นอกเมืองจูเซียน
ยามนี้กลุ่มมารในชุดดำกำลังมองไปยังป้ายทางเข้าเมืองจูเซียนด้วยสีหน้าอัปลักษณ์
“อ๋องชิง แน่ใจนะ? ว่าทารกร่างมารอยู่ที่นี่?”มารร้ายมองไปทางจูเยี่ยนที่นำทาง
“ใช่ ตามข้ามา!” จูเยี่ยนกล่าวอย่างมั่นใจ
เหล่ามารร้ายยังคงนิ่งงัน
“เป็นอะไรไป?” จูเยี่ยนถามอย่างรำคาญ
“เจ้าตำหนักจูหงอีเคยลั่นวาจาไว้ในพรรคเมืองจูเซียนนี้ พวกเราไม่อาจเหยียบย่างเข้าไปได้!” มารร้ายเอ่ยเสียงเคร่ง
“ท่านลุงทวด? ทำไมกัน?”จูเยี่ยนถาม
“คล้ายว่าท่านมีทายาทของสหายเก่าอยู่ที่นี่เกรงว่าพวกเราจะไปรบกวนพวกมันเข้า!” มารร้ายตนหนึ่งตอบ
“ชนรุ่นหลังของสหายเก่า? ทำไมข้าไม่เห็นรู้เรื่อง?ไม่เป็นไร เขาเป็นท่านลุงทวดของข้า ข้าเองก็มาด้วย หากเกิดอะไรขึ้นข้าจะรับหน้าเอง พวกเจ้ายังจะกลัวอะไร? ไม่ต้องการกินทารกร่างมารแล้วหรือ?”จูเยี่ยนจ้องใส่
เหล่ามารร้ายดวงตาทอประกายหิวกระหาย
“มา ตามข้ามา!” จูเยี่ยนเอ่ยสำทับ
มารร้ายผงกศีรษะตามจูเยี่ยนเข้าเมืองไปทันที
เคหาสน์ตระกูลเนี่ย
แม้เนี่ยเทียนป้าจะมองเห็นสถานการณ์อันเสียเปรียบของตระกูลเนี่ยทว่ามันไม่แยแสสนใจเท่าใด คนมากแล้วยังไง? มีเท่าไหร่ก็ฆ่าเท่านั้นที่เหลือก็จะว่าง่ายขึ้นมาแล้ว!
มีแต่ไอ้หวังเค่อลูกตัวบัดซบมันทำลายตระกูลเนี่ยข้าจนป่นปี้ สมควรตาย!
“กระบี่มือสองอีกแล้ว? ครั้งนี้ไม่มีควันลอยออกมาแล้วรึไง?”เนี่ยเทียนป้าเหยียดหยัน
มันคิดว่าหวังเค่อยังคงใช้กระบี่มือสองเช่นก่อน
แต่บรรดายอดฝีมือในเมืองจูเซียนทั้งหลายไม่รู้เรื่องด้วย
“กระบี่มือสอง? เนี่ยเทียนป้ากลัวจนเสียสติหรือไง?กระบี่มือสองที่ไหนกัน?” เสียงดังมาจากกลุ่มคน
“ฟิ้ว!”
ประกายวาบวับสาดแวบริมฝีปากของผู้ที่เพิ่งเยาะเย้ยเนี่ยเทียนป้าเมื่อครู่พลันบังเกิดรอยกรีดผ่าลากยาวแล่งออกคนปลิวลิ่วไป
“พรวด!”
ศรโลหิตพุ่งกระฉูด คนผู้นั้นร่วงลงกองกับพื้น
สีหน้าของยอดฝีมือทั้งหลายแปรเปลี่ยนฉับพลัน“กระบี่บิน? กระบี่บินนี่นา?”
ฟุ่บ!
กระบี่บินเล่มนั้นหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ที่เพิ่งกล่าววาจาคล้ายพร้อมฟาดฟันลงทุกเมื่อ
กระบี่บินของหวังเค่อยังอยู่ข้างตัวมันแล้วกระบี่บินเล่มนี้มาจากไหนกันเล่า?
