“พี่มาร์คตื่นก่อนค่ะ ไปอาบน้ำได้แล้ว” มาร์ตินลืมตาขึ้นมาก็เจอกับน้ำหวานที่ปล่อยผมยาวอยู่ในชุดนอนกระโปรงผ้าฝ้ายสีฟ้ายาว ได้กลิ่นหอมอ่อนของสบู่ มาร์ตินยิ้มให้แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ
มาร์ตินเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างบางที่ตอนนี้เป็ภรรยาของเขาแล้วนอนหลับสนิทหายใจสม่ำเสมออยู่ก่อนแล้ว
“คงเหนื่อยสิท่า ให้นอนหลับเอาแรงก่อนก็แล้วกันนะ” มาร์ตินจัดการใส่ชุดนอนแล้วสอดตัวเข้าไปในผ่าห่มดึงน้ำหวานเข้ามากอดโดยที่เ้าตัวหลับไม่รู้เื่ แล้วจมลงสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน
มาร์ตินสะดุ้งตื่นั้แ่เช้ามืด เพราะร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดสร้างความรัญจวนจนไม่สามารถจะข่มตานอนต่อไปได้ มือใหญ่ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามร่างบางดันให้นอนหงาย มาร์ตินค่อยๆ แกะกระดุมชุดนอนออกทีละเม็ดๆ อย่างเบามือ ตามด้วยปราการน้อยชิ้นต่างโดยเ้าตัวยังหลับไหลไม่รู้ตัว
ตอนนี้มาร์ตินกำลังจดจ้องร่างบางที่ไร้อาภรณ์ปิดกายราวกับเสือจ้องจะขย้ำกวางน้อย คร่อมร่างบางเอาไว้ มาร์ตินค่อยๆ ก้มลงไปจูบซับความหอมหวนตามซอกคอไล่ลงมาที่ปทุมถันทั้งสองข้างปลายลิ้นสากค่อยๆ ตวัดปลายปทุมถันจากข้างนึงไปยังอีกข้างนึง จนร่างบางที่นอนหลับใหลเริ่มรู้สึกถึงการก่อกวนที่กัดขึ้นยกมือปัดป่ายไปมา
มาร์ตินจับข้อมือทั้งสองข้างกดเบาๆ ไปกับเตียงนอน ขยับขึ้นไปบดจูบริมฝีปากบาง เ้าของร่างกระพริบตาอย่างมึนงง จนตื่นเต็มตา “อื้อออ” น้ำหวานได้แต่ส่งเสียงครางประท้วงเบาบาง มาร์ตินสอดแทรกลิ้นหน้าเข้าไปควานหาความหอมหวานอยู่นาน จนคนใต้ร่างอ่อนระทวย ปล่อยให้มาร์ตินได้กอดจูบลูบคลำตามอำเภอใจ มาร์ตินปลุกเร้าอารมณ์จนคนใต้ร่างให้ความร่วมมือเป็อย่างดี
มาร์ตินค่อยแยกเรียวขางามออกและกดส่งัร้ายเข้าไปในช่องรักที่ยังคับแคบเหมือนเดิม
“อ๊าส์ แน่นจังเลยน้ำหวานจ๋า ซี๊ด” มาร์ตินกดแช่ัไว้ในช่องทางอันคับแคบจนคนใต้ร่างเริ่มเปลี่ยนความรู้สึกเจ็บแน่นในครั้งแรกเป็อย่างอื่น
“พี่มาร์คน้ำหวานอึดอัด” น้ำหวานบอกมาร์ตินที่กดแช่กายแกร่งไว้รอให้ร่างกายได้ปรับตัวเริ่มขยับสะโพกเข้าออก “อ๊ะ ๆ ๆ อ๊า ๆ ๆ” กล้ามเนื้อเครียดเกร็ง เริ่มเพิ่มจังหวะและความหนักหน่วง
เสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากปากบางเป็ระยะยามมาร์ตินปล่อยให้ริมฝีปากบางเป็อิสระจากการถูก ค่อยๆ แปรเปลี่ยนความอึดอัดเป็ความเสียวสะท้านที่พุ่งเข้าหาเป็ระลอก สะโพกสอบกดย้ำเข้าออก เร็วจนน้ำหวานต้องหวีดร้องออกมาเป็ระยะเพื่อระบายความเสียว
“เมื่อคืนเราชิงหลับก่อนพี่เพราะฉะนั้นเช้านี้ต้องรับผิดชอบนะ” มาร์ตินพลิกตัวนอนตะแคงประกบน้ำหวานด้านหลัง และกดัร้ายเข้าไปทีเดียวจนมิดแล้วกดขยับเข้าออกจนน้ำหวานเสียวจนต้องกดหน้าเข้าหาหมอน “อ๊าย ก็คนมันง่วงนี่ อ๊ะ ๆ ๆ ” มาร์ตินก็จัดการให้น้ำหวานรับความผิดที่พยายามตั้งข้อหาให้อยู่นานจนอ่อนแรง มาร์ตินก็อุ้มน้ำหวานเข้าห้องน้ำไป
.............................................
หลังมาร์ตินทำการปลุกน้ำหวานด้วยวิธีของตนเองเรียบร้อยทั้งสองก็พากันลงมารับประทานอาหารเกือบสิบเอ็ดโมง โดยมีบรรดาเพื่อน ๆ มานั่งทานอาหารอยู่ก่อนแล้วน้ำค้างกำลังนั่งทานผลไม้อยู่ โดยมีโรเบิร์ตนั่งจับจองเก้าอี้ตัวตรงข้าม มาร์ตินยิ้มให้กับเพื่อนของเขาที่ทำตัวกันท่าผู้ชายทุกคนที่ทำท่าจะเข้ามาจีบน้ำค้าง ั้แ่เมื่อวานโรเบิร์ตแทบจะไม่ปล่อยให้น้ำค้างไปไหนโดยไม่มีเขา
ส่วนไมเคิลกับแพรไหมก็นั่งโต๊ะข้างๆ กัน ดูแพรไหมจะสนิทกับไมเคิลมากขึ้น ซี่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าไปสนิทกันตอนไหน เห็นทีเพื่อนของเขาอาจจะต้องยอมสยบให้กับสาวๆ แก็งนี้เสียแล้ว
มาร์ตินเก็บความสงสัยเอาไว้แล้วพาภรรยาหมาดๆ ของเขามานั่งโต๊ะใกล้ๆ กันกับเพื่อนๆ
“น้ำหวานเอาข้าวต้มกุ้งไหมครับ” มาร์ตินหันไปถามน้ำหวาน
“ค่ะ ขอกาแฟดำด้วยค่ะ” น้ำหวานพยักหน้าพร้อมกับบอกบริกร
ทั้งสองนั่งทานอาหารเช้าเกือบเที่ยงและอยู่พูดคุยกับเพื่อนๆ สักพักสองคนก็แยกกันมาเดินเล่นริมชายหาดเงียบๆ กันสองคน มาร์ตินจูงมือน้ำหวานรับลมอยู่ริมทะเล
“คิดอะไรเงียบๆ คะเนี่ย บอกหน่อยสิ”
“พี่แค่คิดว่าพี่โชคดี มีคนที่รักพี่ และคนที่พี่รัก”
“ลึกซึ้งนะเนี่ย” น้ำหวานแซว
“แต่ตอนนี้พี่แค่สงสัย เพื่อนเราสองคู่นั้น ไปสนิทกันตอนไหนเจอกันไม่กี่ครั้งเอง”
“เื่แบบนี้ อยากรู้ต้องรอดูค่ะ”
750
