วันนี้วันที่สามไป่จืออิงมีอาการดีขึ้นมากไม่ได้มีการความจำเสื่อมแต่อาจอยู่ใน่ปรับตัวมีแค่จำชื่อคนไม่ค่อยได้
ผู้นำหมู่บ้านเหมากับลูกชายเหมาเจ๋อมารับครอบครัวไป่จือซ่งเมื่อวานมีคนพบศพหานซานตายอยู่ที่พงหญ้ารกๆที่เห็นเืกองเืของไป่จืออิงแต่นังหานหาว่าไป่จืออิงเป็คนฆ่าแต่คนในหมู่บ้านคอมมูนไม่มีใครเชื่อเพราะจืออิงก็โดนทำร้ายเกือบตายเหมือนกันแต่ต้าหวังเป็พยานว่าไป่จืออิงไม่ได้เป็คนฆ่าแต่อาจเป็นักเลงหมู่บ้านอื่นมาฆ่าหานซานแล้วเอาศพมาโยนทิ้งที่หมู่บ้านคอมมูนก็ได้
ทุกคนเลยลงความเห็นเหมือนที่ต้าหวังพูดเพราะหานซานมีศัตรูต่างหมู่บ้านหลายคนอาจโดนแก้แค้นและเอาศพมาทิ้งที่นี่เพื่ออำพรางตัวคนร้าย
ผู้นำเหมาให้ลูกชายเหมาเจ๋อไปจ่ายค่ายาและค่ารักษาไป่จืออิงให้ก่อนเพื่อออกจากโรงพยาบาล
ไป่จือซ่ง"ท่านผู้นำเหมาค่าโรงพยาบาลเท่าไหร่ครับ"
เหมาเจ๋อ"คุณอาไป่จือซ่งค่าโรงพยาบาลรวมทั้งหมดห้าสิบหยวนครับ"
ไป่จือซ่งเหลือเงินแค่ห้าสิบห้าหยวนเท่านั้น
ไป่จืออิง "คุณพ่อค่ะ จ่ายเงินค่าโรงพยาบาลให้คุณลุงผู้นำเหมาไปเถอะค่ะ อย่าไปติดเงินคนอื่นเลย"
เหมาเจ๋อ"ไป่จืออิงอย่างเธอไม่เคยหาเงินเองจะรู้อะไร ดีแต่ใช้เงินคุณอาไป่จือซ่งกับน้องๆเธอต้องอดอาหารเพื่อให้มีเงินพอจ่ายค่าโรงพยาบาลให้เธอจ่ายหมดห้าสิบหยวนเหลือกินแค่ห้าหยวนแล้วมันจะอยู่ได้อย่างไงนังผู้หญิงไม่มีหัวคิด"
ไป่จืออิง งง อะไรว่ะ กูก็แค่ให้คืนเงินที่ออกค่าโรงพยาบาลให้แต่มันกับมาด่ากูเสียอีกนี่มันประสาทยังดีอยู่หรือเปล่าว่ะ
ไป่จืออิง"งั้นคุณพ่อจะคืนเลยหรือคืนวันไหนก็แล้วแต่คุณพ่อเลยค่ะ เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ"
ไป่จือซ่ง"จืออิงบ้านที่เราจะไปอยู่เป็กระท่อมร้างท้ายหมู่บ้านนะลูก"
ไป่จืออิง "แล้วมันยังไงหรือค่ะกระท่อมร้างก็กระท่อมร้างซิค่ะ คุณพ่อกับน้องอยู่ได้หนูก็อยู่ได้เรากลับกระท่อมร้างกันเถอะ"
ไป่จือซ่งมองหน้าลูกชายทั้งสองคนั้แ่ไป่จืออิงฟื้นขึ้นมาครั้งนี้มันเปลี่ยนไปหมดทั้งการพูดทั้งคำพูดก็เปลี่ยนไป
เหมาเจ๋อ"คนอย่างเธอนี่นะอยู่กระท่อมร้างท้ายหมู่บ้านได้ ฉันอยากจะหัวเราะให้ฟันหักเลยจริงๆ"