“เนี่ย เนี่ยเทียนป้าเองก็มีกระบี่บิน?”ทุกคนอุทานอย่างแตกตื่น
กระบี่บินคือสิ่งใด? มันคืออาวุธวิเศษที่หลอมสร้างจากชนชั้นทารกแกนวิญญาณเท่านั้นสมบัติที่แม้แต่ขั้นดวงธาตุทองคำในพรรคสำนักเซียนยังไม่แน่ว่าจะได้ครอบครองกระบี่นี้เคลื่อนไหวตามใจ รวดเร็วดุจพริบตา
การจะบังคับกระบี่บินเพื่อสังหารผ่าเซียนเทียนผู้หนึ่งเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วย
“ข้ากำลังพูด ถ้าปากมากอีกข้าจะตัดลิ้นเจ้าซะ!”เนี่ยเทียนป้าคำราม
สีหน้าของกลุ่มผู้ฝึกฌานต่างแปรเปลี่ยนแต่ไม่กล้าเอ่ยปาก พวกมันจ้องมองหวังเค่อเป็นตาเดียวหวังให้ชายหนุ่มจัดการเนี่ยเทียนป้า
“หวังเค่อ เจ้าดูกระบี่บินข้าซิเทียบกับกระบี่บินมือสองของเจ้าเป็นอย่างไร?” เนี่ยเทียนป้าเอ่ยเสียงหยัน
“ไป” หวังเค่อกระซิบแผ่ว
กระบี่บินของหวังเค่อพุ่งตรงเข้าใส่เนี่ยเทียนป้าในพริบตา
“ฮ่าฮ่าฮ่ากระบี่มือสองนี่ดีกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย ไม่พ่นควันออกมาแล้ว? นี่ ไม่ถูก ไม่ถูกต้อง!” เนี่ยเทียนป้าหน้าเปลี่ยน อุทานด้วยตื่นตระหนก
เพราะมันไม่ได้ระวังตัวไม่คิดว่ากระบี่บินของอีกฝ่ายจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ กว่ามันจะตอบสนองกระบี่บินของหวังเค่อก็มาถึงเบื้องหน้าแล้ว
“ฟิ้ว!”
“หยุด!”
โชคยังดีที่ระดับพลังฝีมือของมันสูงส่งกว่าหวังเค่อทันทีที่บังคับกระบี่เต็มกำลัง กระบี่บินของมันก็เข้าขัดขวางกระบี่บินของหวังเค่อทันทีกระบี่ทั้งสองเล่มปะทะยันกันกลางอากาศใกล้เนี่ยเทียนป้า
“หึ อันตรายนัก หวังเค่อเจ้าได้กระบี่บินของจริงมา? เจ้านี่มันโชคดีจริงๆ!”เนี่ยเทียนป้าเอ่ยอย่างดุดัน
เมื่อครู่มันแตกตื่นจนเหงื่อเย็นเยียบชโลมร่างมันเกือบได้สิ้นชื่อแล้วจริงๆ เจ้าหวังเค่อคนนี้ไม่อาจประมาทได้เลย!
“ข้าฝากตัวเข้าไปเป็นศิษย์สำนักเซียนแล้วแน่นอนว่าต้องมี่กระบี่บิน? เจ้าต่างหาก เนี่ยเทียนป้าเจ้าไปได้กระบี่บินมาจากไหน?” หวังเค่อเอ่ยหน้าทะมื่น
“เฮอะข้าไม่สนว่าเจ้าไปได้กระบี่บินมาจากที่ไหน เจ้าทำลายตระกูลข้าจนย่อยยับ หวังเค่อเจ้าหนีไปไหนก็ไม่พ้นหรอก ต่อให้เจ้าเป็นศิษย์สำนักเซียนข้าก็ไม่มีวันละเว้นเจ้า!” เนี่ยเทียนป้าอาฆาต
“เนี่ยเทียนป้า เจ้าลืมครั้งก่อนไปแล้วเหรอ?”หวังเค่อเอ่ยเสียงเย็น
“ครั้งก่อน? ครั้งก่อนข้าไม่ทันระวังครั้งนี้ไม่มีทางพลาด กระบี่บินของเจ้าเมื่อครั้งก่อนเป็นแค่ของปาหี่ แต่ครั้งนี้เจ้ายังจะกล้าระเบิดมันทิ้งอีกมั้ยเล่า?” เนี่ยเทียนป้าหัวเราะหยัน
“มีอะไรบ้างที่ข้าไม่กล้า?” หวังเค่อแค่นเสียง
ทันทีที่กล่าวจบเนี่ยเทียนป้าก็มองเห็นกระบี่บินของหวังเค่อเปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้าออกมา
“เจ้า เจ้าจะทำอะไร? นี่มันกระบี่บินกระบี่บินเชียวนะ?” เนี่ยเทียนป้าอุทาน
“ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!”
