เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

เรนฟาถามถึงเหตุผลที่เธอจะต้องอดข้าวถึงสามวัน ซึ่งคำตอบของวิคเตอร์ก็ง่ายดายมาก เขาชี้ไปที่ท้องของเธอก่อนจะบอกว่า อาหารสำหรับสามวันของเธอก็อยู่ในท้องแล้วนี่ 

นั่นทำให้เรนฟาเข้าใจในทันทีว่าวิคเตอร์หมายถึงอะไร เขากำลังบอกว่านมภายในท้องของเธอคืออาหารสำหรับสามวันของเธอ เพราะงั้น อาหารที่จะต้องกินเข้าปากหรือน้ำดื่มอะไรพวกนั้นมันไม่ได้จำเป็นเลย 

อีกอย่างหนึ่ง ถ้าลองนึกย้อนกลับไป เรนฟาก็จำได้ว่า วิคเตอร์ได้ฉีดนมเข้ามาในท้องของเธอเยอะพอสมควร 

ถ้าหากเปรียบเป็นแก้วน้ำแล้วล่ะก็ ตามปกติมนุษย์จำเป็นจะต้องดื่มน้ำวันละแปดแก้ว แต่เรนฟาคิดว่าเธอได้รับนมจำนวนมากกว่านั้นเสียอีก เพราะแบบนั้นสินะเธอถึงได้ปวดท้องขนาดนี้

แต่ว่า จะต้องให้เธออดอาหารถึงสามวันเลยเหรอ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเรนฟาไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน ถึงแม้ว่าอยากจะจมดิ่งสู่โลกแห่งด้านมืดอย่างไร เธอก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องอดอาหาร เพราะงั้นเธอจึงงอแอออกมาแล้วบอกกับวิคเตอร์ว่า 

เธอไม่ชอบการทรมานแบบนี้ อยากเปลี่ยนการทรมานแล้ว แต่วิคเตอร์ก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นว่า 

เธอมีสิทธิตัดสินใจด้วยเหรอ เรนฟาจึงพยักหน้ารับด้วยความมั่นใจแล้วบอกว่า 

มีสิ เพราะว่าตัวเธอเป็นคนจ้างวิคเตอร์ให้เปลี่ยนเธอให้กลายเป็นทาส ดังนั้นเธอเป็นลูกค้า วิคเตอร์ต้องทำตามคำสั่งของเธอ

พอเรนฟาพูดออกมาแบบนั้นวิคเตอร์ก็หัวเราะออกมาราวกับไม่เคยได้ยินเรื่องตลกขนาดนั้นมาก่อน เขาหันไปทางมาเรียก่อนจะยักไหล่ ทางด้านมาเรียก็ยิ้มตอบเขาราวกับว่าทั้งสองคนรู้กัน มาเรียหันมายิ้มให้กับเรนฟา แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูหยามเหยียด 

ขณะที่เรนฟากำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น วิคเตอร์ก็เดินเข้ามาหาก่อนจะถีบไปที่ท้องของเรนฟาจนเธอหน้าหงายไปกับพื้น ความเจ็บปวดจากการที่ถูกถีบ ไหนจะน้ำนมที่อยู่นท้องของเธอซึ่งถูกกระแทก ทำเอามันแทบจะกระอักออกมาทางปาก เรนฟาค่อยๆ ยันกายขึ้นจากพื้นพร้อมกับแสดงสีหน้าออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่วิคเตอร์จะอธิบาย

วิคเตอร์บอกว่่าเหมือนเธอจะเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป จริงอยู่ เธอเป็นลูกค้า เธอเป็นคนจ้างให้เขาเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นทาส แต่ว่า ตั้งแต่วินาทีที่เธอสวมปลอกคอของเขาไปแล้ว นั่นก็เท่ากับว่าเธอยอมรับสถานะความเป็นทาส เพราะงั้น สถานะลูกค้าอะไรของเธอที่พูดมาก่อนหน้านี้ไม่มีทั้งนั้น ตอนนี้เธอเป็นเหมือนกับทาส เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวของเขา เขาจะสามารถทำอะไรกับเธอก็ได้

พอเรนฟาได้ยินแบบนั้นเธอก็ได้แต่นิ่งเงียบ เธอไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะเลือดเย็นได้ขนาดนี้ เธออยากจะแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาแต่ท้องของเธอตนนี้ก็จุกไปหมดจนไม่สามารถแสดงสีหน้าอะไรออกมานอกจากความเจ็บปวด แต่ว่า ท่ามกลางความสับสนที่เกิดขึ้นนั้น เรนฟาก็แอบยิ้มขึ้นมา

เธอแอบคิด คิดว่าถ้าหากพ่อของเธอมาเจอเธอในสภาพนี้จะเป็นยังไงกันนะ เห็นเธอถูกผู้ชายถีบท้องจนหน้าหงาไปกับพื้น ถูกคำพูดเหยียดหยาม ถูกบอกว่าเธอเป็นเพียงแค่ทาส เพียงแค่นั้นก็สามารถทำให้อกของพ่อของเธอแตกสลายได้ บางทีพ่อของเธออาจจะสั่งให้ลูกน้องมาเก็บชายคนนี้ก็ได้

