พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ฌอนจัดโต๊ะไม่นานก็แล้วเสร็จ ผู้คนที่อยู่แถวๆนั้นต่างในความสนใจเป็นอย่างมาก ฌอนเอ่ยเสียงออกมาดังลั่น เกี่ยวกับสิ่งที่เขาจะโฆษณา“อ่าวๆๆ รีบเข้ามา...มาดูวิธีการต้มมาม่าที่ถูกวิธีกัน...เอาเร็วๆ…ต้มเสร็จแล้วมีให้ชิมกันคนละนิดคนละหน่อย” ฌอนเอย ผู้คนมากมายเริ่มที่จะมามุงดูฌอนต้มมาม่า เหล่าพ่อบ้านแม่บ้าน ต่างก็มาชม ถามนู้นถามนี่ ฌอนก็สอนวิธีการต้ม มาม่า และสาธิตการแปรงฟัน พร้อมกับอธิบายสรรพคุณของมันไปด้วย จนข่าวนี้หลุดดังไปทั่วทั้งเมือง ผู้คนมากหน้าหลายตาก็ต่างมาซื้อของเพิ่มเพื่อเตรียมเอาไปขายที่เมืองอื่นๆ อีกด้านหนึ่ง ณ ป่านอกเมือง สถานที่ตั้งของสมาคมนักฆ่าชั่วคราว“บ้านเมืองมีกฎหมาย พวกเจ้าได้ก่อปัญหามากมายกับเมืองที่ข้านั้นได้ดูแล ในเวลานี้ข้าควรที่จะจับพวกเจ้าทั้งหมด เพียงแต่ข้าไม่อยากทำร้ายคนป่วย ถ้าพวกเจ้าหายดีกันเมื่อไหร่ข้าจะตามจับพวกเจ้าให้กับทางการอย่างแน่นอน...แต่ตอนนี้ข้ามาเก็บค่าความเสียหายที่พวกเจ้าได้ก่อ” มอรัสซัสเอ่ยออกมา“แล้วมันเท่าไหรกันล่ะท่านเจ้าเมือง ข้ายินดีจ่ายตามที่ท่านร้องขอ..เพื่อเห็นแก่ความมีน้ำใจของท่าน” โมนาร์ทกล่าวออกมา เพราะตอนนี้ทั้งหัวหน้าที่เป็นเพื่อนสนิทของเขายังนอนไม่ได้สติอยู่ที่ห้องด้านหลัง ดูจากอาการแล้ว มันเหมือนเป็นผลมาจากท่าของตัวเองชัดๆ ทั้งคำสาปสถานะเผาไหม้ที่มีผลเผาผลาญพลังแฝง (เหมือนกับมานาเวทมนตร์) อย่างต่อเนื่องถึง 7 วัน หากพลังแฝงในร่างกายหมดลงไป ชีวิตและร่างกายก็จะแตกสลาย ทำให้ในเวลานี้เขาจะต้องคอยเติมพลังแฝงของตัวเองให้กับกราเซียอยู่ตลอดเวลา ตัวของดิออนเองก็เช่นกัน ไม่ได้ต่างกันมากเท่าไหร่ ดิออนเล่นใช้ท่าเจ็ดดาบพิฆาตที่มีผลทำให้เส้นเอ็นขาดซะทุกส่วน และมันยังมีผลทำให้เกิดการรั่วไหลของพลังแฝงอยู่ตลอดทั้งวัน หากยังไม่สามารถเชื่อมเส้นเอ็นได้ การรั่วไหลก็ยังคงอยู่ มันทำให้โมนาร์ทยุ่งตลอดทั้งวันที่กลับมาเมื่อวานเลยทีเดียว “ข้าคิดที่ 150 เหรียญทองก็แล้วกัน .. เจ้าเล่นทำเมืองข้าพังไปกว่า 20 เปอร์เซ็นต์เลย เลยต้องเรียกแพงกันหน่อย ไหนจะมีผู้บาดเจ็บ คนล้มตายอีก หลังว่าเจ้าจะเข้าใจ” มอรัสซัสพูดออกมา จริงๆแล้ว ค่าความเสียหายมันไม่ถึง 100 เหรียญทองเลยด้วยซ้ำ แต่ที่เก็บเกินเพราะเขานั่นมันติดนิสัยจากพ่อของเขาที่ได้รับขนานนามว่า ‘เฒ่าเจ้าเล่ห์แห่งเมืองหลวง’ “ก็ได้...พวกเจ้าไปเอาเงินจำนวน 150 เหรียญทองจ่ายไปให้ท่านเจ้าเมืองที ... ข้าต้องขอตัวก่อน..อาการบาดเจ็บของกราเซีย และดิออนยังไม่ดีขึ้น..ข้าไม่ส่งนะ หวังว่าท่านจะเข้าใจ” โมนาร์ทกล่าว“ไม่เป็นไร..ข้าเข้าใจ” เจ้าเมืองกล่าวตอบออกไป แล้วตัวของโมนาร์ทก็เดินออกไป ไม่นานทหารของเขาก็เข้ามากระซิบอะไรบ้างอย่างที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น “ท่านฌอนกำลังสาธิตวิธีการต้มมาม่า กับ สินค้าใหม่อย่างนั้นรึ…แล้วตอนนี้ยังไม่จำกัดการซื้อขายอีก..ข้าต้องรีบไปแล้ว ...รีบๆเอาเงินมาได้แล้ว ข้าติดธุระด่วน” มอรัสซัสกล่าวออกมาอย่างเสียงดัง มันไม่พ้นหูของโมนาร์ทที่ตอนนี้เดินออกไปไกลแล้วอยู่ดี โมนาร์ทยืนนิ่งคิดอยู่สักเล็กน้อย ‘บุคคลที่ทำได้ขนาดนี้..จะต้องมีวิธีช่วยพวกเจ้าเป็นแน่..ข้าควรจะไปดีหรือไม่’ โมนาร์ทหันมองไปที่ทั้งสองคนในทันที พวกเขาทั้งสองก็ต่างเหมือนพี่น้องที่เรียนจากสำนักเดียวกัน ไม่ว่าจะเหตุการณ์ใดๆพวกเขาก็ผ่านมันมาด้วยกัน เขาจึงตัดสินใจที่จะไปดูในทันที
5K
![[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1606464200_42441106.webp)
