บทที่ 41 ประกาศิตหยวนหยาง
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมมนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าถึงออกจากบ่อน้ำในเวลาอันสั้นแต่งูหลามพิษกลืนเปลวไฟก็จะไม่ปล่อยโอกาสอันดีนี้ไปอย่างแน่นอน!
“ควับ!”
ร่างของงูหลามยาวสิบห้าวาบิดตัวอย่างรวดเร็วปากอันใหญ่โตของมันเผยให้เห็นคมเขี้ยวสีเงินที่น่าสะพรึงกลัว นัยน์ตาสีทองเข้มเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดและทันใดนั้นความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือนจากการที่งูหลามยักษ์พุ่งเข้าหาเย่อู๋เชวียด้วยความเร็วสูงสุด!
เย่อู๋เชวียก้าวไปข้างหน้าในขณะที่จิตวิญญาณการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ของเขาได้ปะทุขึ้นปราณสีทองภายในร่างกายของเขาโหมกระหน่ำเหมือนคลื่นทะเลในขณะเดียวกันวิญญาณจันทราสีเงินอ่อนก็ปลดปล่อยแรงกดดันที่ไม่สิ้นสุดออกมา!
“หมัดพยัคฆ์ถล่มปฐพี!”
เย่อู๋เชวียตะโกนเสียงดังและกระแทกหมัดสีทองเข้าหาศีรษะของงูหลามพิษกลืนเปลวไฟ!
“ปัง!”
ยอดเขาเล็กๆ สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากนั้นคลื่นลมที่เกิดจากการปะทะก็ซัดสาดออกไปทุกทิศทาง ร่างอันใหญ่โตของงูหลามยักษ์ได้ถูกผลักกลับไปทางด้านหลังโดยไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
งูหลามพิษกลืนเปลวไฟได้รับความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุดหางของมันกระแทกกับก้อนหินที่อยู่ด้านหลังเพื่อพยุงไม่ให้ร่างกายล้มลงในขณะเดียวกันดวงตาสีทองของมันก็ปรากฏความกลัวขึ้นเล็กน้อย!
เมื่อเย่อู๋เชวียเห็นว่าตัวเองสามารถผลักดันศัตรูให้ถอยกลับไปถึงสิบวาดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความสดใส หลังจากที่รับประทานผลมรกตวิญญาณอัคคีลงไปในที่สุดฐานการบ่มเพาะของเย่อู๋เชวียก็ถูกผลักดันเข้าสู่อาณาจักรวีรชนระดับกลางแล้ว!
“ระดับกลางของอาณาจักรวีรชนนั้นแข็งแกร่งกว่าระดับเริ่มต้นมากจิตวิญญาณการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ของข้าก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าเช่นกันก่อนหน้านี้ข้าไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของงูหลามพิษกลืนเปลวไฟได้แต่ตอนนี้สถานการณ์กลับเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง!”
อำนาจที่เกิดจากต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายทำให้หัวใจของเย่อู๋เชวียปั่นป่วนอย่างมากความรู้สึกอันทรงพลังนี้ทำให้ความมั่นใจของเขาเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจากนั้นร่างที่หยิ่งผยองของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา
“จวินซานลี่เจ้าจะมีชีวิตได้อีกแค่สี่ปีเท่านั้น!”
“แซ่ด!”
งูหลามพิษกลืนเปลวไฟพยายามประคับประคองร่างกายของตัวเองให้ตั้งตรงอีกครั้งมันส่งเสียงคำรามและหมุนวนร่างกายที่มีความยาวกว่าสิบห้าวาทำให้พื้นที่โดยรอบเกิดความผันผวนอย่างรุนแรง!
ผู้บ่มเพาะชาวมนุษย์ที่อ่อนแอซึ่งแย่งชิงสมบัติของมันไปกลับมีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างฉับพลันเรื่องนี้ทำให้มันสับสนอย่างยิ่ง
ในวันธรรมดานอกเหนือจากการบ่มเพาะในทะเลสาบหินหนืดเพื่อรอให้ผลไม้สุกแล้วมันยังออกล่าอาหารอยู่เป็นประจำ และแน่นอนว่าในทุกๆสามปีมันจะมีโอกาสได้กินผู้บ่มเพาะชาวมนุษย์เป็นจำนวนมาก
อย่างไรก็ตามผู้บ่มเพาะชาวมนุษย์เหล่านั้นกลับแตกต่างจากคนที่อยู่ตรงหน้าโดยสิ้นเชิงมนุษย์คนนี้แปลกประหลาดมากเกินไปเขาสามารถเพิ่มระดับความแข็งแกร่งของตัวเองจนแม้แต่ตัวมันก็ยังเกิดความหวาดกลัวอยู่บ้าง
“ซ่า”
“ปัง!”
ร่างที่ยาวกว่าสิบห้าวาขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยงูหลามพิษกลืนเปลวไฟปลดปล่อยความแข็งแกร่งที่แท้จริงโดยต้องการจะตัดสินผลแพ้ชนะกับเย่อู๋เชวียในครั้งเดียว!
“ครืน…”
ปราณอสูรที่แผดเผาได้ซึมออกจากเกล็ดสีแดงนับหมื่นชิ้นของมันและแม้แต่เย่อู๋เชวียก็ยังสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่างูหลามยักษ์ตัวนี้มีความแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย
ประกายความเย็นชาในดวงตาของเย่อู๋เชวียเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆในขณะเดียวกันปราณสีทองที่เกิดจากจิตวิญญาณการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์ก็ลุกโชนอยู่รอบๆตัวเขาอย่างรุนแรง!
“ข้ามีเวลาแค่สามวันสามคืนเท่านั้นและเจ้าไม่อาจทำให้ข้าเสียเวลาได้!”
ด้วยเสียงพึมพำเบาๆเย่อู๋เชวียได้กระแทกหมัดสีทองเข้าหางูหลามยักษ์อย่างรวดเร็ว!
“หมัดพยัคฆ์ถล่มปฐพี”
“วืด!”
ร่างที่มีความยาวกว่าสิบห้าวามีความยืดหยุ่นสูงมันหลีกเลี่ยงกำปั้นของเย่อู๋เชวียก่อนจะขดตัวเพื่อปิดล้อมร่างกายของเย่อู๋เชวียอย่างรวดเร็วอุณหภูมิที่แผดเผาซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาจากเกล็ดนับหมื่นชิ้นเริ่มโหมกระหน่ำเข้าหาเย่อู๋เชวียที่ยืนอยู่ตรงกลาง!
ในขณะนี้สีหน้าของเย่อู๋เชวียมีความเย็นชามากขึ้นเรื่อยๆวิญญาณจันทราสีเงินอ่อนที่อยู่เบื้องหลังของเขาเริ่มสั่นสะเทือนเบาๆก่อนที่พยัคฆ์สีทองจะปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า!
“โฮก!!!”
ภาพธรรมของพยัคฆ์สีทองส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธมันเผชิญหน้ากับงูหลามพิษกลืนเปลวไฟด้วยดวงตาที่ลุกโชนในตอนนี้เย่อู๋เชวียก้าวไปข้างหน้าและตะโกนเสียงดังลั่น
“หมัดพยัคฆ์ถล่มปฐพีทำลายมันให้ข้า!”
“โฮก! โฮก!”
เย่อู๋เชวียเองก็กระทืบเท้าลงที่พื้นก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งเข้าหางูหลามตัวใหญ่พร้อมกับภาพธรรมของพยัคฆ์สีทอง!
........