แต่ว่า ถ้าหากเป็นอย่างที่เด็กสาาวเจ้าของรอยยิ้มแสนซุกซนคนนั้นบอก โลกทางฝั่งสว่างไม่มีทางทำอะไรชายคนนี้ได้ นั่นหมายความว่า ต่อให้พ่อมาเห็นการกระทำของชายคนนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรได้อย่างงั้นสินะ

น่าสนุกนี่ มาลองดูกันดีกว่า ชายคนนี้กำลังจะทำให้เธออับอายต่อหน้าผู้อื่น และภาพข่าวของเธอคงปรากฎไปทั่วและเมื่อพ่อของเธอเห็นหน้าคงทนอยู่เฉยไม่ได้และออกตามหาเธออย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นพ่อของเธอก็อาจจะตามตัวชายคนนี้ เอาล่ะ ที่นี่ก็จะได้วัดกัน

โลกฝั่งสว่าง และโลกฝั่งงมืด ใครกันที่มีอิทธิพลมากกว่ากัน เรนฟาก็อยากเห็นเหมือนกัน ในตอนที่ชายคนนี้ประจัญหน้ากับบรรดาพ่อและลูกน้องของพ่อเขา และพ่อและลูกน้องไม่สามารถทำอะไรชายคนนี้้ได้เลย

หรือต่อให้ชายคนนี้ถูกฆ่า เธอก็ได้ทำตามต้องการแล้วนี่ เธอได้ทำลายทรัพย์สมบัติของพ่อตัวเอง ทำลายสมบัติที่แสนสำคัญที่สุดของพ่ออย่างพังยับเยิน นั่นก็คือตัวเธอเอง

ไม่ว่าจะเป็นทางไหนก็มีแต่ได้กับได้ไม่ใช่เหรอ เมื่อคิดได้แบบนั้นเรนฟาก็พยักหน้าให้กับตัวเองก่อนจะตัดสินใจได้ เธอเอ่ยขอโทษกับวิคเตอร์กับท่าทีงอแงก่อนหน้านี้

“ขอโทษค่ะ ทาสตัวนี้จะไม่ดื้ออีกแล้ว” 

ซึ่งวิคเตอร์ก็เหมือนจะไม่ได้ว่าอะไรเธอนัก แต่เขาก็บอกว่า

“ไม่ว่ายังไงทาสที่พยศก็จะต้องได้รับการลงโทษให้หลาบจำ”

พอเรนฟาได้ยินแบบนั้น รอยยิ้มก็ฉายบนใบหน้าอขงเธออย่างยากที่จะปกปิด แต่แล้วเธอก็ฉุกคิดชึ้นมาได้ว่า ที่ผ่านมาเธอที่อ้อนวอนการทรมานจากชายคนนี้มาตลอด ไม่ว่าจะเป็นการฟาดแส้ พันธนาการ หรืออะไรก็ตาม อะไรที่เธออยากได้ เจ้านายคนนี้จะไม่มีทางมอบให้เธอ เพราะงั้น บทลงโทษของชายคนนี้ คือบทลงโทษสำหรับเธอตรงตามตัวอักษร ไม่ได้มีความสุขปะปนอยู่เลยแม้แต่น้อย

และก็เป็นอย่างที่เรนฟาคิดจริงๆ ตอนนี้เธออยู่ในสภาพกางแขนขาอย่างไม่สามารถขยับตัวได้ ราวกับร่างกายถูกตรึงให้อยู่ในสภาพกากบาท ข้อมือและข้อเท้าของเธอมีปลอกข้อมือและปลอกข้อเท้าหนังสวมเอาไว้ให้ความรู้สึกเป็นทาส 

ความจริงเรนฟาอยากจะได้ปลอกข้อมือและหลอกข้อเท้าเหล็กเหมือนกัน ความยากลำบากในการเคลื่อนไหวมือและเท้าคงลำบากน่าดู แต่ถ้าให้เธอเดา การจะใส่มันค่อนข้างจะยุ่งยาก อีกอย่างพรุ่งนี้เธอจะต้องออกไปข้างนอก เพราะงั้นการใส่ปลอกเหล็กคงไม่เหมาะสักเท่าไร

แล้วหลังจากพันธนาการเธอแล้วเป็นยังไงต่อล่ะ เรนฟาถามกับตัวเองขณะที่เธอถูกใส่ผ้าปิดตาเอาไว้ทำให้ไม่สามารถมองเห็นสถาการณ์รอบตัวได้เลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกต่อมาก็คือบางอย่างที่มีความคมและเป็นรอยหยักเล็กน้อยมาหนีบตรงหน้าอกของเธอสร้างความรู้สึกเจ็บปวดระบม และทำให้เลือดไปคลั่งบริเวณนั้น