เสียงกึกก้องสนั่นหวั่นไหวไปทั่วเมืองจูเซียนสะท้อนทั่วทุกที่ทางในคฤหาสน์ตระกูลเนี่ย แรงสั่นสะเทือนราวแผ่นดินไหวระลอกใหญ่
“โอ้ย!”
เสียงร่ำร้องของบรรดายอดฝีมือตระกูลต่างๆที่บุกเข้ามาดังขึ้น พวกมันล้วนล้มลงกับพื้นตามแรงระเบิด ก่อนจะพากันล่าถอยทันที
ณ ใจกลางการระเบิดเนี่ยเทียนป้ากระอักโลหิตออกมาเป็นฟูฝอย
ยอดฝีมือทั้งหลายต่างก็ตาแดงก่ำด้วยความไม่เข้าใจ? หวังเค่อระเบิดกระบี่บิน?ระเบิดกระบี่บินของตนเองอีกครั้ง? นั่นกระบี่บินนะกระบี่บินที่แม้แต่บรรดาศิษย์สำนักเซียนทั้งหลายยังกระเหี้ยนกระหือหมายครอบครองเจ้าอยากระเบิดทิ้งก็ระเบิด?
สำหรับบรรดาผู้ฝึกฌานทั้งหลายนี่เป็นเรื่องที่ไม่อาจเข้าใจได้เลย
ก็แค่การต่อสู้ ทำไมต้องสิ้นเปลืองถึงปานนี้?
แน่นอนว่านี่ถือว่าคุ้มค่า!หวังเค่ออยู่ที่ขั้นสองเซียนเทียน เนี่ยเทียนป้าคือเซียนเทียนขั้นสูงสุดทั้งสองต่างถือกระบี่บิน พลังฝึกปรือพื้นฐานจะเป็นตัวตัดสินชี้วัดผลลัพธ์การต่อสู้เห็นได้ชัดว่าหวังเค่อเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
หากมันไม่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดเนี่ยเทียนป้าเกิดชนะขึ้นมาจะทำอย่างไร? มันทั้งไม่อาจเก็บกระบี่บินไว้องค์หญิงโยวเยว่เองก็ต้องตกอยู่ในอันตราย นั่นไม่ยิ่งเสียหายหนักกว่าหรือ?
กระบี่บินถูกทำลายไปแล้วหัวใจของหวังเค่อหลั่งโลหิตเจิ่งนอง! แต่มันยังชนะ !
กระบี่ทั้งสองเล่มอยู่ใกล้กับเนี่ยเทียนป้าดังนั้นมันจึงรับแรงระเบิดไปมากกว่า ต้องกระอักเลือดล้มลงกับพื้น
เนี่ยเทียนป้าไม่เข้าใจจริงๆกระบี่บินที่ล้ำค่าขนาดนั้น มันแทบจะกราบไหว้เทียบเท่าบรรพชนแล้วแต่หวังเค่อบอกระเบิดทิ้งก็ระเบิดทิ้ง? นี่มัน ความจนปิดกั้นจินตนาการข้าสินะ? ทำไมกัน?
กระบี่บินของหวังเค่อกระจายเป็นเสี่ยงๆเนี่ยเทียนป้าเองก็บาดเจ็บสาหัสจากแรงระเบิด แต่คนยังไม่ตายทั้งกระบี่ของมันก็ยังคงรูปเล่มอยู่ได้
“หวังเค่อ อั่ก แค่กแค่กแค่ก เจ้าใจเหี้ยมนักใจเหี้ยมจริงๆ แต่ข้ายังไม่ตาย ฮ่าฮ่าฮ่า แค่กแค่กแค่ก ข้ายังอยู่กระบี่ข้าก็ยังอยู่! เจ้าไม่รอดแน่!” เนี่ยเทียนป้ากระอักเลือด คนยืนขึ้นช้าๆ
มันค่อยๆ บังคับกระบี่บินขึ้นอย่างทุลักทุเล
“ฝุดๆๆ!”
