แล้วพบกันใหม่เมื่อถึงเวลา [到时候见] ภาคย้อน

ห้องต่อไป ภายในห้องแคบกว่าห้องแรกเล็กน้อย แต่กลับมีของล้ำค่ามากมายอยู่ภายใน ตอนนี้ทั้งหลี่ซูเม่ยและหยวนจางต่างก็มีช่องว่างเป็นขอนตนเอง ดังนั้นของทั้งหมดจึงถูกเก็บเข้าไปไว้ในช่องว่าง

ในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันเก็บของเข้าไปยังช่องว่าง ของภายในห้องอยู่ๆ ก็หายไปหมด

"หงส์แดง ทำไมของในห้องอยู่ๆ ก็หายไปหมดเลย"

"น่าจะมีใครหยิบของบางอย่างที่ไม่ควรถูกหยิบไป เจ้านายลองวางของที่ท่านหยิบเมื่อครู่ไว้ที่เดิมดู หากยังเป็นเหมือนเดิมแสดงว่าเป็นของที่ท่านหยวนจางเป็นคนหยิบ"

ได้ยินดังนั้นหลี่ซูเม่ยจึงลองนำของที่เพิ่งหยิบมาวางกลับไปที่เดิมดู ปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ของที่หายไปยังคงไม่ปรากฏขึ้นมา หยวนจางจึงลองวางของที่ตนได้หยิบไป หลังจากที่วางไปได้ไม่นาน ของทั้งหมดก็กลับมาสู่สายตาอีกครั้ง เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกหลายครั้ง จนท้ายที่สุดมีของที่เหลืออยู่จำนวน 15 ชิ้น แต่ละชิ้นล้วนมีเลขกำกับอยู่ตั้งแต่ 1 ถึง 15 ของถูกวางเรียงเป็นแถว แถวละ 4 ชิ้น มีทั้งหมด 4 แถว

8        2      7      4

14     11     3      15

12      5      10     6

9        13     1

เมื่อสังเกตดูดีๆ ตัวเลขเหล่านี้ยังไม่ถูกเรียงให้ถูกต้อง หลี่ซูเม่ยนึกขึ้นมาได้ว่านี่คล้ายปริศนาที่ตนเคยเล่นก่อนที่จะมายังโลกนี้ สิ่งที่นางต้องทำคือเลื่อนของเหล่านี้ไปทางซ้าย ขวา บน หรือล่าง โดยต้องเลื่อนให้อยู่ภายในกรอบเท่านั้น

หลี่ซูเม่ยได้ลองทำตามที่นางคิดไว้ โดยนางทำแบบนี้จนตัวเลขจะเรียงจากน้อยไปมากอย่างถูกต้อง แต่หลังจากที่ตัวเลขทั้งหมดถูกเรียงเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

8       2       7      4

14     11     3      15

12     5      10    6

9       13     1

'ทำไมมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย น่าจะทำถูกวิธีแล้วนี่นา ทำไมพอยกของเหล่านี้ขึ้น ชิ้นที่เหลือก็ยังคงหายไปอยู่ คิดซิคิดซิ'

หยวนจางเห็นหลี่ซูเม่ยใช้เวลาในการคิดระยะหนึ่งแล้วยังคิดไม่ออก เขาจึงพูดในสิ่งที่เขาสังเกตเห็นออกไป

"เม่ยเออร์ เจ้าคิดว่ามันแปลกหรือไม่ที่แถวสุดท้ายมันมีตัวเลขแค่ 3 ตัว ทั้งๆ ที่แถวอื่นมี 4 ตัว"

"จริงด้วย! ข้าลืมไปได้อย่างไร ถ้าเช่นนั้นพวกเรามาหากันเถิดว่าเลข 16 นั้นอยู่บนสิ่งของชิ้นใด"

เมื่อคิดได้ดังนั้น ทั้งสองจึงช่วยกันหาของที่ถูกเก็บไปในช่องว่าง หลังจากหาเจอหลี่ซูเม่ยลองนำของชิ้นนั้นวางลงไปดู ทำให้ตอนนี้เลขได้ถูกเรียงจาก 1 ถึง 16 เป็นที่เรียบร้อย

1       2       3       4

5       6       7       8

9       10     11    12

13     14     15    16

เมื่อเลขถูกเรียงให้ถูกต้องแล้ว ภายในห้องได้เกิดแสงสว่างจ้าขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนที่จะหายไป เหลือเพียงของที่มีหมายเลข 16 อยู่เท่านั้นที่ยังคงมีแสงสว่าง เมื่อลองหยิบขึ้นมาดู พบว่าของที่เหลืออยู่ไม่ได้หายไปดั่งตอนแรกแล้ว และแสงสว่างก็หายไป

หลี่ซูเม่ยลองสังเกตของชิ้นนี้อย่างละเอียด นางพบว่าของชิ้นนี้คือกล่องขนาดเล็กกล่องหนึ่ง ทันใดนั้นเองกล่องที่ทุกคนคิดว่าไม่มีอะไรแล้วก็ลอยขึ้นมาแล้วพุ่งมาที่หลี่ซูเม่ย นางจึงรับไว้และเปิดดู พบว่าในกล่องมียาโอสถสวรรค์ต้านพิษอยู่ภายในจำนวน 20 เม็ด

