ร่างสูงใหญ่ยืนเหม่อออกไปด้านนอกหน้าต่างห้องทำงานอีกครั้งเขากำลังใช้ความคิดเื่ของผู้หญิงที่ก้าวเข้ามาเพื่อทำหน้าที่ภรรยาให้กับเขาดวงตาสีเทาจ้องมองไปยังเบื้องหน้า
“นายครับ!”เสียงเรียกสะดุดความคิดเขาลงเขาหันกลับมามองเดวิชบอดี้การ์ดคนสนิท
“ได้แล้วใช่ไหม?”
“ครับ”เดวิชวางรูปสองใบลงบนโต๊ะทำงานของเขา
ซาฟขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจดวงตาคมจ้องมอบลูกน้องตนเอง เดวิชทำสีหน้าไม่ถูกเพราะเขาจนปัญญาที่จะหารูปของลูกสาวคนเล็กของดีกาลโน่เหมือนกัน
“มีแค่สองใบเหรอ?”
“เอ่อ..ครับ”
“หารูปใครไม่ได้”เขาถามเสียงเรียบแต่แฝงความดุดัน
“รูปคุณหนูโมนาครับ”
ไม่มีคำถามใดๆ ออกจากริมฝีปากหยักได้รูปอีกเมื่อเขาเอาแต่เพ็งมองไปยังรูปพวกนั้นด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ก่อนจะหันไปถามบอดี้การ์ด
“คนนี้คือเวน่าใช่ไหม?”
“ใช่ครับเธอออกงานบ่อยผมเลยได้รูปเธอเยอะมากเลยครับ”
เขาหยิบรูปอีกใบมาดูสีหน้าของเขาปรับเปลี่ยนเป็เคร่งขรึมลงทันที
“แล้วคนนี้ละ?”
“คนนั้นคุณเทียร่าครับเป็ลูกสาวคนที่สองของตระกูล”
ชายหนุ่มนิ่งเขาวางรูปลงบนโต๊ะคิ้วหนาขมวดเข้าหากันแล้วถอนหายใจหนักออกมา เขาไม่ใช่น้องคนที่สามหรือสี่ที่จะเหวี่ยงรูปทิ้งทันทีที่ได้รับรู้แม้สีหน้าเขาจะเรียบเฉยแต่ออกจะรู้สึกไม่พอใจมากเช่นกันที่ตระกูลดีกาลโน่บังอาจเล่นตลกกับเขาถ้าไม่สั่งสอนกันบ้างคงไม่ต้องออกไปมองหน้าใคร
หลังจากเลิกงานซาฟตรงกลับไปที่คฤหาสน์ทันทีอยากจะรู้เหมือนกันว่าเทียร่าจะเล่นละครเสแสร้งไปอีกนานแค่ไหน ก้าวผ่านโถงทานเดินในคฤหาสน์เหลือบเห็นเธอกำลังนั่งทานอาหารว่างอยู่หน้ารายการทีวีอย่างสบายอารมณ์ ดีกาลโน่เอาส่วนไหนคิดถึงส่งตัวเทียร่าซึ่งมีสายเืชาวอิตาลีเต็มตัวทั้งที่โมนาเป็สาวลูกครึ่ง
“อยู่ที่นี่สบายดีไหมครับ”ซาฟทักทายเทียร่า
เทียร่ารีบลุกขึ้นยืนแทบไม่ทันเธอรีบยิ้มให้เขาพลางใช้มือเช็ดปากที่เปราะเปื้อนเศษขนมออกให้หมด
“สบายมากเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ให้เทีย...โมนาอยู่ที่นี่ค่ะ” เทียร่าเม้มริมฝีปาก เพราะตนเองเกือบหลุดชื่อผิดออกมา
“ถ้าคุณโมนาชอบผมก็ดีใจครับผมขอตัวก่อน”
เทียร่ากระตุกยิ้มมุมปาก ใครจะไม่ชอบกันเล่าในเมื่อซาฟหล่อเหลาราวกับเทพบุตรเช่นนี้ ถึงแม้จะดูเ็าไปหน่อยก็เถอะอยู่ที่นี่เธอสุดแสนสบายไม่ได้ต้องมานั่งทำงานให้เหนื่อย
ชายหนุ่มเดินทางเข้าพบบิดา ซานโต้มองบุตรชายแล้วผายมือให้นั่งลงเขาหย่อนกายลงบนโซฟาแล้วช้อนสายตามองบิดา สีหน้าเรียบนิ่ง
“มีอะไรซาฟถึงได้แวะมาหาพ่อ”
“ผมมีเื่อยากจะให้พ่อจัดการให้ผมสักเื่”
“เื่อะไร?”
