เสียบโลดเลเวลลิ่ง!

“อึก… ได้แค่นี้ก่อนสินะ”

ตุบ…

.

ชินพึมพำเสียงแผ่ว พลางทรุดตัวลงนั่งพิงซากตึกอย่างอิดโรย

เขาไม่ได้ตีโพยตีพายกับความอ่อนแอของตัวเอง 

แต่กลับยอมรับมันด้วยสายตาที่นิ่งลึก 

แสงสีขาวเริ่มโอบล้อมรอบตัวเขาเพื่อทำการวาร์ปกลับสู่ยานบาบิลอน

.

[ สรุปผลการทดสอบ: ได้รับ 200 ดิสทอร์ชันพอยต์ ]

วูมมมม…!

.

แสงสว่างจากการวาร์ปจางหายไป 

ชินกลับมาปรากฏตัวที่ห้องทดลองบนยานบาบิลอนอีกครั้ง 

ความรู้สึกอ่อนแรงและแขนที่เคยสั่นระริกหายวับไปราวกับปาฏิหาริย์ 

ร่างกายของเขากลับมาสมบูรณ์เหมือนตอนก่อนจะออกไปปฏิบัติภารกิจ 

ด้วยระบบของยานบาบิลอนที่สะดวกสบาย

แต่ก็แฝงไว้ด้วยอันตราย เพราะเมื่อออกไปโลกปกติ

จิตวิญญาณและความทรงจำ

ก็ยังมีความเหลื่อมล้ำของอาการมิติบิดผัน!

.

ต๊อกๆ… อึ๊?

“ยินดีต้อนรับกลับค่ะคุณชิน!” 

อีโฟเอทก้าวเข้ามาหาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม 

ดวงตาสีฟ้าของเธอเป็นประกายระยิบระยับขณะจ้องมองแผงหน้าจอสรุปผล

.

“200 แต้มในการใช้ชุดครั้งแรก… แถมยังจัดการไปได้ตั้งหลายตัว! 

สมแล้วจริงๆ ค่ะที่ฉันแอบเฝ้าดูและเป็นแฟนคลับคุณมาตลอด 

คุณใช้พลังจากนาโนสูทได้คุ้มค่าทุกวินาทีเลยนะคะเนี่ย!”

.

อืมม…กร๊อบ…

ชินยืดตัวขึ้น บิดแขนไปมาเพื่อเช็กความพร้อมของร่างกาย

เขาพยักหน้าและยิ้มให้น้อยๆ อย่างถ่อมตัว 

.

“หึหึ… ชมเกินไปแล้วครับอีโฟเอท 

แต่ต้องยอมรับเลยว่าถ้าไม่มีชุดนี้ ผมก็ไม่มีทางหาแต้มขนาดนี้ได้ด้วยตัวเอง 

ลำพังแค่แรง Rank F ของผม คงทำได้แค่หนีไปวันๆ เท่านั้นแหละ” 

.

ฮึมม…?

ก่อนจะก้มลงมองมือตัวเอง

ที่ตอนนี้กลับมามีแรงแค่คนธรรมดาอย่างเสียดาย

.

“แต่การจะเก็บแต้มให้ถึงหลักหมื่น… ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ 

ผมว่าคงต้องใช้เวลาอีกนานเลยล่ะกว่าจะถึงเป้าหมาย”

.

ฟึ่บๆ… ดึ๋งดั๋ง

โอ๊ะ…ฉ่าห์?

ฮิฮิ?

.

อีโฟเอทเดินเข้ามาใกล้

จนหน้าอกอวบอิ่มของเธอแทบจะชิดกับแผงอกของชายหนุ่ม 

เธอยกมือขึ้นลูบไล้แขนของเขาเบาๆ อย่างหลงใหล 

.

“ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ ความเร็วระดับนี้ถือว่าก้าวกระโดดมากแล้ว 

จำไว้นะคะว่าไม่มีใครเห็นศักยภาพในตัวคุณเท่าฉันอีกแล้ว 

ต่อให้คนทั้งยานจะมองว่าคุณเป็นแค่ Rank F… 

แต่ฉันเชื่อในตัวคุณเสมอค่ะ คุณชิน!”

ฉ่าห์…?

.

เธอกล่าวพร้อมกับขยิบตาให้หนึ่งทีอย่างขี้เล่น 

แต่แววตาที่จ้องมองมานั้นมันช่างเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น

จนชินก็แอบจะเขินขึ้นมา

ก่อนที่เขาจะลาเธอกลับจากยานไป

.

.

.

แกร๊ก!

“อ้าว พี่ชินกลับมาแล้วเหรอคะ?”

“อ้า… กลับมาแล้วมิว”

.

ชายหนุ่มเอ่ยตอบน้องสาวแสนน่ารัก

ด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความสุขุมไว้ 

ทว่าในใจของเขากลับสั่นไหวอย่างรุนแรง

เมื่อก้าวเท้าเข้ามาในเขตบ้านตัวเอง

.

ชิ้ง… ผึงง… อืยส์?