กระบี่บินของเนี่ยเทียนป้าพลันส่งเสียงประหลาดพิกลออกมาจากนั้นระเบิดควันดำพวยพุ่ง การเคลื่อนไหวกลายเป็นต้วมเตี้ยมอืดอาดไม่ต่างจากกระบี่บินมือสองที่หวังเค่อระเบิดทิ้งเมื่อครั้งกระโน้น
“หวังเค่อ กระบี่ของมันพังแล้วหรือ? พิการแล้วใช่มั้ย?” องค์หญิงโยวเยว่ถาม
“กระบี่พิการ?” คนทั้งหลายตะลึงไปพักใหญ่
กระบี่บินเองก็พิการได้ด้วย? นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เนี่ยเทียนป้ามองดูกระบี่ของตนเองพ่นควันดำโขมงด้วยสีหน้าดำทะมึนนี่มัน ตนเองหัวเราะเยาะกระบี่บินของหวังเค่อเป็นกระบี่มือสองตอนนี้กระบี่ของมันดันกลายเป็นแบบเดียวกันไปซะได้!
“ข้าเข้าใจว่ายันต์อักขระที่ลงไว้บนกระบี่บินของเนี่ยเทียนป้าเสียหายจากแรงระเบิดเพื่อครู่ตอนนี้กระบี่บินของมันไม่สมประกอบแล้ว” นักหลอมสกัดท่านหนึ่งตะโกน
“งั้นก็หมายความว่ากระบี่บินของมันเสียเส้นไปแล้ว? แล้วทำไมถึงยังบินได้?”อีกคนถาม
“กระบี่บินเป็นอาวุธเซียนที่ถูกหลอมสร้างโดยชนชั้นทารกแกนวิญญาณมีอักขระมากมายถูกวาดประทับลงไป บางอันถูกทำลาย แต่บางอันอาจยังอยู่ข้าเองก็ไม่รู้ว่ากระบี่ยังคงพลังไว้มากน้อยเพียงใด” นักหลอมสกัดอธิบาย
“เฮอะ ต่อให้พัง ก็ยังดีกว่าอันเก่าของเจ้ามันยังไม่พังสนิท ข้ายังฆ่าเจ้าได้อยู่!” เนี่ยเทียนป้าเอ่ยเสียงเย็น
กระบี่บินเคลื่อนที่ไปด้านหน้าพร้อมควันฉุยคล้ายตระเตรียมฟันลงใส่หวังเค่อ
ทว่า ไม่ทันไปถึงไหน กระบี่ก็หยุดลงสีหน้าเนี่ยเทียนป้ากลายเป็นแข็งค้าง
มันมองไปเห็นกระบี่บินอีกเล่มในมือหวังเค่อ
อีกเล่ม?
“นี่ เป็นไปได้ยังไง? มีแต่ชนชั้นดวงธาตุทองคำไม่ใช่รึไงที่ครอบครองกระบี่บิน?ทำไมหวังเค่อถึงมีอีกอันได้?” มีคนอุทานออกมา
“กระบี่บินอีกเล่ม? สำนักเซียนนั่นต้องเอ็นดูหวังเค่อถึงปานไหน?ถึงกับมอบให้มันคนเดียวตั้งสองเล่ม?”
“เป็นไปไม่ได้ที่สำนักเซียนจะมอบให้มันสองเล่มแม้แต่สี่สำนักใหญ่เองก็ไม่ได้!”
“หวังเค่อไปเอามาจากไหนตั้งสองเล่ม?”
“กระบี่บินมีอยู่ในสำนักเซียนเป็นอาวุธเซียนที่บังคับได้ ไม่อนุญาตให้คนนอกใช้แต่ข้าได้ยินมาว่าสามารถหาซื้อได้ภายในสำนักเซียน!”
“หวังเค่อซื้อมันมาจากในสำนัก?”
“มันจ่ายเงินซื้อไปเท่าไหร่กันแน่?”
ฝูงชนโดยรอบต่างแตกตื่นประหลาดใจมีเพียงเนี่ยเทียนป้าที่เศร้าสร้อยโศกา
.........
