“ฉิบหาย ข้าลืมปิดทีวีนี่หว่า”
เสียงเข้มพูดขึ้น ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องดูทีวีชั้นล่าง ภาพและเสียงของผู้หญิงญี่ปุ่นกำลังโดนกระแทกอย่างดุเดือดเผ็ดมันถูกปิดสนิท ไอเฒ่ารีบทำลายหลักฐานว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องแห่งนี้โดยเฉพาะทิชชู่เปื้อนคราบในมือ จากนั้นจึงรีบย่องกลับไปทำท่านอนซมที่โซฟาเช่นเดิม
“คุณปู่ร้อนมากหรอคะ เหงื่อเปียกเต็มตัวเชียว”
มะปรางเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าร่างของตาเฒ่าเหงื่อไหลผุดเป็เม็ด สมองของไอ้เฒ่าฤทธิ์รีบคิดหาคำพูด จะไม่ให้มันเหงื่อออกได้ยังไง ก็เมื่อสักครู่นี้วิ่งไปวิ่งมาจนหัวใจเต้นแรง แถมหน้าอกลูกโตๆของหญิงสาวที่นั่งบีบผ้าขนหนูอยู่ด้านล้างก็ทำให้เหงื่อตกอีก...
“ใช่แล้ว....ปู่....ปู่ก็เหงื่อออกแบบนี้เป็ประจำ”
“ถ้าอย่างนั้นนอนอยู่เฉยๆนะคะ เดี๋ยวมะปรางเช็ดตัวให้เอง”
ร่างสูงของปู่ฤทธิ์นอนราบไปกับโซฟา ก่อนที่มือเรียวจะลูบผ้าเช็ดไปตามตัว แม้ว่าจะเฒ่าจนหัวหงอกขนาดนี้ แต่กล้ามเนื้อตามมัดต่างๆยังคงแน่นฟิตเหมือนเดิม ไม่เหมือนคนแก่ที่เธอเห็นตอนไปฝึกงานในโรงพยาบาลทั่วไป
และที่สำคัญ...ร่างกายฟิตแน่นและใบหน้ามีความสุขเช่นนั้นไม่เหมือนคนป่วยเอาเสียเลย!
“คุณปู่ยิ้มอะไรหรอคะ”
“อ้อ….คือ….เอ่อ....ปู่แค่ดีใจว่าตอนนี้ปู่จะมีคนมาดูแล้วน่ะ”
“ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ ถึงหนูจะยังไม่ได้เป็พยาบาลจริงๆ แต่หนูไปฝึกงานมาเรียบร้อยแล้ว”
“ขอบใจหนูมากนะ” เสียงเข้มตอบกลับ...
ใบหน้าหวานสวยของหญิงสาวรุ่นหลานมันจะไร้เดียงสาอะไรขนาดนั้น แถมผิวพรรณยังเปล่งปลั่งขาวผ่องเรียบเนียนอีกต่างหาก ยิ่งมอง....ไอ้เฒ่าตัวลูกมันก็ยิ่งคึก กลางง่ามใต้ผ้าขนหนูโผล่เป็ูเาขึ้นมาโดยที่มะปรางไม่รู้ตัว...เธอเพลิดเพลินไปกับการดูแลผู้ป่วย...จนลืมไปว่ายังไม่ได้เช็ดส่วนล่างตรงนั้น
“ดีขึ้นมั้ยคะคุณปู่”
“ดีขึ้นเยอะเลย”
“แล้วอาหารเที่ยงล่ะค่ะ คุณปู่อยากทานอะไรเป็พิเศษมั้ย แต่...ป่วยแบบนี้หนูแนะนำข้าวต้มร้อนๆจะดีกว่านะ”
“ปู่ทานอะไรก็ได้ ว่าแต่.....หนูเช็ดตัวเสร็จแล้วหรอ”
“ค่ะ”
“แต่….หนูยังไม่ได้เช็ดตรงนี้เลยนะ”
มะปรางหันไปตามนิ้วที่ไอ้แก่ชี้ไปตรงเป้า ก่อนที่แก้มนุ่มจะขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอจ้องเป้านูนเด่นนั้นอย่างไม่กระพริบ หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็จังหวะ และคราวนี้เองที่เม็ดเหงื่อของว่าที่พยาบาลเริ่มผุดขึ้นมาที่หน้าผากบ้าง
“ไม่เป็ไร ปู่เข้าใจ....หนูคงจะรังเกียจ”
“ระ….รังเกียจอะไรกันคะ หนู....หนูเป็พยาบาลนะ เื่แค่นี้สบายมากเลยค่ะ”
“จริงหรอ....ปู่นี่โชคดีจริงๆ”
เสียงหื่นพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่มือเรียวจะค่อยๆเคลื่อนตัวไปปลดปมผ้าขนหนู ทันทีที่ผ้าสีขาวหลุดออกจากหว่างขา ลำเอ็นสีดำเมี่ยมแท่งโตก็งัดขึ้นมาเป็ลำต่อหน้าต่อตา ลำอวบยาวใหญ่หัวบานฉ่ำชี้ขึ้นเพดานห้องรับแขก เส้นเืปูดปูนนั้นดูแข็งแรงน่ากลัวจนใบหน้าหญิงสาวซีดเผือด...เธอไม่เคยเจออะไรที่ใหญ่เช่นนี้มาก่อน...
แถมไม่เคยนั่งในห้องสองต่อสองกับคนแก่ร่างเปลือยเปล่าอีกด้วย!
1K