.

สายตาของชินเผลอเหลือบไปมองที่ประตูห้องนอนบานนั้น… 

บานประตูที่ปิดสนิท 

ซึ่งเบื้องหลังมีร่างอวบอัดของแม่เลี้ยงสาวสวยนมใหญ่

นอนหลับใหลอยู่ด้วยอาการมิติบิดผัน 

เขารู้สึกได้ถึง ‘ลำควย’ ที่เริ่มขยับขยายและร้อนรุ่มขึ้นมาทันที 

หลังจากที่เขาไปอาบพลังงาน

และตรากตรำสู้ในโลกต่างมิติมาอย่างเต็มที่ในวันนี้ 

ร่างกายของเขาตอนนี้มันโหยหาการปลดปล่อย

และบำบัดด้วยควยใหญ่ใส่หีเธออย่างแทบคลั่ง!

.

“วันนี้พี่ชินกลับดึกจัง? ปกติวันนี้วันพักไม่ใช่เหรอคะ?”

.

เฮือก!?

.

คำถามของน้องสาวผู้ใสซื่อ

กระชากชินให้หลุดออกจากภวังค์ความหื่นกาม 

เขารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ 

ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึมตามบุคลิกภาพ

.

“อื้ม… พอดีพี่รู้สึกว่าร่างกายพี่ดีขึ้นมาก 

วันนี้ก็เลยลองไปรับภารกิจเพิ่มน่ะ”

.

“หา? บ้ารึเปล่าคะพี่ชิน!? 

ทำอย่างงั้นร่างกายจะไม่ไหวเอานะคะ!” 

มิวโวยวายขึ้นมาทันทีด้วยความเป็นห่วง 

เพราะปกติแล้วแม้จะพักอย่างสม่ำเสมอ

แต่ชินก็ออกทำภารกิจอย่างมากมายเกินเบอร์

ขนาดว่าพวกผู้มีพรสวรรค์ทั่วไป 

ที่ใช้บรรเทาอาการมิติบิดผันตลอด

ยังไม่มีใครออกทำภารกิจเกินร้อยครั้งในปีเดียว

หลังจากประตูมิติบิดผันได้มาเยือนโลก

เหมือนกับเขาที่ไม่มีอาชีพด้วยซ้ำ!

.

“อ้าาา… คือ…”

.

ชินถึงกับลิ้นจุกปาก เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี 

จะให้บอกความจริงว่า 

‘เพราะพี่เย็ดหีแม่จนหายเหนื่อย แถมยังมีพลังเพิ่มขึ้น’ อย่างนั้นเหรอ? 

ขืนพูดออกไปมีหวังบ้านแตกแน่ๆ 

เขาจึงได้แต่ยืนนิ่ง อึกอักอยู่ในลำคออย่างเสียอาการ

.

ทว่า… สิ่งที่ชินไม่รู้เลยก็คือ 

ภายใต้ใบหน้าที่ดูตื่นตระหนกและใสซื่อของมิว 

เธอกลับแอบลอบสังเกตท่าทางที่ผิดปกติของพี่ชายอย่างเงียบเชียบ

.

งื๊อ… จะบอกว่าเย็ดหีแม่ไปแล้ว ก็เลยมีพลังเหรอ? 

บ้าหรือเปล่า? ไม่หรอกมั้ง? งื๊อ?

.

เด็กสาวแอบคิดในใจพลางแก้มแดงระเรื่อ 

เธอแอบเห็นความ ‘ตุง’ ที่กางเกงของพี่ชาย และกลิ่นอายบางอย่างที่โชยออกมา 

สิ่งที่ชินไม่รู้ก็คือ… มิวแอบรู้อยู่แล้ว ‘ครึ่งหนึ่ง’ 

ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนอนของแม่เธอ!

.

.

.

.

ตึ๊ด… ตึ๊ด… เอื๊อก…

.

ท่ามกลางความเงียบสงัดยามค่ำคืน 

ชายหนุ่มผมแดงยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยภายในห้องนอนที่คุ้นเคย 

เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังประสานไปกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงของเขา 

ดวงตาของชินจ้องมองไปยังร่างอวบอัดของแม่เลี้ยงที่นอนหลับใหล 

หน้าอกคู่โตที่ดูนุ่มนิ่มและใหญ่กว่าหัวเขาเสียอีก 

กำลังขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจอย่างสม่ำเสมอ

.

อึก…?

.

แม้ว่าเมื่อคืนเขาจะกระหน่ำเย็ดเธอ

ไปตั้งหลายน้ำด้วยความหน้ามืดตามัว 

ทว่าในคืนนี้… ชินกลับรู้สึกถึงความรู้สึกผิดที่แล่นเข้ามาเกาะกินใจลึกๆ 

เขายืนนิ่งมองเธออยู่นานหลายนาที 

ความสุขุมใจดีที่เป็นพื้นฐานนิสัยกำลังตีกับสัญชาตญาณดิบ 

เขารู้ดีว่าแม่เลี้ยงไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้นมาอนุญาต… 

และในทางปฏิบัติ มันก็คือการข่มขืน

.