ตอนหวังเค่อบอกว่ามัน “ใช้เงินทองฝึกวิชา!”ข้าหัวเราะเยาะมัน แต่กลับถูกมันระเบิดตาย วันนี้ หวังเค่อยังคงร่ำรวยเงินทองส่วนตัวมันมีแต่ความสิ้นหวัง
ที่เค้าว่าไลฟ์สไตล์ของคนมีกะตังค์ วันๆน่าเบื่อหน่าย กินอะไรก็ไร้รสชาติ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้?
นั่งเซ็งอยู่ดีๆ ก็ระเบิดกระบี่บินทิ้งเล่นสินะ?
“เนี่ยเทียนป้ากระบี่บินของเจ้ายังดีอยู่ใช่มั้ย? มาลองกับกระบี่ข้าดูอีกสักทีมั้ยล่ะ?”หวังเค่อเหยียด
“ฟิ้ว!”
กระบี่บินเล่มใหม่ของหวังเค่อทะยานใส่เนี่ยเทียนป้าอย่างเร็วรี่กระบี่นี่ไม่ใช่ลอยมาตามลมแต่เป็นมันลูบคลำมาจากร่างของสาวกลัทธิมารอย่างยากลำบากต่างหากเล่า!ระเบิดทิ้งแต่ละเล่ม เจ็บกระดองใจเหลือแสน!
เจ้าเนี่ยเทียนป้าทำกระบี่ข้าระเบิดไปหนึ่งเล่มยังไม่รู้จักตาย ข้าไม่สนว่าเจ้ากับเนี่ยเมี่ยเจวี๋ยเป็นอะไรกันถ้าอยากฆ่าข้าก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม!
“อย่า!” เนี่ยเทียนป้ากรีดร้องตระหนก
“ตูมมมมมมมมมมมม!”
เสียงสนั่นลือลั่นนครรอยแตกร้าวลามเลียทั่วกระบี่บินของเนี่ยเทียนป้าเนี่ยเทียนป้ายามนี้บาดเจ็บสาหัสอยู่ก่อน กระบี่บินเองก็ปริร้าวแตกหัก มันจะหยุดกระบี่บินของหวังเค่อได้อย่างไร
ที่เห็นกระบี่บินของหวังเค่อกำลังรุกคืบกระบี่ควันขโมงของเนี่ยเทียนป้าเข้าไปทีละคืบๆเข้าใกล้เนี่ยเทียนป้าขึ้นทีละน้อย
เนี่ยเทียนป้าขมขื่นใจ ทำยังไงดี?
จะต้านไม่ไหวแล้วขอเพียงหวังเค่อใช้พลังเพิ่มอีกเล็กน้อย กระบี่ของข้าต้องแตกสลายจากนั้นข้าเองคงไม่พ้นถูกผ่าเป็นสองส่วน
ข้าเองก็อยากทำอย่างหวังเค่อเมื่อครู่ตัดใจอำมหิต ระเบิดกระบี่บินของตนเองใช้พลังกระบี่ที่ระเบิดออกจู่โจมจนตายตกตามกันเช่นนั้น แต่ว่า ข้าไม่กล้า
กระบี่ทั้งสองเล่มคืบเข้าหาเนี่ยเทียนป้าอีกครั้งหากครั้งนี้ระเบิดอีก หวังเค่อมันเพียงเจ็บปวดใจหรือจะฆ่าตัวตายไปเลยนะ? ตนเองห่างจากศูนย์กลางการระเบิดแค่คืบเดียวครั้งนี้ถ้าระเบิด คงไม่พ้นจบสิ้นแล้ว?
เนี่ยเทียนป้ารู้สึกขื่นขมแต่มันไม่อาจทำอย่างไรได้
“หวังเค่อ ครั้งนี้ข้ายอมแพ้ เป็นอย่างไร?”เนี่ยเทียนป้าร้องขอความเมตตา
“ฮูหยินที่นี่มอบแก่ตระกูลทั้งหลายสะสางดีหรือไม่? พวกเรายังมีเรื่องต้องไปจัดการ!ไปเถอะ!” หวังเค่อส่งสายตาหาองค์หญิงโยวเยว่
“ประมุขหวัง ขอบคุณ ขอบคุณ!”เนี่ยเทียนป้าดีใจจนบ้าคลั่ง
เดิมหวังเค่อมิใช่ต้องการสังหารเนี่ยเทียนป้าหรอกหรือ? ที่จริงแล้วเป็นเพราะทางด้านหลังฝูงชนพลันปรากฏไอสีดำทมิฬลอยขึ้นมาต่างหาก?ไอดำ? มีบางอย่างผิดปกติใช่ตามข้ามาหรือไม่?หวังเค่อตื่นตัวคิดเผ่นทันที! อันตรายแล้ว!