ไป่จืออิงเริ่มอารมณ์ไม่ได้ดีแล้วรำคาญไอ้ควายนี่มากๆเลยมันจะพูดให้มากความทำพระแสงอะไรว่ะ "นี่จะพูดมากอีกนานไหมแล้วจะกลับบ้านได้หรือยัง ปากแบบนี้ต้องผ่าหมาออกจากปาก"
ไป่จือซ่ง"พอๆลูกไป่จืออิงอย่าไปว่าเหมาเจ๋อเขาเลยเขาหวังดีกับลูกนะเพราะปกติลูกจะอยู่กระท่อมร้างไม่ได้เพราะลูกกลัว"
ผู้นำเหมา"อาเจ๋อลูกหยุดว่าจืออิงได้แล้ว เพราะทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว จืออิงเองก็ต้องเปลี่ยนนิสัยไปเหมือนกัน"
ไป่จืออิง"ใช่ๆค่ะ คุณลุงผู้นำเหมาพูดถูกไม่มีใครเขาดักดานแบบพี่เหมาเจ๋อหรอกนะ คนเรามันก็ต้องเปลี่ยนแปลกไปตามสถานการณ์ไม่โง่ดักดานย้ำอยู่ที่เดิมก่อนจะว่าใครหัดคิดให้มันมากๆหน่อย"
เหมาเจ๋ออึ้งไปเลยไม่คิดว่าตัวเองจะโดนด่าเพราะทุกครั้งไป่จืออิงจะไม่ด่าใครที่ไหนเลยจะเป็คนขี้กลัวและขี้ขลาดไม่กล้าเถียงหรือทะเลาะกับใครแต่ครั้งนี้ไม่ใช่นี่คือไป่จืออิงคนใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม
เหมาเจ๋อขับรถเครื่องของคอมมูนกลับหมู่บ้านตอนนี้ไป่จือซ่งจ่ายค่าโรงพยาบาลจนเหลือแค่ห้าหยวนเท่านั้นย้ายเข้าไปในกระท่อมร้างแล้วแต่ยังไม่เคยค้างที่นั้นเลยแล้วไป่จืออิงลูกสาวจะนอนที่กระท่อมได้จริงๆหรือ
รถเครื่องมาถึงหมู่บ้านคอมมูนไป่จือซ่ง"ขอบคุณพี่เหมาและอาเจ๋อด้วยนะครับที่วันนี้ไปรับพวกเราสี่คน"
ผู้นำเหมา "จือซ่งถ้าวันนี้นอนค้างที่กระท่อมร้างไม่ได้ก็เดินมาพักที่บ้านพี่ก่อนก็ได้เข้าใจไหม"
ไป่จือซ่ง "ขอบคุณครับ"
ไป่จืออิง"คุณพ่อค่ะ เรารีบไปกระท่อมร้างบ้านเรากันเถอะ"
พูดแล้วรีบเดินอย่างกระตือรือร้นทำให้ทุกคนแปลกใจในการเปลี่ยนแปลง
ไป่จือคุน"คุณพ่อครับ พี่ใหญ่เปลี่ยนไปมากเลย แต่ผมชอบพี่ใหญ่ที่เป็แบบนี้มากกว่า"
ไป่จือฟงเดินจับมือไป่จืออิงแล้วเดินไปที่กระท่อมร้างท้ายหมู่บ้านติดเชิงเขาที่ดินตรงนี้เป็ของแม่ไป่จือซ่งเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่หลังแต่งงานก็ย้ายไปอยู่บ้านครอบครัวไป่ใหญ่บ้านหลังนี้หรือกระท่อมหลังนี้จึงไม่มีใครอยู่ กระท่อมเก่ามากจนน่าจะใกล้พังแล้วแต่เพราะเมื่อหลายวันก่อนผู้นำเหมาให้คนในหมู่บ้านมาช่วยกันถางหญ้าและตัดต้นไม้ที่เป็ส่วนเกินออกเกือบหมดทำให้เห็นตัวกระท่อม
