เกิดใหม่เป็นราชินีตกอับในวงการมายา

บทที่ 40 ไม่รังเกียจที่จะกินเยอะกว่านี้อีก

ทันทีที่ถังคุนก้าวออกจากห้องน้ำ เขาก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในห้อง อากาศดูเหมือนจะเย็นขึ้น เขาจึงกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำให้แน่นขึ้น แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจสาเหตุ

ภรรยาของเขาม้วนตัวเป็นก้อนกลมเหมือนหนอนผีเสื้ออยู่บนพื้น ขณะที่ปลายเตียงมีผ้าห่มกองอยู่หลายผืน นี่เธอจะแยกเตียงนอนกับเขาเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ภรรยาของเขากลายเป็นคนขี้ระแวงขนาดนี้ แต่กลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ใช้กับผู้ชายไม่ได้ผลหรอกนะ! แล้วแบบนี้นอนสบายหรือเปล่าเนี่ย? คิดได้ดังนั้น ถังคุนก็รีบไปช่วยเหลือภรรยาสุดโก๊ะของเขา

หลินเล่อน่ะหลับเป็นตาย ฟ้าผ่าก็ไม่ตื่น พอถังคุนขยับตัวเธอ เธอก็แค่รู้สึกว่ามีอะไรมารบกวนเวลานอนนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาแม้แต่น้อย ถังคุนมองภรรยาที่หลับสนิทแล้วก็ได้แต่คิด 'ภรรยาแบบนี้ต้องดูแลดีๆ เลยนะ ถ้าเกิดโดนคนร้ายลักพาตัวไป เจ้าหลินเล่อตัวแสบคงไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรแน่ๆ!'

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีความรับผิดชอบอันใหญ่หลวง ตอนนี้ยังดี ถ้าเกิดอนาคตมีลูกสาวที่เป็นแบบนี้ ถังคุนก็ได้แต่คิดว่าชีวิตคงวุ่นวายน่าดู แต่พอคิดถึงลูกสาวตัวน้อย เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาซะงั้น!

นอนลงบนเตียง โอบภรรยาไว้ในอ้อมแขนอย่างเบามือ มองใบหน้าของเธอที่แดงระเรื่อเพราะฤทธิ์ความง่วง ถังคุนรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้แหละคือสิ่งที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด ถึงแม้จะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกแบบนี้กับคนในอ้อมกอดตั้งแต่แรก แต่ความรู้สึกนี้มันดีมากๆ จนไม่อยากจะปล่อยมือเลย ถ้าทั้งหมดนี้เป็นแค่ความฝัน เขาก็ขอให้ฝันนี้ไม่ตื่นก็แล้วกัน

ถึงแม้จะฟินสุดๆ ที่ได้กอดภรรยา แต่ไม่นานนัก ถังคุนก็เริ่มรู้สึกถึงความทรมานแสนหวาน หลินเล่อน่ะนอนดิ้นไปมา ยิ่งตอนที่ข้างๆ ตัวมีร่างกายเย็นๆ นี่แทบจะเอาทั้งตัวมาแนบชิด การสัมผัสระหว่างชายหญิงที่โตเต็มวัยมักจะจุดประกายบางอย่างขึ้นมาเสมอ ยิ่งถังคุนไม่ใช่คนที่จะหักห้ามใจตัวเองได้ง่ายๆ ด้วยแล้ว ร่างกายส่วนล่างของเขาก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ มองเจ้าจูเนียร์ที่ค่อยๆ ชูคอขึ้นมา เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า 'ทำไมชีวิตมันถึงได้ยากลำบากอย่างนี้นะ'

ถึงแม้ร่างกายจะทรมาน แต่เขาก็ยังไม่อยากจะละทิ้งความรู้สึกดีๆ แบบนี้ บางทีอาจเป็นเหมือนที่คนเขาว่ากัน ยิ่งได้สัมผัสความยากลำบาก ก็ยิ่งทำให้เราซาบซึ้งกับความหอมหวานของผลลัพธ์

อดไม่ได้ที่จะจุ๊บแก้มภรรยาเบาๆ ทำไมภรรยาถึงได้น่ารักน่าทะนุถนอมขนาดนี้ สมัยก่อนเขายังเคยดูถูกกษัตริย์ที่ยอมทิ้งบ้านเมืองเพื่อหญิงงาม แต่ตอนนี้เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้วว่า บางครั้งเสน่ห์ของคนงามก็มีอำนาจมากกว่าสิ่งใด

ถังคุนจำใจปล่อยภรรยาออกจากอ้อมกอด แล้วรีบสาวเท้าเข้าห้องน้ำ ถึงแม้จะเป็นช่วงดึกของฤดูร้อน อากาศจะเย็นลงบ้าง แต่สำหรับผู้ชายที่ร่างกายแข็งแรงอย่างเขา น้ำเย็นนิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้ทำให้เขากลัวเลยสักนิด เขาปล่อยให้น้ำเย็นๆ ชะโลมร่างกาย จนในที่สุดก็สามารถดับไฟร้อนในใจลงได้ มองไปที่ภรรยาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ในห้องนอน เมื่อไหร่กันนะที่ชีวิตแบบนี้จะจบลงสักที!

แต่พอเขากลับมานอนบนเตียง ความสุขปนทรมานก็กลับมาอีกครั้ง หลินเล่อไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เธอรู้แค่ว่าในวันที่อากาศร้อนอบอ้าวแบบนี้ การได้มีอะไรเย็นๆ มาแนบกายมันฟินสุดๆ ไปเลย เธออยากจะสัมผัสความเย็นนั้นให้มากกว่านี้ จึงเอาทั้งตัวไปซุกกับถังคุน

ถังคุนไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบใคร พอหลินเล่อคลานขึ้นมาบนตัวเขา เขาก็ไม่รอช้า มือทั้งสองลูบไล้ไปตามเรือนร่างของภรรยา ผิวของเธอนุ่มลื่นราวกับผ้าไหมชั้นดี บางทีอาจเป็นเพราะมือของถังคุนมีหนังด้านเยอะไปหน่อย ทำให้หลินเล่อรู้สึกเหมือนผิวหนังถูกเสียดสี จนเกิดอาการคันยุบยิบ ปลุกเร้าความปรารถนาบางอย่างในตัวเธอ

ไฟในใจของถังคุนเริ่มลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ เขาอยากจะสัมผัสภรรยาให้มากกว่านี้ ถังคุนบอกกับตัวเองว่าแค่แป๊บเดียวก็พอ แต่เมื่อได้ลิ้มรสความหอมหวานนี้แล้ว เขาก็ไม่อาจหักห้ามใจตัวเองได้อีกต่อไป อยากจะได้มากกว่านี้ มากกว่านี้อีก

การจูบก็เหมือนกับการกินน้ำลาย นี่คือความคิดที่ฝังรากลึกอยู่ในหัวของถังคุนมาตลอด แต่ไม่ใช่วันนี้ เพราะถ้าน้ำลายมันจะหอมหวานขนาดนี้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะกินเยอะๆ หน่อยหรอก!

…………………..