“ผู้หญิงที่ตระกูลดีกาลโน่ส่งมาให้ผมเธอไม่ใช่โมนาแต่เธอคือเทียร่าครับพ่อ” ชายหนุ่มบอกความจริงกับบิดาในสิ่งที่ตนสืบได้
ซานโต้ชะงักมองบุตรชายแล้วถอนหายใจยาวดูท่าซาฟคงเหมาเอาเื่แต่งงานไปรวมกับธุรกิจเรียบร้อยแล้ว ถึงได้มีท่าทางเช่นนี้
“แล้วจะให้พ่อทำยังไง”
“พ่อช่วยจัดการบอกทางดีกาลโน่ว่าผมจะขอพูดคุยด้วย”
“แล้วทำไมแกไม่จัดการเอง”
“ผมอยากถนอมน้ำใจพวกเขาไว้ก่อนเพราะดีกาลโน่ยังมีประโยชน์กับเราอยู่” เขาตอบกลับสีหน้าเยือกเย็น
“ได้พ่อจะจัดการให้”
ชายหนุ่มกลับมายังคฤหาสน์ มองดูโอเอซิสที่พำนักของมารดาดวงตาเรียวคมหรี่ลง มองลึกลงไปยังผืนน้ำสีเขียวมรกตพลักนึกถึงเด็กสาวหน้าตางดงามราวกับเทพธิดา เขาไม่รู้จักชื่อรู้เพียงเด็กสาวเดินหลงมายังอ้อมกอดแห่งมารดาเห็นเรือนร่างงดงามกับดวงตาหวานเยิ้มมองผืนน้ำไม่ขยับเขยื้อน เวลานั้นซาฟรู้สึกเหมือนตนเองดังต้องมนต์สะกด
เขาจำเป็ต้องหยุดความคิดคำนึงนี้เสียทีควรลืมเลือนเื่ในอดีตไปได้แล้ว ซาฟถอนหายใจแล้วเดินจากที่แห่งความทรงจำอันแสนสวยงามไว้เช่นเดิม
เทียร่าในชุดนอนสุดวาบหวิว ยืนชะเง้อคอมองหาเ้าบ่าวในอนาคตด้วยใจที่จดจ่อเมื่อเห็นเขากลับมาเธอรีบตรงดิ่งเข้าหาซาฟชะงักเล็กน้อยหลังจากเห็นสภาพของบุตรสาวพันธมิตร ไม่ต้องบอกก็พอรู้เธอพร้อมเสนอตัวให้เขาอย่างเต็มที่เลยทีเดียว
“ฉันมารอคุณเพราะคืนนี้ฉันต้องนอนห้องเดียวกับคุณน่ะค่ะ” เทียร่าบอกแล้วควงแขนเขา
“ผมต้องทำงานก่อนคุณไปนอนก่อนเถอะ”
“นานไหมคะ กว่าจะขึ้นไปนอน”น้ำเสียงเธออ่อนลง ติดจริตคนงอนนิดๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจมันเป็วิธีที่ใช้ได้ผลกับผู้ชายมานักต่อนักแล้ว
“ไม่รู้เหมือนกันแล้วแต่งานครับ”
“งั้นก็ได้ค่ะ”
เทียร่าจำต้องปล่อยมือเคยได้ยินมาว่าเขาค่อนข้างสนใจกับงานมากทีเดียวหากเธอเรียกร้องมากว่านี้อาจไม่เป็ผลดีต้องทำใจเย็นแล้วรอให้เขาเห็นว่าเธอเข้าใจดีทุกอย่าง
ชายหนุ่มเดินห้องทำงาน ทรุดกายลงแล้วกระตุกมุมปากผู้หญิงคนนั้นยินดีในเื่บนเตียง ความจริงเขาไม่อยากวุ่นวาย แต่คนอย่างซาฟเอง ไม่ได้ใจดีพอในเมื่อยอมเสนอตัวเองมานอนบนเตียงเอง ก็ไม่จำเป็ต้องเกรงใจถือเป็การลงโทษพวกที่ชอบสวมเขาให้คนอื่น ในเมื่อเดินเกมมาแบบนี้ภายหลังคงมาโทษเขาไม่ได้
ในเมื่อเขาไม่ได้เรียกร้องแต่เธอมาเสนอให้เอง
ซาฟวางมือจากกองเอกสารตรงหน้าแล้วลุกเดินไปยังห้องนอนของเทียร่าเขาเอนกายลงข้างเธอแล้วพลิกหันหลังให้ รู้ว่าคนบนเตียงยังไม่หลับ แสร้งนอนนิ่งไม่ขยับจนเทียร่าอึดอัด อยากได้เสียจนไม่อาจทนอยากรู้นักว่ารสรักของคนเ็าจะเลิศเลอสักแค่ไหนกันเธอขยับเข้าใกล้สวมกอดจากด้านหลัง
ซาฟไม่จำเป็ต้องเอ่ยคำใด เมื่ออีกฝ่ายสนองอย่างเต็มที่ถึงใครจะว่าเ็าแต่ตนมั่นใจเื่บนเตียงไม่เป็อย่างนั้นแน่นอน เวลานี้เขาได้พิสูจน์มันแล้วเทียร่ากำลังมีความสุขจนแทบละลายด้วยฝีมือของเขา
318