ผึงงง! โอยส์…

.

แต่ดูเหมือน ‘ลำควย’ ของเขาจะซื่อสัตย์กว่าความคิดที่แสร้งเป็นคนดี 

มันขยายตัวแข็งโด่จนปวดหนึบ ดันกางเกงออกมาเป็นลำเด่นชัด 

ลำควยของเขาโหยหาการได้มุดเข้าไปในร่องหีอุ่นๆ 

และฟอนฟัดพวงเต้าหรือแก้มตูดนุ่มนิ่มนั่น!

.

และในระหว่างที่ลังเลอยู่นั้น… สิ่งที่เขาไม่รู้เลยก็คือ 

ในห้องนอนที่มืดสลัวของอีกฟากกำแพง… 

มิว น้องสาววัยใสกำลังจ้องมองหน้าจอมือถือด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง 

เธอกำลังแอบดูทุกการเคลื่อนไหวของพี่ชาย

ผ่าน ‘กล้องเฝ้าดูผู้ป่วย’ ที่ติดตั้งไว้ดูอาการแม่

ซึ่งเธอได้เห็นเขาเย็ดแม่เธออย่างเถื่อนดิบ

และย้อนดูวิดีโอจนครบครันเอาตั้งแต่ทีแรก!

.

“งื๊อ… พี่ชิน? พี่จะทำจริงๆ เหรอคะ…?” 

.

มิวครางชื่อพี่ชายออกมาเบาๆ ร่างกายของเด็กสาวสั่นระริก 

เธอเห็นทุกอย่าง… ทั้งลำควยที่แข็งปั๋งของพี่ชาย 

ที่ยืนจ้องร่างกายของแม่เธอนิ่งอยู่อย่างยังตัดสินใจไม่ได้?

.

“เอื๊อก… อืยส์… แม่ครับ…”

.

ชินพึมพำเสียงพร่า แววตาที่เคยสุขุมบัดนี้กลับฉ่ำเยิ้มไปด้วยความกระหาย 

ชายหนุ่มค่อยๆ ขยับกายขึ้นไปบนเตียงนอนหนานุ่มเตียงเดียวกับแม่เลี้ยง 

น้ำหนักตัวของเขาทำให้ฟูกยุบตัวลง

จนร่างอวบอัดของหญิงสาวเอนเอียงมาทางเขาเล็กน้อย 

เธอขยับตัวตามสัญชาตญาณเหมือนจะรู้สึกตัว 

แต่ก็ยังคงจมอยู่ในนิทราที่บิดเบี้ยวต่อไป

.

‘ทะ… ทำแล้ว? พี่ชินทำจริงๆ ด้วย!’

.

อีกฟากหนึ่งของหน้าจอ มิวที่แอบดูอยู่

ถึงกับหัวใจระทึกจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก 

เธอมองเห็นพี่ชายที่เธอเคารพรัก 

กำลังทำเรื่องที่แสนจะขัดกับภาพลักษณ์หนุ่มแสนดี

กลับกลายเป็นแสนร้าย!

.

หนุบ… หนับ…ขยำๆ…อื๊อซ์ๆ?

.

ชินยื่นมือหนาไปขยำเข้าที่เต้านมคู่โตอย่างเต็มแรง 

ความนุ่มนิ่มที่ใหญ่เกินขนาดมือ ทำให้เขาขยำเล่นได้อย่างไม่รู้หน่าย

.

“ฟืดดด… โอยส์… กลิ่นหอมมากเลยครับแม่…”

ก่อนที่เขาจะตัดสินใจซุกใบหน้าหล่อเหลาลงไปที่ร่องอกขาวโพลน 

พร้อมสูดดมความหอมละมุนเข้าเต็มปอดอย่างสุดหื่น!

.

ว้ายย? พี่ชิน?

ภาพนั้นเด็กสาววัยใส ได้แต่จ้องมองตาไม่กะพริบ

.

“วันนี้พี่มินกับมิวอาบน้ำให้แม่สินะครับ? 

หอมจนผม… ทนไม่ไหวแล้วแม่…”

ส่วนไอ้ชินก็เอ่ยเพ้อออกมาอย่างน่าไม่อาย!

.

อืยส์…

ซวบ… แจ๊ะ… แจ๊ะ… อื๊อซ์ๆ…

.

ก่อนไม่รอช้า สอดมือหนาเข้าไป

ใต้กางเกงนอนผ้าลื่นของแม่เลี้ยงทันที 

สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วได้รับคือความอุ่นชื้น

และเส้นไหมที่ดกรกและอับชื้น

แต่ชายหนุ่มก็แหวกมันอย่างเคยชิน

และเริ่มขยับปลายนิ้วเขี่ยลงบนเม็ดแตด

จนก้นขาวอวบนิ่มของเธอต้องส่ายดิก

ตามแรงมือที่นิ้วของไอ้ชิน

ที่กำลังเขี่ยหีของแม่มันอย่างเพลินเลย!