ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

    ตอนที่ 40 : สิ่งที่ต้องการ

    การต่อสู้ของของยูริได้จบลง และยูริได้เดินกลับมาที่หลังค่ายที่เดิมเมื่อเธอกลับมาเหล่าบริหาร​ทุกคนได้กลับมาร่วมตัวกันหมดแล้ว


     

    " ดูเหมือนว่าเธอจะช้าสุดนะ " เอ็มได้พูดขึ้นพร้อมกับแสยะ​ยิ้มใส่ยูริ


     

    " หุบปาก​ไป... " ยูริได้พูดสวนขึ้นทันควัน​


     

    " บอสล่ะ " ยูริได้เอ่ยถามขึ้น


     

    " ท่าทางจะคฤหาสน์​ไปแล้ว " ภูผาได้เอ่ยขึ้น


     

    ---------- คฤหาสน์​ -​----------


     

    แอนที่ได้กลับมาที่ห้องทำงานของตนเขาได้นั่งลงที่โต๊ะทำงาน


     

    " เข้าไปนะค่ะ " เสียงของป้าเพ็ญได้ดังขึ้นพร้อมกับเปิดประตู​เข้ามา ป้าเพ็ญเดินเข้ามาพร้อมกับนมหนึ่งแก้ว ป้าเพ็ญได้วางแก้วนมไว้ตรงหน้าของแอน


     

    " จบแล้วเหรอค่ะ " ป้าเพ็ญได้เอ่ยถาม


     

    " ค่ะ... " แอนได้ตอบด้วยเสียงเบาๆพร้อมกับใช้มือหยิบแก้วนมตรงหน้าขึ้นมาดื่ม


     

    " พวกนั้นเองก็คือจะจบแล้วเหมือนกัน " แอนได้เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางที่เงียบครึม​


     

    " คุณหนูน่าจะไปพักผ่อนได้แล้วนะค่ะ " ป้าเพ็ญได้เอ่ยขึ้นขนาดที่มองไปที่แอนที่มีท่าทางที่เหนื่อยล้า​


     

    " ค่ะ.... "


     

    ----- เช้าวันต่อมา -​----


     

    ------*ค่ายของกลุ่มอัศวินดำด้วย*------


     

    ------ ณ ห้องประชุมของกลุ่มอัศวินดำ -​-----


     

    ชายที่เป็นผู้นำของกลุ่มได้นั่งอยู่ในห้องประชุมคนเดียวชายคนนั้นคือ...


     

    ชื่อ เวฟ LV.95

    ผู้นำของกลุ่ม อัศวินดำ


     

    เวฟเป็นชายที่อายุราวๆยี่สิบปีย่านเข้าสามสิบ เขาเป็นคนที่มีรูปร่างสูงแต่ร่างกายนั้นมีหมัดกล้ามทั่วร่างกาย มีผมสีดำเงาที่ยาวถึงหัวไหล่​ เขาได้นั่งอยู่ตรงเก้าอี้หัวโต๊ะประชุม​ทันใดนั้น มีลูกน้องสองคนวิ่งกูเข้ามา


     

    " พวกแกเข้ามาทำไม... " เสียงที่ดูมีพลังและอำนาจของเวฟได้ทำให้ลูกน้องของเขาที่วิ่งเข้ามาหยุดนิ่ง


     

    " ขอโทษครับพอดีมีข่าวด่วนแจ้งมา" ลูกน้องของเขาได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่ร้อนรนพร้อมกับเสียงหายใจที่เต็มไปด้วยความเหนื่อย​


     

    " ข่าวอะไร? "


     

    " พวกที่ส่งให้ไปทำภารกิจ​ได้ขาดการติดต่อ​ไปหมดแล้วครับ " เวฟที่ได้ฟังก็ได้แต่นั่งเงียบ


     

    " คงตายไปหมดแล้วล่ะ " เวฟได้เอ่ยขึ้นขนาดนั้นหน้าตาของลูกน้องของเขาก็มีเหงื่อไหลออกมาเต็มหน้า


     