“หวังเค่อ เจ้าปล่อยมันไปทำไม?” องค์หญิงโยวเยว่ไม่พอใจ
กระบี่บินของหวังเค่อยังสมบูรณ์ครบทุกประการจะไปยกโทษให้เนี่ยเทียนป้าทำอะไร?ข้ายังไม่ได้แก้แค้นเลย!
“เจ้า!”เนี่ยเทียนป้ามององค์หญิงโยวเยว่อย่างขัดเคือง
“ใช่! ปล่อยมันไม่ได้นะ ให้มันคืนเงินมาก่อน!”ประมุขตระกูลอื่นต่างก็ร่ำร้องอย่างแตกตื่น
เนี่ยเทียนป้าคือยอดยุทธ์อันดับหนึ่งของเมืองจูเซียนตอนนี้มันถูกโค่นพ่ายแพ้แล้ว ประเสริฐยิ่ง พวกเราจะได้เงินคืนแต่เจ้ากลับคิดปล่อยมัน? เจ้าต้องช่วยเราสะกดเนี่ยเทียนป้าไว้ตอนพวกเราทวงหนี้ก่อนสิ!
หวังเค่อไหนเลยจะสนใจช่วยเหลือใครอีก? คนกำลังจะเก็บกระบี่ลงหากทว่าสายเกินไป
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
วายุดำทมิฬกวาดพัดวูบหนึ่งกวาดเอาบรรดาผู้ฝึกตนในเมืองจูเซียนนับสิบไปในพริบตา
“อ๊าาา โอย โอ้”
เสียงร่ำร้องระงม ทุกผู้คนหันไปมอง
ทว่าที่มองเห็น คือกลุ่มคนชุดดำห่างไปไม่ไกลหนึ่งในคนชุดดำตวัดแขนเสื้อม้วนกวาดสายลมสีดำก็กวาดพัดเอาผู้ฝึกตนเมืองจูเซียนด้านหน้าจนกระจัดกระจายเป็นทางยาว
“ดวงธาตุทองคำ? มันเป็นดวงธาตุทองคำ?”มีคนตะโกนจากในฝูงชน
คนสะบัดชายเสื้อชนชั้นเซียนเทียนด้านหน้าลอยละลิ่วกลางอากาศ ดวงธาตุทองคำแข็งแกร่งปานไหน? ทันใดนั้นผู้ฝึกฌานในเมืองจูเซียนต่างก็หวาดหวั่นพรั่นพรึง นี่มีมากกว่าหนึ่งพวกมันทั้งกลุ่มคือดวงธาตุทองคำ?
หวังเค่อมองเห็นใบหน้าของผู้นำทางมันก็รู้สาเหตุทันที
“จูเยี่ยน? ไฉนสุมหัวรวมกับมารร้าย?เจ้าไม่ต้องการต้าชิงแล้วหรือ?” หวังเค่อเอ่ยอย่างประหลาดใจ
หวังเค่อยังไม่รู้ว่าจูเยี่ยนเข้าสู่วิถีมารไปแล้วมันคิดว่าจูเยี่ยนยังเป็นเพียงมนุษย์อ่อนแอเช่นเดิม
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า หวังเค่อเจ้าทำร้ายข้าอย่างอนาถถึงเพียงไหน! วันนี้ ข้ามาชำระบัญชีกับเจ้า!”จูเยี่ยนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“เจ้ามาจัดการหวังเค่อหรือ? เร็วข้าจะถ่วงมันไว้ให้ เจ้าฆ่ามันเร็ว!”เนี่ยเทียนป้าอุทานด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นพระมาโปรด
กลุ่มคนชุดดำนำโดยจูเยี่ยน ก้าวออกมาเบื้องหน้าหวังเค่อ