มหาปราชญ์ต่างโลก

ภายในหอคอยสวรรค์ชั้นที่ 1 นับว่าเป็นชั้นที่ง่ายที่สุดแล้ว ศิษย์รุ่นเยาว์ทุกคนล้วนแล้วแต่สามารถที่จะผ่านมันไปง่ายอย่างไม่ได้ยากเย็นอะไรนักอยู่ที่ว่าพวกมันนั้นจะใช้เวลาไปมากหรือน้อยก็เท่านั้น ทางด้านของหลินเทียนนั้นยังคงแอบติดตามไปกับเจ้าพวกหมิงยู่ราวกับเป็นเงาตามตัวภายในชั้น 2 แห่งนี้นั้น พวกสัตว์อสูรล้วนแล้วแต่มีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ไม่เพียงแค่นั้นดูเหมือนพวกมันยังมีสติปัญญาที่มากขึ้นอีกด้วยสร้างความปวดหัวต่อผู้คนมิใช่น้อยโฮกกกกกก เสียงกู่ร้องของเจ้าสัตว์อสูรตัวร้ายดึงกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณสร้างความตื่นตัวต่อผู้คน รูปร่างของเจ้าสัตว์อสูรตนนี้ยาวเกือบ 10 เมตร ดวงตาของมันเป็นเสียงเขียวเข้มพร้อมทั้งจ้องมองสิ่งมีชีวิตโดยรอบราวกับว่าตัวของมันนั้นต้องการที่จะสับสังหารให้สิ้น“พวกเจ้าระวังตัวกันด้วย เจ้านี่มันคืออสรพิษทะเลทราย” อสรพิษทะเลทรายนั้นถูกจัดว่าเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมากว่ากันว่าผู้ที่ถูกพิษของมันเข้านั้นไม่เกิน 5 นาที หากไม่ได้รับยาแก้พิษคนผู้นั้นก็อาจที่จะต้องจบชีวิตลงได้ แต่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นตระหนกอะไรเพราะทางโรงเรียนจอมเวทแห่งนี้นั้นได้จัดเตรียมยาแก้พิษไว้ให้กับพวกมันแต่ล่ะคนแล้ว มีเพียงแต่ที่จะต้องสับสังหารเจ้าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำนี่ซ่ะแล้วค่อยใช้ยาถอนพิษทีหลังเหล่าผู้ติดตามของหมิงยู่ต่างพากันระดมโจมตีเจ้าสัตว์อสูรชั้นต่ำตัวนี้กันอย่างพร้อมเพียงโฮกกก เจ้าสัตว์อสูรร้ายตนนี้ส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมานอย่างถึงที่สุด หากเป็นการต่อสู้ระหว่างคนและสัตว์อสูรแบบตัวต่อตัวเจ้าสัตว์อสูรตนนี้มันจะต้องมีชัยที่เหนือกว่าเป็นแน่ แต่คู่ต่อสู้ของมันตรงหน้าของมันในยามนี้นั้นคือผู้คนเป็นจำนวนนับสิบคนที่กำลังปลดปล่อยมหาเวทหลายบทมาที่ร่างของมัน“จิ๊ ฮ่า ฮ่า ไปตายซะ ไอ้กากเอ้ย…ฮ่า ฮ่า” เหล่าลูกน้องของเจ้าหมิงยู่กล่าวออกมาอย่างได้ใจที่ตนเองสามารถโจมตีเจ้าสัตว์อสูรยักษ์ตนนี้ได้ หากเป็นการต่อสู้ตัวต่อตัวล่ะก็เกรงว่าตนเองนั้นจะถูกเจ้าสัตว์ร้ายตนนี้จัดการในพริบตา พลังหมาหมู่นั้นสามารถที่จะเอาชนะได้ทุกสิ่งและในครั้งนี้ก็เช่นกันพวกมันเองต่างก็รู้สึกภูมิใจในตนเองเป็นอย่างมากที่ได้พบเห็นเจ้าสัตว์อสูรร้ายตนนี้ชักดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดฟู่…..:ซ่า….. “อ๊ากกกกก นายน้อยช่วยข้าด้วย” ใครจะไปคาดคิดได้ว่าเจ้าสัตว์อสูรชั้นต่ำที่ใกล้หมดสภาพเช่นนี้นั้นมันกลับสามารถปลดปล่อยพิษเป็นจำนวนมหาศาลมาสาดใส่ผู้คนราวกับเป็นน้ำพุร้อนเช่นนี้ เสียงกัดกร่อนดังไปทั่วทั้งบริเวณ ไม่ว่าจะเป็นพื้นดินหรือจะเป็นผิวหนังของมนุษย์ ล้วนแต่ที่จะถูกเจ้าพิษร้ายชนิดนี้กัดกินอย่างช้าๆ เด็กรุ่นเยาว์ที่โดนพิษร้ายของเจ้าอสรพิษทะเลทราย ถึงกับส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเวทนา“ไอ้บัดซบ ไปตายซ่ะ” ตู๊มมมมม หวืด หวืด เจ้าหมิงยู่ในยามนี้นั้นถึงกับลงมือด้วยตัวเองมันใช้ดาบเวทขั้นกลาง ตัดศีรษะของเจ้าอสูรร้ายตนนี้ภายในดาบเดียว หากเป็นสถานการณ์ปกติตัวของมันย่อมไม่มีปัญญาที่จะทำได้แน่แต่มันอาศัยโอกาสที่เจ้าสัตว์อสูรตนนี้กำลังอ่อนแออย่างถึงขีดสุดจึงจัดการสังหารมันในดาบเดียว ร่างของเจ้าสัตว์อสูรร้ายตนนี้ค่อยๆล้มลงอย่างช้าๆพร้อมทั้งสั่นกระตุกไปทั้งร่างหลังจากนั้นร่างของมันก็แน่นิ่งลง“อ๊ากก นายน้อย นายน้อยช่วยข้าด้วย ข้าเจ็บปวดทรมานเหลือเกิน ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย” ถึงแม้ว่าเจ้าสัตว์อสูรร้ายตนนี้มันจะตายไปแล้วแต่เสียงกรีดร้องของผู้คนนั้นยังคงอยู่ พิษร้ายค่อยๆกัดกินร่างกายของมันไปอย่างช้าๆสีหน้าท่าทางของเจ้าหมิงยู่ในยามนี้นั้นอึมครึมเป็นอย่างมาก มันค่อยๆก้าวเดินมาที่ลูกน้องของมันอย่างช้าๆ พร้อมทั้งสายตาที่แสดงถึงความดูถูกถากถาง