“อ….อึก…”

เรนฟาดิ้นซ้ายขวาและส่งเสียงร้องออกมาด้วยความทรมาน แต่แน่นอน เสียงร้องของผู้หญิงเวลาเจ็บปวดหรือดิ้นทุรนทุรายนั้นมักจะมีเสน่ห์เสมอ 

จุดอ่อนไหวของเพศหญิงเธอไม่เคยเล่นหรือสัมผัสมันมาก่อนทำให้เธอรู้สึกไวเป็นพิเศษ แถมต้องมาถูกของที่หยาบโลนแบบนี้หนีบก็ทำเอาเธอตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน แต่เหมือนการทรมานของเธอจะยังไม่ได้จบแค่นั้น เมื่อแท่งสั่นได้สอดเข้ามาทางร่องรักของเธอ ตามมาด้วยชั้นในของเธอที่ถูกสวมเพื่อไม่ให้เธอสามารถดันแ่งสั่นออกจากร่างกายได้

แต่มองในแง่ดีอย่างน้อยเธอก็จะได้เสร็จสักทีไม่ใช่เหรอ หลักจากถูกทรมานก็จะได้เสร็จสักที ต่อให้เป็นการปล่อยเธอทิ้งไว้และให้แท่งสั่นทำงาน ปล่อยให้เธอเสร็จไม่หยุดจนสติแตกกระจายมันก็คุ้มค่าไม่ใช่เหรอ เพราะที่ผ่านมาเธอแทบจะไม่ได้เสร็จเลย

แต่การทรมานของเธอยังไม่ได้จบลงที่ตรงนั้น วัตถุบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายกับสิ่งที่กำลังหนีบยอดอกของเธออยู่ได้ถูกนำมาหนีบมบริเวณกลีบกุหลายของเธอ เรนฟากรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา จุดตรงนั้นเป็นบริเวณที่อ่อนไหวที่สุดของผู้หญิง แต่ชายคนนี้กลับนำอุปกรณ์อันหยาบโลนมาหนีบเธออย่างไม่มีความกรงใจเลยแม้แต่น้อย 

“เจ้านาย ได้โปรดเอามันออกไปเถอะนะคะ เรนฟาเจ็บค่ะ เจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว” 

แต่คำตอบจากเจ้านายของเธอกลับเป็นแค่

“ฝันดีนะ เรนฟา” 

นั่นคือคำพูดสุดท้ายก่อนที่เจ้านายของเธอจะส่งเสียงฝีเท้าเดินจากไปตามมาด้วยเสียงประตูที่ปิดลง เหมือนว่าเจ้นายคิดจะปล่อเธอทิ้งไว้ในสภาพนี้ทั้งคืน ในขณะเดียวกันแท่งสั่นที่สอดอยู่ในทางรักของเธอก็เริ่มทำงาน ทำเอาเธอส่งเสียงกระเส่าออกมา จนหากมีชายสักคนที่ไม่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้แล้วเห็นสภาพของเธอ เด็กสาวแสนสวยรูปร่างบอบบางถูกพันธนาการ แถมยังถูกปิดตาอยู่ด้วย ชายคนนั้นคงเลือกที่จะข่มขืนเด็กตรงหน้าอย่างแน่นอน

เรนฟาจิตนาการแบบนั้นก็ทำให้อารมณ์ของเธอพุ่งสูงเข้าไปอีก และในจังหวะที่เธอกำลัจะถึงจุดสุดยอดนั้นเอง

“กรี๊ด !!!!!!”

เรนฟากรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง ราวกับเธอกำลังจะตาย บริเวณยอดอกและร่องรักของเธอกระตุกวูบราวกับกล้ามเนื้อส่วนนั้นจะหลุดออกไป กระแสไฟฟ้าไหลผ่านทำเอาอารมณ์ทางเพศของเธอมลายหายไปหมด 

กระแสไฟฟ้าไหลผ่านตรงสามจุดนั้นอยู่พักหนึ่งก่อนจะหยุดลง ราวกับต้องการให้เธอพักหายใจ ราวกับต้องให้เล่นสนุกกับเธอมากกว่านี้ ขณะที่เธอรู้สึกเจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมานั้น แท่งสั่นก็ยังคงทำงานเหมือนเดิม ปลุกอารมณ์ของเธอขึ้นมาอีกครั้งจนใกล้จะถึงจุดสุดยอด แต่ก็เหมือนเดิมอีกครั้ง กระแสไฟฟ้าก็ส่งไปยังจุดอ่อนไหวทางร่างกายของเธอและทำลายอารมณ์นั้นหมดสิ้น ความรู้สึกทางเพศถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวด วนซ้ำไปแบบแบบนั้นจนถึงเช้า นับเป็นเวลาเกือบสิบชั่วโมงได้ แต่สำหรับเรนฟาที่ไม่สามารถรับรู้สภาพรอบตัวได้แล้ว เธอรู้สึกว่าเวลาผ่านไปหลายวัน