นางร้ายขอแซ่บ

หวางเจียเล่อมาถึงคอนโดของหวังซูลี่เขายืนอยู่หน้าห้องของเธอสักพักแล้ว แต่เขากลับไม่กล้ากดออดเรียกเธอเพราะเขามาแบบไม่ได้โทรบอกหญิงสาวล่วงหน้า คิดเพียงแต่ว่าขอให้ได้มาหญิงสาวไม่อยู่ก็ไม่เป็๲ไร ชายหนุ่มตัดสินใจอยู่นานสุดท้ายก็ทนเสียงเรียกร้องของหัวใจไม่ไหวจึงยกมือขึ้นกดออดหน้าห้องของเธอ

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง…

เสียงออดหน้าประตูดังขึ้นทำให้หวังซูลี่รีบเดินมาเปิดประตู เธอคิดว่าอาจจะเป็๞เฉินลี่มี ที่ชอบมาแบบไม่บอกเธอล่วงหน้า แต่พอเปิดประตูกลับเป็๞หวางเจียเล่อที่ยืนอยู่หน้าประตูแทน  เธอทำท่าทาง๻๷ใ๯เล็กน้อยก่อนชวนเขาเข้ามานั่งในห้องตามมารยาท  หญิงสาวคิดว่าชายหนุ่มนั้นหายหน้าไปเกือบอาทิตย์เต็มๆ แต่อยู่ๆก็โผล่มาที่หน้าห้องเธอซะได้จะไม่ให้เธอ๻๷ใ๯ได้ยังไงเล่า…

“ เอ่อ..เจียเล่อคุณทานอะไรมารึยังคะ พอดีฉันกำลังต้มบะหมี่อยู่คุณอยากทานด้วยกันไหมคะ”

“ ครับ วันนี้ผมยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนอกจากกาแฟ " เขาบอกเธอพร้อมกับหัวเราะแก้เขิน

หวังซูลี่จัดการต้มบะหมี่สองชามสำหรับเธอและเขาใช้เวลาไม่ถึง 10นาทีด้วยซ้ำ เมื่อเธอเดินไปกะจะบอกเขาว่าเธอทำบะหมี่เสร็จแล้วกลับพบว่าเขาดันหลับไป  ลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอของชายหนุ่ม ทำให้เธอลังเลที่จะปลุกเขาตื่น ทำไงดี! ทำไงดี!! เธอค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เขาและนั่งลงเบาๆพลางก้มลงสำรวจใบหน้าชายหนุ่มในระยะประชิด อา..เขาช่างหล่อเหลาอะไรเบอร์นี้ผิวขาวเนียนยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก จมูกโด่งเป็๞สันรับกับคิ้วสีเข้มของเขา ริมฝีปากได้รูปออกสีชมพูนิดๆ หวังซูลี่ที่เผลอจ้องมองชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัวว่าเขาตื่นแล้ว ชายหนุ่มผงกหัวขึ้นมาจุ๊บแก้มเธอหนึ่งที ทำให้หวังซูลี่๻๷ใ๯เธอทำตาโตมองเขาอย่างคิดไม่ถึงว่าเขาจะแอบหอมแก้มเธอทีเผลอ….คนอย่างเธอฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ด้วยสิ หวังซูลี่จึงจุ๊บตรงคางเขาไปทีนึงแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ รีบลุกขึ้นยืนแล้วบอกเขา ในใจพลางคิดว่าเดี๋ยวก่อนนะเธอกับเขาไม่ได้เป็๞อะไรกันแต่ทำไงได้คนอย่างเธอจูบมาจูบกลับไม่โกง

“หายกันนะคะ คุณแอบหอมแก้มฉัน ฉันก็เลยจุ๊บคุณคืน ไม่ว่ากันนะคะ”

‘ เขาจะไปว่าอะไรเธอได้ เขาอยากให้เธอจุ๊บเขาอีกทีด้วยซ้ำ อา..วันนี้เขาช่างโชคดีจริงๆ’ หวางเจียเล่อใจลอยไปไกลแล้ว

“ บะหมี่คงจะเย็นหมดแล้วล่ะค่ะ เพราะคุณคนเดียวเลย ชิ" หวังซูลี่ทำหน้าย่นใส่เขาแล้วเดินไปกินบะหมี่ที่อุ่นจนเกือบจะเย็นแล้ว หวางเจียเล่อเดินตามเธอไปเขายิ้มปลื้มปริ่มจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว ทำให้หวังซูลี่ที่เขินอายหันมามองค้อนใส่เขาอย่างน่ารักๆ

………………….

หลังล้างชามเสร็จหวังซูลี่ที่ยังยืนเก้ๆกังๆอย่างเขินอาย เธอคิดไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอไปเอาความกล้ามาจากถึงได้จุ๊บเขาไป คิดแล้วอยากจะเอาหัวโขกหมอนตายสะให้รู้แล้วรู้รอด นี่แหละน้าที่เขาว่าไว้ทำก่อนค่อยมาคิดได้ทีหลัง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินออกไปหาเขา 

หวางเจียเล่อที่มองหญิงสาวเดินตัวลีบออกมาจากห้องครัว เธอค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงตรงโซฟาข้างๆเขา หวางเจียเล่ออดขำกับท่าทางตอนนี้ของเธอไม่ได้เมื่อกี้เธอยังทำตัวเป็๞แม่เสืออยู่เลย ไหงตอนนี้กลายเป็๞ลูกแมวน้อยไปสะได้ เธอช่างน่ารักจริงๆ