เท่าที่นางรู้ ยาโอสถสวรรค์ต้านพิษนั้นหลอมขึ้นมายากมาก มีนักปรุงยาเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ ทำให้มีปริมาณน้อย อีกทั้งราคายังสูงยิ่ง ทั่วทั้งต้าชิงคงมีเพียงสองสามเม็ดเท่านั้น แต่นี่พวกนางเจอทีเดียวถึง 20 เม็ด ถือว่าโชคดียิ่ง

สำหรับผู้ที่กินยาโอสถสวรรค์ต้านพิษเข้าไป จะมีภูมิต้านทานต่อพิษทุกชนิด กินเพียงครั้งเดียว เม็ดเดียว ต้านพิษได้ตลอดชีวิต ถือเป็นยาในฝันของหลายๆ คนเลยทีเดียว

เมื่อเก็บทุกอย่างเข้าไปในช่องว่างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองจึงไปยังห้องต่อไป ในห้องที่สาม ห้องนี้มังกรทองและหงส์แดงบอกว่ามีแผนที่แห่งโลกหลินซานอยู่

โลกหลินซานคือโลกที่หลี่ซูเม่ยอยู่ในปัจจุบัน ตอนนี้ไม่มีผู้ใดรู้ว่าโลกแห่งนี้กว้างใหญ่เพียงใด มีดินแดนใดบ้าง ส่วนมากผู้คนรู้จักเพียงดินแดนที่อยู่ใกล้ตัวเท่านั้น อีกทั้งยังต่างคนต่างอยู่ ไม่ได้เข้าไปรบกวนซึ่งกันและกัน

ตอนนี้มีคนจากดินแดนอื่นเข้ามาในดินแดนต้าชิง ซึ่งพวกหลี่ซูเม่ยคาดการณ์ว่าเป็นคนที่มาจากดินแดนใกล้เคียง ดินแดนนั้นคนในดินแดนต้าชิงต่างก็เรียกว่าดินแดนฝั่งตะวันตก เพราะดินแดนแห่งนี้ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของต้าชิงโดยมีทะเลกั้น ปกติแล้วคนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กัน ดังนั้นจึงไม่มีใครใส่ใจว่าดินแดนแห่งนั้นแท้จริงแล้วมีชื่อว่าอะไร

แผนที่โลกหลินซานนี้จึงมีความสำคัญมาก หากได้แผนที่นี้มาย่อมสร้างความได้เปรียบให้กับพวกนางอย่างแน่นอน ดั่งคำพูดที่ว่ารู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง

ภายในห้องมีหยกขนาดเท่าฝ่ามือวางอยู่ หยกชิ้นนี้มีจิตวิญญาณสัตว์อสูรโบราณเฝ้าอยู่ ที่รู้ว่าเป็นสัตว์อสูรโบราณเพราะทั้งสองเคยเห็นรูปของสัตว์อสูรวิญญาณชนิดนี้ในบันทึกโบราณ ถึงแม้ว่านี่เป็นเพียงจิตวิญญาณ แต่ทั้งสองสามารถรับรู้ได้ว่าสัตว์อสูรตัวนี้แข็งแกร่งมาก

หลี่ซูเม่ยกับหยวนจางต่างมองหน้ากันเพื่อส่งสัญญาณให้เตรียมตัวลงมือ แต่ขณะที่ทั้งสองกำลังจะลงมือ สัตว์อสูรโบราณก็ได้เอ่ยปากขึ้นมาว่า

"พวกเจ้าคิดจะโจมตีข้ารึ"

"ใช่" หยวนจางตอบ

"งั้นพวกเจ้าคงทำไม่ได้แล้วละ เพราะข้าโดนคำสาปให้อยู่ที่นี่ตลอดไป ไม่ว่าใครก็ทำอะไรข้าไม่ได้ ในทางตรงกันข้ามกัน ข้านั้นสามารถทำได้ แต่พวกเจ้าไม่ต้องกังวลไป หากพวกเจ้ารับปากข้าเรื่องหนึ่ง ข้าจะไม่ทำอะไรพวกเจ้า"

"จริงหรือ เรื่องอะไรหรือ หากเป็นเรื่องที่พวกข้าทำได้พวกข้าย่อมรับปากท่านอย่างแน่นอน"

"เรื่องมีอยู่ว่าหลายพันปีมานี้ไม่มีผู้ใดย่างกรายมายังที่แห่งนี้เลย ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะช่วยข้าถอนคำสาปนี้ให้ข้าได้ คำสาปนี้จะหายไปก็ต่อเมื่อมีผู้ที่มีวาสนาต่อหยกชิ้นนี้นำหยกชิ้นนี้ออกไป"

"อืม แล้วพวกข้าต้องทำเช่นไรบ้าง"

"พวกเจ้าเพียงแค่ลองไปสัมผัสกับหยกชิ้นนั้นดู หากหยกชิ้นนั้นยอมรับเจ้า มันจะยอมให้เจ้าสัมผัสและหยิบมันมาได้ แต่หากมันปฏิเสธ เจ้าจะไม่อาจสัมผัสมันได้"

หยวนจางได้ฟังดังนั้นจึงอาสาลองดู เมื่อหยวนจางสัมผัส หยกชิ้นนั้นเปล่งประกายชั่วขณะ ก่อนที่จะถูกหยิบขึ้นมา

-----------------------------------------------------

* ฝากติดตามตอนต่อไปของไรท์ด้วยน้าาา ขอบคุณค่ะ♥️