ทั้งสี่คนพ่อลูกเดินเข้าไปในกระท่อมที่ไม่มีอะไรเลย
ไป่จือคุน"เดี๋ยวผมกับอาฟงจะไปเก็บผักป่ามาต้มกินก่อนหรือถ้าได้หัวมันก็จะเอามาเผากินกัน"
ไป่จืออิง"น้องรองไม่ต้องไปหาผักหรือมันเลยวันนี้ ๆก็เย็นแล้ว"
อากาศตรงเชิงเขาที่มีต้นไม้เยอะหลายชนิดจะหนาวเย็นเป็พิเศษ
ทุกคนมองหน้าไป่จืออิง
ไป่จือคุน"พี่ใหญ่พวกหิวกันแล้วอย่างน้อยไปตักน้ำในลำธารมากินก็ยังดี"
ไป่จืออิง"คุณพ่อค่ะ อาคุน อาฟง จับมือพี่ใหญ่ไว้ เข้ามิติ"
ไป่จือซ่ง"จืออิงที่นี่ที่ไหนลูก"
ไป่จือคุน "ว้าวๆๆๆ พี่ใหญ่สุดยอดเลยมีบ้านอยู่ด้วย"
ไป่จือฟง"พี่ใหญ่ที่นี่อยู่บน์หรือครับ"
ไป่จืออิง"เราเข้าไปในบ้านก่อนเดี๋ยวพี่ใหญ่จะเล่าให้ฟังและพวกเราหิวกันแล้วใช่ไหมพี่ใหญ่ก็หิวเหมือนกัน"
พอเข้าไปในบริเวณบ้านก็ผ่านที่จอดรถมอเตอร์ไซค์แต่งและอะไรอีกหลายอย่าง
ไป่จืออิง "พวกเราเข้าบ้านกันก่อนจะได้ไปกินข้าวด้วย"
ไป่จืออิง "น้องรองมาเดี๋ยวพี่สอนหุงข้าวแบบหม้อหุงข้าวไฟฟ้าคุณพ่อไป่จือซ่งกับไป่จือฟงก็มายืนดูด้วย ง่ายๆเอาข้าวตักออกมาเราอยู่กันสี่คนถ้ากินเก่งก็สี่หรือห้าถ้วย เอามาล้างน้ำสักสองหรือสามครั้งแล้วมาเติมน้ำวัดน้ำจากวางฝ่ามือลงไปวัดก็ได้เพราะมันง่ายดีหรือกะน้ำด้วยสายตาก็ได้แต่ก็ไม่แน่นอนเท่ากับที่พี่ใหญ่บอกวิธีแรก ที่เรากำลังจะหุงเป็ข้าวเก่าเราก็เติมน้ำมากหน่อยแต่ถ้าเป็ข้าวใหม่เราก็เติมน้ำน้อยหน่อยปิดฝาแล้วกดปุ่มนี้แค่นี้แหละ
เดี๋ยวข้าวก็สุกแล้ว มาขั้นตอนต่อไปนี้เรียกว่าตู้เย็นเป็ตู้เก็บอาหาร ในนี้มีกับข้าวหลายอย่างหรือถ้าไม่พอไปหยิบได้อีกในห้องเก็บอาหารแล้วเอามาอุ่นให้ร้อนจะอุ่นด้วยเครื่องนี้ก็ได้มันเรียกว่าไมโครเวฟก็ได้หรือจะอุ่นด้วยเตาแก๊สหรือเตาไฟฟ้าก็ได้
ผัดผักนี้เราอุ่นด้วยไมโครเวฟส่วนต้มจืดมะระยัดไส้เราอุ่นด้วยเตาไฟฟ้า เดี๋ยวพี่ใหญ่ทอดไข่เจียวปูด้วยเตาแก๊ส แค่นี้เดี๋ยวรอแป๊บเดียว เอาละวันนี้เรามาช่วยกันอุ่นอาหารก่อนแล้วไปล้างมือมานั่งกินข้าวกันก่อนอิ่มแล้วเดี๋ยวหนูจะเล่าให้คุณพ่อและน้องๆฟังทุกอย่างค่ะ"
--------------------------------------------
สะดวกสบายกันเสียที จะให้ใบไผ่มาจุดฟืนหุงข้าวคงจะได้กินหรอก????????????????????????????????????
4K