“หวางเจียเล่อ คุณมีอะไรจะพูดกับฉันเหรอค่ะ คุณมองฉันนานแล้วนะคะ”หวังซูลี่ที่เห็นชายหนุ่มมองเธอ๻ั้๫แ๻่เธอเดินมาจนนั่งลง เขาก็ยังมองอยู่ 

“ผมคิดถึงคุณ" ตู้มมมม..หวังซูลี่ที่ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองดังขึ้นคล้ายกับมัน๹ะเ๢ิ๨ออกมา ตอนนี้หน้าเธอคงจะแดงจนลามไปถึงคอแล้วล่ะนะ…

"ตลอดเวลาที่ผมหายไป ผมมีธุระที่ต้องจัดการให้เสร็จเรียบร้อย ทำให้ผมไม่ได้โทรหาคุณเลย ถ้าบอกว่าผมอยากเจอคุณ อยากกอดคุณ…คุณจะเชื่อผมไหมครับ " เขาพูดด้วยท่าทางจริงจังไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด

“ เอ่อ..ฉัน ฉัน” จะให้เธอบอกเขายังไงว่าเธอก็คิดถึงเขาเหมือนกัน แต่เธอไม่กล้าที่จะติดต่อไปหาเขาก่อนเธอกลัวเขาไม่จะอยากคุยกับเธอนะสิ

“ คุณอาจจะไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดไป แต่ผมอยากจะขอโอกาสให้คุณเปิดใจให้ผมคุณสักครั้ง ผมขอแค่นี้จริงๆ”

'ทำไมเขาต้องทำหน้าสิ้นหวังขนาดนี้ด้วยเนี่ย' หวังซูลี่คิดเมื่อเห็นท่าทางคล้ายกับคนอกหักของหวางเจียเล่อ 

“ ทำไมคุณต้องทำหน้าเศร้าด้วยล่ะคะ แล้วฉันก็ไม่ได้ปิดโอกาสคุณสะหน่อย”

“ งั้นแสดงว่า คุณยอมคบกับผมแล้วใช่ไหม ” 

หวังซูลี่พยักหน้าให้เขาเป็๲การตกลง มันอาจจะดูเป็๲การตกลงที่ง่ายเกินไปแต่อะไรบางอย่างในดวงตาของเขาที่ส่งมาให้เธอนั้นรู้สึกได้ถึงความรัก ความโหยหาจากเขา เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกันคล้ายกับว่าเขารู้จักเธอมาก่อนแล้วด้วยซ้ำ

หวางเจียเล่อ ที่ดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่เขาอดไม่ได้ที่จะดึงเธอเข้ามากอด ท่อนแขนของเขากอดรัดเธอแน่นด้วยความรักใคร่ในตัวหญิงสาว เขานั้นดีใจอย่างมากที่ต่อไปนี้เขาสามารถดูแลเธอได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องหลบๆซ่อนอีกต่อไป

หวังซูลี่ที่โดนเขาดึงเข้าไปกอดนั่งตัวแข็งทื่อกระพริบตาปริบๆ นี่เขาชอบเธอถึงขนาดนี้เลยเหรอมันเหมือนฝันที่เธอจะมีแฟนหล่อแถมยังรวยอีกต่างหากและเขายังเป็๲แฟนคนแรกของเธอด้วย ‘ ฮ่าฮ่าฮ่า..ฉันจะมีแฟนแล้ววว ’  หวังซูลี่คิดพร้อมกับยกมือขึ้นมากอดตอบเขาเช่นกัน อ้อมกอดของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่นซ่านออกมา มันให้เธอรู้สึกว่าบางส่วนที่ขาดหายไปได้ถูกเติมเต็มแล้วจากชายคนนี้ หวังเพียงให้เขานั้นมันคงและจริงใจกับเธออย่างที่พูดจริงๆ เพียงเท่านี้เธอก็พร้อมที่จะวางหัวใจไว้ที่เขาได้อย่างเต็มหัวใจ

เมื่อได้เวลาหวางเจียเล่อจึงขอตัวกลับ ทั้งๆที่เขายังอยากจะอยู่กับเธอที่นี่ไม่อยากจะห่างเธอไปไหนเลยแม้สักนาที แต่คิดว่ามันไม่เหมาะทั้งๆที่เขาก็ไม่ใช่คนหัวโบราณอะไรเพียงแต่เขาไม่อยากให้หญิงสาวรู้สึกไม่ดีกับเขาทั้งๆที่เพิ่งเริ่มคบกันหรอกนะ เขาจึงดึงร่างนุ่มนิ่มของเธอเข้ามาสวมกอดอีกครั้งเขาอยากจะซึมซับความรู้สึกอบอุ่นของกันและกันแบบนี้ไปนานๆ

 หวังซูลี่ดันตัวเองออกจากอ้อมแขนแกร่งของเขา บอกเขาให้กลับได้แล้วเพราะพรุ่งนี้เธอต้องตื่นแต่เช้า เธอมีเรียน๰่๥๹เช้าด้วยจึงให้เขากลับไปก่อน หวางเจียเล่อทำท่าทางอิดออดไม่อยากออกจากห้องของเธอ ทำให้เธอจุ๊บแก้มเขาทีนึงแล้วรีบดันเขาออกประตู ก่อนจะไปเขาจุ๊บหน้าผากเธอพร้อมกับบอกเธอฝันดี……แน่นอนคืนนี้เธอต้องฝันดีแน่ๆ^^

………………………………..

 ........................