ตอนที่ยี่สิบเก้า I have a dream
บอกกล่าวตามตรง ผมไม่โทษว่าคนที่รับข้อเสนอจากกระสือหรือผีฟ้าแต่ประการใดเงินทอง ความสาว ความสวย คือสิ่งที่ดึงดูดผู้คน
หากท่านเป็คนเลี้ยงแกะคนหนึ่งมีเทพเ้า เสนอให้มีอาหาร ให้มีคนสวยๆมาหลงรัก ให้สามารถขี่ัได้และบอกว่าต่อไปนี้ท่านมีชะตาเป็าาคนเลี้ยงแกะคนนั้นก็คงเชื่อจากใจจริงและสร้างอาณาจักรที่บูชาเทพเ้าเช่นนั้นเป็ศาสนาประจำชาติ
“เ้าจงรับไปสิ แก้วแหวนเงินทองความสาว ความสวย เสื้อผ้าสวยๆ พี่ที่เ้าหลงรักจะมาหลงรักเ้านะ”
คือมุกดั้งเดิมที่พวกผีกระสือ ผีฟ้าจะเกลี้ยกล่อมคนให้เป็ทายาทของพวกเขา
และผมก็ไม่ได้ดีกว่าพวกเขาเช่นกัน
“หรือสิ่งใดที่เ้าปรารถนาก็ได้ข้าให้เ้าได้ทุกอย่าง”
แม้กระทั่งผ้าแพรแดงที่สั่นอยู่ก็ไม่สามารถสะกดพลังของสายตาของผีฟ้าที่ทำให้ผมเหมือนกับเห็นภาพที่ผม้าไปพักหนึ่ง
“นั่นล่ะ บอกสิ่งที่เ้าปรารถนามาสิข้าจะให้เ้า”
เสียงของผีฟ้าอ่อนโยนภาพฝันที่สวยงามอยู่ในใจของผม
ราวกับรู้สึกว่าเอื้อมไปเพียง่มือก็ได้มันมา
“ไม่”
ผมปฏิเสธ
คราวนี้ผีฟ้ากระเด้งออกไปและแทนที่จะออกจากนอกวงลวดเธอเหมือนกับกระเด้งกลับมาหลังของเธอเป็แผลราวกับไฟไหม้เมื่อพยายามจะออกจากวงเส้นลวดเอรุฟที่ล้อมรอบพวกเราสองคนอยู่
ท่าทางคลำของผมจะยังมีผลอยู่เสมอ
ตราบใดที่ผมยังรักษาข้อห้ามเอาไว้ได้ผมก็ยังเชื่อมั่นได้ว่าของอาคมนั้นยังมีผลอยู่
ผีฟ้าเริ่มแสดงหน้าตาเหมือนสัตว์ป่าปรากฏทับบนใบหน้าที่สวยงามที่มีอยู่แต่เดิม
“ทำไมทำไมเ้าถึงไม่ยอมรับข้อเสนอของข้า ทั้งที่ข้าให้ทุกอย่างที่เ้าปรารถนาได้”
ผมถอนหายใจและเช็ดน้ำตา
การสะกดจิตของผีฟ้าไม่เหมือนที่เห็นในนิยายผีฟ้ามีความสามารถในการสะกดจิตใจจริง แม้จะไม่สามารถทำร้ายผมโดยตรงได้ก็ตาม
พวกเขาสามารถทำการสะกดได้แต่การจะฆ่าผมหรือใช้กำลัง ต้องออกไปนอกเส้นวงลวดเอรุฟเท่านั้น
“เพราะนั่นคือสิ่งที่ผม้า”
และผมตอบคำถามของผีฟ้าแบบไม่ตรงคำถาม
Khan ไพร์มาร์ชแห่งไวท์สคาร์กล่าวว่าที่เขาไม่เชื่อฮอรัสเพราะนั่นคือสิ่งที่เขา้า สิ่งที่หัวใจของเขาปรารถนา..แต่เขารู้ดีว่า สิ่งที่ใจปรารถนาไม่อาจได้มาด้วยความง่ายดายอย่างเด็ดขาด
การพิสูจน์ก่อนจึงเป็สิ่งจำเป็เสมอ
จึงสามารถตอบกลับผีฟ้าไปได้
เพราะนอกจากสิ่งที่ผม้าแล้วยังมีสิ่งที่ผมฝันและสิ่งที่ผมต้องทำเพื่อให้ได้มันมา
มังกี้ ดี ลูฟี่ ไม่ได้ขายิญญาให้ปีศาจเพื่อให้ได้วันพีซอย่างแน่นอน
อย่างน้อยผมก็ทำให้ได้อย่างนั้น
มันอาจจะไม่ถูกใจแต่หากเราคิดที่จะทำสิ่งที่หัวใจเรียกร้องได้สำเร็จตัวเราต้องยิ่งใหญ่กว่าความฝันของเราเอง
“ถ้าอย่างนั้นก็ตายซะ”
แผลที่หลังของผีฟ้าค่อยๆหายดีและมือบีบเข้ามาที่คอของผม