“เจ็บมากไหม ปวดมากไหม” ด้วยการกล่าวถามของมันนั้นไม่มีผู้ใดสามารถล่วงรู้ได้ว่าตัวของมันในฐานะลูกพี่นั้นมีความเป็นห่วงหรือมีความรู้สึกเช่นไร“ข้าเจ็บปวดและทรมานมาก…นายน้อยได้โปรดช่วยข้าด้วย” ผู้ติดตามของหมิงยู่กล่าวออกมาด้วยท่าทางน่าสงสารบัดนี้นั้นสายตาของมันมิอาจใช้ได้อีกต่อไปเพราะถูกพิษร้ายเล่นงานจนหมดสิ้นและยังมิเพียงเท่านั้นแขนและขาของมันกำลังที่จะค่อยๆถูกกัดกินอย่างช้าๆเนื้อหนังเป็นรู้พุนไปหมด“จิ๊ ฮ่า ฮ่า ดีในเมื่อเจ้าเจ็บปวดทรมานนัก ข้าจะช่วยเหลือเจ้าเอง” เมื่อมันพูดจบเจ้าหมิงยู่ผู้นี้ควักหนอนน้อยที่อยู่ตรงกลางระหว่างขาของมันออกมา ท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกผู้คนไม่เว้นแม้แต่ตัวของหลินเทียนเองก็เช่นกันเจ้าบัดซบผู้นี้มันคิดที่จะทำอะไรกันแน่ฉี่ ฉี่ ฉวบ ฉวบ….. “อ๊า…สบายเป็นบ้า….” มันปลดปล่อยของเหลวไสไปที่ร่างลูกน้องของมันด้วยความรู้สึกสบายตัวเพราะตัวของมันนั้นอัดอั้นมานาน ไม่เพียงแต่ตัวของมันนั้นจะได้ปลดปล่อยแต่ลูกน้องความมันจะได้บรรเทาจากอาการเจ็บปวดอีกด้วย ไม่มีผู้ใดบนโลกใบนี้จะมีความฉลาดหลักแหลมเท่าหมิงยู่อีกแล้ว“อ๊ากกกก เจ้า เจ้าบัดซบ เจ้าสารเลว เจ้าทำกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร ทั้งที่ตัวของข้านั้นติดตามรับใช้เจ้ามานาน” ความเจ็บปวดตามร่างกายของมันในยามนี้นั้นล้วนแล้วแต่ดับหายไปจนหมดสิ้นมันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าตัวของมันนั้นจะต้องมาถูกหยามเกียรติต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้“ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าซ่ะ เจ้าขยะเปียก ข๊ากก ถุ๊ยยย” ไม่เพียงแต่หมิงยู่มันจะไม่รู้สึกละอายใจแต่ตัวของมันกับถุยน้ำลายแถมสเลสให้กับเจ้าอดีตขี้ข้าผู้นี้อีกด้วย“อ๊ากกกกก” ตัวของมันถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาพร้อมทั้งส่งเสียงกรีดร้องจนไม่เป็นภาษามนุษย์นี่คือสิ่งตอบแทนที่ตัวมันเองได้รับจากผู้ที่ตัวของมันเคารพและนับถือ หลินเทียนเห็นภาพและเหตุการณ์ทั้งหมดแต่ตัวของเขานั้นก็ไม่ได้เกิดความรู้สึกสงสารแม้แต่น้อย เพราะเจ้าคนผู้นี้นั้นก็มิใช่คนดีอะไรคนชั่วย่อมติดตามรับใช้คนชั่วด้วยกันเอง“เฮ้ย เฮ้ย เอาเจ้าสวะผู้นี้ไปให้พ้นหน้าข้าอุจาดลูกตาที่สุดเห็นแล้วกินอะไรไม่ลง” หมิงยู่สั่งให้ลูกน้องของตนจัดการคนผู้นี้ต่อจากตน ด้วยการส่งมันกลับไปที่โลกภายนอกแคร๊กกก สร้อยคอของมันถูกกระชากออกมีอักขระเวทมากมายปราฏกขึ้นอยู่ทั่วทั้งร่างของมันหลังจากนั้นไม่นานร่างของชายผู้นี้นั้นก็ได้จางหายไปถูกส่งออกไปจากหอคอยสวรรค์อีกวิธีนึงในการออกจากหอคอยสวรรค์แห่งนี้ก่อนเวลานั้นก็คือการกระชากสร้อยคอของตนเอง เพราะภายในสร้อยคอนั้นจะถูกซ่อนไว้ด้วยอักขระเวทเอาไว้อยู่ทุกคนที่เข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้นั้นจำเป็นที่จะสวมมันเพื่อที่จะส่งตัวเองกลับหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 70 ป่าเถื่อน

คล้ายกับเรื่องมหาปราชญ์ต่างโลก ที่คุณอ่าน

มหาปราชญ์ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 70 ป่าเถื่อน

คล้ายกับเรื่องมหาปราชญ์ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้