่อว่านี่คือฝีมือของตน เขารู้ว่าตัวเองนั้นแข็งแกร่งขึ้นแต่ไม่คิดว่าพลังทำลายของลูกไฟจะรุนแรงถึงเพียงนี้ แม้แต่กองทัพแอนตินอสกว่าแปดร้อยตัวถึงกับหายไปในพริบตา

    แรงสั่นสะเทือนของระเบิดแม้แต่รูวที่อยู่ไกลยังรู้สึกได้ ทว่าเธอไม่มีความกังวลฉายอยู่บนหน้าสักนิด เพราะในนิมิตเธอเห็นโจกลับมาหาเธอ

    หลังจากฝุ่นควันจางหายไปโจสำรวจรอบๆว่ามีพวกแอนตินอสหลงเหลือบ้างหรือไม่ เมื่อไม่พบเขาจึงตัดสินใจไปที่ช่องเขา หากในนั้นมีเผ่าพันธุ์ของรูวหลบซ่อนอยู่เขาจะได้บอกกับคนพวกนั้นว่าปลอดภัยแล้ว

    โจมาถึงหน้าทางเข้าช่องเขาในเวลาต่อมา เขาลังเลเล็กน้อยเพราะมันดูรกร้างเหมือนไม่มีใครมาที่นี่เป็นเวลานาน สุดท้ายเพื่อความสบายใจเขาจึงเข้าไปดูเผื่อว่ามีคนอยู่จริงๆ

    ภายในมันทั้งมืดและแคบ โจควบแน่นพลังงานเป็นลูกไฟเล็กๆบนฝ่ามือ มันส่องสว่างและช่วยให้เขามองเห็นได้ในระยะสิบเมตร

    นอกจากนี้มันยังเงียบมากมีเพียงเสียงฝีเท้าของโจที่ดังก้องไปมา โจเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่นี่จะมีคนอยู่จริงๆ แต่ในเมื่อเข้ามาลึกพอสมควรเขาก็ตัดสินใจเข้าไปต่อ

    ไม่นานโจก็หยุดลงเพราะข้างหน้าเป็นช่องทางแปลกตา ในตอนที่เดินเข้ามาในช่องเขามันเป็นเพียงหินเท่านั้นแต่ข้างหน้าเขาตอนนี้มันเป็นทางเดินสีขาวและไม่ใช่ช่องเขาอีกต่อไป มันเหมือนทางเดินของห้องปฏิบัติการอะไรเทือกนั้น

    “มันจะไปมีสถานที่แบบนี้บนดาวเคราะห์ดวงนี้ได้ยังไง?” โจระมัดระวังตัว เขาไม่เชื่อหรอกว่าทางข้างหน้ามันผุดขึ้นมาตามธรรมชาติ

    “ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นฐานทัพบางส่วนของพวกแอนตินอส?” โจเคร่งขรึมและตัดสินใจเดินเข้าไป หากที่นี่เป็นฐานของพวกแอนตินอสจริงๆเขาจะได้ถือโอกาสนี้ทำลายมัน

    กึง กึง กึง!!

    ทันทีที่เหยียบลงบนพื้นทางเดินสีขาว แสงไฟก็ส่องสว่างพร้อมกับเสียงเปิดไฟอัตโนมัติของมัน โจหยุดไปครู่หนึ่ง เขาสลายลูกไฟในมือ

    โจเดินไปตามทางเดินสีขาว ตัวเขาเองก็ไม่ประมาทและค่อยๆเดินอย่างช้าๆเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ ไม่แน่ว่ามันอาจจะมีกับดักก็ได้

    ไม่นานโจก็เดินมาสุดทางตรงนี้เป็นวงกลมดูคล้ายลิฟท์ โจขึ้นไปยืนและมันก็พาเขาลงไปชั้นใต้ดิน

    ไม่ถึงหนึ่งนาทีทางเดินสีขาวก็ปรากฏสู่สายตาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันมีทางแยกหลายทาง โจมองซ้ายมองขวาก่อนจะตัดสินใจเดินไปทางขวาก่อนเป็นอันดับแรกเนื่องจากเขาเห็นว่ามันมีทางที่สั้นกว่าเพราะเขาเห็นกำแพงอยู่ไม่ไกล

    โจรู้สึกประหลาดใจ เขาสามารถเข้ามาที่นี่ได้ง่ายๆ หากที่นี่เป็นฐานทัพของพวกแอนตินอสก็ต้องมีพวกมันแห่กันออกมาต้อนรับเขาตั้งนานแล้ว แต่ตอนนี้เขายังไม่เห็นพวกมันหรือใครเลยแม้แต่มดสักตัวเขายังไม่พบ มันดูสะอาดและไร้ผู้คน

    โจเดินเกือบไปถึงสุดทางเดิน บริเวณกำแพงเป็นกระจกใสสามารถมองเข้าไปข้างใน

    ภายในมีแคปซูลที่สามารถใส่ตัวคนเข้าไปได้ มันมีหลายสิบอันนอกจากนี้ห้องนี้ดูเหมือนจะเป็นห้องพักผ่อนและแคปซูลเหล่านั้นเป็นที่นอน โจเข้าไปสำรวจในห้องและทุกแคปซูลไม่มีใครอยู่เลยมันว่างเปล่าทั้งหมด โจคิดว่าพวกเขาอาจจะอพยพและทิ้งที่นี่เอาไว้ก็ได้

    โจไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใครที่สามารถสร้างของเหล่านี้ขึ้นมาใต้ดิน อย่างน้อยๆพวกเขาก็ต้องมีเทคโนโลยีที่ล้ำยุค

    โจออกจากห้องพักผ่อนและเดินไปทางแยกซ้าย ตรงนี้ไม่ต่างจากทางแยกขวา มันเป็นห้องพักผ่อนเช่นกันเพียงแต่มีห้องน้ำถัดจากห้องพักผ่อน

    เมื่อสำรวจตรงนี้แล้วว่าไม่มีอะไรเขาจึงกลับไปที่ทางแยกและมุ่งหน้าเดินลึกเข้าไปข้างใน

    ไม่นานเขาก็เดินมาสุดทาง เมื่อโจเดินเข้าไปใกล้ประตูอัตโนมัติก็เปิดออกเผยให้เห็นห้องกว้างห้องหนึ่ง มันมีเครื่องมือมากมาย แต่ที่สำคัญคือพวกมันทั้งหมดถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย!! โจได้แต่ตะลึงไม่คิดว่าจะมีของแบบนี้อยู่ที่นี่ ของเหล่านี้หากเทียบกับของมนุษย์แล้วล้ำหน้ากว่าไม่น้อย มันไม่ได้เป็นปุ่มกดแต่เป็นแบบสัมผัส

    โจเดินสำรวจรอบๆห้อง เขารู้สึกสงสัยว่าตรงกลางห้องมันมีไว้ทำอะไร ทำไมมันถึงถูกเว้นว่างไว้กว้างมาก

    ห้องนี้เป็นวงกลมขนาดใหญ่ ตรงกลางถูกเว้นว่างไว้และรอบๆเป็นเครื่องมือตั้งอยู่ ราวกับว่าตรงกลางนั้นเป็นอะไรสักอย่างที่ต้องใช้เครื่องมือเหล่านี้ควบคุม

    โจยังไม่ตัดสินใจที่เดินไปตรงกลางเนื่องจากเขายังไม่รู้ว่ามันคืออะไร มันดูแปลกๆดังนั้นระวังตัวไว้ก่อนจะดีกว่า

    โจลองแตะเครื่องมือดูมันก็ส่องสว่างขึ้นมาและปรากฏเป็นภาพสามมิติรอบตัว บนภาพสามมิติแสดงถึงข้อมูลอะไรบางอย่างแต่เขาดูไม่ออกเพราะไม่สามารถอ่านค่าเหล่านั้นได้ มันดูคล้ายกับสมการอะไรสักอย่าง

    โจลองแตะไปที่พวกมันมั่วๆ

    วี๊ดดดด!!

    เสียงเล็กแหลมดังขึ้น โจตกใจและรีบหยุดมือ เขามองไปทางต้นเสียงมันมาจากกลางห้อง ในตอนนี้ตรงกลางห้องเรืองแสงสีขาวเป็นวงกลม

    ด้วยความสนใจโจเดินวนรอบๆมัน มันเหมือนพลังงานบางอย่างที่กำลังกระจายออกมาจากพื้นและก่อตัวเป็นกำแพงวงกลม นอกจากนี้มันยังดูเสถียรและเหมือนจะไม่มีข้อบกพร่องใดๆ

    โจหรี่ตามองและครุ่นคิด สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขาตอนนี้ห่างไกลจากที่เขาคิดเอาไว้เยอะ อย่างไรก็ตามวงกลมแสงสีขาวมันดูคล้ายกับการวาร์ปของสหพันธ์ หากโจเดาไม่ผิดมันน่าจะเป็นจุดวาร์ปเพื่อพาเขาไปที่ไหนสักที่ แต่มันจะเป็นที่ไหนล่ะ?

    โจไม่มั่นใจนักว่าปลายทางจะปลอดภัยหรือไม่ ไม่แน่ว่ามันอาจจะส่งเขาไปโผล่ในอวกาศก็ได้และกลายเป็นผีอวกาศลอยเคว้งคว้างอย่างโดดเดี่ยว

    แต่หากไม่ได้อันตรายแต่เขาไม่สามารถกลับมาได้ล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้นกับรูว และไหนจะพวกแอนตินอสอีก โจไม่สามารถก้าวเท้าเข้าไปข้างในได้จริงๆต่อให้ในใจเรียกร้องให้เขาเข้าไปก็ตาม

    โจนึกถึงตอนที่รูวใช้พลังเพื่อดูอนาคตและดูเหมือนเธอจะไม่กังวลใดๆ ไม่แน่ว่าเธออาจจะเห็นเขาเข้าไปแล้วได้กลับไปที่ที่เข้าจากมาจึงคิดปล่อยเขาไป

    โจไม่สามารถทิ้งรูวเอาไว้ที่นี่ได้ สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจไม่เข้าไปในกำแพงแสงสีขาว เมื่อไม่มีใครเข้าไปเป็นเวลาสักพักแสงสีขาวก็หายไป

    โจจดจำว่าตัวเองสัมผัสไปตรงไหนบ้างบนภาพสามมิติเมื่อเขากลับมาอีกครั้งจะได้เปิดวาร์ปได้ไม่ยาก

    โจกลับไปที่ลิฟท์และออกจากช่องเขาจากนั้นก็เดินทางกลับไปหารูว โจคงไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่รูวเห็นคือได้เห็นเขากลับไปหาเธอไม่ใช่เพราะเห็นเขาเข้าวาร์ป