
ลู่อันเ้าเสร็จหรือยังจะสายแล้วนะเราต้องเดินทางแล้วอวี่หลิงลู่อันก็เดินทางกลับมายังบ้านชนบทเพื่อมากราบไว้หลุมศพและบอกลาท่านแม่บุญธรรมเอ้อเปียวและ
บอกลาปิงปิง
ทั้งสองเดินทางหลายวันจนมาถึงบ้าน หลายเดือนแล้วที่จากบ้านบ้านเก่าและทรุดโทรมไปมากทั้งสองก็ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน
หลังจากทำความสะอาดบ้านเสร็จทั้งสองก็เดินไปที่สวนด้วยหัวใจที่ว่างเปล่า จากนี้ไปเราจะจากที่นี่ไปแล้วจริงๆหรอพี่อวี่หลิงต่อให้ลู่อันมาอยู่ไม่กี่ปีแต่ก็ผูกพันกับที่นี่มาก ต่อให้ที่นี่ไม่ใช่บ้านจริงๆแต่ข้าก็รู้สึกผูกพันมากเช่นกัน ท่านแม่บุญธรรม ปกป้องเลี้ยงดูข้ามาอย่างดี แต่ข้ากลับอกตัญญูทิ้งท่านไปเสีย ทั้งสองเดินวนรอบสวนสักพักก็เข้าไปทำความสะอาดตกแต่งหลุมศพ ของแม่บุญธรรมเอ้อเปียว ลู่อันพรุ่งนี้เ้ากับข้าไปเยี่ยมปิงปิงกันนะ ก่อนหน้านี้ นางก็มาเยี่ยมท่านแม่อยู่ ลูกนางยังเล็กนางคงไม่สะดวกมา พรุ่งนี้ไปเยี่ยมนางก่อน เ้าค่ะท่านพี่ ทั้งสองคนก็เตรียมอาหารขนมไว้สำหรับพรุ่งนี้ที่จะเอาไปเยี่ยมปิงปิงกับหลานชาย
เช้าวันรุ่งขึ้นทั้งสองคนก็เอาขนมอาหารไปเยี่ยมปิงปิงกับหลานชายหลายเดือนแล้วหลานโตตัวจ้ำม้ำน่าเกลียดน่าชังจังเลย
ปิงปิงขอบคุณเ้านะที่ไปเยี่ยมท่านแม่
ข้ากลับมาคราวนี้จะมาบอกลาเ้าแบะท่านแม่
ข้าจะไปแคว้นโจวหากมีโอกาสข้าจะกลับมาเยี่ยมเ้ากับหลานชายและท่านแม่นะ
ทั้งสามพี่น้องพูดคุยกัน สักพัก ทั้งสามคนก็มาเยี่ยมหลุมศพท่านแม่เอ้อเปียว
ท่านแม่วันนี้เราสามคนมาเยี่ยมท่านแล้ว
ท่านสบายดีไหมเ้าคะ ปิงปิงพูดจบ อวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า ท่านแม่ อวี่หลิงคงมาเยี่ยมท่านเป็ครั้งสุดท้าย ท่านเป็ผู้มีพระคุณที่เลี้ยงดูพวกเรามา พวกเรายังไม่ทันตอบแทนท่านเลย พวกเราอกตัญญูต่อท่านนัก ท่านแม่ หลังจากที่ทั้งสามเยี่ยมหลุมศพเสร็จก็กลับมาทำอาหารกินจนมืดค่ำทั้งสองจึงส่งปิงปิงกลับจวน
หลังจากที่ทั้งสองกลับมาอวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า ลู่อันเ้าไม่ต้องตามข้าไปแคว้นโจวหรอก เ้าชื่นชอบใครก็แต่งงานกับเขาได้เลยและใช้ชีวิตกับสามีของเ้าเถอะ หากเ้าตามข้าไปเ้าคงจะลำบาก พี่อวี่หลิง พี่ช่วยชีวิตลู่อันไว้ ลู่อันยอมติดตามท่านพี่ไปทุกหนทุกแห่ง ยอมลำบากกับท่านพี่
ลู่อัน ท่านพี่ เป็พี่สาว เป็ครอบครัวที่ลู่อันเหลืออยู่ ถ้าท่ารพี่ไป ข้าจะอยู่กับใครเล่า
ทั้งสองพูดคุยกันร้องไห้กอดกัน อวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า หากเ้าตัดสินใจแล้ว ก็เข้านอนเถอะ เราอยู่ที่นี่เป็เพื่อนท่านแม่หลายวัน
ค่อยไปลาปิงปิง ค่ะ พี่สาว ทั้งสองคนก็เข้านอน อวี่หลิง ออกมานั่งเล่นข้างนอกมองดูดาวด้วยความว่างเปล่าพูดกับตัวเองขึ้นมาว่า ข้ากลับไปแคว้นโจวครั้งนี้ คงไม่กลับมาอีกนั่งรำพึงสักพักก็กลับเข้านอน
หลายวันต่อมาทั้งสองก็เตรียมออกเดินทางไปลาท่ารแม่และปิงปิงอวี่หลิงได้ทำเสื้อตัวหนึ่งให้ลูกชายปิงปิง และเอาสินสอดที่ตอนนั้นปิงปิงแต่งงานมอบคืนจากนั้นทั้งสองก็เดินทางออกจากแคว้นฉี