    " พวกนั้นเป็นหน่วยหัวกะทิ​ของเราเลยนะครับ " ลูกน้องของเวฟได้พูดขึ้นด้วยท่าทางสงสัยปนกับความตกใจเล็กน้อย


     

    " ก็เจ้าพวกกลุ่มDDมันก็ไม่ได้ไร้น้ำยาซะทีเดียว​หนิ.... "


     

    " ไม่แปลกใจหรอกที่พวกนั้นจะตายกันหมด "


     

    " พวกแกออกไปได้แล้ว "


     

    ลูกน้องของเวฟพากันเดินออกไป

     

    --------- ณ ส่วนหนึ่งของค่ายอัศวินดำ --------

     

    ลูกน้องสองคนที่เดินออกมาจากห้องประชุมได้มานั่งพักอยู่ในที่ๆลับตาคน ชายคนที่เป็นคนพูดกับเวฟได้หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบและยื่นบุหรี่อีกหนึ่งมวลให้กับชายอีกคนหนึ่ง ชายคนนั้นก็รับบุหรี่มวลนั้นไว้แต่ยังถือไว้ไม่สูบ

     

    " ว่าแต่ภารกิจที่ว่าคืออะไร.... " ชายที่ถือบุหรี่ได้เอ่ยถามชายที่กำลังสูบบุหรี่อยู่

     

    " พูดอะไรของนายน่ะ "

     

    " ก็ภารกิจที่จะชิงตัวคนผลิตอาวุธไง "


     

    " ว้าวววว " น้ำเสียงที่ลากยาวของคนที่ถือบุหรี่​ได้ดังขึ้นทำให้ชายที่กำลังจะสูบบุหรี่​อย่างสบายใจหันมามอง


     

    ร่างของชายที่กำลังถือบุหรี่ได้แปลกไปมีควันลอยออกมาจากร่างของชายที่ถือบุหรี่​ เมื่อควันถูกปล่อยออกมาจำนวนมากทำให้ปรากฏ​ร่างของนาโนขึ้นมา


     

    " เธอ..... เป็นใคร " ชายที่สูบบุหรี่​ได้พูดขึ้นด้วยตกใจเมื่อได้เห็นนาโน


     

    " ช่วยหลับไปสักพักได้มั้ยค่ะ " นาโนพุ่งเข้าไปต่อยท้องของชายคนนั้น


     

    ตุบบบ


     

    " แก.... " ชายคนนั้นได้พูดออกมาด้วยเสียงเบาๆ พร้อมกับร่างที่ค่อยๆร่วงลงกับพื้นและหมดสติไป

     

    หลังจากนั้นนาโนได้เปลี่ยนร่างเป็นชายคนเดิมและเดินออกไปนอกค่าย


     

    ----- ณ นอกค่าย -​----


     

    นาโนได้รีบวิ่งกลับมาบริเวณ​ที่พวกทีโอได้ตั้งแคมป์​กันอยู่บริเวณที่พวกทีโอได้ตั้งแคมป์กันอยู่นั้นเป็นป่าที่ไม้ต้นไม้สูงล้อมรอบ​ นาโนได้วิ่งกลับมาด้วยความเร็ว และได้มาหยุดตั้งหน้าของทีโอ


     

    " เป็นอะไรเหรอเปล่า..... " ทีโอได้พูดด้วยน้ำเสียงที่ตกใจพร้อมกับทำตาโตทำให้แสดงให้เห็นว่าเขานั้นตกใจ

     

    " มาให้จับถึงนี่เลยเหรอ... " เสียงของใครสักคนดังขึ้นทำให้ทุกคนหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาที่มาของเสียงนั้น


     

    " ข้างบน... " เสียงบอกของชายคนหนึ่งในกลุ่มดังขึ้นทำให้ทุกคนเงยหน้า​ขึ้นไปมองบนต้นไม้


     

    สิ่งที่พวกเห็นนั้นคือเวฟที่ยืนอยู่บนต้นไม้และกำลังมองลงมาที่พวกเขา


     

    " นายมัน... " ทีโอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ


     

    ------- จบตอน -​------